Lucas 2
asj (ASJ) vs ARIB
1 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wumu-u, nchi bo le, bɛ fa bɛniiŋ bɛchu bɛ nuuŋ li bitoŋ bi kwɛɛŋ wu Lo-om. Wu tɛ̀ bo lɛ Kaisa Agustu wu tɛ̀ nuuŋ Mfɔŋ wu nyɔŋa wu Lom.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Mfa wuni tɛ̀ nuuŋ wu ŋkosi li mfi wu Kwilinu tɛ̀ nuuŋ ŋkuŋ wu tɛ̀ sɛki kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Silia.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Bɛdɛɛni, bɛniiŋ bɛchu tɛ̀ tuu lijiŋ li bitoŋ bi bee, le be tsɛɛ mɛŋkooŋ mɛ bee mɔɔ mfa wu be.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Jɔsɛ se dza tɛ Nasarɛ li kitoŋ kimu ki Galilii, gɛɛŋ Bɛtɛlɛhɛŋ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Judiya, lɛ bɛ tɛ̀ biɛ Mfɔŋ Daafi. Tɛ̀ gɛɛŋ le kifɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu li kini ki Mfɔŋ Daafi-i.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Jɔsɛ tɛ̀ gɛɛŋ bee Maariya wu tɛ̀ koo fieeŋ le gii naa ni nuuŋ kwɛsi le be tsɛɛ mɛŋkooŋ mɛ bee, ɛ tɛ̀ nuuŋ bɛ fwe.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Le be gɛɛŋ be bo le, mfi we wu biɛrɔ kɔchɛ.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Biɛ ŋwani wu ŋkosi nuuŋ ŋwaŋ wu nyuŋ, fiɛɛmɛ fɛ ndú, giiki lɛ ŋgo wu nyá-aŋ, kifɛ be tɛ̀ foo kintsii ki tsɛ fɛ yih yi bɛniiŋ fufini fe-e.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu-u, bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ bamu nuuŋ li kitoŋ kilu lichiŋ litɔɔ, be kiichi kintutu ki nshɔ́ɔŋ yi be butuu.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Nchindaa wu Taa taa busɛ be lii, kiŋ'wofu ki Nyɔ-ɔ kinɔŋa woo fɛ be tɛ nuuŋ, be kɛmɛ chɛnɛ ŋge.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Nchindaa wulu se tee li bee le, “Kiiŋ nɛ ni chɛŋ kɛ. Woo yɛɛŋ, mi mbɛɛɔ nuuŋ bɛ ntoŋ wu dzeeŋ li be-eŋ, wu gii wu bɛ bɛ kinɛɛtinɛ kinɔŋa li bɛniiŋ bɛnɛ-ɛ bɛchu-u.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Li jobɛ chi bɛŋ chini bɛ biɛ baa Kinsofu kinɛ li kitoŋ ki Mfɔŋ Daafi-i ki nuuŋ Krai wu Taa.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Fiiŋ fiee fi gii fi doonchɛ ntoŋ wulu li be-eŋ. Nɛ gii nɛ gɛɛŋ nɛ ŋɛŋ ŋwaŋ ɛ bɛ fiɛɛmɛ wu fɛ ndu-u, bɛ giiki lɛ ŋgo wu nyá-aŋ.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Be se dza be taa be ŋɛŋ nchindaa wulu lɛ kintutu kimu ki bɛniiŋ bɛ dziŋ bɛ liboo li ŋge be yɔɔnchi Nyɔ, be tiiti le,
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “N'yɔɔnchɛ nuuŋ li Nyɔ-ɔ yi yɛki biee bichu
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Mfi wu bɛnchindaa baa tɛ chinɛ li bee, be kaari be yɛɛ liboo, bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ bɛlu tee li yi yi bee le, “Tɛ̀ gɛɛŋ dɛɛni yani Bɛtɛlɛhɛŋ, tɛ ŋɛŋ fiee fi ka fi Taa fɛ le tɛ kɛɛ fini.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Mfwa mumkpaŋ, be dza be bakɛ be gɛɛŋ be ŋɛŋ Jɔsɛ bee Maariya mɔɔ ŋwaŋ, gimi lɛ ŋgo wu nyáŋ.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 Si be tɛ̀ ŋɛŋ lɛ, be bɛchi be tiiti biee bichu bi nchindaa wu Nyɔ bee tee li bee kii ŋwaŋ wulu.