Lucas 10
asj (ASJ) vs ARA
1 Lɛjiŋ lɛlu, Taa tsaa bɛniiŋ bamu gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛfɛ toŋ be limfwe, bɛfɛ bɛfɛ le be gɛɛŋ li bitoŋ li mɔɔ li bintsii bi gii nuuŋ li gii gɛɛŋ li.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Le ni tundi be, tee le, “Ŋ'wechɛ yaŋ ɔ ŋge se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ sendɛ. Bɛdɛɛni, lɛkɛ yɛɛŋ li Nyɔ-ɔ yi Te Ŋ'wechɛ-ɛ le yi tuumi bɛniiŋ bɛ ŋ'wechɛ-ɛ li wɛ-ɛ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Nɛ giiŋgi yɛɛŋ. Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo si nɛ giiŋgi lɛ, nɛ kɛɛ le mi ntoŋɔ beŋ le nɛ gɛɛŋ nuuŋ si bɔɔŋ bɛ nshɔ́ɔŋ lɛ lɛ bɛmbɔɔŋku lɛnti.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Si nɛ giiŋgi lɛ, kiiŋ wi ni dzɔɔ babi wu kwa, mɔɔ babi, mɔɔ nuuŋ bikpɔ bimu kɛ. Ɛ nɛ bo lɛ dze, kiiŋ nɛ ni nɛ lemi nɛ yɛɛshi bɛniiŋ kɛ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ɛ nɛ gɛɛŋ, yih chi yi nɛ lɛ lu, nɛ saa nɛ yɛsi bɛniiŋ bɛ li yih yilu le, ‘Mbɛɛŋgii nuuŋ bɛ yih yini’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ɛ wi wu kɔŋgisi mbɛɛŋgii nuuŋ lu, mbɛɛŋgii wunɛ ba li wi wulu. Ɛ wu foo lu nsiŋ wu kaari wu to li be-eŋ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Mfi wu nɛ lɛ li yih, nɛ ba nɛ tsiiŋ lu, nɛ dɛndɛ kɛ li yíh li yíh kɛ, nɛ jii nɛ wundi fiee fichu fi bɛ nyɛ li be-eŋ, kifɛ wi wu nindi nimɛ kɛmi le kɛmɛ kinsomfu kee.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Ɛ nɛ lɛ li kito-oŋ, bɛ fi beŋ, nɛ jii fiee fichu fi bɛ nyɛ le nɛ ji.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Fɛ nɛ nuuŋ fe, nɛ wɔnchi bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ, nɛ tiiti li bɛniiŋ bɛlu-u le bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bwɛɛ tsɛkɛtsɛkɛ li bee.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Se nuuŋ le, ɛ nɛ lɛ li kito-oŋ, bɛ faaŋ le bɛ fii yɛ beŋ kɛ, nɛ bo nɛ gɛɛŋ lɛ dzé ntasɛ nɛ dzaaŋ le,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Kiboŋ ki li kitoŋ kinɛ-ɛ ki tɛ dzɔ li bikaa bisɛŋ kini, kiiŋ ki, ki tɛ̀ kachɛ le fiee fichu kaari fi to li bikoo binɛ-ɛ. Se nuuŋ le, nɛ kɛɛ le bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ bɛɛ bwɛɛ tsɛkɛtsɛkɛ.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ntee beŋ le, naa nuuŋ bu nsa wu kimɛrisɛ biee dzɔɔŋ bɛ Sɔdɔŋ yaa kwɛɛŋ wɛɛ.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Jiso dza tee le, “Ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ wunɛ beŋ bɛniiŋ bɛ Korasiŋ, ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ tɛ wunɛ beŋ bɛniiŋ bɛ Besaida. Nɛ kɛɛ le, gii nuuŋ le mfɛ bintɛwa bi biee lɛ bi ntɛ̀ mfɛ li be-eŋ bini nuuŋ li kwɛɛŋ wu Tayɛ bee Sidɔ-ɔŋ, bee nuuŋ dɛɛŋ be tɛ fiiki shéŋ yibe, be liishɛ ndú yi kwe, be fwa taŋɛ li bwiŋ kichu le be doonchɛ le be fiiki baa shéŋ yibe.