Lucas 13
asj (ASJ) vs NAA
1 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wumu, bɛniiŋ bamu dza be tee Jiso kii bɛniiŋ bɛ Galilii bamu bɛ tɛ̀ gɛɛŋ le be fɛ muntofi li Nyɔ-ɔ, Pailɛt toŋ bɛniiŋ be gɛɛŋ be wachɛ be. Ŋgɔŋ mɛ bee fiinsɛ bɛ mɛ nyáŋ yibe tɛ̀ fɛ muntofi lu-u.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Le Jiso woo lɛ, bii li bee laa, “Nɛ beechi le bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ kwi ŋwaani yɛɛ kwe kifɛ bibifi bi bee tɛ̀ yaa bi bɛniiŋ bɛ Galilii bamu ni?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ɛ lɛ kɛ. Ntee beŋ le, ɛ nɛ mɛɛŋ ki fiiki kɛ shéŋ yinɛ kɛ, kɛ beŋ bɛchu gii nɛ kwiyɛ tɛ lɛ.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Nɛ kiimi nɛɛ bɛniiŋ bɛ yoofi ntsɔ nyaaŋ bɛ yih yi njeeŋ yi Siloŋ tɛ̀ we yi woyɛ baa ni? Nɛ beechi le bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ kwiyɛ lɛ kifɛ be tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ bibifi wu bibifi bi bee tɛ̀ yaa bi bɛniiŋ bɛ Jɛrosalɛŋ bamu ni?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ɛ lɛ kɛ. Ntee beŋ le, ɛ nɛ mɛɛŋ ki fiiki kɛ shéŋ yinɛ kɛ, kɛ beŋ bɛchu gii nɛ kwiyɛ tɛ lɛ.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Jiso se wa ŋgaŋgaa chimu li bee le, “Tɛ̀ nuuŋ li mfi wumu, wi wumu tɔyɛ kiti kimu li wɛ wee li, le mfi kɔchɛ, bɛ le bɛ kɔ muntaaŋ mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ fiee lu kɛ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Se tee li wi wu tɛ̀ bichi lɛ wɛ wee wɛɛ le, ‘Bichɛ ɔ ŋɛŋ, dɛɛni yaa biya bitɛɛtu bi mbɛɛ le ŋkɔ muntaaŋ li kiti kini, ntɛ ŋɛŋ fiee li ki-i kɛ. Warɛ ki! Ki baŋgi kɛɛ kintsii li yee li.’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Wi wu nimɛ wulu se tuu le, ‘Te Kikoo, tɛ tuu tɛ gɛɛ ki nuuŋ li kiya kini-i, ntuu nchuu fɛ kinyi kilu ŋkɛnɛ ŋgɛɛ bichɔchɔ fe.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ɛ ki woŋ muntaaŋ li kiya ki bɛɛ kini, kɛ fiee fishaaŋ, ɛ ki ba ŋwonu nsiŋ, nse wa ki.’”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Le ni nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi chimu, Jiso tiifi bɛniiŋ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yimi-i.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Kwɛɛŋ wumu nuuŋ lu kɛmi fiana yi kiŋkundi li yi yee li, yi ti feti wi mwɛ to wi wu chigɔŋ. Tɛ gɔŋ biya yoofi ntsɔ nyaaŋ, ba kiŋguuŋ, tɛ leŋ we tsaaŋ kɛ.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Le Jiso ŋɛŋ kwɛɛŋ wulu, teeŋ wu le bɛ. Se tee li wuu le, “Naaŋ, ɔ tɛmɔɔ li chigɔŋ cho chini.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Le tee lɛ, nɛɛmi kibɛnɛ kee koŋ li wuu, mfwaa mumkpaŋ, dzaa ye nɛɛmi, leŋ we tsaaŋ, biee bɛchi yɔɔnchi Nyɔ.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Te Kikoo wu li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yilu ŋɛŋ si Jiso wɔnchɛ kwɛɛŋ wulu nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi, fiee filu tuu fi tɔnyɛ wu ŋge. Se tee li bɛniiŋ li le, “Jo yi nimɛ nuuŋ busɔɔ. Nɛ bɛɛ yɛɛŋ li jo yilu bɛ ni bɛ wɔnchi chigɔŋ chinɛ. Kiiŋ wi ni mɔŋ le bɛ nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi kɛ.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Taa tuu li wuu le, “Beŋ bɛniiŋ bɛ nimi-i bani, bɛɛ ɛ nuuŋ bu bɛshiinshi, wi mumkpaŋ mumkpaŋ lɛ beŋ lɛnti ti dzeti yɛ naŋ mɔɔ nuuŋ sɔmbwaa we fɛ tsiiŋ le gɛɛŋ nyɛ wu dzɔɔ kɛ ni?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Kwɛɛŋ wuni wu nuuŋ ŋwanɛ Abrahaŋ, wu Sataŋ tɛ̀ ta wu li mfaŋgɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ nyaaŋ, fi mɛɛŋ ki dzɔɔŋ kɛ le bɛ buu wu li ŋgɛ-ɛ jobɛ chi bɛshiinshi kɛ ni?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Le Jiso kweeŋ lɛ, bɛniiŋ bee bɛ mbani kɛmɛ buya, bɛniiŋ bamu ŋgee tɛ̀ nɛki kii bintɛwa bi biee lɛ bichu bi Jiso tɛ̀ feti.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Jiso dza kweeŋ le, “Bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ nuuŋ si la? Fiee fi nuuŋ maa bɛ bu nuuŋ la?