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Bimfimu se wondɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ woo biee bi bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ baa tɛ̀ tiiti be.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Maariya se kiri biee bini bichu lɛ shéŋ, shiiŋ kiimi kii bi mfi kwi.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Bɛniiŋ bɛ kiichi nshɔ́ɔŋ baa se kaari be to lijiŋ be yɔɔnchi be piɛti Nyɔ li biee bichu bi be tɛ̀ woo be ŋɛŋ. Bi tɛ̀ nuuŋ nɛɛ si nchindaa wu Taa tɛ̀ tee.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Le ŋwaŋ wulu bo jo nyaaŋ, bɛ sɛɛ wu dzoo, bɛ choŋ wu bukooŋ le Jiso, bukooŋ buni tɛ̀ nuuŋ nɛɛ bu nchindaa wu Nyɔ-ɔ tɛ̀ tee li ni-i, mɛɛŋ se kɛmɛ fwe.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Mfi se tɛ̀ kɔchɛ wu fɛrɛ muntofi le be tsootsɛ bikoo bi bee si nchi wu Mɔɔsɛ tɛ̀ wɛki. Be se dzɔ ŋwaŋ wulu be yɛɛ bɛ wu Jɛrosalɛŋ le be yiiŋgi li Taa li.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Fini nuuŋ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Bɛnchi bɛ Taa lɛ le,
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Be tɛ̀ gɛɛŋ le be fɛ muntofi muni bɛ bibimu bifɛ, mɔɔ bɛ bɔɔŋ bɛ mundoŋgu mumfɛɛntu biki si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ kiŋwaati ki bɛnchi bɛ Taa lɛ.
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Li mfi wulu-u, nyuŋ wumu tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ bɛ teenyi wu le Simiɔŋ. Ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu tsaaŋ feti si Nyɔ wɛki, tɛ̀ gii tɛŋgi wi wu gii bɛ deeni shéŋ yi bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ. Fiana yi Waaŋ tɛ nuuŋ li wu-u,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Fiana yi waaŋ yilu fɛ le kɛɛ le kwe nuuŋ tɛ naa dzɔ wu mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ Kinsofu ki Taa lɛ ki tɛ̀ kaachɛ kɛ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Fiana yi Waaŋ se dza yi fɛ Simiɔŋ gɛɛŋ li yih yi muntofi. Le Jɔsɛ bee Maariya bɛ bɛ ŋwaŋ wu Jiso li yih yi muntofi le be fɛ si nchi wɛki,
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 Simiɔŋ se fi ŋwaŋ wulu kɛmɛ bɔ, bɛchi yɔɔnchi Nyɔ, tiiti le,
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Taa bɛdɛɛni, siɔ fɛ ŋkaachɛ wa bɛ wu kɔchɛ,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Lii yɛŋ ŋɛŋ yɛɛ Kinsofu ko
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ki ɔ tuumi, bɛniiŋ bɛchu gi be ŋɛŋ ki.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Ki nuuŋ kiŋ'wofu li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ bɛjuu kɛ-ɛ,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Le te ŋwaŋ bee ni ŋwaŋ woo biee bi Simiɔŋ tee kii ŋwaŋ wuni, wa tɛ be.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Simiɔŋ se tuu lɔŋ kimbɔnɛ li bee, tee li Maariya wu ni-i le, “Bichɛ ɔ ŋɛŋ, Nyɔ tsaayɛ ŋwana wuni, li ŋ'weyɛ bɛ ndzatsu wu bɛniiŋ ŋge bɛ Isɛlɛɛ. Gii ni nuuŋ doonchɛ wu fiee bɛniiŋ se ni be tiiti kii wu.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 Bɛdɛɛni, fini gii fi doonchɛ biee bi bɛniiŋ nyiki li shéŋ yi bee. Mfi wu biee bini bichu gii bi ni bi kɛti, shéŋ ya gii yi ni yi nuuŋ kɛɛ bɛ beeŋ baa bɛ finyɔɔ.”
