Atos 9
asj (ASJ) vs NAA
1 Tɛ nuuŋ li mfi wɛɛ, Sɔɔ mɛɛŋ giiŋgi limfwe bɛ nduŋu, chɛnisi bɛniiŋ bɛ kintutu bɛ Taa lɛ le gii ni woyi be. Se dza gɛɛŋ fɛ kikoo ki bɛte muntofi-i,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 le bii biŋwaati le gɛɛŋ bɛ bi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yi Damako, bi doonchi le ɛ wu ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ biki Dze yi Taa le, mɔɔ nuuŋ bukɛɛŋ, mɔɔ nuuŋ buniŋ, kɔɔ be kaŋ, bɛ bɛ be Jɛrosalɛŋ.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Nyɛ wu, Sɔɔ se dza ŋgɛnu Damako, le ni nuuŋ tsɛkɛ li mbochu li kitoŋ kilu-u, kiŋ'wofu kimu taa ki dza ki lɛbi liboo, ki shee li wuu bwiŋ.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 We fɛkwiiŋ, woo si jɛ kweŋgi li wuu le, “Sɔɔ, Sɔɔ, ɔ biindi bikaa lɛ mi-i jiŋ kii la?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Se bii laa, “Taa, ɛ wɛ noo?” Jɛ yilu tuu le, “Ɛ mi Jiso, wuɔ biindi bikaa lɛ wuu jiŋ wulu.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Dɛɛni yani, dza we, ɔ lɛ li kito-oŋ, bɛ gii bɛ tee wɛ fiee fi ɔ kɛmi le ɔ fɛ.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ deŋgi bɛ Sɔɔ baa leŋ fe, be ŋgɛsi si be tɛ̀ wuki jɛ yilu be tɛ̀ ŋɛŋ wi kɛ lɛ.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔɔ dza fɛkwiiŋ, le ni wɛki le gwiyɛ lii, mɛɛŋ tuu kɛ le ŋɛŋ biee kɛ. Be kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, be tsɛtsi wu be giiŋgi bɛ wu Damako.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Gɛɛŋ nuuŋ fe jo taa ŋɛnu biee nsiŋ. Tɛ̀ nuuŋ lɛ, jiiyɛ fiee kɛ, wundi yɛ fiee kɛ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Wi wu kimbeenchɛ wumu tɛ̀ nuuŋ Damako wulu bukooŋ le Ananiya. Taa Jiso dza tee li wuu lɛ fiee fimu si kifiee lɛ le, “Ananiya.” Beŋ le, “Taa, wuŋ mi fɛni.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Taa tee li wuu le, “Dzatsɛ, ɔ ni ɔ giiŋgi lɛ dze yi bɛ teenyi le Tsaaŋ li, ke ɔ bo fɛ yih yi Judas, ɔ bii wi wumu wu Taasu wu bɛ teenyi le Sɔɔ. Yikɛ ɔ woo, wɛ fe lɛki li Nyɔ-ɔ,
11 Então o Senhor lhe disse:
12 bee ŋɛŋ wi lɛ fiee fimu si kifiee wu bɛ teenyi le Ananiya, ɛ wu bɛ wu gɛɛ tsaŋ li wuu bwiŋ, le kaari ni ŋiŋgi biee.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Se nuuŋ le, Ananiya tee le, “Taa, mi ŋ'woɔ li bɛniiŋ li ŋge kii wi wuni si fetɔɔ biee bibifi li bɛniiŋ bɛ Nyɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Bɛɛɔ ni nuuŋ ɛ wu fi buŋga li bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa, le bɛ kɔɔyɛ bɛniiŋ bɛchu fɛni bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ bwo.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Taa tuu li wuu le, “Gɛnɛ lɛ! Mi ntsaaɔ wi wulu kituŋ li wi wɛŋ wu nimɛ-ɛ, le ni tiifi bukooŋ bweŋ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ bɛ bɛmfɔŋ bɛ bee, mɔɔ li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Mi kibɛɛ ŋgii ndoonchɛ wu si kɛmi le ŋɛŋ ŋgɛ kii bukooŋ bweŋ.