Atos 9
asj (ASJ) vs NVT
1 Tɛ nuuŋ li mfi wɛɛ, Sɔɔ mɛɛŋ giiŋgi limfwe bɛ nduŋu, chɛnisi bɛniiŋ bɛ kintutu bɛ Taa lɛ le gii ni woyi be. Se dza gɛɛŋ fɛ kikoo ki bɛte muntofi-i,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 le bii biŋwaati le gɛɛŋ bɛ bi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yi Damako, bi doonchi le ɛ wu ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ biki Dze yi Taa le, mɔɔ nuuŋ bukɛɛŋ, mɔɔ nuuŋ buniŋ, kɔɔ be kaŋ, bɛ bɛ be Jɛrosalɛŋ.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Nyɛ wu, Sɔɔ se dza ŋgɛnu Damako, le ni nuuŋ tsɛkɛ li mbochu li kitoŋ kilu-u, kiŋ'wofu kimu taa ki dza ki lɛbi liboo, ki shee li wuu bwiŋ.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 We fɛkwiiŋ, woo si jɛ kweŋgi li wuu le, “Sɔɔ, Sɔɔ, ɔ biindi bikaa lɛ mi-i jiŋ kii la?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Se bii laa, “Taa, ɛ wɛ noo?” Jɛ yilu tuu le, “Ɛ mi Jiso, wuɔ biindi bikaa lɛ wuu jiŋ wulu.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Dɛɛni yani, dza we, ɔ lɛ li kito-oŋ, bɛ gii bɛ tee wɛ fiee fi ɔ kɛmi le ɔ fɛ.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ deŋgi bɛ Sɔɔ baa leŋ fe, be ŋgɛsi si be tɛ̀ wuki jɛ yilu be tɛ̀ ŋɛŋ wi kɛ lɛ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔɔ dza fɛkwiiŋ, le ni wɛki le gwiyɛ lii, mɛɛŋ tuu kɛ le ŋɛŋ biee kɛ. Be kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, be tsɛtsi wu be giiŋgi bɛ wu Damako.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Gɛɛŋ nuuŋ fe jo taa ŋɛnu biee nsiŋ. Tɛ̀ nuuŋ lɛ, jiiyɛ fiee kɛ, wundi yɛ fiee kɛ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Wi wu kimbeenchɛ wumu tɛ̀ nuuŋ Damako wulu bukooŋ le Ananiya. Taa Jiso dza tee li wuu lɛ fiee fimu si kifiee lɛ le, “Ananiya.” Beŋ le, “Taa, wuŋ mi fɛni.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Taa tee li wuu le, “Dzatsɛ, ɔ ni ɔ giiŋgi lɛ dze yi bɛ teenyi le Tsaaŋ li, ke ɔ bo fɛ yih yi Judas, ɔ bii wi wumu wu Taasu wu bɛ teenyi le Sɔɔ. Yikɛ ɔ woo, wɛ fe lɛki li Nyɔ-ɔ,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 bee ŋɛŋ wi lɛ fiee fimu si kifiee wu bɛ teenyi le Ananiya, ɛ wu bɛ wu gɛɛ tsaŋ li wuu bwiŋ, le kaari ni ŋiŋgi biee.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Se nuuŋ le, Ananiya tee le, “Taa, mi ŋ'woɔ li bɛniiŋ li ŋge kii wi wuni si fetɔɔ biee bibifi li bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Bɛɛɔ ni nuuŋ ɛ wu fi buŋga li bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa, le bɛ kɔɔyɛ bɛniiŋ bɛchu fɛni bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ bwo.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Taa tuu li wuu le, “Gɛnɛ lɛ! Mi ntsaaɔ wi wulu kituŋ li wi wɛŋ wu nimɛ-ɛ, le ni tiifi bukooŋ bweŋ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ bɛmfɔŋ bɛ bee, mɔɔ li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Mi kibɛɛ ŋgii ndoonchɛ wu si kɛmi le ŋɛŋ ŋgɛ kii bukooŋ bweŋ.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ananiya se gɛɛŋ, lɛ li yih yilu-u, gɛɛ tsaŋ yee li Sɔɔ li, tee le, “Sɔɔ ŋwaanɛŋ, ɛ Taa Jiso wu toŋ mi. Ɛ Jiso wu ɔ tuu ɔ ŋɛŋ lɛ dze mfi wu ɔ tuu bɛɛ fɛni wɛ. Wu toŋɔ mi le mbɛ mfɛ ɔ kaari ɔ ni ɔ ŋiŋgi biee, Fiana yi Waaŋ se bɛ yi yisɛ li wɛ-ɛ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Nɛɛ si tɛ̀ kweŋgi lɛ, fiee fimu fi nuuŋ si bifabu lɛ dza bi bo Sɔɔ lɛ lii bi weyɛ fɛkwiiŋ, se bɛchi ŋiŋgi biee. Dza we, bɛ se lii wu li dzɔɔ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Le dza ji biee, buŋga kaari bu to wu li bwiŋ.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 bɛchi mfwa mumkpaŋ deŋgi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tiiti le, “Jiso nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ.”
