Lucas 19
asj (ASJ) vs ACF
1 Jiso gɛɛŋ lɛ li kitoŋ ki Jɛriko-o kɛti.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Wumu tɛ̀ nuuŋ fe bukooŋ le Sakiɔ, nuuŋ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kundi kiŋwaati, nuuŋ tɛ wi wu biee.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Tɛ̀ gii wɛki le ŋɛŋ Jiso si tɛ̀ kɛti. Se nuuŋ le, fi tɛ̀ yaa wu, kifɛ tɛ̀ kuuŋ, ɛ ki kintutu ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ baanyi wu.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Se letɛ gɛɛŋ limfwe, gɛɛŋ miri li kiti kimu-u, le ŋɛŋ Jiso si kɛti, kifɛ tɛ̀ nuuŋ le gii ka kimbɛ kilu.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Le Jiso gɛɛŋ bo fe, lɔŋ lii ŋɛŋ wu liwe, teeŋ le, “Sakiɔ, shee li kiti kɛɛ tsɛkɛ, kifɛ ŋkɛmɔɔ le ntsi li wɛ-ɛ yi bɛŋ.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Biee shee li kiti kilu, fi Jiso bɛ kinɛɛtinɛ.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Le bɛniiŋ bɛchu tuu be ŋɛŋ si Jiso giiŋgi bee wu lɛ, be bɛchi be ŋuŋini be tiiti le, “Wi wuni giiŋgɔ le gɛɛŋ tsi bee wi wu bifi.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Le be gɛɛŋ be ni be nuuŋ, Sakiɔ dza leŋ we tee li Jiso le, “Taa, bichɛ ɔ ŋɛŋ, ŋgii ŋgatɛ biee bieŋ kintikinti nyɛ li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ. Ɛ fi nuuŋ le ntɛ̀ mfi fiee fi wi-i lɛ kimfi-i, kɛ ŋgii ŋkaari ntuu kiŋga kinɛɛ li mwɛ-ɛ.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Le Jiso woo lɛ, tee li wuu le, “Bɛŋ yani kinsofu bɛ kɛɛ luuŋ yih, si te la wuni nuuŋ tɛ ŋwanɛ Abrahaŋ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Ŋwanɛwi tɛ̀ bɛ nuuŋ le gɔɔŋ, bɛ le soo bɛniiŋ bɛ tɛ̀ la.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Si bɛniiŋ tɛ̀ yiki si Jiso tiiti biee bini, dza gɛɛŋ limfwe wa ŋgaŋgaa chimu li bee, ɛ tɛ tsɛkɛ nlɛ Jɛrosalɛŋ ɛ bɛniiŋ tɛ̀ beechi le semukɛ Nyɔ bɛɛchi yɛ le yi ni sɛki bumfɔŋ bwee.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Tee le, “Tɛ̀ nuuŋ mfi wumu, ŋwanɛ mfɔŋ wumu tɛ̀ dza li kwɛɛŋ wee li giiŋgi li kwɛɛŋ wumu mfiiŋ, le bɛ gɛɛŋ bɛ kokɛ wu li mfɔŋ, se kaari bɛ ni sɛki bumfɔŋ bwee.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Si tɛ̀ dzɛti lɛ, teeŋ bɔɔŋ bee bɛ nimɛ-ɛ yoofi, gachɛ be kwa, mumkpaŋ mumkpaŋ bɛnchuki gwii, gwii, se tee li bee le, ‘Kɔ yɛɛŋ nɛ shɛ nɛ ni nɛ feti waŋ lu fɛ mbɛɛ.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Se biee dza, bɛniiŋ bɛ kwɛɛŋ wee lɛ tɛ̀ baanini wu ŋge. Be se shɛ be toŋ bɛniiŋ lɛ wuu jiŋ le be gɛɛŋ be tee le, be wɛki yɛ le wi wulu nuuŋ mfɔŋ wu be kɛ.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Bɛ, tɛ̀ gɛɛŋ bɛ biiŋgi wu, kaari to lijiŋ, teeŋ bɔɔŋ bee bɛ nimɛ-ɛ bɛ tɛ̀ gachɛ kwa li bee baa, le ŋɛŋ laa be ji baa mbeŋ kimɛ le.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Ŋwaŋ wu nimɛ wu ŋkosi bɛ tee le, ‘Te Kikoo, bɛnchuki bo bɛ gwii bɛɛɔ tɛ̀ nyɛ mi baa, ntɛ̀ nshɛ nji mbeŋ le kiŋga yoofi.