Marcos 15

asj (ASJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Le lɛkuuŋ ni le nuuŋ kɛɛ le wuuti laa ni, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, mɔɔ bɛniiŋ bɛchu bɛ sɛki bɛnsa, bɛ be shee be dzɔ ntaŋ, be kaŋ Jiso, be dzɔ wu be gɛɛŋ bɛ wu be nyɛ li tsaŋ yi Pailɛ-ɛt.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa se bɛchi be kayi biee li Jiso-o ŋge.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Nɛɛ lɛ, Pailɛt tuu bii li Jiso laa, “Ɔ kɛmi yɛ fiee fi ɔ nuuŋ ɔ tuu kɛ ni? Ɔ wukɔɔ nɛɛ biee bi bɛ kayi li wɛ-ɛ bini ni?”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Se nuuŋ le, Jiso ti mɛɛŋ ki tuu kɛ le tuu fiee li wuu kɛ. Fiee filu yaa Pailɛt.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Bɛdɛɛni tɛ̀ nuuŋ li mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee chini, Pailɛt buu wi wu ncha mumkpaŋ li yih yi ncha-a wu bɛniiŋ lɛkɛ.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu-u, wi wumu nuuŋ li yih yi ncha-a bukooŋ le Baraba, nuuŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a bɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ fɛ kintsii li be woyɛ bɛniiŋ baa.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ se bɛchi ki tiiti le Pailɛt fɛ si ti shiiŋ feti li bee.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Pailɛt bii li bee laa, “Nɛ wɛki le mbuu nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 Tɛ̀ gii biiti lɛ kifɛ tɛ̀ kii le bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ nyɛ Jiso li tsaŋ yee li kifɛ bimi tɛ̀ fuumi be bɛ wu.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Se nuuŋ le, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa tɛ̀ kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be tee le buu nuuŋ Baraba.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Pailɛt tuu bii li bee laa, “Ɛ mi mbuu lɛ, ŋgeeŋ bɛ wi wuni wu nɛ teenyi le Mfɔŋ wu Bɛjuu wuni?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Be tuu be waŋ lɛwe le, “Bɛ ta wu li kintaaŋ li bu taru.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Pailɛt bii li bee laa, “Bɛ ta wu kii la? Fiee fi bifi fi wu fɛ nuuŋ la?” Be tuu be wɛndi be giiŋgi nɛɛ bulimfwee le, “Bɛ taaŋ wu li kintaaŋ li.”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Nɛɛ lɛ, Pailɛt se buu nuuŋ Baraba kifɛ tɛ̀ wɛki le fɛ si kintutu kɛɛ tɛ̀ kɔŋgisi. Tee bɛ fiaaŋ Jiso, se nyɛ le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Bɛniiŋ bɛ nchi bɛ Pailɛ-ɛt se dzɔ Jiso be lɛ be gɛɛŋ bɛ wu lɛ ntɔ wu bɛ tɛ̀ teenyi le Pletoolom. Si be tɛ̀ lɛ lɛ, be se koŋ kiŋkɛ ki kintutu ki bɛniiŋ bɛ nchi-i kɛɛ kichu ki banchɛ.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Be dzɔ ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ be chuumɛ wu li bwiŋ, be se lo kifɔ ki bumfɔ-ɔŋ ki nuuŋ biaŋ biaŋ be beeŋ wu li fa.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Be bɛchi be bundi wu le, “Buri, Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Si be tɛ̀ feti lɛ be tuki wu bɛ kimbaaŋ li kikoo li, be kwiyi wu bɛ budii, be bɛɛ be tundi núŋ wu lii, be bundi wu.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Le be choosɛ wu lɛ be mɛɛshi, be kaari be buu ndu yi bumfɔŋ yi gbɔɔ yɛ wu li bwiŋ, be lii wu ndú yee li bwiŋ, be dzɔ wu be giiŋgi le be gɛɛŋ be taaŋ wu li kintaaŋ li.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Le be ni be giiŋgi, be bikɛ bɛ wi wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee le Simu, nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Tɛ̀ nuuŋ te Alɛkɛsanda bɛ Lufu. Be kaŋ wu le too kintaaŋ ki Jiso-o.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Be giiŋgi bɛ Jiso, be gɛɛŋ be bo fɛ kintsii ki bɛ teenyi le Gɔɔgɔɔta, (bukooŋ buni nuuŋ le Kiŋgefi ki Kikoo lɛ,)
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 be nyɛ mbiiŋ li wuu le woŋ ɛ be fiinsɛ bɛ ntsi yimi yi bɛ teenyi le mɛɛ. Se nuuŋ le Jiso ti mɛɛŋ ki woŋ kɛ.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Be se ta wu li kintaaŋ li. Be dzɔ ndú yee le be gachɛ li yi yi bee be se toŋ kaŋ bɛ ndú yilu le be kɛɛ wi wu nuuŋ dzɔɔ.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Mfi wu be tɛ ta Jiso li kintaaŋ li tɛ̀ nuuŋ jobɛ bikaa mfomɛyoofi fɛŋwɛɛŋ.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Bɛ tsɛɛ fiee fi bɛ ta wu li kintaaŋ li kii fi, fi nuuŋ le, “Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Bɛ tɛ̀ tayɛ tɛ bɛyi bamu bɛfɛ li bintaaŋ li wumu lɛ kibɛnɛ ki Jiso-o ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ. [
