Lucas 20
asj (ASJ) vs VC
1 Jobɛ chimu le Jiso ni tiifi bɛniiŋ fenjisi ntoŋ wu dzeeŋ wu Nyɔ li yih yi muntofi. Bɛte muntofi-i bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ mɔɔ bɛkaaŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 se bii li wuu laa, “Tee nɛɛ bee wi wu nyɛɔ buŋga le ɔ ni ɔ feti biee bini. Ɛ noo wu nyɛɔ buŋga bulu?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jiso tuu li bee le, “Ŋgii mbii tɛ fiee li be-eŋ. Nɛ tee mi dɛɛni.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Buŋga bu Jɔɔŋ tɛ̀ lisi bɛniiŋ lu lidzɔɔ, ɛ Nyɔ yi liboo yi tɛ̀ nyɛ wu mɔɔ wiwoŋ le?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Be se biee be kɔɔ ntsooŋ bebe le, “Ɛ tɛ tuu le ɛ Nyɔ yi liboo yi tɛ̀ nyɛ, gii bii li bee li laa ɛ la fi tɛ̀ fɛ le tɛ beŋ kɛ li Jɔɔŋ li kɛ le?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Se nuuŋ le ɛ tɛ tuu le ɛ wiwoŋ wu tɛ̀ nyɛ, kɛ bɛniiŋ gii be tomɛ bee bɛ ta, kifɛ be beenchi chɛɛŋ chɛɛŋ le Jɔɔŋ tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Bɛdɛɛni be se tuu le, “Tɛ kii yɛ wi wu tɛ̀ nyɛ kɛ.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Jiso se tuu tee li bee le, “Kɛ nuuŋ ntɛ ntee tɛ beŋ wi wu nyɛ mi buŋga le ni mfeti biee bini kɛ.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jiso se dza wa ŋgaŋgaa chimu li bɛniiŋ li le, “Wi wumu tɛ̀ niŋ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu. Tɛ̀ gɛɛ wɛ wulu li bɛniiŋ li, tuu dza gɛɛŋ li kitoŋ kimu-u, gɛɛŋ tsi le ŋge.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Le mfi wu bɛ ti kee bɛ kɔchɛ, toŋ ŋwani wu nimɛ wumu le gɛɛŋ li wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wɛɛ, fi mwee muntaaŋ. Le ŋwaŋ wulu gɛɛŋ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ wɛ li bee baa, tuu be too wu, be kooŋ bɛ wu kaari bɔ kilɛrɛ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Wi wulu tuu toŋ ŋwani wu nimɛ wumu, be ka be too wu, be nyɛ wu buya, be kooŋ bɛ wu to lijiŋ bɔ kilɛrɛ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Mwɛ tuu toŋ wumu bo bɛtɛɛtu, be too wu, be nyɛ wu bibaa, be lɔŋ wu lɛkuuŋ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Wi wu wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wulu se beechɛ laa, ‘Ŋgii ŋge la le? Dɛɛni ŋgii ntoŋ nuuŋ ŋwanɛŋ wu nuuŋ shéŋ yɛŋ. Semukɛ be gii be guuŋ wu.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Le ŋwaŋ wɛ dza gɛɛŋ lɛ liwɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ wɛ li bee baa ŋɛŋ wu, be bɛchi be tsuundi li yi yi bee le, ‘Kini nuuŋ kinjila ki wi wu wɛ wuni. Tɛ wo ki, wɛ wuni se to wusɛŋ.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Se be biee be kɔɔ wu, be bo bɛ wu li wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu-u, be wo wu.” Le Jiso tee lɛ, se bii laa, “Nɛ beechi le wi wu wɛ wulu gii bɛ ge la bɛ bɛniiŋ baa le?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ntee beŋ le, gii bɛ woyɛ bɛniiŋ bɛlu, gɛɛ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wulu li bɛniiŋ bamu-u.” Le bɛniiŋ bɛlu woo lɛ, be kasi yi le, “Nyɔ nuuŋ tɛ beŋ kɛ.