Lucas 10
asj (ASJ) vs ARC
1 Lɛjiŋ lɛlu, Taa tsaa bɛniiŋ bamu gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛfɛ toŋ be limfwe, bɛfɛ bɛfɛ le be gɛɛŋ li bitoŋ li mɔɔ li bintsii bi gii nuuŋ li gii gɛɛŋ li.
1 E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Le ni tundi be, tee le, “Ŋ'wechɛ yaŋ ɔ ŋge se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ sendɛ. Bɛdɛɛni, lɛkɛ yɛɛŋ li Nyɔ-ɔ yi Te Ŋ'wechɛ-ɛ le yi tuumi bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ li wɛ-ɛ.
2 E dizia-lhes: Grande
3 Nɛ giiŋgi yɛɛŋ. Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo si nɛ giiŋgi lɛ, nɛ kɛɛ le mi ntoŋɔ beŋ le nɛ gɛɛŋ nuuŋ si bɔɔŋ bɛ nshɔ́ɔŋ lɛ lɛ bɛmbɔɔŋku lɛnti.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Si nɛ giiŋgi lɛ, kiiŋ wi ni dzɔɔ babi wu kwa, mɔɔ babi, mɔɔ nuuŋ bikpɔ bimu kɛ. Ɛ nɛ bo lɛ dze, kiiŋ nɛ ni nɛ lemi nɛ yɛɛshi bɛniiŋ kɛ.
4 E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ɛ nɛ gɛɛŋ, yih chi yi nɛ lɛ lu, nɛ saa nɛ yɛsi bɛniiŋ bɛ li yih yilu le, ‘Mbɛɛŋgii nuuŋ bɛ yih yini’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz
6 Ɛ wi wu kɔŋgisi mbɛɛŋgii nuuŋ lu, mbɛɛŋgii wunɛ ba li wi wulu. Ɛ wu foo lu nsiŋ wu kaari wu to li be-eŋ.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Mfi wu nɛ lɛ li yih, nɛ ba nɛ tsiiŋ lu, nɛ dɛndɛ kɛ li yíh li yíh kɛ, nɛ jii nɛ wundi fiee fichu fi bɛ nyɛ li be-eŋ, kifɛ wi wu nindi nimɛ kɛmi le kɛmɛ kinsomfu kee.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ɛ nɛ lɛ li kito-oŋ, bɛ fi beŋ, nɛ jii fiee fichu fi bɛ nyɛ le nɛ ji.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.
9 Fɛ nɛ nuuŋ fe, nɛ wɔnchi bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ, nɛ tiiti li bɛniiŋ bɛlu-u le bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bwɛɛ tsɛkɛtsɛkɛ li bee.
9 E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.
10 Se nuuŋ le, ɛ nɛ lɛ li kito-oŋ, bɛ faaŋ le bɛ fii yɛ beŋ kɛ, nɛ bo nɛ gɛɛŋ lɛ dzé ntasɛ nɛ dzaaŋ le,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Kiboŋ ki li kitoŋ kinɛ-ɛ ki tɛ dzɔ li bikaa bisɛŋ kini, kiiŋ ki, ki tɛ̀ kachɛ le fiee fichu kaari fi to li bikoo binɛ-ɛ. Se nuuŋ le, nɛ kɛɛ le bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bɛɛ bwɛɛ tsɛkɛtsɛkɛ.’
11 Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:
12 Ntee beŋ le, naa nuuŋ bu nsa wu kimɛrisɛ biee dzɔɔŋ bɛ Sɔdɔŋ yaa kwɛɛŋ wɛɛ.”
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Jiso dza tee le, “Ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ wunɛ beŋ bɛniiŋ bɛ Korasiŋ, ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ tɛ wunɛ beŋ bɛniiŋ bɛ Besaida. Nɛ kɛɛ le, gii nuuŋ le mfɛ bintɛwa bi biee lɛ bi ntɛ̀ mfɛ li be-eŋ bini nuuŋ li kwɛɛŋ wu Tayɛ bee Sidɔ-ɔŋ, bee nuuŋ dɛɛŋ be tɛ fiiki shéŋ yibe, be liishɛ ndú yi kwe, be fwa taŋɛ li bwiŋ kichu le be doonchɛ le be fiiki baa shéŋ yibe.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.
14 Se nuuŋ le, naa nuuŋ jobɛ chi nsa wu lɛ kimɛrisɛ-ɛ biee gii bi dzɔɔŋ li Tayɛ-ɛ mɔɔ Sidɔŋ jobɛ chilu yɛki binɛ.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.