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ananiya se gɛɛŋ, lɛ li yih yilu-u, gɛɛ tsaŋ yee li Sɔɔ li, tee le, “Sɔɔ ŋwaanɛŋ, ɛ Taa Jiso wu toŋ mi. Ɛ Jiso wu ɔ tuu ɔ ŋɛŋ lɛ dze mfi wu ɔ tuu bɛɛ fɛni wɛ. Wu toŋɔ mi le mbɛ mfɛ ɔ kaari ɔ ni ɔ ŋiŋgi biee, Fiana yi Waaŋ se bɛ yi yisɛ li wɛ-ɛ.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nɛɛ si tɛ̀ kweŋgi lɛ, fiee fimu fi nuuŋ si bifabu lɛ dza bi bo Sɔɔ lɛ lii bi weyɛ fɛkwiiŋ, se bɛchi ŋiŋgi biee. Dza we, bɛ se lii wu li dzɔɔ.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Le dza ji biee, buŋga kaari bu to wu li bwiŋ.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 bɛchi mfwa mumkpaŋ deŋgi li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tiiti le, “Jiso nuuŋ ŋwanɛ Nyɔ.”
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ wuki mɛŋɛ laa, “Wi wuni nuuŋ nɛɛ wi wu tuu deŋgi bifisi bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ be teenyi bukooŋ buni Jɛrosalɛŋ ni? Mɔɔ wu bɛɛɔ fɛni ni nuuŋ le kɔɔ bɛ nuuŋ fɛni, kaari gɛɛŋ bɛ be, nyɛ li tsaŋ yi bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa nɛɛ ni?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Sɔɔ tuu nɛɛ tiiti fiee kii Jiso giiŋgi nuuŋ limfwe, doonchi le Jiso nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ. Bɛjuu bɛ tɛ̀ nuuŋ Damako waaŋ fiee fi be nuuŋ be tuu li wuu nsiŋ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Le jo ka ŋge, Bɛjuu bɛlu shee, be cho ntaŋ le be wo Sɔɔ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Be se shiiŋ, be tɛŋgi wu fɛ fweeŋ wu mbaŋ wu Damako-o, le ke kɛti lɔɔ, mɔɔ nuuŋ butuu mɔɔ nuuŋ fɛnshaaŋ, be wo wu. Se nuuŋ le, Sɔɔ kɛɛ ntaŋ wube.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Bɛniiŋ bee bɛ kintutu dza be dzɔ wu butuu, be gɛɛ wu lɛ ŋkaa li, be buu wu fɛ fwii wu mbaŋ, be shiiki wu fɛkwiiŋ nuuŋ lɛkuuŋ.Be buu Pɔɔ fɛ fwii mbaŋ|alt="Paul lowered in a basket over the wall" src="lb00333c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="9:25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Le Sɔɔ to lijiŋ Jɛrosalɛŋ, tɛ̀ wɛki le taa li kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, be se chɛndi wu bu chɛnu, kifɛ be tɛ̀ beenchi yɛ le gbɛŋgi nuuŋ wi wu be wu kintutu kɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Se nuuŋ le, Banaba tɛ̀ dzɔ wu, bee wu gɛɛŋ fɛ bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o. Se tee be si Sɔɔ tɛ̀ ŋɛŋ Taa lɛ dze Taa yɔ li wuu, se tuu tee tɛ be si tɛ̀ tiiti kii Jiso Damako nchɛnu nsiŋ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Se nuuŋ le, Sɔɔ tuu nuuŋ le deŋgi bee be li bintsii bichu bi Jɛrosalɛŋ tiiti kii Jiso, nchɛnu nsiŋ.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Tɛ̀ tiiti tɛ li Bɛjuu bɛ tɛ yeti jɛ́ yi Grik, tɛchini biee bee be, be se dza be wɛki le be wo wu.