Atos 9

asj (ASJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tɛ nuuŋ li mfi wɛɛ, Sɔɔ mɛɛŋ giiŋgi limfwe bɛ nduŋu, chɛnisi bɛniiŋ bɛ kintutu bɛ Taa lɛ le gii ni woyi be. Se dza gɛɛŋ fɛ kikoo ki bɛte muntofi-i,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 le bii biŋwaati le gɛɛŋ bɛ bi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yi Damako, bi doonchi le ɛ wu ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ biki Dze yi Taa le, mɔɔ nuuŋ bukɛɛŋ, mɔɔ nuuŋ buniŋ, kɔɔ be kaŋ, bɛ bɛ be Jɛrosalɛŋ.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Nyɛ wu, Sɔɔ se dza ŋgɛnu Damako, le ni nuuŋ tsɛkɛ li mbochu li kitoŋ kilu-u, kiŋ'wofu kimu taa ki dza ki lɛbi liboo, ki shee li wuu bwiŋ.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 We fɛkwiiŋ, woo si jɛ kweŋgi li wuu le, “Sɔɔ, Sɔɔ, ɔ biindi bikaa lɛ mi-i jiŋ kii la?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Se bii laa, “Taa, ɛ wɛ noo?” Jɛ yilu tuu le, “Ɛ mi Jiso, wuɔ biindi bikaa lɛ wuu jiŋ wulu.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Dɛɛni yani, dza we, ɔ lɛ li kito-oŋ, bɛ gii bɛ tee wɛ fiee fi ɔ kɛmi le ɔ fɛ.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ deŋgi bɛ Sɔɔ baa leŋ fe, be ŋgɛsi si be tɛ̀ wuki jɛ yilu be tɛ̀ ŋɛŋ wi kɛ lɛ.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔɔ dza fɛkwiiŋ, le ni wɛki le gwiyɛ lii, mɛɛŋ tuu kɛ le ŋɛŋ biee kɛ. Be kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, be tsɛtsi wu be giiŋgi bɛ wu Damako.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Gɛɛŋ nuuŋ fe jo taa ŋɛnu biee nsiŋ. Tɛ̀ nuuŋ lɛ, jiiyɛ fiee kɛ, wundi yɛ fiee kɛ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Wi wu kimbeenchɛ wumu tɛ̀ nuuŋ Damako wulu bukooŋ le Ananiya. Taa Jiso dza tee li wuu lɛ fiee fimu si kifiee lɛ le, “Ananiya.” Beŋ le, “Taa, wuŋ mi fɛni.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Taa tee li wuu le, “Dzatsɛ, ɔ ni ɔ giiŋgi lɛ dze yi bɛ teenyi le Tsaaŋ li, ke ɔ bo fɛ yih yi Judas, ɔ bii wi wumu wu Taasu wu bɛ teenyi le Sɔɔ. Yikɛ ɔ woo, wɛ fe lɛki li Nyɔ-ɔ,
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 bee ŋɛŋ wi lɛ fiee fimu si kifiee wu bɛ teenyi le Ananiya, ɛ wu bɛ wu gɛɛ tsaŋ li wuu bwiŋ, le kaari ni ŋiŋgi biee.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Se nuuŋ le, Ananiya tee le, “Taa, mi ŋ'woɔ li bɛniiŋ li ŋge kii wi wuni si fetɔɔ biee bibifi li bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Bɛɛɔ ni nuuŋ ɛ wu fi buŋga li bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa, le bɛ kɔɔyɛ bɛniiŋ bɛchu fɛni bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ bwo.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Taa tuu li wuu le, “Gɛnɛ lɛ! Mi ntsaaɔ wi wulu kituŋ li wi wɛŋ wu nimɛ-ɛ, le ni tiifi bukooŋ bweŋ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ bɛmfɔŋ bɛ bee, mɔɔ li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mi kibɛɛ ŋgii ndoonchɛ wu si kɛmi le ŋɛŋ ŋgɛ kii bukooŋ bweŋ.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ananiya se gɛɛŋ, lɛ li yih yilu-u, gɛɛ tsaŋ yee li Sɔɔ li, tee le, “Sɔɔ ŋwaanɛŋ, ɛ Taa Jiso wu toŋ mi. Ɛ Jiso wu ɔ tuu ɔ ŋɛŋ lɛ dze mfi wu ɔ tuu bɛɛ fɛni wɛ. Wu toŋɔ mi le mbɛ mfɛ ɔ kaari ɔ ni ɔ ŋiŋgi biee, Fiana yi Waaŋ se bɛ yi yisɛ li wɛ-ɛ.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Nɛɛ si tɛ̀ kweŋgi lɛ, fiee fimu fi nuuŋ si bifabu lɛ dza bi bo Sɔɔ lɛ lii bi weyɛ fɛkwiiŋ, se bɛchi ŋiŋgi biee. Dza we, bɛ se lii wu li dzɔɔ.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Le dza ji biee, buŋga kaari bu to wu li bwiŋ.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 bɛchi mfwa mumkpaŋ deŋgi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tiiti le, “Jiso nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ.”
