Lucas 2

asj (ASJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wumu-u, nchi bo le, bɛ fa bɛniiŋ bɛchu bɛ nuuŋ li bitoŋ bi kwɛɛŋ wu Lo-om. Wu tɛ̀ bo lɛ Kaisa Agustu wu tɛ̀ nuuŋ Mfɔŋ wu nyɔŋa wu Lom.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Mfa wuni tɛ̀ nuuŋ wu ŋkosi li mfi wu Kwilinu tɛ̀ nuuŋ ŋkuŋ wu tɛ̀ sɛki kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Silia.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Bɛdɛɛni, bɛniiŋ bɛchu tɛ̀ tuu lijiŋ li bitoŋ bi bee, le be tsɛɛ mɛŋkooŋ mɛ bee mɔɔ mfa wu be.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Jɔsɛ se dza tɛ Nasarɛ li kitoŋ kimu ki Galilii, gɛɛŋ Bɛtɛlɛhɛŋ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Judiya, lɛ bɛ tɛ̀ biɛ Mfɔŋ Daafi. Tɛ̀ gɛɛŋ le kifɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu li kini ki Mfɔŋ Daafi-i.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Jɔsɛ tɛ̀ gɛɛŋ bee Maariya wu tɛ̀ koo fieeŋ le gii naa ni nuuŋ kwɛsi le be tsɛɛ mɛŋkooŋ mɛ bee, ɛ tɛ̀ nuuŋ bɛ fwe.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Le be gɛɛŋ be bo le, mfi we wu biɛrɔ kɔchɛ.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Biɛ ŋwani wu ŋkosi nuuŋ ŋwaŋ wu nyuŋ, fiɛɛmɛ fɛ ndú, giiki lɛ ŋgo wu nyá-aŋ, kifɛ be tɛ̀ foo kintsii ki tsɛ fɛ yih yi bɛniiŋ fufini fe-e.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu-u, bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ bamu nuuŋ li kitoŋ kilu lichiŋ litɔɔ, be kiichi kintutu ki nshɔ́ɔŋ yi be butuu.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Nchindaa wu Taa taa busɛ be lii, kiŋ'wofu ki Nyɔ-ɔ kinɔŋa woo fɛ be tɛ nuuŋ, be kɛmɛ chɛnɛ ŋge.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Nchindaa wulu se tee li bee le, “Kiiŋ nɛ ni chɛŋ kɛ. Woo yɛɛŋ, mi mbɛɛɔ nuuŋ bɛ ntoŋ wu dzeeŋ li be-eŋ, wu gii wu bɛ bɛ kinɛɛtinɛ kinɔŋa li bɛniiŋ bɛnɛ-ɛ bɛchu-u.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Li jobɛ chi bɛŋ chini bɛ biɛ baa Kinsofu kinɛ li kitoŋ ki Mfɔŋ Daafi-i ki nuuŋ Krai wu Taa.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Fiiŋ fiee fi gii fi doonchɛ ntoŋ wulu li be-eŋ. Nɛ gii nɛ gɛɛŋ nɛ ŋɛŋ ŋwaŋ ɛ bɛ fiɛɛmɛ wu fɛ ndu-u, bɛ giiki lɛ ŋgo wu nyá-aŋ.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Be se dza be taa be ŋɛŋ nchindaa wulu lɛ kintutu kimu ki bɛniiŋ bɛ dziŋ bɛ liboo li ŋge be yɔɔnchi Nyɔ, be tiiti le,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “N'yɔɔnchɛ nuuŋ li Nyɔ-ɔ yi yɛki biee bichu
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Mfi wu bɛnchindaa baa tɛ chinɛ li bee, be kaari be yɛɛ liboo, bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ bɛlu tee li yi yi bee le, “Tɛ̀ gɛɛŋ dɛɛni yani Bɛtɛlɛhɛŋ, tɛ ŋɛŋ fiee fi ka fi Taa fɛ le tɛ kɛɛ fini.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Mfwa mumkpaŋ, be dza be bakɛ be gɛɛŋ be ŋɛŋ Jɔsɛ bee Maariya mɔɔ ŋwaŋ, gimi lɛ ŋgo wu nyáŋ.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Si be tɛ̀ ŋɛŋ lɛ, be bɛchi be tiiti biee bichu bi nchindaa wu Nyɔ bee tee li bee kii ŋwaŋ wulu.