Lucas 14

asj (ASJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɛ̀ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi chimu, Jiso gɛɛŋ le ji biee li yih yi wi wu nyɔŋa wumu. Ɛ wi wulu tɛ nuuŋ wi Bɛfarasii. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ fe tɛ̀ nyaanchi Jiso le be ŋɛŋ fiee fi gii fɛ.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ nyuŋ wumu tɛ̀ lemi fe Jiso limfwe, gendi bɛ chigɔŋ chi tɛ̀ fɛ le tsaŋ yee bɛ bikaa biee ni bi muchi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jiso se bii li Bɛfarasii li mɔɔ li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gbɛŋgi be kii bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ bɛ tɛ̀ nuuŋ fe baa laa, “Nchi wusɛŋ ti beenchi le bɛ wɔnchɛ wi jobɛ chi bɛshiinshi mɔɔ lɛ kɛ le?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Be se ba nshiiŋ. Jiso se kɛmɛ li wi wulu, wɔnchɛ wu, se tee li wu-u le gɛɛŋ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Jiso se bii li bɛniiŋ bɛlu laa, “Ɛ wi wumu li be-eŋ linti kɛmi ŋwaŋ mɔɔ nuuŋ naŋ wu we lɛ fweeŋ, gii leeki seri kɛ le mfwaa mumkpaŋ le buu wu mɔɔ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi kɛ ni?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Be se waaŋ fiee fi be nuuŋ be tuu nsiŋ.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Le Jiso bichɛ ŋɛŋ si bɛniiŋ bɛɛ be tsɛki nuuŋ bintsii bi limfwe be se shiiti, se wa ŋgaŋgaa chini li bee le,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Mfi wu bɛ teeŋ wɛ fɛ tsɔnɔ chi bugoo lɛ, kiiŋ ɔ ni shee nuuŋ fɛ kintsii ki limfwe kɛ, kifɛ nuuŋ fi nuuŋ le bɛ teeŋ baa tɛ wi wumu wu nyɔŋa wu yɛki wɛ.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Nyuŋ wutso wu bee teeŋ beŋ bɛchu nuuŋ bɛ tuu tee li wɛ-ɛ le, ‘Dzatsɛ we ɔ nyɛ kintsii kini li wi wu nyɔŋa wuni-i.’ Mfi wu tee lɛ, ɔ gii ɔ tuu ɔ dza bɛ buya ɔ gɛɛŋ ɔ shee nuuŋ lɛjiŋ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Mfi wu bɛ teeŋ wi le bɛ fɛ tsɔnɔ chi bugoo lɛ, mwɛ gɛɛŋ shee nuuŋ lɛjiŋ, ke nyuŋ wutso bɛ se tee li wuu le, ‘Sinɛŋ, dzatsɛ we fɛni ɔ gɛɛŋ ɔ shee nuuŋ limfwe.’ Bɛdɛɛni, ɔ gii se nuuŋ bɛkiyunɛ li bɛniiŋ bɛchu bɛ nuuŋ fe limfwe.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ɛ lɛ si fi fiɛɛ bɛ wi kwikwi wu tsakisi yi yee liwe, bɛ gii bɛ shiiki wu fɛkwiiŋ. Wi wu shikisi yi yee fɛkwiiŋ, bɛ gii bɛ yɛɛki wu liwe.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Jiso se dza fiiki tee li te yih wu tɛ̀ teeŋ wu li wuu yih wɛɛ le, “Mfi wu ɔ wɛki le ɔ teeŋ bɛniiŋ le be bɛ be ji biee, kiiŋ ɔ ni teeŋ nuuŋ nsáŋ ya, kɛ bɛŋwaana, kɛ kini ko, kɛ bɛniiŋ bɛ biee lɛ bɛ li kitoŋ ko-o kɛ. Ɔɔ teenyi beeyɛ bɛniiŋ, kɛ ɔ wɛkɔɔ le be naa be teeŋ tɛ wɛ li yíh yi bee, fi se doonchɛ le be tuu baa nya ya.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Mfi wu ɔ kaa tsɔnɔ, ɔ teeŋ nuuŋ bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ, biŋkɛrɛ bɛ bimbonyɛ mɔɔ binyɛɛ.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ɔɔ fɛ lɛ, kɛ ɔ giiɔ kɛmɛ kimbɔnɛ, kifɛ beeyɛ bɛniiŋ kɛmi yɛ fiee fi be gii be naa be kaari be tuu li wɛ-ɛ kɛ. Ɛ nɛɛ Nyɔ kwaa yi gii yi sooŋ wɛ jobɛ chi bɛniiŋ bɛ tsaaŋ gii be bo li kwe-e.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Le Jiso yɔ lɛ, wumu wu bee be tɛ̀ jii biee tuu tee li wuu le, “Kinɛɛtinɛ ki kinɔŋa kɛɛ ki wi wu gii naa ji biee lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ lɛnti.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jiso se tuu tee li wuu le, “Tɛ̀ nuuŋ li mfi wumu, wumu kaa tsɔnɔ chi nɔŋa, teeŋ bɛniiŋ ŋge.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Le jobɛ bɛ chi kɔchɛ, toŋ ŋwani wu nimɛ le gɛɛŋ dɛndɛ tee li bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ teeŋ baa le be ni be bɛɛ, le wu nachɔɔ biee bichu!