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Se nuuŋ le, naa nuuŋ jobɛ chi nsa wu lɛ kimɛrisɛ-ɛ biee gii bi dzɔɔŋ li Tayɛ-ɛ mɔɔ Sidɔŋ jobɛ chilu yɛki binɛ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Mɔɔ beŋ bɛniiŋ bɛ Kapanuŋ, nɛ beechi le bɛ gii bɛ yɛɛki beŋ nɛ yɛɛ liboo ni? Wohoo, bɛ gii naa bɛ lɔŋ beŋ li kwɛɛŋ wu bɛŋku-u.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Jiso tuu tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Ɛ wi woo beŋ, kɛ mwɛ wooɔ nuuŋ mi. Wi wu faaŋ beŋ, kɛ mwɛ faaŋ ɔ nuuŋ mi. Ɛ wi faaŋ mi, kɛ mwɛ faaŋ ɔ tɛ nuuŋ wi wu tɛ̀ toŋ mi.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Bɛniiŋ bɛ gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛfɛ baa tɛ̀ kaari be to lijiŋ bɛ kinɛɛtinɛ, be se tee li Jiso-o le, “Taa, mɔɔ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bee be wuki li bee li fɛ tɛ teenyi bukooŋ bwo.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Jiso tuu li bee le, “Mbee ŋɛŋ si Sataŋ dza liboo wii lɛkwiiŋ si dzaaŋ yi lɛɛbi liboo.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Bichɛ yɛɛŋ, mi nyɛɔ beŋ buŋga kituŋ le nɛ ni nɛ dɛnchi yɔ́ bɛ bibobu. Mi ntuu mi nyɛ beŋ buŋga le nɛ yaa buŋga bu Sata-aŋ wu wi wu mbani buchu. Fiee nuuŋ fi tɛ koŋ li be-eŋ kɛ. Buŋga bu dɛnchɛ yɔ́|alt="Authority to trample on snakes and scorpions" src="1R-J.TIF" size="col" copy="Mbanji Bawe Ernest" ref="10:19"
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Se nuuŋ le, kiiŋ nɛ ni nɛ nɛki le bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i wuki baa li be-eŋ kɛ. Nɛ nɛki yɛɛŋ nuuŋ le bɛ tsɛɛ baa mɛŋkooŋ mɛnɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ ki liboo.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Nɛɛ li mfi wulu-u, Fiana yi Waaŋ fɛ Jiso nɛɛtɛ ŋge. Se biee tee le, “Nyɛɛɔ kiyɔɔni li wɛ Taa Mfɔŋ wu kiboo bɛ nshɛ le ɔ nyikɔɔ biee bini li bɛ bufii lɛ mɔɔ li bɛ ŋkɛɛ ŋge li, ɔ se doonchɛ nuuŋ li bɔɔŋ bɛ bwi-i. Ɛ lɛ Taa, kifɛ fi nuuŋ fiɛɛ si ɔ tɛ̀ kɔŋgisi.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Jiso tuu kweeŋ le, “Taa nyɛɔ biee bichu li mi-i. Wi nuuŋ yɛ lu wu kii Ŋwaŋ fuki Tee nsiŋ kɛ. Wi se nuuŋ yɛ lu tɛ wu kii Taa, fuki mi Ŋwani nsiŋ bɛ bɛniiŋ bɛ Ŋwani tsaa le doonchɛ wu li bee nsiŋ kɛ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Se dza fiiki yi kweeŋ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Kinɛɛtinɛ ki kinɔŋa kɛɛ kinɛ le lii yinɛ ŋiŋgi yɛɛ biee bini.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Nɛ kɛɛ le bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛnɔŋa bɛ bɛmfɔŋ wɛki baa le be ŋɛŋ biee bi nɛ ŋɛŋ bini, be se tɛ ŋɛŋ kɛ. Be dii baa tɛ le be woo biee bi nɛ wuki bini, be se tɛ woo kɛ.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Fi dza fi ka le wi wumu wu tɛ̀ gbɛŋgi kii bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ, tɛ̀ dza bɛ le mɔnchɛ Jiso. Mwɛ bii li wuu laa, “Wi wu ntiifɛ, ɛ la fi nuuŋ mfɛ nse ŋkɛmɛ ntsɛ wu kimakɛ?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jiso se bii li wuu laa, “Ɛ la fi bɛ tsɛɛ lɛ kiŋwaati ki Nyɔ ki bɛnchi-i? Ɔ teenyi ɔ wuki le la?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Mwɛ tuu le, “Bɛ tsɛɛ baa le,