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kɛɛ le bɛ wɛki baa le bɛ wo wu, be se dzɔ wu be bɔɔ bɛ wu li kitoŋ ki Kasaria, be tuumi wu gɛɛŋ Taasu.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Li mfi wulu, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ fufɛ li ŋgɛ-ɛ bimbe bi kwɛɛŋ lɛ bi Judiya bɛ Galilii mɔɔ Samaaria. Fiana yi Waaŋ se fɛ le kintutu kilu tɛmi, ki tuu ki tɛɛti li kintutu ki kuu. Ki se tsiiŋ, ki guundi nuuŋ Taa.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita tɛ̀ deŋgi giiŋgi lɛ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ li bintsii bichu, dɛndɛ gɛɛŋ bo fɛ bɛ nuuŋ Lida-a.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Si tɛ̀ nuuŋ fe lɛ, ŋɛŋ wumu ɛ ŋgwɛ tɛ kɔɔ wu, bukooŋ bwee nuuŋ le Eenia, ɛ wu ŋgeeŋ wu tsi fɛntaa biya nyaaŋ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Si Pita tɛ̀ ŋɛŋ wu lɛ, tee li wuu le, “Eenia, Jiso Krai wɔnchɔɔ wɛ kituŋ. Dza we ɔ nachɛ kintaa ko.” Mfwa mumkpaŋ Eenia dza we.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Bɛniiŋ bɛ Lida mɔɔ bɛ li kinɛɛŋ ki Shalɔ-ɔŋ bɛchu ŋɛŋ si wi wulu tɛmi kituŋ, be gɛɛ shéŋ li Taa Jiso-o.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Fi tɛ̀ nuuŋ ɛ kwɛɛŋ wumu nuuŋ li kitoŋ ki Jopa, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu kimbeenchɛ-ɛ, bukooŋ bwee nuuŋ le Tabita, bukooŋ buni nuuŋ lɛ jɛ́ yi Grik le Dooka. Tɛ̀ shiiŋ feti biee bi dzeeŋ mfi kwi, fii bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Le ni nuuŋ li jo yɛɛ, kwɛɛŋ wulu we chigɔŋ, kwi. Bɛ tsootsɛ gwini chee, bɛ miri bɛ gɛɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Si Jopa tɛ̀ nuuŋ li Lida-a lichiŋ lɛ, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ dza ki woo le Pita wɛ Lida, ki se toŋ buniŋ bɛfɛ lɛ wuu. Be gɛɛŋ be lɛkɛ wu le, Mintemii, le bɛ li bikaa li liwe.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Pita se dza bee be giiŋgi. Le gɛɛŋ bo fe, be dzɔ wu be miri bɛ wu lɛ lo-oŋ wu yih wu lɛwe wɛɛ. Ɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u bɛ fe bɛchu kɛnɛ wu be tasɛ be dii, be yiŋgisi wu ndú yi Dooka tɛ̀ feti mfi wu tɛ̀ mɛɛŋ we.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Pita buu be bɛchu lɛkuuŋ, toŋ núŋ fɛkwiiŋ lɛki li Nyɔ-ɔ, dza fiiki yi tee li gwini chilu-u le, “Tabita dza we.” Se biee gwiyɛ lii, bichɛ ŋɛŋ Pita, se dza shee we.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita kɛmɛ wu li kibɛnɛ-ɛ, leŋ we. Pita kaari teeŋ bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bukɛɛŋ bɛɛŋku-u baa, doonchɛ wu li bee, ɛ wu kaari wu yiŋ.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ntoŋ wulu se saaŋgɛ wu gɛɛŋ Jopa kwikwi. Bɛniiŋ ŋge se gɛɛ shéŋ li Taa li.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita tɛ̀ tsi Jopa li jo ŋgee li, tsiiŋ bee wumu wu tɛ̀ nachi dzí bukooŋ bwee nuuŋ le Simu.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.