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Jiso bichɛ be, bii laa, “Fiee fi bɛ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kini tiiti le la, fi nuuŋ le,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Tɛtɛ chilu chini chɛɛ, ɛ wi we lu chi-i, kɛ mwɛ gii kpɔɔshɛ, ɛ chi we li wi-i, kɛ chi gii chi gɔɔri mwɛ li biŋkɛ-ɛ”.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Si Jiso tɛ̀ wa ŋgaŋgaa chilu lɛ, bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, bɛ bɛ te muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛchi be wɛki le be kɔɔ wu nɛɛ fe. Be tɛ̀ wɛki le be kɔɔ wu kifɛ be tɛ̀ kɛɛ le tɛ̀ wa ŋgaŋgaa chilu nuuŋ li bee, se nuuŋ le be tɛ̀ chɛndi bɛniiŋ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Be se bɛchi be biki bikaa biee lɛjiŋ lɛjiŋ, be waaŋ bɛtoŋkii, be toŋ le be gɛɛŋ be toŋ ŋkii be ni be feti si bɛniiŋ bɛ nuuŋ tsaaŋ. Be tɛ̀ feti lɛ le be se woo fiee lɛ wuu wa, be se kɔɔ wu be nyɛ li tsaŋ yi ŋgɔmina wu Lom wu tɛ̀ sɛki kimbɛ kɛɛ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Bɛntoŋkii bɛlu dza be bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, tɛ kii le biee bi ɔ tiiti mɔɔ bi ɔ tiifi nuuŋ bi tsaaŋ, ɔ ti bichi yɛ bɛniiŋ li lii kɛ. Ɔ ti tiifi chɛɛŋ nuuŋ fiee fi Nyɔ wɛki le bɛniiŋ ni be feti.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Tɛ se biiti baa laa nchi beenchi le tɛ ni tɛ suuti kiŋwaati li Kaisa Mfɔŋ wu Lo-om le?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jiso se kɛɛ fiee fi be gwenini bɛ fi, tee le,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Bɛ yɛɛŋ bɛ danali mumkpaŋ ŋɛŋ.” Be bɛ bɛ wu se bii li bee laa, “Kikoo kini nuuŋ ki noo lɛ, bukooŋ buni se nuuŋ bu noo lɛ?” Be tuu le, “Ɛ ki Kaisa.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jiso se tee le, “Nɛ nyɛɛ yɛɛŋ li Kaisa fiee fi nuuŋ fi Kaisa, nɛɛ nyɛɛ li Nyɔ-ɔ fi nuuŋ fi Nyɔ-ɔ.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Le bɛniiŋ baa woo fi yaa be, be baa nshiiŋ be mɛɛŋ ki kɛmɛ kɛ fiee fi be nuuŋ be kɔɔ wu lu kɛ wa tɛ be bɛ ntusu wulu be ba nshiiŋ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Bɛniiŋ bamu li kintutu ki Bɛsadusii tɛ̀ dza be bɛ le be bii fiee li Jiso. Bɛsadusii bani tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ tiiti le bɛniiŋ nuuŋ tɛ̀ kaari le be bo li kwe-e kɛ.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Be se bɛ be bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, Mɔɔsɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ nchi wusɛŋ le,
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Dɛɛni, bɔɔŋ bɛ wi wumu tɛ̀ nuuŋ mfomɛnyaaŋ, le wu kaaŋ wɛ kɛmɛ kwɛɛŋ kwi, bee wu kɛmi yɛ ŋwaŋ kɛ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Wu biki wɛ tuu dzɔ kwɛɛŋ wulu, kwi tɛ ŋwaŋ siŋ.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Wu biki wumu tuu dzɔ kwɛɛŋ wulu, kwi tɛ ŋwaŋ siŋ. Fi tɛ̀ ka nɛɛ lɛ bɛ bɔɔŋ bɛ mfomɛnyaaŋ baa bɛchu, wu be wumu ti mɛɛŋ ki biɛ kɛ ŋwaŋ bɛ kwɛɛŋ wulu kɛ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Li mɛrisɛ kwɛɛŋ wulu kwi tɛ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Si bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bani tɛ̀ dzɔ kwɛɛŋ wulu bɛchu lɛ, mfi wu bɛniiŋ gii be bo li kwe-e, kwɛɛŋ wulu gii ni nuuŋ kwɛɛ noo?