Lucas 23
asj (ASJ) vs BKJ
1 Si kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki bɛnsa tɛ̀ tee lɛ, be se dza be bɛchu be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu fɛ Pailɛt.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Le be gɛɛŋ be bo fe, be bɛchi be kayi biee kii wu, be tiiti le, “Wi wuni deŋgɔɔ bifisi kwɛɛŋ wusɛŋ, fɛŋgɔɔ le kiiŋ bɛniiŋ ni be suuti kiŋwaati li Kaisa Mfɔŋ wu Lom kɛ, tuu tiiti le nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, fi doonchi le ɛ wu mfɔŋ wumu.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pailɛt dza kweeŋ li bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa bɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ nuuŋ fe le, “Mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ bubiɛɛ bu wi wuni-i kɛ.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Be bɛchu tuu be kunyi wu le, “Wi wuni deŋgɔɔ tiifi bɛniiŋ li kwɛɛŋ kwikwi wu Judiya feti le be ni be tɛɛmi bikoo. Tɛ bɛchi Galilii, dɛɛni yani wɛ fɛni.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Le Pailɛt woo fini lɛ, se bii laa, “Wi wuni nuuŋ wi wu Galilii ni?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Be beŋ, se tuumi Jiso fɛ Mfɔŋ Hɛrɔ, kifɛ ɛ wu, wu tɛ̀ sɛki kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ kilu, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ li mfi wulu.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Be gɛɛŋ bɛ Jiso, le Mfɔŋ Hɛrɔ ŋɛŋ wu, yi dzɔɔŋ wu ŋge, kifɛ tɛ̀ shiiŋ wuki kii wu, se bichi limfwe le gii naa ŋɛŋ wu, tuu nɛki tɛ le semukɛ Jiso nuuŋ fɛ fiee fi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Se bɔsɛyi bii biee li Jiso-o bujɔŋ, le fi nuuŋ lɛ, Jiso ba nshiiŋ.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Fɛ tɛ̀ biiti lɛ, bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ lemi tɛ fe be kayi binsɛɛ kii Jiso.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Mfɔŋ Hɛrɔ bee bɛniiŋ bee bɛ nchi-i se dza be bɛchi be yɛndi be gaashi wu, be chuumɛ wu ndu yi dzeeŋ li bwiŋ, be too wu be tuumi wu lijiŋ fɛ Pailɛt.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, Pailɛt bee Mfɔŋ Hɛrɔ tɛ̀ kɛmi mbani, le tuu boo yɛlu be to nsaŋ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Si bɛ tɛ̀ tuu Jiso lijiŋ lɛ, Pailɛt konchɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ, tuu konchɛ bɛniiŋ bɛchu.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Be banchɛ, tee li bee le, “Nɛ bee nɛ bɛ bɛ wi wuni fɛni le fetɔɔ bɛniiŋ tɛɛmi bikoo, mi ntaaɔ lɛ biee bini-i lɛnti li lii yinɛ-ɛ, bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ li biee bi nɛ kayi kii wu bini le wu fɛɔ fimu kɛ.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Mfɔŋ Hɛrɔ mɛɛŋɔ ki ŋɛɛŋ tɛ kɛ. Fiɛɛ fiee fi fɛ le kaari tuumi wi wuni li bee li. Ŋɛŋ yɛɛŋ le fiee nuuŋ yɛ lu fi wi wuni fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu buwo kɛ.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Si fi nuuŋ ni ŋgii mfiaamfiɛ wu bu mfiaamfiɛ nchinɛ li wuu gɛɛŋ.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 [Si fi ti shiiŋ fi nuuŋ le mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee, Pailɛt kɛmi le buu wi mumkpaŋ li yih ncha-a, nyɛ li bɛniiŋ li si nchi wu be tɛ̀ gbɛŋgi tiiti.]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Bɛniiŋ bɛchu se dza be waŋ lɛwe ŋge le, “Mɛɛshi bɛ wi wuni! Ɔ buu nuuŋ Baraba li yih yi ncha-a ɔ nyɛ li bee li!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Baraba wuni tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a kifɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u tuu wo wi.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Pailɛt woo lɛ se yɔ li bɛniiŋ bɛchu-u, kifɛ tɛ̀ wɛki le chinɛ li Jiso-o. Pailɛt tɛ wɛki le chinɛ li Jiso-o|alt="Pilate deciding to release Jesus" src="cn01828C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="23:20"