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jiso se tee li wuu le, “Ntusu wa wɛ bujɔŋ. Ɔ feti lɛ, ɔ se kɛmɛ ntsɛ wu kimakɛ.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Wi wulu tɛ̀ dza wɛki le doonchɛ le ɛ wu nyuŋ bii li Jiso laa, “Ɛ noo wu nuuŋ ŋwaanɛŋ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Jiso tuu nuuŋ lɛ ŋgaŋgaa li le, “Nyuŋ wumu tɛ̀ dza Jɛrosalɛŋ beki Jɛriko, le ni giiŋgi lɛ li tsaŋ yi bɛyi-i be too wu shɛ niiŋ le kwi be buushɛ wu ndú be fi mɔɔ biee biee bichu be dza be lɔŋ wu fe.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Fi dza fi ka le, te muntofi wu Nyɔ wumu tɛ̀ beki lɛ dze yilu-u, le ŋɛŋ wi wulu, saŋ dze yi je.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Wumu dza tɛ bɛɛ nuuŋ wi wu li kini ki Lebi, le bo fe, gɛɛŋ lɛ wuu lɛwe ŋɛŋ wu, wɛɛŋ ka tɛ dze yi je.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Se nuuŋ le, wi wumu tɛ deŋgi tɛ bɛɛ lɛ dze yilu, nuuŋ wi wu Samaaria. Le bɛ bo fe ŋɛŋ wu nshiiŋ kɔɔ wu bɛ mwɛ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Gɛɛŋ lɛ wuu lɛwe, gɛɛ mbiiŋ bɛ mɛɛŋ li bibaa biee li, kaŋ bibaa bilu bɛ nshɛŋgɛ yi ndu, biee too wu lɛ nyaŋ ye lɛwe, gɛɛŋ bɛ wu fɛ yih yi bɛniiŋ bɛ ndɛndɛ-ɛ ti fufini fe bichi lɛ wuu.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Bee wu tsi le bu woo, buu bɛdanali bɛfɛ nyɛ li wi wu yih wulu-u tee li wuu le, ‘Shɛ ɔ ni ɔ bichi lɛ wi wuni. Ɔɔ shɛ ɔ bifii kwa wu ka, ke mi ŋkaari ntuu li wɛ-ɛ.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Le Jiso wa ŋgaŋgaa chilu lɛ, biee bii li wi wu tɛ gbɛŋgi kii bɛnchi wɛɛ laa, “Li bɛniiŋ bɛ bɛtɛɛtu bani, ɔ ŋɛŋ fio le wi wu tɛ̀ doonchɛ le nuuŋ ŋwaani wi wu bɛyi tɛ̀ too wɛ nuuŋ wu la?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Tuu le, “Tɛ̀ nuuŋ wi wu tɛ̀ kɔɔ nshiiŋ bɛ wi wu bɛyi tɛ̀ too wɛ.” Jiso se biee tee li wuu le, “Gɛnɛ, ɔ ni ɔ feti tɛ lɛ.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be giiŋgi, be gɛɛŋ be lɛ li kitoŋ kimu-u, kwɛɛŋ wumu nuuŋ fe bɛ teenyi wu le Maata. Fi Jiso li wuu yih.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Tɛ̀ kɛmi ŋwaani wumu bɛ teenyi le Maariya. Le Jiso gɛɛŋ lɛ lu, Maariya biee gɛɛŋ shee li wuu lichiŋ yiki fiee fi Jiso tɛ tiifi.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Maata tuu nyɛ ŋgeeŋ ye nuuŋ lɛ ntɛwuu. Dza gɛɛŋ bii li Jiso laa, “Taa, ɔ mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ le ŋwaanɛŋ chinɔɔ mi mbuki yi bɛ bufɛ mi-i mbiiŋ, ɔ tɛ dzɔ li fiee li kɛ ni? Tee nɛɛ li wuu le bɛ fi mi lu.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Taa tuu li wuu le, “Maata, Maata, ɔ nyɛɔ ŋgeeŋ lɛ biee bi ŋgee,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 nuuŋ fiee fiɛɛ lu fimumkpaŋ kwaa fi bɛ wɛki. Maariya tsaaɔ nuuŋ fiee fi dzeeŋ fi bɛ nuuŋ tɛ naa fi li wuu kɛ.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.