Lucas 20
asj (ASJ) vs ARIB
1 Jobɛ chimu le Jiso ni tiifi bɛniiŋ fenjisi ntoŋ wu dzeeŋ wu Nyɔ li yih yi muntofi. Bɛte muntofi-i bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ mɔɔ bɛkaaŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 se bii li wuu laa, “Tee nɛɛ bee wi wu nyɛɔ buŋga le ɔ ni ɔ feti biee bini. Ɛ noo wu nyɛɔ buŋga bulu?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jiso tuu li bee le, “Ŋgii mbii tɛ fiee li be-eŋ. Nɛ tee mi dɛɛni.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Buŋga bu Jɔɔŋ tɛ̀ lisi bɛniiŋ lu lidzɔɔ, ɛ Nyɔ yi liboo yi tɛ̀ nyɛ wu mɔɔ wiwoŋ le?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Be se biee be kɔɔ ntsooŋ bebe le, “Ɛ tɛ tuu le ɛ Nyɔ yi liboo yi tɛ̀ nyɛ, gii bii li bee li laa ɛ la fi tɛ̀ fɛ le tɛ beŋ kɛ li Jɔɔŋ li kɛ le?
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Se nuuŋ le ɛ tɛ tuu le ɛ wiwoŋ wu tɛ̀ nyɛ, kɛ bɛniiŋ gii be tomɛ bee bɛ ta, kifɛ be beenchi chɛɛŋ chɛɛŋ le Jɔɔŋ tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Bɛdɛɛni be se tuu le, “Tɛ kii yɛ wi wu tɛ̀ nyɛ kɛ.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Jiso se tuu tee li bee le, “Kɛ nuuŋ ntɛ ntee tɛ beŋ wi wu nyɛ mi buŋga le ni mfeti biee bini kɛ.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jiso se dza wa ŋgaŋgaa chimu li bɛniiŋ li le, “Wi wumu tɛ̀ niŋ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu. Tɛ̀ gɛɛ wɛ wulu li bɛniiŋ li, tuu dza gɛɛŋ li kitoŋ kimu-u, gɛɛŋ tsi le ŋge.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Le mfi wu bɛ ti kee bɛ kɔchɛ, toŋ ŋwani wu nimɛ wumu le gɛɛŋ li wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wɛɛ, fi mwee muntaaŋ. Le ŋwaŋ wulu gɛɛŋ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ wɛ li bee baa, tuu be too wu, be kooŋ bɛ wu kaari bɔ kilɛrɛ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Wi wulu tuu toŋ ŋwani wu nimɛ wumu, be ka be too wu, be nyɛ wu buya, be kooŋ bɛ wu to lijiŋ bɔ kilɛrɛ.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Mwɛ tuu toŋ wumu bo bɛtɛɛtu, be too wu, be nyɛ wu bibaa, be lɔŋ wu lɛkuuŋ.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Wi wu wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wulu se beechɛ laa, ‘Ŋgii ŋge la le? Dɛɛni ŋgii ntoŋ nuuŋ ŋwanɛŋ wu nuuŋ shéŋ yɛŋ. Semukɛ be gii be guuŋ wu.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Le ŋwaŋ wɛ dza gɛɛŋ lɛ liwɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ wɛ li bee baa ŋɛŋ wu, be bɛchi be tsuundi li yi yi bee le, ‘Kini nuuŋ kinjila ki wi wu wɛ wuni. Tɛ wo ki, wɛ wuni se to wusɛŋ.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Se be biee be kɔɔ wu, be bo bɛ wu li wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu-u, be wo wu.” Le Jiso tee lɛ, se bii laa, “Nɛ beechi le wi wu wɛ wulu gii bɛ ge la bɛ bɛniiŋ baa le?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ntee beŋ le, gii bɛ woyɛ bɛniiŋ bɛlu, gɛɛ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu wulu li bɛniiŋ bamu-u.” Le bɛniiŋ bɛlu woo lɛ, be kasi yi le, “Nyɔ nuuŋ tɛ beŋ kɛ.