Hebreus 2
asj (ASJ) vs NAA
1 Bɛdɛɛni, tɛ kɛmi le tɛ gɛɛ bufii busɛŋ bujɔŋ li fiee fi tɛ tɛ̀ woo li, le kiiŋ tɛ ni dza tɛ ni tɛ mbweŋgi kɛ.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Tɛ beechi le, ɛ bɛntoŋ bɛ bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ tiiti ŋkosi tɛ̀ nuuŋ fiee fi tɛɛmi ŋge, ɛ wi bondɛ nchi wumu kɛ wu faaŋ mfɛru si nchi wulu tiiti, mwɛ kɛmɛ kinsomfu kilu si wɛki,
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 se ɛ la fi gii fi fɛ se tɛ tɛ̀ ŋɛŋ ŋgɛ kɛ ɛ tɛ nyaami kinsofu ki nɔŋa kini? Kinsofu kini nuuŋ ɛ Taa Jiso wu tɛ̀ saa fenjisi kii ki, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ woo si fenjisi tɛ teendi chɛɛŋ wulu si bɛ tɛ̀ fenjisi li bee li.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Nyɔ kibɛɛ tɛ̀ tɔɔŋ bɛ biee bi doonchi bu buŋga bwee bɛ bɛŋkiki mɔɔ bintɛwa bi biee lɛ mɔɔ mfiŋ yi tɛ̀ feti. Se gachɛ tɛ nyá yi Fiana yi Waaŋ si tɛ̀ kɔŋgisi le tɔɔŋ lu.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Nyɔ tɛ̀ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ kwɛɛŋ wu fwɛŋ wu gii wu bɛ wu tɛ̀ tiiti kii wu wuni le ɛ bɛnchindaa bee bɛ gii be ni be sɛki kɛ.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Bɛ tsɛɛ baa lɛ kintsii kimu lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kii nsa wuni le,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Li mfi fintɛ-ɛŋ ɔ tɛ̀ shiiki wiwoŋ nuuŋ fɛ kintsii
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Ɔ gɛɛɔ biee bichu lɛ wiwo-oŋ lɛkwiiŋ, sɛki.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Tɛ ŋiŋgi le Nyɔ tɛ̀ fɛ Jiso nuuŋ lɛ bɛnchindaa bee li lɛkwiiŋ li mfi fintɛ-ɛŋ. Se nuuŋ le, Nyɔ se yɛɛki wu kɛmi bunɔŋa bɛ ŋguŋu. Kifɛ tɛ̀ ŋɛŋ ŋgɛ kwi, le kwi kwe yi wi kwikwi kii shéŋ yi Nyɔ yee yi dzeeŋ li bɛniiŋ li.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Ɛ Nyɔ yi tɛ̀ fɛ biee bichu, biee bichu se nuuŋ biee. Si tɛ̀ wɛki le gii naa dzɔɔ bɛniiŋ ŋge be nuuŋ bɔɔŋ bee be se lɛ li bunɔŋa bwee li, fi se fiɛɛ tsaaŋ le fɛ Jiso ŋɛŋ ŋgɛ le ni nuuŋ wu wu kɔchɛ wu gɛɛŋ wu mɛɛshi wi wu tɔ dze yi kinsofu li bee.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Wu wu Jiso wu feti bɛniiŋ se wuuti lɛ Nyɔ lii, wu bee bɛniiŋ bɛ feti be wuuti baa, kɛmi Tee wube mumkpaŋ. Fiɛɛ fiee fi kɛmi yɛ buya le ni nteenyi be le bɛŋwaani kɛ.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Tɛ̀ tee li Nyɔ-ɔ mfi wumu le,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Se tuu tee le,
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Si bɔɔŋ bɛ tiiti bani kɛmi baa nyaŋ yi bwiŋ bɛ ŋgɔŋ lɛ, wu wu Jiso se tɛ̀ dzɔ tɛ nyaŋ yi wiwoŋ, le ke se kwi se shaanshɛ kiŋkundi ki kɛmi buŋga bu kwe-e.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Tɛ̀ fɛ lɛ se buu bɛniiŋ bɛ tɛ tsiiŋ li bumfa-a li ntsɛ wube kwikwi kifɛ be tɛ̀ chɛndi kwe.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Fi gbɛŋgi fiɛɛ fi nuuŋ gbanaa le kɛmi yɛ ŋgeeŋ li bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ kɛ. Tɛ̀ gii kɛmi nuuŋ li kini ki Abraha-aŋ.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Fiɛɛ fiee fi tɛ̀ fɛ Jiso se to si bɛŋwaani li fiee fichu, le se ni nuuŋ te kikoo wu bɛte muntofi bɛ bee ni keeti nshiiŋ li bee, ɛ wu gɛɛ tɛ shéŋ li nimɛ chi Nyɔ-ɔ le maaŋ kimaaŋ Nyɔ feeki bibifi bi bee.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Si tɛ̀ ŋɛŋ ŋgɛ, bɛmɔnchɛ bɛ lɛ wuu lɛ, se tuu kii si nuuŋ ni fi-i bɛniiŋ bɛ mɔnchɛ bɛɛ tɛ lɛ bee.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.