Marcos 15

asj (ASJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Le lɛkuuŋ ni le nuuŋ kɛɛ le wuuti laa ni, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, mɔɔ bɛniiŋ bɛchu bɛ sɛki bɛnsa, bɛ be shee be dzɔ ntaŋ, be kaŋ Jiso, be dzɔ wu be gɛɛŋ bɛ wu be nyɛ li tsaŋ yi Pailɛ-ɛt.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa se bɛchi be kayi biee li Jiso-o ŋge.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Nɛɛ lɛ, Pailɛt tuu bii li Jiso laa, “Ɔ kɛmi yɛ fiee fi ɔ nuuŋ ɔ tuu kɛ ni? Ɔ wukɔɔ nɛɛ biee bi bɛ kayi li wɛ-ɛ bini ni?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Se nuuŋ le, Jiso ti mɛɛŋ ki tuu kɛ le tuu fiee li wuu kɛ. Fiee filu yaa Pailɛt.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Bɛdɛɛni tɛ̀ nuuŋ li mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee chini, Pailɛt buu wi wu ncha mumkpaŋ li yih yi ncha-a wu bɛniiŋ lɛkɛ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu-u, wi wumu nuuŋ li yih yi ncha-a bukooŋ le Baraba, nuuŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a bɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ fɛ kintsii li be woyɛ bɛniiŋ baa.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ se bɛchi ki tiiti le Pailɛt fɛ si ti shiiŋ feti li bee.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pailɛt bii li bee laa, “Nɛ wɛki le mbuu nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Tɛ̀ gii biiti lɛ kifɛ tɛ̀ kii le bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ nyɛ Jiso li tsaŋ yee li kifɛ bimi tɛ̀ fuumi be bɛ wu.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Se nuuŋ le, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be tee le buu nuuŋ Baraba.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pailɛt tuu bii li bee laa, “Ɛ mi mbuu lɛ, ŋgeeŋ bɛ wi wuni wu nɛ teenyi le Mfɔŋ wu Bɛjuu wuni?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Be tuu be waŋ lɛwe le, “Bɛ ta wu li kintaaŋ li bu taru.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pailɛt bii li bee laa, “Bɛ ta wu kii la? Fiee fi bifi fi wu fɛ nuuŋ la?” Be tuu be wɛndi be giiŋgi nɛɛ bulimfwee le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li.”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Nɛɛ lɛ, Pailɛt se buu nuuŋ Baraba kifɛ tɛ̀ wɛki le fɛ si kintutu kɛɛ tɛ̀ kɔŋgisi. Tee bɛ fiaaŋ Jiso, se nyɛ le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Bɛniiŋ bɛ nchi bɛ Pailɛ-ɛt se dzɔ Jiso be lɛ be gɛɛŋ bɛ wu lɛ ntɔ wu bɛ tɛ̀ teenyi le Pletoolom. Si be tɛ̀ lɛ lɛ, be se koŋ kiŋkɛ ki kintutu ki bɛniiŋ bɛ nchi-i kɛɛ kichu ki banchɛ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Be dzɔ ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ be chuumɛ wu li bwiŋ, be se lo kifɔ ki bumfɔ-ɔŋ ki nuuŋ biaŋ biaŋ be beeŋ wu li fa.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Be bɛchi be bundi wu le, “Buri, Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Si be tɛ̀ feti lɛ be tuki wu bɛ kimbaaŋ li kikoo li, be kwiyi wu bɛ budii, be bɛɛ be tundi núŋ wu lii, be bundi wu.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Le be choosɛ wu lɛ be mɛɛshi, be kaari be buu ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ yɛ wu li bwiŋ, be lii wu ndú yee li bwiŋ, be dzɔ wu be giiŋgi le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Le be ni be giiŋgi, be bikɛ bɛ wi wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee le Simu, nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Tɛ̀ nuuŋ te Alɛkɛsanda bɛ Lufu. Be kaŋ wu le too kintaaŋ ki Jiso-o.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Be giiŋgi bɛ Jiso, be gɛɛŋ be bo fɛ kintsii ki bɛ teenyi le Gɔɔgɔɔta, (bukooŋ buni nuuŋ le Kiŋgefi ki Kikoo lɛ,)
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 be nyɛ mbiiŋ li wuu le woŋ ɛ be fiinsɛ bɛ ntsi yimi yi bɛ teenyi le mɛɛ. Se nuuŋ le Jiso ti mɛɛŋ ki woŋ kɛ.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Be se ta wu li kintaaŋ li. Be dzɔ ndú yee le be gachɛ li yi yi bee be se toŋ kaŋ bɛ ndú yilu le be kɛɛ wi wu nuuŋ dzɔɔ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Mfi wu be tɛ ta Jiso li kintaaŋ li tɛ̀ nuuŋ jobɛ bikaa mfomɛyoofi fɛŋwɛɛŋ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Bɛ tsɛɛ fiee fi bɛ ta wu li kintaaŋ li kii fi, fi nuuŋ le, “Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Bɛ tɛ̀ tayɛ tɛ bɛyi bamu bɛfɛ li bintaaŋ li wumu lɛ kibɛnɛ ki Jiso-o ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Fi se bɛ fi kɔchɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ le,
