Lucas 23

asj (ASJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Si kintutu ki bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki bɛnsa tɛ̀ tee lɛ, be se dza be bɛchu be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu fɛ Pailɛt.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Le be gɛɛŋ be bo fe, be bɛchi be kayi biee kii wu, be tiiti le, “Wi wuni deŋgɔɔ bifisi kwɛɛŋ wusɛŋ, fɛŋgɔɔ le kiiŋ bɛniiŋ ni be suuti kiŋwaati li Kaisa Mfɔŋ wu Lom kɛ, tuu tiiti le nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ, fi doonchi le ɛ wu mfɔŋ wumu.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Pailɛt bii li Jiso laa, “Ɛ wɛ Mfɔŋ wu Bɛjuu ni?” Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ si ɔ tee.”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Pailɛt dza kweeŋ li bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa bɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ nuuŋ fe le, “Mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ bubiɛɛ bu wi wuni-i kɛ.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Be bɛchu tuu be kunyi wu le, “Wi wuni deŋgɔɔ tiifi bɛniiŋ li kwɛɛŋ kwikwi wu Judiya feti le be ni be tɛɛmi bikoo. Tɛ bɛchi Galilii, dɛɛni yani wɛ fɛni.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Le Pailɛt woo fini lɛ, se bii laa, “Wi wuni nuuŋ wi wu Galilii ni?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Be beŋ, se tuumi Jiso fɛ Mfɔŋ Hɛrɔ, kifɛ ɛ wu, wu tɛ̀ sɛki kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ kilu, ɛ tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ li mfi wulu.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Be gɛɛŋ bɛ Jiso, le Mfɔŋ Hɛrɔ ŋɛŋ wu, yi dzɔɔŋ wu ŋge, kifɛ tɛ̀ shiiŋ wuki kii wu, se bichi limfwe le gii naa ŋɛŋ wu, tuu nɛki tɛ le semukɛ Jiso nuuŋ fɛ fiee fi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Se bɔsɛyi bii biee li Jiso-o bujɔŋ, le fi nuuŋ lɛ, Jiso ba nshiiŋ.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Fɛ tɛ̀ biiti lɛ, bɛte muntofi bɛnɔŋa bɛnɔŋa, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ lemi tɛ fe be kayi binsɛɛ kii Jiso.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Mfɔŋ Hɛrɔ bee bɛniiŋ bee bɛ nchi-i se dza be bɛchi be yɛndi be gaashi wu, be chuumɛ wu ndu yi dzeeŋ li bwiŋ, be too wu be tuumi wu lijiŋ fɛ Pailɛt.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, Pailɛt bee Mfɔŋ Hɛrɔ tɛ̀ kɛmi mbani, le tuu boo yɛlu be to nsaŋ.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Si bɛ tɛ̀ tuu Jiso lijiŋ lɛ, Pailɛt konchɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ, tuu konchɛ bɛniiŋ bɛchu.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Be banchɛ, tee li bee le, “Nɛ bee nɛ bɛ bɛ wi wuni fɛni le fetɔɔ bɛniiŋ tɛɛmi bikoo, mi ntaaɔ lɛ biee bini-i lɛnti li lii yinɛ-ɛ, bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mɛɛŋɔ ki ŋɛŋ li biee bi nɛ kayi kii wu bini le wu fɛɔ fimu kɛ.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Mfɔŋ Hɛrɔ mɛɛŋɔ ki ŋɛɛŋ tɛ kɛ. Fiɛɛ fiee fi fɛ le kaari tuumi wi wuni li bee li. Ŋɛŋ yɛɛŋ le fiee nuuŋ yɛ lu fi wi wuni fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu buwo kɛ.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Si fi nuuŋ ni ŋgii mfiaamfiɛ wu bu mfiaamfiɛ nchinɛ li wuu gɛɛŋ.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 [Si fi ti shiiŋ fi nuuŋ le mfi wu Tsɔnɔ chi N'yafuwee, Pailɛt kɛmi le buu wi mumkpaŋ li yih ncha-a, nyɛ li bɛniiŋ li si nchi wu be tɛ̀ gbɛŋgi tiiti.]
