Lucas 23

asj (ASJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Si kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki bɛnsa tɛ̀ tee lɛ, be se dza be bɛchu be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu fɛ Pailɛt.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Le be gɛɛŋ be bo fe, be bɛchi be kayi biee kii wu, be tiiti le, “Wi wuni deŋgɔɔ bifisi kwɛɛŋ wusɛŋ, fɛŋgɔɔ le kiiŋ bɛniiŋ ni be suuti kiŋwaati li Kaisa Mfɔŋ wu Lom kɛ, tuu tiiti le nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, fi doonchi le ɛ wu mfɔŋ wumu.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Pailɛt dza kweeŋ li bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa bɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ nuuŋ fe le, “Mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ bubiɛɛ bu wi wuni-i kɛ.”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Be bɛchu tuu be kunyi wu le, “Wi wuni deŋgɔɔ tiifi bɛniiŋ li kwɛɛŋ kwikwi wu Judiya feti le be ni be tɛɛmi bikoo. Tɛ bɛchi Galilii, dɛɛni yani wɛ fɛni.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Le Pailɛt woo fini lɛ, se bii laa, “Wi wuni nuuŋ wi wu Galilii ni?”
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Be beŋ, se tuumi Jiso fɛ Mfɔŋ Hɛrɔ, kifɛ ɛ wu, wu tɛ̀ sɛki kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ kilu, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ li mfi wulu.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Be gɛɛŋ bɛ Jiso, le Mfɔŋ Hɛrɔ ŋɛŋ wu, yi dzɔɔŋ wu ŋge, kifɛ tɛ̀ shiiŋ wuki kii wu, se bichi limfwe le gii naa ŋɛŋ wu, tuu nɛki tɛ le semukɛ Jiso nuuŋ fɛ fiee fi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Se bɔsɛyi bii biee li Jiso-o bujɔŋ, le fi nuuŋ lɛ, Jiso ba nshiiŋ.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Fɛ tɛ̀ biiti lɛ, bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ lemi tɛ fe be kayi binsɛɛ kii Jiso.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Mfɔŋ Hɛrɔ bee bɛniiŋ bee bɛ nchi-i se dza be bɛchi be yɛndi be gaashi wu, be chuumɛ wu ndu yi dzeeŋ li bwiŋ, be too wu be tuumi wu lijiŋ fɛ Pailɛt.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, Pailɛt bee Mfɔŋ Hɛrɔ tɛ̀ kɛmi mbani, le tuu boo yɛlu be to nsaŋ.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Si bɛ tɛ̀ tuu Jiso lijiŋ lɛ, Pailɛt konchɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ, tuu konchɛ bɛniiŋ bɛchu.
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 Be banchɛ, tee li bee le, “Nɛ bee nɛ bɛ bɛ wi wuni fɛni le fetɔɔ bɛniiŋ tɛɛmi bikoo, mi ntaaɔ lɛ biee bini-i lɛnti li lii yinɛ-ɛ, bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ li biee bi nɛ kayi kii wu bini le wu fɛɔ fimu kɛ.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Mfɔŋ Hɛrɔ mɛɛŋɔ ki ŋɛɛŋ tɛ kɛ. Fiɛɛ fiee fi fɛ le kaari tuumi wi wuni li bee li. Ŋɛŋ yɛɛŋ le fiee nuuŋ yɛ lu fi wi wuni fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu buwo kɛ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Si fi nuuŋ ni ŋgii mfiaamfiɛ wu bu mfiaamfiɛ nchinɛ li wuu gɛɛŋ.”
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 [Si fi ti shiiŋ fi nuuŋ le mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee, Pailɛt kɛmi le buu wi mumkpaŋ li yih ncha-a, nyɛ li bɛniiŋ li si nchi wu be tɛ̀ gbɛŋgi tiiti.]
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Bɛniiŋ bɛchu se dza be waŋ lɛwe ŋge le, “Mɛɛshi bɛ wi wuni! Ɔ buu nuuŋ Baraba li yih yi ncha-a ɔ nyɛ li bee li!”