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ wuki mɛŋɛ laa, “Wi wuni nuuŋ nɛɛ wi wu tuu deŋgi bifisi bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ buni Jɛrosalɛŋ ni? Mɔɔ wu bɛɛɔ fɛni ni nuuŋ le kɔɔ bɛ nuuŋ fɛni, kaari gɛɛŋ bɛ be, nyɛ li tsaŋ yi bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa nɛɛ ni?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Sɔɔ tuu nɛɛ tiiti fiee kii Jiso giiŋgi nuuŋ limfwe, doonchi le Jiso nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ. Bɛjuu bɛ tɛ̀ nuuŋ Damako waaŋ fiee fi be nuuŋ be tuu li wuu nsiŋ.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Le jo ka ŋge, Bɛjuu bɛlu shee, be cho ntaŋ le be wo Sɔɔ.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Be se shiiŋ, be tɛŋgi wu fɛ fweeŋ wu mbaŋ wu Damako-o, le ke kɛti lɔɔ, mɔɔ nuuŋ butuu mɔɔ nuuŋ fɛnshaaŋ, be wo wu. Se nuuŋ le, Sɔɔ kɛɛ ntaŋ wube.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Bɛniiŋ bee bɛ kintutu dza be dzɔ wu butuu, be gɛɛ wu lɛ ŋkaa li, be buu wu fɛ fwii wu mbaŋ, be shiiki wu fɛkwiiŋ nuuŋ lɛkuuŋ.Be buu Pɔɔ fɛ fwii mbaŋ|alt="Paul lowered in a basket over the wall" src="lb00333c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="9:25"
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Le Sɔɔ to lijiŋ Jɛrosalɛŋ, tɛ̀ wɛki le taa li kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, be se chɛndi wu bu chɛnu, kifɛ be tɛ̀ beenchi yɛ le gbɛŋgi nuuŋ wi wu be wu kintutu kɛ.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Se nuuŋ le, Banaba tɛ̀ dzɔ wu, bee wu gɛɛŋ fɛ bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o. Se tee be si Sɔɔ tɛ̀ ŋɛŋ Taa lɛ dze Taa yɔ li wuu, se tuu tee tɛ be si tɛ̀ tiiti kii Jiso Damako nchɛnu nsiŋ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Se nuuŋ le, Sɔɔ tuu nuuŋ le deŋgi bee be li bintsii bichu bi Jɛrosalɛŋ tiiti kii Jiso, nchɛnu nsiŋ.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Tɛ̀ tiiti tɛ li Bɛjuu bɛ tɛ yeti jɛ́ yi Grik, tɛchini biee bee be, be se dza be wɛki le be wo wu.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kɛɛ le bɛ wɛki baa le bɛ wo wu, be se dzɔ wu be bɔɔ bɛ wu li kitoŋ ki Kasaria, be tuumi wu gɛɛŋ Taasu.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Li mfi wulu, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ fufɛ li ŋgɛ-ɛ bimbe bi kwɛɛŋ lɛ bi Judiya bɛ Galilii mɔɔ Samaaria. Fiana yi Waaŋ se fɛ le kintutu kilu tɛmi, ki tuu ki tɛɛti li kintutu ki kuu. Ki se tsiiŋ, ki guundi nuuŋ Taa.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pita tɛ̀ deŋgi giiŋgi lɛ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ li bintsii bichu, dɛndɛ gɛɛŋ bo fɛ bɛ nuuŋ Lida-a.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Si tɛ̀ nuuŋ fe lɛ, ŋɛŋ wumu ɛ ŋgwɛ tɛ kɔɔ wu, bukooŋ bwee nuuŋ le Eenia, ɛ wu ŋgeeŋ wu tsi fɛntaa biya nyaaŋ.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Si Pita tɛ̀ ŋɛŋ wu lɛ, tee li wuu le, “Eenia, Jiso Krai wɔnchɔɔ wɛ kituŋ. Dza we ɔ nachɛ kintaa ko.” Mfwa mumkpaŋ Eenia dza we.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Bɛniiŋ bɛ Lida mɔɔ bɛ li kinɛɛŋ ki Shalɔ-ɔŋ bɛchu ŋɛŋ si wi wulu tɛmi kituŋ, be gɛɛ shéŋ li Taa Jiso-o.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Fi tɛ̀ nuuŋ ɛ kwɛɛŋ wumu nuuŋ li kitoŋ ki Jopa, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu kimbeenchɛ-ɛ, bukooŋ bwee nuuŋ le Tabita, bukooŋ buni nuuŋ lɛ jɛ́ yi Grik le Dooka. Tɛ̀ shiiŋ feti biee bi dzeeŋ mfi kwi, fii bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Le ni nuuŋ li jo yɛɛ, kwɛɛŋ wulu we chigɔŋ, kwi. Bɛ tsootsɛ gwini chee, bɛ miri bɛ gɛɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Si Jopa tɛ̀ nuuŋ li Lida-a lichiŋ lɛ, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ dza ki woo le Pita wɛ Lida, ki se toŋ buniŋ bɛfɛ lɛ wuu. Be gɛɛŋ be lɛkɛ wu le, Mintemii, le bɛ li bikaa li liwe.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pita se dza bee be giiŋgi. Le gɛɛŋ bo fe, be dzɔ wu be miri bɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe wɛɛ. Ɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u bɛ fe bɛchu kɛnɛ wu be tasɛ be dii, be yiŋgisi wu ndú yi Dooka tɛ̀ feti mfi wu tɛ̀ mɛɛŋ we.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pita buu be bɛchu lɛkuuŋ, toŋ núŋ fɛkwiiŋ lɛki li Nyɔ-ɔ, dza fiiki yi tee li gwini chilu-u le, “Tabita dza we.” Se biee gwiyɛ lii, bichɛ ŋɛŋ Pita, se dza shee we.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pita kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, leŋ we. Pita kaari teeŋ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u baa, doonchɛ wu li bee, ɛ wu kaari wu yiŋ.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ntoŋ wulu se saaŋgɛ wu gɛɛŋ Jopa kwikwi. Bɛniiŋ ŋge se gɛɛ shéŋ li Taa li.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita tɛ̀ tsi Jopa li jo ŋgee li, tsiiŋ bee wumu wu tɛ̀ nachi dzí bukooŋ bwee nuuŋ le Simu.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.