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Fi se bɛ fi kɔchɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ le,
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Bɛniiŋ se kɛti be ŋiŋgi Jiso be tiki bikoo, be tsuki wu bɛ ntsooŋ be tiiti le, “Ɛŋhɛɛŋ! Wɛ wu nuuŋ ɔ shaanshɛ yih yi muntofi ɔ kaari ɔ gwaŋ yi li jo taa li,
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 fi yi ya, ɔ shee li kintaaŋ kɛɛ li.”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tuu bee choosi wu be tiiti li yi yi bee le, “Tɛ̀ gii fii bɛniiŋ bamu, kɛɛ nuuŋ fi yi yee nsiŋ.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Wu wu nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, wu wu nuuŋ Mfɔŋ wu bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ shee li kintaaŋ li dɛɛni tɛ ŋɛŋ tɛ se beŋ li wuu.” Bɛniiŋ bɛ bɛ tɛ̀ taaŋ be li bintaaŋ li bɛ Jiso baa tɛ̀ tsuki tɛ wu bɛ ntsooŋ.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Le gɛɛŋ bo fɛnshaaŋ kintikinti, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Le ni nuuŋ jobɛ bikaa bitɛɛtu, Jiso dza dzaaŋ lɛwe le, “Ɛlɔy, Ɛlɔy lama sabatani,” fi nuuŋ le, “Nyɔ yɛŋ, Nyɔ yɛŋ, ɛ la fi ɔ lɔŋ mi ni?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Le bɛniiŋ bamu bɛ tɛ̀ lemi fe woo, be tee le, “Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo, teenyɔɔ Ɛlaja.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Wi wumu li bee linti dza letɛ dzɔ kifiiŋ, fooŋ li mbiiŋ mɛ mgbanyi-i, fasɛ li fintiiŋ li nɛɛki le woŋ, se tee le, “Lemɛ yɛɛŋ tɛ ŋɛŋ laa Ɛlaja gii bɛ shiiki wu li kintaaŋ kini-i le.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Jiso dza waŋ kwe lɛwe ŋge se yindɛ yindinɛ wu kimɛrisɛ.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ndu yi tɛ̀ gatini yih yi muntofi lɛnti tɛ̀ batɛ kintikinti mbɛɛchɛ fɛwe mbɔwu mbochu fɛtɛ li biŋkɛ bifɛ-ɛ.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Le te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi Jiso limfwe tuu ŋɛŋ dze yi Jiso kwi le, se tee le, “Chɛɛŋ chɛɛŋ, wi wuni tuu nuuŋ Ŋwanɛ Nyɔ.”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Bukɛɛŋ bamu tɛ̀ lemi fe mfiiŋ be bichi. Li bee linti tɛ̀ nuuŋ Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jeeŋ wu bwi bɛ Jɔsɛ, wumu nuuŋ Salomɛ.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 Bukɛɛŋ bani nuuŋ bɛ tɛ̀ shiiŋ be biki Jiso Galilii be fii wu. Be tɛ̀ nuuŋ fe mɔɔ bukɛɛŋ bamu tɛ ŋge bɛ tɛ̀ biee Jiso bee be bɛ Jɛrosalɛŋ.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Tɛ̀ nuuŋ lɛ fɛmfo-o booyaa, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jobɛ chi nachɛ-ɛ le be lɛ li jobɛ chi bɛshiinshi-i,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 wi wumu wu Arimatia wu bɛ tɛ̀ teenyi le Jɔsɛ, kaŋ shéŋ gɛɛŋ ŋɛŋ Pailɛt lɛkɛ gwini chi Jiso-o le gɛɛŋ diyɛ. Jɔsɛ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu kintutu ki bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ lɛ, ɛ bɛniiŋ tɛ̀ guundi wu ŋge. Ɛ wu kibɛɛ tɛ̀ gii tɛŋgi tɛ mfi wu bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ gii naa bu bɛ.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailɛt woo, kimfimɛ wondɛ wu le Jiso kwiɔ kituŋ. Se teeŋ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ bɛ, se bii li wuu laa Jiso bee kwi kituŋ ni.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Le woo li te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wɛ le Jiso bee kwi, se nyɛ gwini chilu li Jɔsɛ-ɛ.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Jɔsɛ se dza gɛɛŋ go ndu yi dzeeŋ, gɛɛŋ shiiki gwini chi Jiso-o, fiɛɛmɛ fe, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ li kimba-aŋ, biiŋgi tɛtɛ chi nɔŋa baanyɛ fweeŋ wu dziŋ yilu lu.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Maariya Madaliŋ bɛ Maariya wu ni Jɔsɛ tɛ̀ ŋɛŋ kintsii ki bɛ diyɛ Jiso fe.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.