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Woo bujɔŋ, yɔŋgi wu tee le, ‘Ɛ wɛ ŋwaŋ wu nimɛ wu dzeeŋ. Siɔ tuu ɔ shɛ ɔ kɛɛ mbichɛ lɛ fiee fi niiŋ li bujɔŋ ni, ŋgii ŋgɛɛ wɛ ɔ ni ɔ sɛki bitoŋ yoofi.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Wumu se bɛ tee le, ‘Te Kikoo, bɛnchuki bo bɛ gwii bɛɛɔ tɛ̀ nyɛ mi baa ntuu nshɛ mi nji mbeŋ le kiŋga kitiinɛ.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Tee li wuu le, ‘Ŋgii ŋgɛɛ wɛ ɔ ni ɔ sɛki bitoŋ bitiinu.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ŋwaŋ wu nimɛ wumu bɛ tee fiee le, ‘Te Kikoo, baaŋ bɛnchuki bo bɛ gwii baa fɛni, ntɛ̀ shɛ mi ŋkochɛ fɛ nshɛŋgɛ yi ndu mi ŋkiri.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ntɛ̀ ŋkiri kifɛ nti ŋkii le ɔ ti tɛɛmi lɛ dzaa, nse nchɛndi wɛ. Ɔ ti fii biee bi ɔ mɛɛŋ ki kiri kɛ, ɔ ti wechi biee bi ɔ mɛɛŋ ki tɔyɛ kɛ.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Se te kikoo we tee li wuu le, ‘Ɔ wɛ ŋwaŋ wu nimɛ wu bifi. Ŋgii ndzɔɔ tefɛ chi bo lɛ wɛɛ wa, nse nsaa wɛ lu. Ɔ ti kii le nti ntɛɛmi lɛ dzaa, le nti mfi-i biee bi mɛɛŋ ŋkiri kɛ, ntuu ŋ'wechi biee bi mɛɛŋ ki ntɔyɛ kɛ.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Ɔ tɛ̀ kii lɛ, ɛ la fi tɛ̀ ge lɔɔ kiri kwa wɛŋ li yih yi kwa-a, le ke mfi wu mi ŋkaari mfi bɛ mbeŋ?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Se biee tee li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi li wuu lichiŋ baa le, ‘Fi yɛɛŋ kwa wulu li wuu, nɛ nyɛ li wi wu bee kɛmɛ mbeŋ kiŋga yoofi wɛɛ.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Be faaŋ be tee li wuu le, ‘Te Kikoo, kɛmɔɔ bɛbabi bɛ kwa-a yoofi kituŋ.’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Se tuu le, ‘Ntee beŋ le, wi wu kɛmi biee ŋge, bɛ gii bɛ tondɛ wu bimu. Se nuuŋ le wi wu kɛmi yɛ fiee kɛ, mɔɔ nuuŋ fi niiŋ fi kɛmi, bɛ gii bɛ fi fi li wuu.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Dɛɛni, li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ baanini mi, be fɛŋgi le kiiŋ ni nuuŋ mfɔŋ wu be kɛ, gɛnɛ yɛɛŋ nɛ bɛ bɛ be nɛ woyɛ be li mi-i lii.’”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Lɛjiŋ lɛlu si Jiso tɛ̀ tee biee bini ni, tuu dza too mbaaŋ yɛki giiŋgi Jɛrosalɛŋ.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Le ni fɛɛshi li kitoŋ ki Bɛtfaj bɛ ki Bɛtani-i bi nuuŋ li ŋkumɛ wu Biti bi Oli-if lichiŋ, tuu tsaa bɔɔŋ bee bɛ kintutu bamu bɛfɛ toŋ be,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 tee le, “Gɛnɛ yɛɛŋ li kitoŋ ki nuuŋ limfwe kɛɛ. Mfi wu nɛ fɛsi fe, nɛ gii nɛ ŋɛŋ ŋwanɛ sɔmbwaa ɛ bɛ kaŋ wu, wi ti mɛɛŋɔ saa kɛ le beeŋ le lɛwe kɛ, nɛ fanchɛ wu nɛ bɛ bɛ wu fɛni. Ŋwanɛ sɔmbwaa wu bɛ kaŋ|alt="A colt tied" src="hk00033c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="19:30"