18 Jesus disse:
19 Bu bwɛɛ si ŋgɔ yi fintaaŋ fimu yi wi tɛ̀ tuŋ liwɛ wee li, le yi maŋ, yi ko yi to kiti muniiŋ mu jiindi liwe se bɛ mu gwanyɛ yíh lu ki-i.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Se dza tuu kweeŋ le, “Ŋgii ntuu maa bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bɛ la?
20 Disse mais:
21 Bu bwɛɛ si kishee ki kwɛɛŋ tɛ̀ fichɛ musu bɛke bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛtɛɛtu fiinsɛ lu, dzɔ tɔ, me se biee me fe me dooki.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Jiso tɛ dza giiŋgi Jɛrosalɛŋ. Tɛ̀ gii giiŋgi kɛti li bintsii li bɛ li bitoŋ li tiifi bɛniiŋ.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Wumu se dza bii li wuu laa, “Taa, ɛ bɛniiŋ niiŋ bɛ gii be bɔnɛ li ŋgɛ-ɛ ni?” Jiso se biee tuu li bee le,
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Gwenɛ yɛɛŋ nuuŋ le nɛ lɛ lɛ fweeŋ wu kimfasɛ-ɛ. Nɛ kɛɛ le bɛniiŋ ŋge gii be ni be geendi le be lɛ be tɛ kɛmɛ dze kɛ.
24 Jesus respondeu:
25 Mfi gii kɔchɛ, te yih se dza we fa kigoo. Mfi wu wu fa, nɛ gii nɛ ba lɛkuuŋ nɛ ni nɛ juti kigoo nɛ lɛki le, ‘Te Kikoo, gwiyɛ nɛɛ kigoo tɛ lɛ.’ Se tuu tuu li be-eŋ le, ‘Ŋkii yɛ fɛ nɛ bɛɛ fe kɛ.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Nɛ se bɛchi nɛ ni nɛ fayi le, ‘Ɛ nɛɛ bee tɛ tuu tɛ̀ jii biee tɛ wundi biee, ɔ se deŋgi ɔ tiifi bɛniiŋ li bitoŋ bisɛ-ɛŋ ni!’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Gii tuu kaari tuu li bee le ntiitɔɔ li be-eŋ le, ‘Ŋkii yɛ fɛ nɛ bo fe kɛ. Dzatsɛ yɛɛŋ mi lii beŋ nɛ deŋgi nɛ bifisi biee bani.’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Nɛ gii nɛ ŋɛŋ Abrahaŋ bɛ Adzi mɔɔ Yakɔ mɔɔ bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛchu lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ lɛnti ɛ bɛ bɛŋɛ beŋ lɛkuuŋ, nɛ se ni nɛ dii nɛ jii ŋgesi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Bɛniiŋ gii be dza bimbe bichu mbɛɛchɛ lɛ jobɛ tɛti ŋgɛnu mbochu fɛ chi sechi, mɔɔ we we bɛ kwiiŋ kwiiŋ lɛ kwɛɛŋ li, be ni be jii biee lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ lɛnti.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo, bɛniiŋ bamu bɛ nuuŋ lɛjiŋ dɛɛni be gii be to bɛ limfwe, bamu bɛ nuuŋ limfwe dɛɛni be gii be se to bɛ lɛjiŋ.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Tɛ̀ nuuŋ li mfi wulu, Bɛfarasii se tee li Jiso le, “Bo fio fɛni ɔ gɛɛŋ kimbɛ kimu kifɛ Mfɔŋ Hɛrɔ wɛkɔɔ le wo wɛ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Jiso se tuu li bee le, “Gɛnɛ yɛɛŋ nɛ tee li kijinɛ kilu le mbusɔɔ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i li bɛniiŋ li bɛŋ, ntuu ŋ'wɔnchi mɔɔ chigɔŋ, nɛɛ si ŋgii mfɛ fwaa, ke fɛɛshi fwaa se mɛɛshi nimɛ cheŋ.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Se nuuŋ le, ŋgii mbɛchi ndɛndɛ wɛŋ Jɛrosalɛŋ bɛŋ, mbo ndɛndɛ fwaa, gɛɛŋ bo fɛɛshi fwaa. Fi mɛɛŋ ki dzɔɔŋ kɛ le bɛ wo ntomfɔŋ wu Nyɔ fɛ kintsii kimu fuki Jɛrosalɛŋ siŋ kɛ.”
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Le Jiso yɔ ni, bɛɛni yi le, “Hebee Jɛrosalɛŋ! Hebee Jɛrosalɛŋ! Wɛ wu woyi bɛ ntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ, ɔ tuu ɔ tomi bɛniiŋ bɛ Nyɔ tuumi li wɛ-ɛ bɛ ta! Ɛ kiŋga kimɛ ki mi ŋgwɛnɔɔ le mbanchɛ bɔɔŋ bo nɛɛ si ni shee ti banchi bɔɔŋ bee foochɛ bɛ bibɛ biee lɛ, ɔ se tuu ɔ faaŋ?
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Bichɛ ɔ ŋɛŋ, yih ya gii yi to kichiiyɛ. Ntee li be-eŋ chɛɛŋ le nɛ nuuŋ tɛ tuu le nɛ ŋɛŋ mi kɛ, nsiiŋ gɛɛŋ bo mfi wu nɛ tee le, ‘Nyɔ nyɛ yɛ kimbɔnɛ li wi wu bɛɛ li bukooŋ bu Taa lɛ.’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.