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Se nuuŋ le, be tɛ̀ tuu be wɛndi nɛɛ le, “Taaŋ wu li kintaaŋ li! Taaŋ wu li kintaaŋ li!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pailɛt se tuu kweeŋ li bee kiŋga kitɛɛtɛ le, “Bɛ taaŋ wu kii la? Bubiɛɛ bu wu fɛ nuuŋ la? Mmɛɛŋɔ ki ŋɛŋ kɛ fiee fi bibifi fi wu fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu kɛ! Ŋgii mfiaaŋ wu nchinɛ li wuu.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Be ba be wɛndi lɛwe ŋge le bɛ taaŋ wu li kitaaŋ li, ŋ'wanu wu be yaa Pailɛt.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Bɛdɛɛni, Pailɛt sondɛ nsa wulu, chinɛ li wuu, le be fɛ bɛ wu li ŋkɔŋgisɛ wu be-e.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Se tuu buu Baraba li yih yi ncha-a, nuuŋ wu wu be tɛ̀ biiti, ɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u wo mɔɔ wi. Se buu Jiso nyɛ li bee si be tɛ̀ wɛki.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Be biee be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu. Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, be bikɛ bɛ wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee nuuŋ le Simu, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Be kɔɔ wu be gɛɛ kintaaŋ ki Jiso-o wu fɛ ŋgeŋge too biki Jiso.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Bee be se giiŋgi, kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge biki wu. Lɛ bee lɛnti tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bamu bɛ tɛ̀ dii be fayi bɛ ŋgɛ bee.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Jiso se dza fiiki yi tee li bee le, “Bukɛɛŋ bɛ Jɛrosalɛŋ kiiŋ nɛ ni nɛ dii kii mi kɛ. Nɛ dii yɛɛŋ nuuŋ kii bikoo binɛ, mɔɔ bi bɔɔŋ bɛnɛ-ɛ.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Nɛ kɛɛ le jo bɛɛ yɛɛ limfwe yi bɛniiŋ gii be ni be tiiti le, ‘Kinɛɛtinɛ kinɔŋa kɛɛ ki bukɛɛŋ bɛ nuuŋ kaa bɛ mɛɛŋ saa ki biɛ kɛ bɔɔŋ kɛ, mɔɔ bɛ mɛɛŋ saa ki nyɛ kɛ bɔɔŋ mbeeŋ kɛ.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Li mfi wu wɛɛ, bɛniiŋ gii be ni be dzɛŋgi li bɛŋkumɛ bɛ nɔŋa-a le, ‘Weyɛ yɛɛŋ li bee li’, li bɛ ntɛ-ɛŋ le, ‘Baanyɛ yɛɛŋ bee’.
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Be gii be ni be dzɛŋgi lɛ, kifɛ ɛ bɛ feti ŋwaani bini biee bɛ kiti ki mɛɛŋ tsɔɔŋ, be se fɛ niŋ bɛ kiti ki wondɛ kituŋ.”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Si be tɛ̀ giiŋgi bɛ Jiso lɛ, be tɛ̀ giiŋgi tɛ bɛ bɛniiŋ bɛ ncha bamu bɛfɛ, le be gɛɛŋ be wo tɛ be.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Be se gɛɛŋ bɛ be, be bo kintsii kimu ki bɛ teenyi le, Kiŋgefi, be biee be taaŋ Jiso fe li kintaaŋ li, be taaŋ tɛ mɔɔ bɛniiŋ bɛ ncha bɛ bɛfɛ baa li bintaaŋ li mumkpaŋ lɛ kibɛnɛ ki Jiso ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Jiso tuu dza tee le, “Taa, feeki bibifi bi bɛniiŋ bani, kifɛ be kii yɛ fiee fi be feti kɛ.” Bɛniiŋ bɛlu se dzɔ ndú yi Jiso be toŋ kaŋ lu le be gachɛ li yi yi bee.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Si biee bini bichu tɛ̀ kɛti bɛ Jiso lɛ, bɛniiŋ tɛ̀ lemi fe be bichi. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ tuu be bɛchi be chɔrisi wu, be kweŋgi le, “Tɛ fii bɛniiŋ bamu, fi tɛ yi yee dɛɛni. Ɛ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ yi tsaa!”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Bɛniiŋ bɛ nchi-i tɛ̀ bɛ, be yɛndi wu, be nyɛɛ wu mɔɔ mbiiŋ mɛ mgbanyi,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 be tiiti le, “Ɔɔ ti nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu, ɔ fi yi ya.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Be tɛ̀ tsɛɛ kiŋwaati be ta lɛ kikoo ki Jiso-o lɛwe le, “Wuni nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Wumu li bɛniiŋ bɛ ncha-a bɛ bɛ tɛ̀ shiŋɛ li kintaaŋ li fe baa, dza bɛchi gaashi Jiso, tiiti le, “Ɛ nɛɛ wɛ ɔ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ ni? Fi yi ya lɛ, ɔ fi tɛ bee.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Wumu wɛ se woo fiee fi wumu wɛ kweeŋ, wamɛ wu, bii li wu laa, “Ɔ chɛndi yɛ Nyɔ kɛ ni? Ɔ wɛ li ŋgɛ-ɛ tɛ nɛɛ si wu.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Tɛɛ wɛ kwi-i baa chɛɛŋ nuuŋ kinsomfu ki biee bibifi bi tɛ tɛ̀ fɛ-ɛ. Wi wuni kwiiɔ fiee mɛɛŋ ki fɛ kɛ fiee fi bifi kɛ.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Wi wu ncha wulu se tuu tee le, “Jiso, ke ɔ ni ɔ kiimi mi mfi wu ɔ gii ɔ ni ɔ sɛki bumfɔŋ bwo.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Jiso tuu li wuu le, “Ntee wɛ chɛɛŋ le bɛŋ yani tɛɛ wɛ gii tɛ ni tɛ nuuŋ kintsii ki Bujɔɔŋ bu Nyɔ-ɔ.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Le ni giiŋgi si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ, wiiŋ nyiŋ, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi, gɛɛŋ bo si jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Ndu yi ti gatini yih yi muntofi lɛnti biee yi batɛ kintikinti yi to biŋkɛ bifɛ. Ndu yi li yih yi muntofi-i batɛ|alt="The curtain of the temple was turn in two" src="lb00265c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23:45"
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Le Jiso ni nuuŋ li kintaaŋ li, dza waŋ lɛwe ŋge le, “Taa, mi nyɛɔ fiana yɛŋ li tsaŋ ya-a.” Le tee lɛ, biee yindɛ n'yindinɛ wu kimɛrisɛ.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi fe wɛ ŋɛŋ fiee fi ka, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ tee le, “Chɛɛŋ, chɛɛŋ, wi wuni bee nuuŋ findzɔŋ siŋ.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ turi fe le be ŋɛŋ fiee fi ka, be dza be kuuki li bɛla bɛ bee ɛ be ta tsaŋ lifa.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Nsáŋ yi Jiso chichi tɛ̀ bɛ yi leŋ fi yi-i nuuŋ mfiiŋ yi se bichi fiee fi tɛ̀ kɛti. Bamu tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki wu.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Gɛɛŋ fɛ Pailɛt, lɛkɛ gwini chi Jiso-o.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Pailɛt beŋ, gɛɛŋ se shiiki gwini chilu, fiɛɛmɛ fɛ ndu-u, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ lɛ kimba-aŋ, yi bɛ ti mɛɛŋ saa wi le ki gɛɛ kɛ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi nachɛ le bɛ lɛ li Jobɛ chi bɛshiinshi, ɛ tɛ̀ shɛ nɛɛ niiŋ le jobɛ chi bɛshiinshi chilu bɛchi.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki Jiso baa, biee Jɔsɛ lɛ dziŋ, be ŋɛŋ si bɛ giki gwini chi Jiso lɛ dziŋ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Be dza fe, be to li bɛla bɛ bee, be gɛɛŋ be fɛ mɛɛŋ mɛ dzeeŋ mɛ sɛɛndi mɛ bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ fwɛti gooŋ lu. Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi, be shi fe, si nchi wu be wɛki.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.