15 Mɔɔ beŋ bɛniiŋ bɛ Kapanuŋ, nɛ beechi le bɛ gii bɛ yɛɛki beŋ nɛ yɛɛ liboo ni? Wohoo, bɛ gii naa bɛ lɔŋ beŋ li kwɛɛŋ wu bɛŋku-u.”
15 E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.
16 Jiso tuu tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Ɛ wi woo beŋ, kɛ mwɛ wooɔ nuuŋ mi. Wi wu faaŋ beŋ, kɛ mwɛ faaŋ ɔ nuuŋ mi. Ɛ wi faaŋ mi, kɛ mwɛ faaŋ ɔ tɛ nuuŋ wi wu tɛ̀ toŋ mi.”
16 Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.
17 Bɛniiŋ bɛ gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛfɛ baa tɛ̀ kaari be to lijiŋ bɛ kinɛɛtinɛ, be se tee li Jiso-o le, “Taa, mɔɔ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bee be wuki li bee li fɛ tɛ teenyi bukooŋ bwo.”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Jiso tuu li bee le, “Mbee ŋɛŋ si Sataŋ dza liboo wii lɛkwiiŋ si dzaaŋ yi lɛɛbi liboo.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Bichɛ yɛɛŋ, mi nyɛɔ beŋ buŋga kituŋ le nɛ ni nɛ dɛnchi yɔ́ bɛ bibobu. Mi ntuu mi nyɛ beŋ buŋga le nɛ yaa buŋga bu Sata-aŋ wu wi wu mbani buchu. Fiee nuuŋ fi tɛ koŋ li be-eŋ kɛ. Buŋga bu dɛnchɛ yɔ́|alt="Authority to trample on snakes and scorpions" src="1R-J.TIF" size="col" copy="Mbanji Bawe Ernest" ref="10:19"
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Se nuuŋ le, kiiŋ nɛ ni nɛ nɛki le bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i wuki baa li be-eŋ kɛ. Nɛ nɛki yɛɛŋ nuuŋ le bɛ tsɛɛ baa mɛŋkooŋ mɛnɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ ki liboo.”
20 Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.
21 Nɛɛ li mfi wulu-u, Fiana yi Waaŋ fɛ Jiso nɛɛtɛ ŋge. Se biee tee le, “Nyɛɛɔ kiyɔɔni li wɛ Taa Mfɔŋ wu kiboo bɛ nshɛ le ɔ nyikɔɔ biee bini li bɛ bufii lɛ mɔɔ li bɛ ŋkɛɛ ŋge li, ɔ se doonchɛ nuuŋ li bɔɔŋ bɛ bwi-i. Ɛ lɛ Taa, kifɛ fi nuuŋ fiɛɛ si ɔ tɛ̀ kɔŋgisi.”
21 Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas
22 Jiso tuu kweeŋ le, “Taa nyɛɔ biee bichu li mi-i. Wi nuuŋ yɛ lu wu kii Ŋwaŋ fuki Tee nsiŋ kɛ. Wi se nuuŋ yɛ lu tɛ wu kii Taa, fuki mi Ŋwani nsiŋ bɛ bɛniiŋ bɛ Ŋwani tsaa le doonchɛ wu li bee nsiŋ kɛ.”
22 Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Se dza fiiki yi kweeŋ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Kinɛɛtinɛ ki kinɔŋa kɛɛ kinɛ le lii yinɛ ŋiŋgi yɛɛ biee bini.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,
24 Nɛ kɛɛ le bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛnɔŋa bɛ bɛmfɔŋ wɛki baa le be ŋɛŋ biee bi nɛ ŋɛŋ bini, be se tɛ ŋɛŋ kɛ. Be dii baa tɛ le be woo biee bi nɛ wuki bini, be se tɛ woo kɛ.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Fi dza fi ka le wi wumu wu tɛ̀ gbɛŋgi kii bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, tɛ̀ dza bɛ le mɔnchɛ Jiso. Mwɛ bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, ɛ la fi nuuŋ mfɛ nse ŋkɛmɛ ntsɛ wu kimakɛ?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jiso se bii li wuu laa, “Ɛ la fi bɛ tsɛɛ lɛ kiŋwaati ki Nyɔ ki bɛnchi-i? Ɔ teenyi ɔ wuki le la?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Mwɛ tuu le, “Bɛ tsɛɛ baa le,
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Jiso se tee li wuu le, “Ntusu wa wɛ bujɔŋ. Ɔ feti lɛ, ɔ se kɛmɛ ntsɛ wu kimakɛ.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.
