Hebreus 4
asj (ASJ) vs NAA
1 Fi se fiɛɛ le, ŋkaachɛ wu Nyɔ tɛ̀ gɛɛ le bɛniiŋ gii be naa be lɛ li mfufinɛ we mɛɛŋɔ lemi fe. Bɛdɛɛni tɛ ni tɛ chɛndi le kiiŋ bɛ naa bɛ bichɛ bɛ ŋɛŋ wi wumu li be-eŋ mɛɛŋ ki kɔchɛ kɛ le lɛ kɛ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ntiitɔɔ ni kifɛ ntoŋ wu dzeeŋ wuni bɛɛɔ kituŋ li bee li nɛɛ yɛɛŋ si tɛ̀ bɛ li bee. Se nuuŋ le, ntoŋ wulu wu be tɛ̀ woo tɛ̀ mɛɛŋ ki fi kɛ be kɛ, kifɛ wu tɛ̀ bɛ lɛ bee, be ba mbeenchɛ nsiŋ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Li bee tɛ be-eŋ nuuŋ tɛ lɛ mfufinɛ wulu. Bɛniiŋ bamu baa bɛ Nyɔ tɛ̀ tee le,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Tɛ kii baa le bɛ tɛ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kintsii kimu kii jobɛ chi mfomɛnyaaŋ chini, lɛ dze yini le,
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Fɛ kintsii kɛɛ yi tuu yi tee le, “Be nuuŋ tɛ naa lɛ lɛ mfufinɛ wɛ-ɛŋ kɛ dududu.”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Fi mɛɛŋ fiɛɛ fi lemi le bɛniiŋ bamu gii be lɛ li mfufinɛ wuni. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ saa be woo ntoŋ wu dzeeŋ wuni baa se tɛ̀ mɛɛŋ ki lɛ kɛ kifɛ be tɛ̀ woo nɛɛ, se nuuŋ le, be tɛ̀ faaŋ mfɛru si Nyɔ tiiti.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Nɛɛlɛ, Nyɔ se tuu yi kaari yi gɛɛ jobɛ chimu chi yi teenyi le, “Bɛŋ.” Si yi tɛ̀ gɛɛ lɛ yi tuu yi yɔ fiee fimu lɛ kimfimɛ ki Mfɔŋ Daafi ɛ biya tɛ̀ ka ŋge tɛ tɛ̀ wuki kituŋ le,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ɛ nuuŋ le kintsii ki Joshwa tɛ̀ dzɔ bɛniiŋ gɛɛŋ lɛ bɛ be fe kɛɛ tɛ̀ nuuŋ kintsii ki mfufinɛ kilu-u, kɛ bee Nyɔ yi tiiti yɛ kii jobɛ chimu le ɛ chi mfufinɛ kɛ.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Fi se fiɛɛ le jobɛ chi mfufinɛ mɛɛŋ chɛɛ limfwe li bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ si chi Nyɔ tɛ̀ fufɛ chɛɛ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Fi nuuŋ le, ɛ wi lɛ mfufinɛ wuni, kɛ mwɛ fufɔɔ kituŋ li nimɛ chee chichu-u nɛɛ yɛɛŋ si Nyɔ tɛ̀ fufɛ li chee chi nimɛ-ɛ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Bɛdɛɛni tɛ ni tɛ gwenini ŋge ke tɛ lɛ mfufinɛ wuni, le kiiŋ wi wumu ni dza we, le ɛ kii kikoo ki tɛɛmɛ si bɛniiŋ bɛ ŋkosi baa kɛ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Nɛ ni nɛ kii le jɛ yi Nyɔ yɛ we, yi nindi. Yi keeti yi yɛki nyɔ yi bɛ fɔŋ bimbe bichu. Yi ti lii yi gɛɛŋ yi bo fɛ ntsɛ bɛ fiana yi wi taashi, yi lii tɛ yi gɛɛŋ yi bo fɛ biyooŋ bɛ mfɔŋ yi wi taashi. Yi ti fushi bɛmbeechɛ mɔɔ biee bi nuuŋ li shéŋ yi wi-i.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Fiee fimu nuuŋ yɛ lu dududu fi Nyɔ tɔŋ fi nuuŋ fi ni fi nyiki yi li yi-i kɛ. Biee bichu yeŋgi lɛ yi-i lii gbanaa. Ɛ yi yi tɛ̀ kɛmi le tɛ bɛ tɛ ku bɛ bimfimu bisɛŋ li yi-i limfwe.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Bɛdɛɛni si tɛ̀ bee tɛ̀ tee le tɛ kɛmi baa kikoo ki bɛte muntofi ki nɔŋa, ki nuuŋ Jiso wu Ŋwanɛ Nyɔ, tɛ̀ miri tɔ kiboo yɛɛ liboo, tɛ̀ kɛmɛ kimbeenchɛ mkpaaŋ ki tɛ̀ ti tiiti li bɛniiŋ li. Kikoo ki bɛte muntofi-i |alt="High priest" src="hk00267c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="4:14"
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Kikoo ki bɛte muntofi kisɛŋ kini nuuŋ wi wu nuuŋ tɛ ba ŋkɔwu nshiiŋ bɛ bee nsiŋ kii mbiaŋu bɔ wusɛŋ kɛ. Nuuŋ wi wu mɔnchɛ tɛ̀ bɛ tɛ lɛ wuu lɛ dzé chi-i si bɛɛ lɛ bee li, se nuuŋ le ti mɛɛŋ ki fɛ kɛ bubiɛɛ kɛ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Bɛdɛɛni, tɛ ni tɛ kiŋgisi tɛ bɛɛ mɛŋinɛ nsiŋ li kabara wu Nyɔ fɛ kintsii ki yi doonchi shéŋ yee yi dzeeŋ, le ke se ni keeti nshiiŋ li bee li tuu doonchɛ shéŋ yee yi dzeeŋ fi bee mfi wu fiee yɛki bee.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.