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Bɛniiŋ se kɛti be ŋiŋgi Jiso be tiki bikoo, be tsuki wu bɛ ntsooŋ be tiiti le, “Ɛŋhɛɛŋ! Wɛ wu nuuŋ ɔ shaanshɛ yih yi muntofi ɔ kaari ɔ gwaŋ yi li jo taa li,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 fi yi ya, ɔ shee li kintaaŋ kɛɛ li.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tuu bee choosi wu be tiiti li yi yi bee le, “Tɛ̀ gii fii bɛniiŋ bamu, kɛɛ nuuŋ fi yi yee nsiŋ.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Wu wu nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, wu wu nuuŋ Mfɔŋ wu bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ shee li kintaaŋ li dɛɛni tɛ ŋɛŋ tɛ se beŋ li wuu.” Bɛniiŋ bɛ bɛ tɛ̀ taaŋ be li bintaaŋ li bɛ Jiso baa tɛ̀ tsuki tɛ wu bɛ ntsooŋ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Le gɛɛŋ bo fɛnshaaŋ kintikinti, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Le ni nuuŋ jobɛ bikaa bitɛɛtu, Jiso dza dzaaŋ lɛwe le, “Ɛlɔy, Ɛlɔy lama sabatani,” fi nuuŋ le, “Nyɔ yɛŋ, Nyɔ yɛŋ, ɛ la fi ɔ lɔŋ mi ni?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Le bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ lemi fe woo, be tee le, “Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo, teenyɔɔ Ɛlaja.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Wi wumu li bee linti dza letɛ dzɔ kifiiŋ, fooŋ li mbiiŋ mɛ mgbanyi-i, fasɛ li fintiiŋ li nɛɛki le woŋ, se tee le, “Lemɛ yɛɛŋ tɛ ŋɛŋ laa Ɛlaja gii bɛ shiiki wu li kintaaŋ kini-i le.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jiso dza waŋ kwe lɛwe ŋge se yindɛ yindinɛ wu kimɛrisɛ.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ndu yi tɛ̀ gatini yih yi muntofi lɛnti tɛ̀ batɛ kintikinti mbɛɛchɛ fɛwe mbɔwu mbochu fɛtɛ li biŋkɛ bifɛ-ɛ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Le te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi Jiso limfwe tuu ŋɛŋ dze yi Jiso kwi le, se tee le, “Chɛɛŋ chɛɛŋ, wi wuni tuu nuuŋ Ŋwanɛ Nyɔ.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bukɛɛŋ bamu tɛ̀ lemi fe mfiiŋ be bichi. Li bee linti tɛ̀ nuuŋ Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jeeŋ wu bwi bɛ Jɔsɛ, wumu nuuŋ Salomɛ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Bukɛɛŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ shiiŋ be biki Jiso Galilii be fii wu. Be tɛ̀ nuuŋ fe mɔɔ bukɛɛŋ bamu tɛ ŋge bɛ tɛ̀ biee Jiso bee be bɛ Jɛrosalɛŋ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Tɛ̀ nuuŋ lɛ fɛmfo-o booyaa, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jobɛ chi nachɛ-ɛ le be lɛ li jobɛ chi bɛshiinshi-i,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 wi wumu wu Arimatia wu bɛ tɛ̀ teenyi le Jɔsɛ, kaŋ shéŋ gɛɛŋ ŋɛŋ Pailɛt lɛkɛ gwini chi Jiso-o le gɛɛŋ diyɛ. Jɔsɛ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu kintutu ki bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ lɛ, ɛ bɛniiŋ tɛ̀ guundi wu ŋge. Ɛ wu kibɛɛ tɛ̀ gii tɛŋgi tɛ mfi wu bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ gii naa bu bɛ.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pailɛt woo, kimfimɛ wondɛ wu le Jiso kwiɔ kituŋ. Se teeŋ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ bɛ, se bii li wuu laa Jiso bee kwi kituŋ ni.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Le woo li te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ le Jiso bee kwi, se nyɛ gwini chilu li Jɔsɛ-ɛ.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Jɔsɛ se dza gɛɛŋ go ndu yi dzeeŋ, gɛɛŋ shiiki gwini chi Jiso-o, fiɛɛmɛ fe, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ li kimba-aŋ, biiŋgi tɛtɛ chi nɔŋa baanyɛ fweeŋ wu dziŋ yilu lu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jɔsɛ tɛ̀ ŋɛŋ kintsii ki bɛ diyɛ Jiso fe.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.