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jiso tuu li bee le, “Li mfi wu dɛɛni wuni, buniŋ bee bukɛɛŋ feti baa bugoo, bɛniiŋ nyɛɛ bɔɔŋ li ba-a.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ kɔchɛ le ke be kɛmɛ kintsii li mfi wu bɛɛ li, mfi wu be kaari be bo li kwe-e, be nuuŋ tɛ tuu le be fɛ bugoo kɛ, bɛniiŋ mɛɛŋ yɛ le be nyɛ bɔɔŋ li ba-a kɛ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Be mɛɛŋ yɛ be kwi kɛ, kifɛ be gii be ni be nuuŋ si bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ kituŋ. Be gii be nuuŋ bɔɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ, kifɛ be kaari baa be bo li kwe-e kituŋ.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Chɛɛŋ wulu nuuŋ le Mɔɔsɛ kibɛɛ tɛ̀ naanyɛ le bɛniiŋ gii be kaari be bo li kwe-e si tɛ̀ tsɛɛ kii kiti ki tɛ̀ ŋɛŋ ki duti. Tɛ̀ teeŋ Taa lɛ kintsii ki kiŋwaati kilu le Nyɔ yi Abrahaŋ, Nyɔ yi Adzi mɔɔ Nyɔ yi Yakɔ.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Ɛ tɛ̀ teenyi lɛ, kɛ tiitɔɔ le biŋkwi bini mɛɛŋ biɛɛ we, Nyɔ ti nuuŋ yɛ Nyɔ yi biŋkwi kɛ, Nyɔ ti nuuŋ nuuŋ Nyɔ yi bɛniiŋ bɛ nuuŋ lu, kifɛ li Nyɔ-ɔ, bɛniiŋ bɛchu mɛɛŋ bɛyoŋ.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Si Jiso tɛ̀ yɔ lɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ doonchi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ baa tee le, “Wi wu ntiifɛ, ɔ bɔsɔɔ yi ɔ tuu bujɔŋ.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Nɛɛ lɛ, wi ti mɛɛŋ ki tuu kɛ le bii fiee li wuu kɛ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jiso se dza bii fiee li bee laa, “Bɛniiŋ geeŋ bɛ tiiti le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ nuuŋ ŋwanɛ Mfɔŋ Daafi?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Nɛ kii yɛ le Daafi kibɛɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ kiŋwaati kin'yɔɔnchɛ le,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 gɛɛŋ bo mfi wu ŋgii ŋgiiki bɛniiŋ bo bɛ mbani-i le ɔ tɔmi bikaa bio li bee si kiga ko.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Ɛ Daafi teenyi wu le Taa, fi geeŋ se tuu ni nuuŋ ŋwani?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Jiso tuu dza yeti li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, bɛniiŋ bɛchu wuki. Tiiti li bee le,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Dzɔɔ yɛɛŋ mfi, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ. Be ti kɔŋgisi nchuminɛ ndú yi nyɔŋa yi nyɔŋa be deŋgi li bintsii bi bɛ kabini biee li, be kɔŋgisi bintindu bi shaaŋ li yíh yi lɛkɛ li Nyɔ-ɔ bɛ bintsii bi bi kin'yokisɛ-ɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ. Fɛ be gɛɛŋ li yíh yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, kɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ, be tsaa nɛɛ nuuŋ bintindu bi nɔŋa bi nɔŋa, be se shee li bi-i liwe.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ɛ nɛɛ be bɛ tusi bukɛɛŋ bɛɛŋku-u lijiŋ, be yɛŋgi be fii biee bi bee, be tuu be feti nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wu deendi le be ni be doonchi yi. Ŋwaani bani bɛniiŋ, wu be wu ŋgɛ gii naa bee ŋge.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.