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Bimfimu se wondɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ woo biee bi bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ baa tɛ̀ tiiti be.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Maariya se kiri biee bini bichu lɛ shéŋ, shiiŋ kiimi kii bi mfi kwi.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ baa se kaari be to lijiŋ be yɔɔnchi be piɛti Nyɔ li biee bichu bi be tɛ̀ woo be ŋɛŋ. Bi tɛ̀ nuuŋ nɛɛ si nchindaa wu Taa tɛ̀ tee.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Le ŋwaŋ wulu bo jo nyaaŋ, bɛ sɛɛ wu dzoo, bɛ choŋ wu bukooŋ le Jiso, bukooŋ buni tɛ̀ nuuŋ nɛɛ bu nchindaa wu Nyɔ-ɔ tɛ̀ tee li ni-i, mɛɛŋ se kɛmɛ fwe.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Mfi se tɛ̀ kɔchɛ wu fɛrɛ muntofi le be tsootsɛ bikoo bi bee si nchi wu Mɔɔsɛ tɛ̀ wɛki. Be se dzɔ ŋwaŋ wulu be yɛɛ bɛ wu Jɛrosalɛŋ le be yiiŋgi li Taa li.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Fini nuuŋ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Bɛnchi bɛ Taa lɛ le,
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Be tɛ̀ gɛɛŋ le be fɛ muntofi muni bɛ bibimu bifɛ, mɔɔ bɛ bɔɔŋ bɛ mundoŋgu mumfɛɛntu biki si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ kiŋwaati ki bɛnchi bɛ Taa lɛ.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Li mfi wulu-u, nyuŋ wumu tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ bɛ teenyi wu le Simiɔŋ. Ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu tsaaŋ feti si Nyɔ wɛki, tɛ̀ gii tɛŋgi wi wu gii bɛ deeni shéŋ yi bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ. Fiana yi Waaŋ tɛ nuuŋ li wu-u,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Fiana yi waaŋ yilu fɛ le kɛɛ le kwe nuuŋ tɛ naa dzɔ wu mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ Kinsofu ki Taa lɛ ki tɛ̀ kaachɛ kɛ.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Fiana yi Waaŋ se dza yi fɛ Simiɔŋ gɛɛŋ li yih yi muntofi. Le Jɔsɛ bee Maariya bɛ bɛ ŋwaŋ wu Jiso li yih yi muntofi le be fɛ si nchi wɛki,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Simiɔŋ se fi ŋwaŋ wulu kɛmɛ bɔ, bɛchi yɔɔnchi Nyɔ, tiiti le,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Taa bɛdɛɛni, siɔ fɛ ŋkaachɛ wa bɛ wu kɔchɛ,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Lii yɛŋ ŋɛŋ yɛɛ Kinsofu ko
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 ki ɔ tuumi, bɛniiŋ bɛchu gi be ŋɛŋ ki.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Ki nuuŋ kiŋ'wofu li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ bɛjuu kɛ-ɛ,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Le te ŋwaŋ bee ni ŋwaŋ woo biee bi Simiɔŋ tee kii ŋwaŋ wuni, wa tɛ be.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Simiɔŋ se tuu lɔŋ kimbɔnɛ li bee, tee li Maariya wu ni-i le, “Bichɛ ɔ ŋɛŋ, Nyɔ tsaayɛ ŋwana wuni, li ŋ'weyɛ bɛ ndzatsu wu bɛniiŋ ŋge bɛ Isɛlɛɛ. Gii ni nuuŋ doonchɛ wu fiee bɛniiŋ se ni be tiiti kii wu.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Bɛdɛɛni, fini gii fi doonchɛ biee bi bɛniiŋ nyiki li shéŋ yi bee. Mfi wu biee bini bichu gii bi ni bi kɛti, shéŋ ya gii yi ni yi nuuŋ kɛɛ bɛ beeŋ baa bɛ finyɔɔ.