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ŋwani wu nimɛ wulu gɛɛŋ ŋɛŋ be, be bɛchi be tuu be lɛki dze mumkpaŋ mumkpaŋ. Wi wu ŋkosi wu tɛ ŋɛŋ tee li wuu le, ‘Mi ŋgoɔ wɛ wɛŋ wu fwɛŋ, ŋkɛmɔɔ le ŋgɛɛŋ mbichɛ wu kwɛ. Mintemii, kiiŋ nɛ ni nɛ tɛŋgi mi kɛ.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Le tuu ŋɛŋ wumu, mwɛ tee le, ‘Mi ŋgoɔ bɛnaŋ beŋ bɛ nimɛ yoofi, ŋgiiŋgɔɔ dɛɛni mɔnchɛ be. Mintemii, kiiŋ nɛ ni nɛ tɛŋgi mi kɛ.’ Bɛnaŋ bɛ nimɛ-ɛ|alt="Yoke of oxen" src="hk00019c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14:19"
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Le ŋɛŋ wumu, mwɛ se tee fiee le, ‘Mɛɛŋɔ fɛ mi ndzɔ kwɛɛŋ, fiɛɛ fiee fi nuuŋ ntɛ mbɛ kɛ.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Le be tuu lɛ, ŋwani wu nimɛ wɛ kaari to lijiŋ gɛɛŋ tee fiee fichu li te kikoo we. Le te tsɔnɔ wulu woo lɛ, shéŋ tɔŋ wu. Se tuu toŋ ŋwani wu nimɛ wɛ, tee le, ‘Gɛnɛ tsɛkɛ, lɛ dzé ntasɛ mɔɔ li mu dzekɛ munchu-u li kitoŋ kini, ɔ konchɛ bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ, bimbonyɛ, bɛ binyɛɛ mɔɔ biŋkɛrɛ ɔ bɛ bɛ be.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Le mfwa wulu gɛɛŋ kaari, tee le, ‘Te Kikoo, mi fɛɔ siɔ beeɔ tee, se nuuŋ le, yi mɛɛŋ yɛ nɛɛ kiyisɛ kɛ.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Te Kikoo wulu se tuu tee li mfwa wulu le, ‘Bochɛ dɛɛni ɔ gɛɛŋ lɛ dze bɛ mu dzekɛ munchu, ɔ kaŋ bɛniiŋ le be bɛ, yih yɛŋ se yisɛ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Nɛ kɛɛ le wi lu kɛ lɛ bɛniiŋ bɛ ntɛ nteeŋ baa lɛnti wu gii mɔŋ fiee fieŋ lɛ wa kɛ.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Jiso tuu dza le ni giiŋgi, kintutu ki bɛniiŋ lɛ banchɛ ki biki wu. Dza fiiki yi tee li bee le,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Nuuŋ wi tɛ nuuŋ ŋwanɛŋ wu kintutu fuki fɛ wu kɔɔŋgi mi wu yaa ni bee tee, wu kɔɔŋgi mi wu yaa kwɛsi bee bɔɔŋ mɔɔ bɛŋwaani, mɔɔ dzɛmi yee nsiŋ kɛ, kɛmi le kɔɔŋgi mi yaa yi yee.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Nuuŋ wi tɛ nuuŋ wi wɛŋ wu kintutu mɛɛŋ ki too kɛ kintaaŋ kee le ni biki mi kɛ.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Ɛ noo lɛ be-eŋ lɛnti wu wɛki le gwaŋ yih yi njeeŋ, mɛɛŋ saa ki shee kɛ fɛkwiiŋ le beechɛ laa kɛmɔɔ kwa wu gii gwaŋ mɛɛshi le?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ɛ mɛɛŋ saa ki fɛ lɛ kɛ, kɛ nuuŋ tɛ mɛɛshi ŋgwanu yih yilu kɛ mɔɔ nuuŋ le tɛ̀ saa wu fɛ kimfoo wu gɛɛ. Bɛniiŋ gii be ni be kɛti be yɛndi wu be tiiti le,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Bwɛɛ wuni tɛ̀ bɛchi yih yi gwanɛ yi se yaa wu mɛrisɛ.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Kɛ mfɔŋ wu la wu wɛki le gɛɛŋ toŋ dziŋ bɛ mfɔŋ wumu, tɛ saa le shee fɛkwiiŋ le beechɛ laa tɛɛmɔɔ bɔ bee bɛniiŋ bee bɛ dziŋ lɛ bɛ bɛnchuki yoofi bani le toŋ dziŋ bɛ mfɔŋ wumu wu bɛɛ bee bɛniiŋ bee bɛ dziŋ lɛ bɛ nuuŋ bɛnchuki mbaamfiɛɛ le?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ɛ wu beechɛ wu ŋɛŋ le fi gii fi yaa, se tuu toŋ bɛniiŋ bee bamu le be gɛɛŋ be ŋɛŋ mfɔŋ wumu wɛɛ mɛɛŋ mfiiŋ be lɛkɛ wu le mbɛɛŋgii ni nuuŋ lɛ bee lɛnti.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Fi tuu fi nuuŋ le, ɛ wi mɛɛŋ ki chinɛ kɛ li biee biee li bichuchu kɛ, kɛ nuuŋ tɛ nuuŋ ŋwanɛŋ wu kintutu kɛ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Ntɔŋ nuuŋ fiee fi dzeeŋ. Se nuuŋ le, ɛ me to n'yikɛ nsiŋ, bɛ ge niŋ me se tuu me kaari me yikɛ?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Kɛ me la maa li yee li. Me mɛɛŋ yɛ me dzɔɔŋ ŋgɛwu li wɛ kɛ, mɔɔ nuuŋ li bichɔchɔ kɛ. Mani maa dɛɛni nuuŋ mɛ shooshɛ. Wi wu kɛmi bintooŋ mwɛ woo.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.