Atos 28

asj (ASJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Si tɛ tɛ̀ fɛsi wi mɛɛŋ ki laa kɛ lɛ, tɛ woo le bɛ teenyi kintsii kilu le Maata, kwɛɛŋ wulu nuuŋ dzɔɔ kintikinti.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Bɛniiŋ bɛ li kwɛɛŋ wulu doonchɛ kiŋkɔŋgisɛ li bee li, nuuŋ yɛ ki didi kɛ, be fi bee, be kukɛ wi tɛ wɔɔnsi, kifɛ dzaaŋ tɛ̀ bɛchi yi bɛɛ mfiee guti bee.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pɔɔ dza banchɛ ŋgaŋ le kukɛ, ɛ fifaa tɛ̀ nuuŋ li ŋgaŋ yilu linti, wi yuusɛ wu fɛ fi se bo, fi núŋ kibɛnɛ kee fi shiŋɛ lu.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Bɛniiŋ bɛ li kwɛɛŋ wulu ŋɛŋ si fi shiŋɛ li kibɛnɛ kee li lɛ, be bɛchi be tiiti li yih yibe le, “Wi wuni wɛ nuuŋ wi wu woyi bɛniiŋ. Wu kifɔɔ wu bo li dzɔɔ, bɛdɛɛni, nyɔ yisɛŋ kɔɔ yɛ wu, gii kwi.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Se nuuŋ le, Pɔɔ se sɛɛsɛ fifaa filu fi we fɛ wi, fiee fimu mɛɛŋ wu ki ge kɛ.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Bɛniiŋ bɛlu se tɛŋgi, be beechi le yih yi Pɔɔ gii yi bɛchi yi ni yi muchi, kɛ le gii taa dza we kwi. Be se taaŋ be taaŋ nsiŋ, be ŋɛŋgɛ le fiee mɛɛŋ fiɛɛ ki ge wu kɛ, be dza be fiiki mbeechɛ wu be, be dza be kweŋgi nuuŋ le, “Wi wuni wɛ nuuŋ nyɔ yimi.”
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Wi wu sɛki fe tɛ̀ kɛmi yɛh yee nɛɛ tsɛkɛ fɛ tɛ tɛ̀ nuuŋ. Bukooŋ bu wi wulu tɛ̀ nuuŋ le Publu. Fi bee, tɛɛ tsi bɛ wu jo taa, bichi lɛ bee li bujɔŋ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Fi ka le te Publu wulu tɛ̀ gimi bɛ chigɔŋ chi kiŋkɛŋkɛ mɔɔ mfwamfu ŋgɔŋ. Pɔɔ se tuu gɛɛŋ fɛ tɛ̀ gimi, lɛkɛ li Nyɔ-ɔ, gɛɛ tsaŋ li wu bwiiŋ wɔnchɛ wu.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Le fi ka lɛ, bɛniiŋ bɛ li kwɛɛŋ wulu bɛchu bɛ tɛ̀ kɛmi chigɔŋ bɛchi be bɛɛ Pɔɔ se wɔnchi be tɛ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Be se bɛchi be nyɛɛ bee biee ŋge. Le tɛ ni tɛ dzɛti fe, be tuu be bɛ bɛ biee bichu bi tɛ tɛ̀ wɛki be gɛɛ lɛ yih yi li dzɔɔ li.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Tɛ lɛ lɛ yih yi li dzɔɔ li tɛ giiŋgi, ɛ tɛ tɛ̀ tsi Maata kwɛɛŋ wu dzɔɔ kintikinti wɛɛ, kii tɛɛ. Yi yi li dzɔɔ yilu tɛ nuuŋ yi Alɛkɛsanda bɛ teenyi yi le Bɛnyɔ bɛ Maaŋ, ɛ yi tɛ̀ nuuŋ li kwɛɛŋ wulu yi tɛŋgi le mfi wu mfiee yi tɛɛmi yilu ka.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Tɛ se gɛɛŋ tɛ bo li ŋgemɛ yi dzɔɔ yi li kitoŋ ki Silaku, tɛ tsi fe jo taa.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Le tɛ dza fe, tɛ gɛɛŋ tɛ fɛsi li ŋgemɛ yi dzɔɔ yi li kitoŋ ki Lɛgium tɛ tsi fe. Butuu woo, mfiee bɛchi yi yɛki dze litɛ, tɛ dza tɛ giiŋgi, le bo jo faa, tɛ fɛsi li ŋgemɛ yi dzɔɔ yi Potoli-i.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Si tɛ tɛ̀ fɛsi fe lɛ, tɛ ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ fe, be lɛkɛ bee le tɛ gɛɛŋ tɛ tsi bɛ be jo mfomɛnyaaŋ. Tɛɛ be tɛ tsi, se tɛ dza tɛ gɛɛŋ tɛ fɛsi Lom.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Si tɛ tɛ̀ giiŋgi lɛ, bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ Lom tɛ̀ woo le tɛ bɛɛ baa, be bo be deŋgi be bɛɛ le tɛɛ be tɛ bikɛ. Be bɛ siiŋ be bo fɛ Waŋ wu Apiyu, mɔɔ fɛ Yi yi Bɛniiŋ bɛ Ndɛndɛ-ɛ fufini fe. Pɔɔ ŋɛŋ be, shéŋ yee dɛŋ, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Tɛ bɛ tɛ fɛsi Lom, bɛ gɛɛ le Pɔɔ ni tsiiŋ wuu mbiiŋ, wi wu nchi kiichi wu.