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Gii nuuŋ li mfi wulu-u, kwɛɛŋ wumu nuuŋ lu bɛ teenyi wu le Anas, ɛ tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ. Tɛ̀ nuuŋ ŋwanɛ Fanuwɛ wu wi wu kini ki Asha-a. Kwɛɛŋ wulu tɛ̀ nuuŋ ɛ wu doŋ ŋge. Tɛ̀ nuuŋ bee nyumi biya mfomɛnyaaŋ kwaa, nyumi kwi.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Tɛ̀ to kwɛɛ ŋku, se ba lɛ biya gwii nyaaŋ ntsɔ binɛ-ɛ (84) shiiŋ li yih yi muntofi-i mbochu nsiŋ yɔɔnchi Nyɔ butuu bɛ fɛnshaaŋ, jiti biee, lɛki li Nyɔ-ɔ.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Le mfi wu be tɛ̀ bɛɛ bɛ ŋwaŋ wulu li yih yi muntofi, si kwɛɛŋ wulu tɛ̀ ŋɛŋ be lɛ, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, tee kii ŋwaŋ wuni li bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ tɛŋgi mfi wu Nyɔ gii yi soo bɛniiŋ bɛ Jɛrosalɛŋ li tsaŋ yi ŋgɛ-ɛ.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Mfi wu Jɔsɛ bee Maariya tɛ̀ mɛɛshi biee bichu si nchi wu Taa tɛ̀ wɛki, be kaari be to lijiŋ li kitoŋ kibee ki Nasarɛ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Galilii.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ŋwaŋ wulu se ko, kɛmɛ buŋga, tɛ̀ yisɛ bɛ bufii bunɔŋa, Nyɔ se tɛ̀ Kɔɔŋgi wu.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Te Jiso bee ni tɛ̀ shiiŋ be yɛki Jɛrosalɛŋ biya bichu kii Tsɔnɔ chi N'yafuwee.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Le Jiso bo biya yoofi ntsɔ bifɛ, be yɛɛ kii tsɔnɔ chilu nɛɛ si be tɛ̀ shiiŋ be yɛki.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Le be ji tsɔnɔ be mɛɛshi, be to lijiŋ, ŋwaŋ wu Jiso se shɛ lɛjiŋ Jɛrosalɛŋ. Se nuuŋ le tee bee ni tɛ mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Be dɛndɛ jobɛ chichu, be beechi le wɛ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ bee be tɛ̀ deŋgi. Be se bɛchi be wɛki wu lɛ kini kibee mɔɔ lɛ nsáŋ yi bee linti,
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 le be gɔɔŋ nsiŋ, be tuu be kaari be to lijiŋ Jɛrosalɛŋ le be gɔɔŋ wu.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Le gɛɛŋ bo jo taa si be tɛ̀ bɛchi be wɛki wu, be ŋɛŋ wu nuuŋ fɛ yih yi muntofi, ɛ tɛ̀ shee fe bee bɛniiŋ bɛ ntiifɛ yiki li bee, biiti bɛmbifu.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ yiki tɛ̀ ta maa ŋge kifɛ tɛ̀ kii biee ŋge mɔɔ ntusu bɛmbifu bujɔŋ.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Si ni bee te tɛ̀ ŋɛŋ wu lɛ, wa tɛ be. Ni se teeŋ wu tee le, “Ŋwanɛŋ ɔ geeŋ ɔ ŋwɛɛ bɛ bee ni? Bichɛ ɔ ŋɛŋ, tɛɛ chaa tɛ gɔɔŋ baa wɛ nsiiŋ tɛ wɛsɛ.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Se tuu le, “Nɛ bee nɛ wɛki mi kii la? Nɛ kii yɛ le ŋkɛmi le ni nuuŋ li Taa yih fɛni kɛ ni?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Se nuuŋ le be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi wu tee kɛ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Se tuu dza bee be, be beki Nasarɛ. Gɛɛŋ wuki li bee. Si biee bini tɛ̀ kɛti ni, ni se gɛɛ biee bini bichu li shéŋ yee li.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jiso tɛ̀ kuu, kɛmi bufii ŋge, Nyɔ kɔŋgisi wu, bɛniiŋ kɔŋgisi wu tɛ.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.