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Bɛniiŋ bɛchu se dza be waŋ lɛwe ŋge le, “Mɛɛshi bɛ wi wuni! Ɔ buu nuuŋ Baraba li yih yi ncha-a ɔ nyɛ li bee li!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Baraba wuni tɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a kifɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u tuu wo wi.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pailɛt woo lɛ se yɔ li bɛniiŋ bɛchu-u, kifɛ tɛ̀ wɛki le chinɛ li Jiso-o. Pailɛt tɛ wɛki le chinɛ li Jiso-o|alt="Pilate deciding to release Jesus" src="cn01828C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="23:20"
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Se nuuŋ le, be tɛ̀ tuu be wɛndi nɛɛ le, “Taaŋ wu li kintaaŋ li! Taaŋ wu li kintaaŋ li!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Pailɛt se tuu kweeŋ li bee kiŋga kitɛɛtɛ le, “Bɛ taaŋ wu kii la? Bubiɛɛ bu wu fɛ nuuŋ la? Mmɛɛŋɔ ki ŋɛŋ kɛ fiee fi bibifi fi wu fɛ fi nuuŋ bɛ wo wu kɛ! Ŋgii mfiaaŋ wu nchinɛ li wuu.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Be ba be wɛndi lɛwe ŋge le bɛ taaŋ wu li kitaaŋ li, ŋ'wanu wu be yaa Pailɛt.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Bɛdɛɛni, Pailɛt sondɛ nsa wulu, chinɛ li wuu, le be fɛ bɛ wu li ŋkɔŋgisɛ wu be-e.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Se tuu buu Baraba li yih yi ncha-a, nuuŋ wu wu be tɛ̀ biiti, ɛ tɛ̀ bɛchi kpɛ li kitoŋ kilu-u wo mɔɔ wi. Se buu Jiso nyɛ li bee si be tɛ̀ wɛki.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Be biee be dzɔ Jiso be giiŋgi bɛ wu. Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, be bikɛ bɛ wumu kuuki litɔɔ bukooŋ bwee nuuŋ le Simu, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu Sɛliŋ. Be kɔɔ wu be gɛɛ kintaaŋ ki Jiso-o wu fɛ ŋgeŋge too biki Jiso.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Bee be se giiŋgi, kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge biki wu. Lɛ bee lɛnti tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bamu bɛ tɛ̀ dii be fayi bɛ ŋgɛ bee.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Jiso se dza fiiki yi tee li bee le, “Bukɛɛŋ bɛ Jɛrosalɛŋ kiiŋ nɛ ni nɛ dii kii mi kɛ. Nɛ dii yɛɛŋ nuuŋ kii bikoo binɛ, mɔɔ bi bɔɔŋ bɛnɛ-ɛ.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Nɛ kɛɛ le jo bɛɛ yɛɛ limfwe yi bɛniiŋ gii be ni be tiiti le, ‘Kinɛɛtinɛ kinɔŋa kɛɛ ki bukɛɛŋ bɛ nuuŋ kaa bɛ mɛɛŋ saa ki biɛ kɛ bɔɔŋ kɛ, mɔɔ bɛ mɛɛŋ saa ki nyɛ kɛ bɔɔŋ mbeeŋ kɛ.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Li mfi wu wɛɛ, bɛniiŋ gii be ni be dzɛŋgi li bɛŋkumɛ bɛ nɔŋa-a le, ‘Weyɛ yɛɛŋ li bee li’, li bɛ ntɛ-ɛŋ le, ‘Baanyɛ yɛɛŋ bee’.
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Be gii be ni be dzɛŋgi lɛ, kifɛ ɛ bɛ feti ŋwaani bini biee bɛ kiti ki mɛɛŋ tsɔɔŋ, be se fɛ niŋ bɛ kiti ki wondɛ kituŋ.”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Si be tɛ̀ giiŋgi bɛ Jiso lɛ, be tɛ̀ giiŋgi tɛ bɛ bɛniiŋ bɛ ncha bamu bɛfɛ, le be gɛɛŋ be wo tɛ be.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Be se gɛɛŋ bɛ be, be bo kintsii kimu ki bɛ teenyi le, Kiŋgefi, be biee be taaŋ Jiso fe li kintaaŋ li, be taaŋ tɛ mɔɔ bɛniiŋ bɛ ncha bɛ bɛfɛ baa li bintaaŋ li mumkpaŋ lɛ kibɛnɛ ki Jiso ki kigɔŋɛ, wumu lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Jiso tuu dza tee le, “Taa, feeki bibifi bi bɛniiŋ bani, kifɛ be kii yɛ fiee fi be feti kɛ.” Bɛniiŋ bɛlu se dzɔ ndú yi Jiso be toŋ kaŋ lu le be gachɛ li yi yi bee.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Si biee bini bichu tɛ̀ kɛti bɛ Jiso lɛ, bɛniiŋ tɛ̀ lemi fe be bichi. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ tuu be bɛchi be chɔrisi wu, be kweŋgi le, “Tɛ fii bɛniiŋ bamu, fi tɛ yi yee dɛɛni. Ɛ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ yi tsaa!”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Bɛniiŋ bɛ nchi-i tɛ̀ bɛ, be yɛndi wu, be nyɛɛ wu mɔɔ mbiiŋ mɛ mgbanyi,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 be tiiti le, “Ɔɔ ti nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu, ɔ fi yi ya.”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Be tɛ̀ tsɛɛ kiŋwaati be ta lɛ kikoo ki Jiso-o lɛwe le, “Wuni nuuŋ Mfɔŋ wu Bɛjuu.”