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Gii nuuŋ li mfi wulu-u, kwɛɛŋ wumu nuuŋ lu bɛ teenyi wu le Anas, ɛ tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ. Tɛ̀ nuuŋ ŋwanɛ Fanuwɛ wu wi wu kini ki Asha-a. Kwɛɛŋ wulu tɛ̀ nuuŋ ɛ wu doŋ ŋge. Tɛ̀ nuuŋ bee nyumi biya mfomɛnyaaŋ kwaa, nyumi kwi.
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 Tɛ̀ to kwɛɛ ŋku, se ba lɛ biya gwii nyaaŋ ntsɔ binɛ-ɛ (84) shiiŋ li yih yi muntofi-i mbochu nsiŋ yɔɔnchi Nyɔ butuu bɛ fɛnshaaŋ, jiti biee, lɛki li Nyɔ-ɔ.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Le mfi wu be tɛ̀ bɛɛ bɛ ŋwaŋ wulu li yih yi muntofi, si kwɛɛŋ wulu tɛ̀ ŋɛŋ be lɛ, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, tee kii ŋwaŋ wuni li bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ tɛŋgi mfi wu Nyɔ gii yi soo bɛniiŋ bɛ Jɛrosalɛŋ li tsaŋ yi ŋgɛ-ɛ.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Mfi wu Jɔsɛ bee Maariya tɛ̀ mɛɛshi biee bichu si nchi wu Taa tɛ̀ wɛki, be kaari be to lijiŋ li kitoŋ kibee ki Nasarɛ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Galilii.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Ŋwaŋ wulu se ko, kɛmɛ buŋga, tɛ̀ yisɛ bɛ bufii bunɔŋa, Nyɔ se tɛ̀ Kɔɔŋgi wu.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te Jiso bee ni tɛ̀ shiiŋ be yɛki Jɛrosalɛŋ biya bichu kii Tsɔnɔ chi N'yafuwee.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Le Jiso bo biya yoofi ntsɔ bifɛ, be yɛɛ kii tsɔnɔ chilu nɛɛ si be tɛ̀ shiiŋ be yɛki.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 Le be ji tsɔnɔ be mɛɛshi, be to lijiŋ, ŋwaŋ wu Jiso se shɛ lɛjiŋ Jɛrosalɛŋ. Se nuuŋ le tee bee ni tɛ mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Be dɛndɛ jobɛ chichu, be beechi le wɛ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ bee be tɛ̀ deŋgi. Be se bɛchi be wɛki wu lɛ kini kibee mɔɔ lɛ nsáŋ yi bee linti,
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 le be gɔɔŋ nsiŋ, be tuu be kaari be to lijiŋ Jɛrosalɛŋ le be gɔɔŋ wu.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Le gɛɛŋ bo jo taa si be tɛ̀ bɛchi be wɛki wu, be ŋɛŋ wu nuuŋ fɛ yih yi muntofi, ɛ tɛ̀ shee fe bee bɛniiŋ bɛ ntiifɛ yiki li bee, biiti bɛmbifu.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ yiki tɛ̀ ta maa ŋge kifɛ tɛ̀ kii biee ŋge mɔɔ ntusu bɛmbifu bujɔŋ.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Si ni bee te tɛ̀ ŋɛŋ wu lɛ, wa tɛ be. Ni se teeŋ wu tee le, “Ŋwanɛŋ ɔ geeŋ ɔ ŋwɛɛ bɛ bee ni? Bichɛ ɔ ŋɛŋ, tɛɛ chaa tɛ gɔɔŋ baa wɛ nsiiŋ tɛ wɛsɛ.”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Se tuu le, “Nɛ bee nɛ wɛki mi kii la? Nɛ kii yɛ le ŋkɛmi le ni nuuŋ li Taa yih fɛni kɛ ni?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Se nuuŋ le be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi wu tee kɛ.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Se tuu dza bee be, be beki Nasarɛ. Gɛɛŋ wuki li bee. Si biee bini tɛ̀ kɛti ni, ni se gɛɛ biee bini bichu li shéŋ yee li.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Jiso tɛ̀ kuu, kɛmi bufii ŋge, Nyɔ kɔŋgisi wu, bɛniiŋ kɔŋgisi wu tɛ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.