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ɛ nɛ gɛɛŋ, nɛ fanchi, wumu bii laa nɛ fanchi kii la le? Nɛ tuu li wuu le, te kikoo wɛkɔɔ wu.”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Bɔɔŋ bɛ kintutu baa tɛ̀ gɛɛŋ be ŋɛŋ fiee fichu nɛɛ si Jiso tɛ tee li bee.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Si be tɛ̀ fanchi ŋwanɛ Sɔmbwaa wulu lɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kɛmi sɔmbwaa wulu bii li bee laa, “Nɛ fanchi ŋwanɛ sɔmbwaa wɛɛ kii la?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Be tuu le, “Te Kikoo wɛkɔɔ wu.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Be se dzɔ wu be bɛ bɛ wu fɛ Jiso, be dɛŋ ndú yibe li sɔmbwaa wulu, be biee be miiki Jiso le lɛwe.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Le ni giiŋgi, bɛniiŋ tɛ gikisi ndú yibe lɛ dze, se deŋgi li yi-i liwe.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Le gɛɛŋ ni fɛɛshi li dze yi beki li ŋkumɛ wu Biti bi Oli-if lichiŋ, kimbanchɛ ki bɔɔŋ bee bɛ kintutu kichu bɛchi ki wuuyi, ki piɛti Nyɔ lɛwe ŋge kii bintɛwa bi biee lɛ bichu bi be tɛ̀ ŋɛŋ.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Be tɛ̀ wuuyi be tiiti le, “Nyɔ lɔŋ yɛ kimbɔnɛ li Mfɔŋ wu bɛɛ li bukooŋ bu Taa lɛ. Mbɛɛŋgii nuuŋ liboo, bunɔŋa se nuuŋ bu Nyɔ yi nuuŋ liboo li.”
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Bɛfarasii bamu bɛ tɛ̀ nuuŋ li kintutu kilu-u linti be dza be tee li Jiso le, “Wi wu ntiifɛ, tee li bɛniiŋ bo bɛ kintutu bani le be chikɛ nshiiŋ.”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jiso tuu li bee le, “Ntee beŋ le, ɛ be chikɛ nshiiŋ, kɛ ta yini kibɛɛ gii yi ni yi wuuyi.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jiso bɛ le ni fɛɛshi Jɛrosalɛŋ le bichɛ ni, waŋ kwe,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 fayi le, “Hebee Jɛrosalɛŋ bee nuuŋ le nɛ kɛɛ fiee fi bɛɛ bɛ mbɛɛŋgii li jobɛ chi bɛŋ chini-i! Se nuuŋ le nɛ mɛɛŋ baa ki kɛɛ kɛ.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Fi fiɛɛ le, nɛ kɛɛ le mfi bɛɛɔ wu bɛniiŋ bɛnɛ bɛ mbani gii be toŋ mbaŋ be kɛnɛ beŋ, be baaŋ beŋ bimbɛ bichu.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Be gii be lɛ be mɛɛshi bɛ beŋ mɔɔ bɔɔŋ bɛnɛ dududu, be kɛsi yíh yinɛ, tɛtɛ tɛ shɛ li chimu-u liwe kɛ. Fi gii fi ka lɛ, kifɛ nɛ ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ mfi wu Nyɔ tɛ̀ bɛɛ lɛ be-eŋ kɛ.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jiso dza gɛɛŋ fɛ yih yi muntofi-i, bɛchi kuŋgi bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kabini biee fe,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 tiiti li bee le, “Fi fiɛɛ ɛ bɛ tsɛɛ le, Nyɔ tee yɛ le,
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jiso tɛ̀ shiiŋ tiifi bɛniiŋ li yih yi muntofi-i jo chichi. Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ mɔɔ bɛniiŋ bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ fe be se tuu be gwenini le be wo wu.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Se nuuŋ le be ti mɛɛŋ ki kɛmɛ kɛ dze kɛ, kifɛ bɛniiŋ bɛchu tɛ̀ shiiŋ li Jiso-o lichiŋ be wɛki yɛ le be lɛɛ fiee fi mumkpaŋ li biee bi tɛ̀ tiifi kɛ.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.