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Jiso bichɛ be, bii laa, “Fiee fi bɛ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kini tiiti le la, fi nuuŋ le,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Tɛtɛ chilu chini chɛɛ, ɛ wi we lu chi-i, kɛ mwɛ gii kpɔɔshɛ, ɛ chi we li wi-i, kɛ chi gii chi gɔɔri mwɛ li biŋkɛ-ɛ”.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Si Jiso tɛ̀ wa ŋgaŋgaa chilu lɛ, bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, bɛ bɛ te muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛchi be wɛki le be kɔɔ wu nɛɛ fe. Be tɛ̀ wɛki le be kɔɔ wu kifɛ be tɛ̀ kɛɛ le tɛ̀ wa ŋgaŋgaa chilu nuuŋ li bee, se nuuŋ le be tɛ̀ chɛndi bɛniiŋ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Be se bɛchi be biki bikaa biee lɛjiŋ lɛjiŋ, be waaŋ bɛtoŋkii, be toŋ le be gɛɛŋ be toŋ ŋkii be ni be feti si bɛniiŋ bɛ nuuŋ tsaaŋ. Be tɛ̀ feti lɛ le be se woo fiee lɛ wuu wa, be se kɔɔ wu be nyɛ li tsaŋ yi ŋgɔmina wu Lom wu tɛ̀ sɛki kimbɛ kɛɛ.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Bɛntoŋkii bɛlu dza be bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, tɛ kii le biee bi ɔ tiiti mɔɔ bi ɔ tiifi nuuŋ bi tsaaŋ, ɔ ti bichi yɛ bɛniiŋ li lii kɛ. Ɔ ti tiifi chɛɛŋ nuuŋ fiee fi Nyɔ wɛki le bɛniiŋ ni be feti.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Tɛ se biiti baa laa nchi beenchi le tɛ ni tɛ suuti kiŋwaati li Kaisa Mfɔŋ wu Lo-om le?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Jiso se kɛɛ fiee fi be gwenini bɛ fi, tee le,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Bɛ yɛɛŋ bɛ danali mumkpaŋ ŋɛŋ.” Be bɛ bɛ wu se bii li bee laa, “Kikoo kini nuuŋ ki noo lɛ, bukooŋ buni se nuuŋ bu noo lɛ?” Be tuu le, “Ɛ ki Kaisa.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Jiso se tee le, “Nɛ nyɛɛ yɛɛŋ li Kaisa fiee fi nuuŋ fi Kaisa, nɛɛ nyɛɛ li Nyɔ-ɔ fi nuuŋ fi Nyɔ-ɔ.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Le bɛniiŋ baa woo fi yaa be, be baa nshiiŋ be mɛɛŋ ki kɛmɛ kɛ fiee fi be nuuŋ be kɔɔ wu lu kɛ wa tɛ be bɛ ntusu wulu be ba nshiiŋ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Bɛniiŋ bamu li kintutu ki Bɛsadusii tɛ̀ dza be bɛ le be bii fiee li Jiso. Bɛsadusii bani tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ tiiti le bɛniiŋ nuuŋ tɛ̀ kaari le be bo li kwe-e kɛ.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Be se bɛ be bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, Mɔɔsɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ nchi wusɛŋ le,
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Dɛɛni, bɔɔŋ bɛ wi wumu tɛ̀ nuuŋ mfomɛnyaaŋ, le wu kaaŋ wɛ kɛmɛ kwɛɛŋ kwi, bee wu kɛmi yɛ ŋwaŋ kɛ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Wu biki wɛ tuu dzɔ kwɛɛŋ wulu, kwi tɛ ŋwaŋ siŋ.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Wu biki wumu tuu dzɔ kwɛɛŋ wulu, kwi tɛ ŋwaŋ siŋ. Fi tɛ̀ ka nɛɛ lɛ bɛ bɔɔŋ bɛ mfomɛnyaaŋ baa bɛchu, wu be wumu ti mɛɛŋ ki biɛ kɛ ŋwaŋ bɛ kwɛɛŋ wulu kɛ.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Li mɛrisɛ kwɛɛŋ wulu kwi tɛ.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Si bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bani tɛ̀ dzɔ kwɛɛŋ wulu bɛchu lɛ, mfi wu bɛniiŋ gii be bo li kwe-e, kwɛɛŋ wulu gii ni nuuŋ kwɛɛ noo?