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Baraba wuni tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a kifɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u tuu wo wi.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Pailɛt woo lɛ se yɔ li bɛniiŋ bɛchu-u, kifɛ tɛ̀ wɛki le chinɛ li Jiso-o. Pailɛt tɛ wɛki le chinɛ li Jiso-o|alt="Pilate deciding to release Jesus" src="cn01828C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="23:20"
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Se nuuŋ le, be tɛ̀ tuu be wɛndi nɛɛ le, “Taaŋ wu li kintaaŋ li! Taaŋ wu li kintaaŋ li!”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pailɛt se tuu kweeŋ li bee kiŋga kitɛɛtɛ le, “Bɛ taaŋ wu kii la? Bubiɛɛ bu wu fɛ nuuŋ la? Mmɛɛŋɔ ki ŋɛŋ kɛ fiee fi bibifi fi wu fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu kɛ! Ŋgii mfiaaŋ wu nchinɛ li wuu.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Be ba be wɛndi lɛwe ŋge le bɛ taaŋ wu li kitaaŋ li, ŋ'wanu wu be yaa Pailɛt.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Bɛdɛɛni, Pailɛt sondɛ nsa wulu, chinɛ li wuu, le be fɛ bɛ wu li ŋkɔŋgisɛ wu be-e.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Se tuu buu Baraba li yih yi ncha-a, nuuŋ wu wu be tɛ̀ biiti, ɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u wo mɔɔ wi. Se buu Jiso nyɛ li bee si be tɛ̀ wɛki.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Be biee be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu. Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, be bikɛ bɛ wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee nuuŋ le Simu, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Be kɔɔ wu be gɛɛ kintaaŋ ki Jiso-o wu fɛ ŋgeŋge too biki Jiso.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Bee be se giiŋgi, kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge biki wu. Lɛ bee lɛnti tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bamu bɛ tɛ̀ dii be fayi bɛ ŋgɛ bee.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jiso se dza fiiki yi tee li bee le, “Bukɛɛŋ bɛ Jɛrosalɛŋ kiiŋ nɛ ni nɛ dii kii mi kɛ. Nɛ dii yɛɛŋ nuuŋ kii bikoo binɛ, mɔɔ bi bɔɔŋ bɛnɛ-ɛ.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Nɛ kɛɛ le jo bɛɛ yɛɛ limfwe yi bɛniiŋ gii be ni be tiiti le, ‘Kinɛɛtinɛ kinɔŋa kɛɛ ki bukɛɛŋ bɛ nuuŋ kaa bɛ mɛɛŋ saa ki biɛ kɛ bɔɔŋ kɛ, mɔɔ bɛ mɛɛŋ saa ki nyɛ kɛ bɔɔŋ mbeeŋ kɛ.’
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Li mfi wu wɛɛ, bɛniiŋ gii be ni be dzɛŋgi li bɛŋkumɛ bɛ nɔŋa-a le, ‘Weyɛ yɛɛŋ li bee li’, li bɛ ntɛ-ɛŋ le, ‘Baanyɛ yɛɛŋ bee’.
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Be gii be ni be dzɛŋgi lɛ, kifɛ ɛ bɛ feti ŋwaani bini biee bɛ kiti ki mɛɛŋ tsɔɔŋ, be se fɛ niŋ bɛ kiti ki wondɛ kituŋ.”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Si be tɛ̀ giiŋgi bɛ Jiso lɛ, be tɛ̀ giiŋgi tɛ bɛ bɛniiŋ bɛ ncha bamu bɛfɛ, le be gɛɛŋ be wo tɛ be.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Be se gɛɛŋ bɛ be, be bo kintsii kimu ki bɛ teenyi le, Kiŋgefi, be biee be taaŋ Jiso fe li kintaaŋ li, be taaŋ tɛ mɔɔ bɛniiŋ bɛ ncha bɛ bɛfɛ baa li bintaaŋ li mumkpaŋ lɛ kibɛnɛ ki Jiso ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Jiso tuu dza tee le, “Taa, feeki bibifi bi bɛniiŋ bani, kifɛ be kii yɛ fiee fi be feti kɛ.” Bɛniiŋ bɛlu se dzɔ ndú yi Jiso be toŋ kaŋ lu le be gachɛ li yi yi bee.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Si biee bini bichu tɛ̀ kɛti bɛ Jiso lɛ, bɛniiŋ tɛ̀ lemi fe be bichi. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ tuu be bɛchi be chɔrisi wu, be kweŋgi le, “Tɛ fii bɛniiŋ bamu, fi tɛ yi yee dɛɛni. Ɛ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ yi tsaa!”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Bɛniiŋ bɛ nchi-i tɛ̀ bɛ, be yɛndi wu, be nyɛɛ wu mɔɔ mbiiŋ mɛ mgbanyi,
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 be tiiti le, “Ɔɔ ti nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu, ɔ fi yi ya.”