29 Wi wulu tɛ̀ dza wɛki le doonchɛ le ɛ wu nyuŋ bii li Jiso laa, “Ɛ noo wu nuuŋ ŋwaanɛŋ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jiso tuu nuuŋ lɛ ŋgaŋgaa li le, “Nyuŋ wumu tɛ̀ dza Jɛrosalɛŋ beki Jɛriko, le ni giiŋgi lɛ li tsaŋ yi bɛyi-i be too wu shɛ niiŋ le kwi be buushɛ wu ndú be fi mɔɔ biee biee bichu be dza be lɔŋ wu fe.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-
31 Fi dza fi ka le, te muntofi wu Nyɔ wumu tɛ̀ beki lɛ dze yilu-u, le ŋɛŋ wi wulu, saŋ dze yi je.
31 E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Wumu dza tɛ bɛɛ nuuŋ wi wu li kini ki Lebi, le bo fe, gɛɛŋ lɛ wuu lɛwe ŋɛŋ wu, wɛɛŋ ka tɛ dze yi je.
32 E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-
33 Se nuuŋ le, wi wumu tɛ deŋgi tɛ bɛɛ lɛ dze yilu, nuuŋ wi wu Samaaria. Le bɛ bo fe ŋɛŋ wu nshiiŋ kɔɔ wu bɛ mwɛ.
33 Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.
34 Gɛɛŋ lɛ wuu lɛwe, gɛɛ mbiiŋ bɛ mɛɛŋ li bibaa biee li, kaŋ bibaa bilu bɛ nshɛŋgɛ yi ndu, biee too wu lɛ nyaŋ ye lɛwe, gɛɛŋ bɛ wu fɛ yih yi bɛniiŋ bɛ ndɛndɛ-ɛ ti fufini fe bichi lɛ wuu.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;
35 Bee wu tsi le bu woo, buu bɛdanali bɛfɛ nyɛ li wi wu yih wulu-u tee li wuu le, ‘Shɛ ɔ ni ɔ bichi lɛ wi wuni. Ɔɔ shɛ ɔ bifii kwa wu ka, ke mi ŋkaari ntuu li wɛ-ɛ.’”
35 E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-
36 Le Jiso wa ŋgaŋgaa chilu lɛ, biee bii li wi wu tɛ gbɛŋgi kii bɛnchi wɛɛ laa, “Li bɛniiŋ bɛ bɛtɛɛtu bani, ɔ ŋɛŋ fio le wi wu tɛ̀ doonchɛ le nuuŋ ŋwaani wi wu bɛyi tɛ̀ too wɛ nuuŋ wu la?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Tuu le, “Tɛ̀ nuuŋ wi wu tɛ̀ kɔɔ nshiiŋ bɛ wi wu bɛyi tɛ̀ too wɛ.” Jiso se biee tee li wuu le, “Gɛnɛ, ɔ ni ɔ feti tɛ lɛ.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.
38 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be giiŋgi, be gɛɛŋ be lɛ li kitoŋ kimu-u, kwɛɛŋ wumu nuuŋ fe bɛ teenyi wu le Maata. Fi Jiso li wuu yih.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Tɛ̀ kɛmi ŋwaani wumu bɛ teenyi le Maariya. Le Jiso gɛɛŋ lɛ lu, Maariya biee gɛɛŋ shee li wuu lichiŋ yiki fiee fi Jiso tɛ tiifi.
39 E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Maata tuu nyɛ ŋgeeŋ ye nuuŋ lɛ ntɛwuu. Dza gɛɛŋ bii li Jiso laa, “Taa, ɔ mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ le ŋwaanɛŋ chinɔɔ mi mbuki yi bɛ bufɛ mi-i mbiiŋ, ɔ tɛ dzɔ li fiee li kɛ ni? Tee nɛɛ li wuu le bɛ fi mi lu.”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Taa tuu li wuu le, “Maata, Maata, ɔ nyɛɔ ŋgeeŋ lɛ biee bi ŋgee,
41 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas
42 nuuŋ fiee fiɛɛ lu fimumkpaŋ kwaa fi bɛ wɛki. Maariya tsaaɔ nuuŋ fiee fi dzeeŋ fi bɛ nuuŋ tɛ naa fi li wuu kɛ.”
42 mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.