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jiso tuu li bee le, “Li mfi wu dɛɛni wuni, buniŋ bee bukɛɛŋ feti baa bugoo, bɛniiŋ nyɛɛ bɔɔŋ li ba-a.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ kɔchɛ le ke be kɛmɛ kintsii li mfi wu bɛɛ li, mfi wu be kaari be bo li kwe-e, be nuuŋ tɛ tuu le be fɛ bugoo kɛ, bɛniiŋ mɛɛŋ yɛ le be nyɛ bɔɔŋ li ba-a kɛ.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Be mɛɛŋ yɛ be kwi kɛ, kifɛ be gii be ni be nuuŋ si bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ kituŋ. Be gii be nuuŋ bɔɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ, kifɛ be kaari baa be bo li kwe-e kituŋ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Chɛɛŋ wulu nuuŋ le Mɔɔsɛ kibɛɛ tɛ̀ naanyɛ le bɛniiŋ gii be kaari be bo li kwe-e si tɛ̀ tsɛɛ kii kiti ki tɛ̀ ŋɛŋ ki duti. Tɛ̀ teeŋ Taa lɛ kintsii ki kiŋwaati kilu le Nyɔ yi Abrahaŋ, Nyɔ yi Adzi mɔɔ Nyɔ yi Yakɔ.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ɛ tɛ̀ teenyi lɛ, kɛ tiitɔɔ le biŋkwi bini mɛɛŋ biɛɛ we, Nyɔ ti nuuŋ yɛ Nyɔ yi biŋkwi kɛ, Nyɔ ti nuuŋ nuuŋ Nyɔ yi bɛniiŋ bɛ nuuŋ lu, kifɛ li Nyɔ-ɔ, bɛniiŋ bɛchu mɛɛŋ bɛyoŋ.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Si Jiso tɛ̀ yɔ lɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ doonchi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ baa tee le, “Wi wu ntiifɛ, ɔ bɔsɔɔ yi ɔ tuu bujɔŋ.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Nɛɛ lɛ, wi ti mɛɛŋ ki tuu kɛ le bii fiee li wuu kɛ.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jiso se dza bii fiee li bee laa, “Bɛniiŋ geeŋ bɛ tiiti le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ nuuŋ ŋwanɛ Mfɔŋ Daafi?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Nɛ kii yɛ le Daafi kibɛɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ kiŋwaati kin'yɔɔnchɛ le,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 gɛɛŋ bo mfi wu ŋgii ŋgiiki bɛniiŋ bo bɛ mbani-i le ɔ tɔmi bikaa bio li bee si kiga ko.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Ɛ Daafi teenyi wu le Taa, fi geeŋ se tuu ni nuuŋ ŋwani?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Jiso tuu dza yeti li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, bɛniiŋ bɛchu wuki. Tiiti li bee le,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Dzɔɔ yɛɛŋ mfi, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ. Be ti kɔŋgisi nchuminɛ ndú yi nyɔŋa yi nyɔŋa be deŋgi li bintsii bi bɛ kabini biee li, be kɔŋgisi bintindu bi shaaŋ li yíh yi lɛkɛ li Nyɔ-ɔ bɛ bintsii bi bi kin'yokisɛ-ɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ. Fɛ be gɛɛŋ li yíh yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, kɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ, be tsaa nɛɛ nuuŋ bintindu bi nɔŋa bi nɔŋa, be se shee li bi-i liwe.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Ɛ nɛɛ be bɛ tusi bukɛɛŋ bɛɛŋku-u lijiŋ, be yɛŋgi be fii biee bi bee, be tuu be feti nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wu deendi le be ni be doonchi yi. Ŋwaani bani bɛniiŋ, wu be wu ŋgɛ gii naa bee ŋge.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.