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Be tɛ̀ tsɛɛ kiŋwaati be ta lɛ kikoo ki Jiso-o lɛwe le, “Wuni nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Wumu li bɛniiŋ bɛ ncha-a bɛ bɛ tɛ̀ shiŋɛ li kintaaŋ li fe baa, dza bɛchi gaashi Jiso, tiiti le, “Ɛ nɛɛ wɛ ɔ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ ni? Fi yi ya lɛ, ɔ fi tɛ bee.”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Wumu wɛ se woo fiee fi wumu wɛ kweeŋ, wamɛ wu, bii li wu laa, “Ɔ chɛndi yɛ Nyɔ kɛ ni? Ɔ wɛ li ŋgɛ-ɛ tɛ nɛɛ si wu.
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Tɛɛ wɛ kwi-i baa chɛɛŋ nuuŋ kinsomfu ki biee bibifi bi tɛ tɛ̀ fɛ-ɛ. Wi wuni kwiiɔ fiee mɛɛŋ ki fɛ kɛ fiee fi bifi kɛ.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Wi wu ncha wulu se tuu tee le, “Jiso, ke ɔ ni ɔ kiimi mi mfi wu ɔ gii ɔ ni ɔ sɛki bumfɔŋ bwo.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Jiso tuu li wuu le, “Ntee wɛ chɛɛŋ le bɛŋ yani tɛɛ wɛ gii tɛ ni tɛ nuuŋ kintsii ki Bujɔɔŋ bu Nyɔ-ɔ.”
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Le ni giiŋgi si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ, wiiŋ nyiŋ, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi, gɛɛŋ bo si jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o,
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Ndu yi ti gatini yih yi muntofi lɛnti biee yi batɛ kintikinti yi to biŋkɛ bifɛ. Ndu yi li yih yi muntofi-i batɛ|alt="The curtain of the temple was turn in two" src="lb00265c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23:45"
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Le Jiso ni nuuŋ li kintaaŋ li, dza waŋ lɛwe ŋge le, “Taa, mi nyɛɔ fiana yɛŋ li tsaŋ ya-a.” Le tee lɛ, biee yindɛ n'yindinɛ wu kimɛrisɛ.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi fe wɛ ŋɛŋ fiee fi ka, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ tee le, “Chɛɛŋ, chɛɛŋ, wi wuni bee nuuŋ findzɔŋ siŋ.”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ turi fe le be ŋɛŋ fiee fi ka, be dza be kuuki li bɛla bɛ bee ɛ be ta tsaŋ lifa.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Nsáŋ yi Jiso chichi tɛ̀ bɛ yi leŋ fi yi-i nuuŋ mfiiŋ yi se bichi fiee fi tɛ̀ kɛti. Bamu tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki wu.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 — ausente —
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Gɛɛŋ fɛ Pailɛt, lɛkɛ gwini chi Jiso-o.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Pailɛt beŋ, gɛɛŋ se shiiki gwini chilu, fiɛɛmɛ fɛ ndu-u, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ lɛ kimba-aŋ, yi bɛ ti mɛɛŋ saa wi le ki gɛɛ kɛ.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi nachɛ le bɛ lɛ li Jobɛ chi bɛshiinshi, ɛ tɛ̀ shɛ nɛɛ niiŋ le jobɛ chi bɛshiinshi chilu bɛchi.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki Jiso baa, biee Jɔsɛ lɛ dziŋ, be ŋɛŋ si bɛ giki gwini chi Jiso lɛ dziŋ.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Be dza fe, be to li bɛla bɛ bee, be gɛɛŋ be fɛ mɛɛŋ mɛ dzeeŋ mɛ sɛɛndi mɛ bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ fwɛti gooŋ lu. Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi, be shi fe, si nchi wu be wɛki.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.