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ wuki mɛŋɛ laa, “Wi wuni nuuŋ nɛɛ wi wu tuu deŋgi bifisi bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ buni Jɛrosalɛŋ ni? Mɔɔ wu bɛɛɔ fɛni ni nuuŋ le kɔɔ bɛ nuuŋ fɛni, kaari gɛɛŋ bɛ be, nyɛ li tsaŋ yi bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa nɛɛ ni?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Sɔɔ tuu nɛɛ tiiti fiee kii Jiso giiŋgi nuuŋ limfwe, doonchi le Jiso nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ. Bɛjuu bɛ tɛ̀ nuuŋ Damako waaŋ fiee fi be nuuŋ be tuu li wuu nsiŋ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Le jo ka ŋge, Bɛjuu bɛlu shee, be cho ntaŋ le be wo Sɔɔ.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Be se shiiŋ, be tɛŋgi wu fɛ fweeŋ wu mbaŋ wu Damako-o, le ke kɛti lɔɔ, mɔɔ nuuŋ butuu mɔɔ nuuŋ fɛnshaaŋ, be wo wu. Se nuuŋ le, Sɔɔ kɛɛ ntaŋ wube.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Bɛniiŋ bee bɛ kintutu dza be dzɔ wu butuu, be gɛɛ wu lɛ ŋkaa li, be buu wu fɛ fwii wu mbaŋ, be shiiki wu fɛkwiiŋ nuuŋ lɛkuuŋ.Be buu Pɔɔ fɛ fwii mbaŋ|alt="Paul lowered in a basket over the wall" src="lb00333c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="9:25"
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Le Sɔɔ to lijiŋ Jɛrosalɛŋ, tɛ̀ wɛki le taa li kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, be se chɛndi wu bu chɛnu, kifɛ be tɛ̀ beenchi yɛ le gbɛŋgi nuuŋ wi wu be wu kintutu kɛ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Se nuuŋ le, Banaba tɛ̀ dzɔ wu, bee wu gɛɛŋ fɛ bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o. Se tee be si Sɔɔ tɛ̀ ŋɛŋ Taa lɛ dze Taa yɔ li wuu, se tuu tee tɛ be si tɛ̀ tiiti kii Jiso Damako nchɛnu nsiŋ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Se nuuŋ le, Sɔɔ tuu nuuŋ le deŋgi bee be li bintsii bichu bi Jɛrosalɛŋ tiiti kii Jiso, nchɛnu nsiŋ.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Tɛ̀ tiiti tɛ li Bɛjuu bɛ tɛ yeti jɛ́ yi Grik, tɛchini biee bee be, be se dza be wɛki le be wo wu.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kɛɛ le bɛ wɛki baa le bɛ wo wu, be se dzɔ wu be bɔɔ bɛ wu li kitoŋ ki Kasaria, be tuumi wu gɛɛŋ Taasu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Li mfi wulu, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ fufɛ li ŋgɛ-ɛ bimbe bi kwɛɛŋ lɛ bi Judiya bɛ Galilii mɔɔ Samaaria. Fiana yi Waaŋ se fɛ le kintutu kilu tɛmi, ki tuu ki tɛɛti li kintutu ki kuu. Ki se tsiiŋ, ki guundi nuuŋ Taa.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita tɛ̀ deŋgi giiŋgi lɛ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ li bintsii bichu, dɛndɛ gɛɛŋ bo fɛ bɛ nuuŋ Lida-a.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Si tɛ̀ nuuŋ fe lɛ, ŋɛŋ wumu ɛ ŋgwɛ tɛ kɔɔ wu, bukooŋ bwee nuuŋ le Eenia, ɛ wu ŋgeeŋ wu tsi fɛntaa biya nyaaŋ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Si Pita tɛ̀ ŋɛŋ wu lɛ, tee li wuu le, “Eenia, Jiso Krai wɔnchɔɔ wɛ kituŋ. Dza we ɔ nachɛ kintaa ko.” Mfwa mumkpaŋ Eenia dza we.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Bɛniiŋ bɛ Lida mɔɔ bɛ li kinɛɛŋ ki Shalɔ-ɔŋ bɛchu ŋɛŋ si wi wulu tɛmi kituŋ, be gɛɛ shéŋ li Taa Jiso-o.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Fi tɛ̀ nuuŋ ɛ kwɛɛŋ wumu nuuŋ li kitoŋ ki Jopa, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu kimbeenchɛ-ɛ, bukooŋ bwee nuuŋ le Tabita, bukooŋ buni nuuŋ lɛ jɛ́ yi Grik le Dooka. Tɛ̀ shiiŋ feti biee bi dzeeŋ mfi kwi, fii bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Le ni nuuŋ li jo yɛɛ, kwɛɛŋ wulu we chigɔŋ, kwi. Bɛ tsootsɛ gwini chee, bɛ miri bɛ gɛɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Si Jopa tɛ̀ nuuŋ li Lida-a lichiŋ lɛ, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ dza ki woo le Pita wɛ Lida, ki se toŋ buniŋ bɛfɛ lɛ wuu. Be gɛɛŋ be lɛkɛ wu le, Mintemii, le bɛ li bikaa li liwe.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pita se dza bee be giiŋgi. Le gɛɛŋ bo fe, be dzɔ wu be miri bɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe wɛɛ. Ɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u bɛ fe bɛchu kɛnɛ wu be tasɛ be dii, be yiŋgisi wu ndú yi Dooka tɛ̀ feti mfi wu tɛ̀ mɛɛŋ we.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita buu be bɛchu lɛkuuŋ, toŋ núŋ fɛkwiiŋ lɛki li Nyɔ-ɔ, dza fiiki yi tee li gwini chilu-u le, “Tabita dza we.” Se biee gwiyɛ lii, bichɛ ŋɛŋ Pita, se dza shee we.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, leŋ we. Pita kaari teeŋ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u baa, doonchɛ wu li bee, ɛ wu kaari wu yiŋ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ntoŋ wulu se saaŋgɛ wu gɛɛŋ Jopa kwikwi. Bɛniiŋ ŋge se gɛɛ shéŋ li Taa li.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pita tɛ̀ tsi Jopa li jo ŋgee li, tsiiŋ bee wumu wu tɛ̀ nachi dzí bukooŋ bwee nuuŋ le Simu.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.