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Le jo ka taa, Pɔɔ teeŋ bikoo bi Bɛjuu bi fe. Bi bɛ, tee li bi le, “Bɛŋwaanɛŋ, mi ŋ'wɛ li ncha ni ɛ bɛ tɛ̀ kɔɔ mi Jɛrosalɛŋ bɛ nyɛ mi li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ Lom, mmɛɛŋ ki nchɔ-ɔ mɔɔ fiee li bɛniiŋ bɛsɛŋ mɔɔ li ntsɛ wu bɛtaa bɛsɛŋ wumu kɛ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Bɛniiŋ bɛ Lom bɛlu tɛ̀ bichɛ lɛ nsa wɛŋ, be ti mɛɛŋ ki ŋɛŋ fiee fi nuuŋ be wo mi kii fi kɛ. Be se tɛ̀ wɛki le be chinɛ li mi,
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 bɛdɛɛni, Bɛjuu faaŋ bu faaŋu. Nse ntɛ̀ ŋkɛmi le nlɛkɛ le nsa wɛŋ gɛɛŋ limfwe fɛ Mfɔŋ wu Lom. Ntɛ̀ mfeti yɛ ni le ŋkɛmɔɔ fiee fi nuuŋ nɛ ŋkɔɔ bɛniiŋ beŋ lu kɛ.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Fiɛɛ fiee fi fɛ mi nse nteeŋ beŋ le tɛɛbeŋ tɛ tee biee. Mi ŋ'we li bɛncha bani ni nuuŋ kii wi wu bee bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ tuu tɛ tɛŋgi.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Bɛniiŋ bɛlu tuu li wuu le, “Tɛ mɛɛŋ baa ki kɛmɛ kɛ Kiŋwaati ki dza Judiya kii wɛ kɛ, wi wumu li bɛŋwaanɛŋ bɛsɛŋ bɛ dzɛti fe be bɛɛ fɛni mɔɔŋ ki jisi kɛ fiee kii wɛ, kɛ le tee fiee fi bifi kii wɛ kɛ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Se nuuŋ le, tɛ gii tɛ kɔɔŋgi le tɛ woo wa mbeechɛ. Fi tɛ̀ ka ni nuuŋ nɛɛ kii kintutu kini ki ɔ nuuŋ li ki kini nuuŋ ki bɛniiŋ bɛnisi yi bɛ ki bintsii bichu kii ki.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Be se gɛɛ jobɛ chi be gii be bɛ Pɔɔ yɔ li bee. Le ni nuuŋ booyaa, bɛniiŋ ŋge banchɛ fɛ tɛ̀ gii tsiiŋ, bɛchi taantaaŋ gɛɛŋ bo lɛ fɛ mfoo, kuti fiee fichu li bee, tiiti kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ. Se tuu yeti doonchi biee bi nuuŋ lɛ Kiŋwaati ki bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ bɛ lɛ Biŋwaati bi bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ kii Jiso, gwenini le fɛ le be beŋ le fiee fi tiiti fini fiɛɛ nuuŋ chɛɛŋ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Bɛniiŋ bamu beŋ fiee fi tɛ̀ tiiti, bamu faaŋ mbeenchɛ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Be dza be saaŋgini bebe be buti si Pɔɔ tɛ tuu lɔŋ jɛ le, “Fiee fi Fiana yi Waaŋ tɛ̀ tee li bɛchaa bɛnɛ lɛ kimfimɛ ki ntomfɔŋ wu Nyɔ-ɔ wu Ɛsaya fiɛɛ tɛ̀ gbɛŋgi fi nuuŋ chɛɛŋ.
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 Yi tɛ̀ kweeŋ le,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Fi fiɛɛ lɛ, kifɛ shéŋ yi bɛniiŋ
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Pɔɔ se mɛɛshi le, “Nɛ kɛɛ le ntoŋ wuni wu kii si Nyɔ suuti bɛniiŋ wɛ nuuŋ ɛ wu tuumi li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu li kɛ, be gii be woo.”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Si tɛ̀ kweeŋ lɛ, Bɛjuu bɛlu se dza be buti, be tɛchini bi tɛchinɛ li yɔru wulu nuuŋ yɛ wɛɛ kɛ.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Pɔɔ tsiiŋ nɛɛ li yi, yi tɛ suundi bu somfu biya bifɛ, fii bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ bɛɛ lɛ wu.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Fenjisi kii bumfɔŋ bu Nyɔ, tuu tiifi bɛniiŋ kii Taa Jiso Krai, tiiti nchɛnu nsiŋ, wi tɛ baŋɛ wu dze kɛ.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.