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Wumu li bɛniiŋ bɛ ncha-a bɛ bɛ tɛ̀ shiŋɛ li kintaaŋ li fe baa, dza bɛchi gaashi Jiso, tiiti le, “Ɛ nɛɛ wɛ ɔ ti nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ ni? Fi yi ya lɛ, ɔ fi tɛ bee.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Wumu wɛ se woo fiee fi wumu wɛ kweeŋ, wamɛ wu, bii li wu laa, “Ɔ chɛndi yɛ Nyɔ kɛ ni? Ɔ wɛ li ŋgɛ-ɛ tɛ nɛɛ si wu.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Tɛɛ wɛ kwi-i baa chɛɛŋ nuuŋ kinsomfu ki biee bibifi bi tɛ tɛ̀ fɛ-ɛ. Wi wuni kwiiɔ fiee mɛɛŋ ki fɛ kɛ fiee fi bifi kɛ.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Wi wu ncha wulu se tuu tee le, “Jiso, ke ɔ ni ɔ kiimi mi mfi wu ɔ gii ɔ ni ɔ sɛki bumfɔŋ bwo.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Jiso tuu li wuu le, “Ntee wɛ chɛɛŋ le bɛŋ yani tɛɛ wɛ gii tɛ ni tɛ nuuŋ kintsii ki Bujɔɔŋ bu Nyɔ-ɔ.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Le ni giiŋgi si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ, wiiŋ nyiŋ, lɛkuuŋ dza le jiŋ kwɛɛŋ kwikwi, gɛɛŋ bo si jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛmfo-o,
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Ndu yi ti gatini yih yi muntofi lɛnti biee yi batɛ kintikinti yi to biŋkɛ bifɛ. Ndu yi li yih yi muntofi-i batɛ|alt="The curtain of the temple was turn in two" src="lb00265c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23:45"
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Le Jiso ni nuuŋ li kintaaŋ li, dza waŋ lɛwe ŋge le, “Taa, mi nyɛɔ fiana yɛŋ li tsaŋ ya-a.” Le tee lɛ, biee yindɛ n'yindinɛ wu kimɛrisɛ.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i wu tɛ̀ lemi fe wɛ ŋɛŋ fiee fi ka, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ tee le, “Chɛɛŋ, chɛɛŋ, wi wuni bee nuuŋ findzɔŋ siŋ.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ turi fe le be ŋɛŋ fiee fi ka, be dza be kuuki li bɛla bɛ bee ɛ be ta tsaŋ lifa.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Nsáŋ yi Jiso chichi tɛ̀ bɛ yi leŋ fi yi-i nuuŋ mfiiŋ yi se bichi fiee fi tɛ̀ kɛti. Bamu tɛ̀ nuuŋ bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki wu.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Gɛɛŋ fɛ Pailɛt, lɛkɛ gwini chi Jiso-o.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Pailɛt beŋ, gɛɛŋ se shiiki gwini chilu, fiɛɛmɛ fɛ ndu-u, gɛɛŋ giiki lɛ dziŋ yi bɛ tɛ̀ chɔ lɛ kimba-aŋ, yi bɛ ti mɛɛŋ saa wi le ki gɛɛ kɛ.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi nachɛ le bɛ lɛ li Jobɛ chi bɛshiinshi, ɛ tɛ̀ shɛ nɛɛ niiŋ le jobɛ chi bɛshiinshi chilu bɛchi.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ dzɛti Galilii be biki Jiso baa, biee Jɔsɛ lɛ dziŋ, be ŋɛŋ si bɛ giki gwini chi Jiso lɛ dziŋ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Be dza fe, be to li bɛla bɛ bee, be gɛɛŋ be fɛ mɛɛŋ mɛ dzeeŋ mɛ sɛɛndi mɛ bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ fwɛti gooŋ lu. Ɛ tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi, be shi fe, si nchi wu be wɛki.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.