Atos 24
asj (ASJ) vs NVT
1 Le jo bo tiŋ, Ananiya wu kikoo ki bɛte muntofi bɛ bɛniiŋ bamu bɛ sɛki kwɛɛŋ, mɔɔ Tɛtulu wu tɛ̀ gbɛɛŋ wu laanchɛ nchi, be bɔɔ be gɛɛŋ Kasaria. Be gɛɛŋ be ŋɛŋ Fɛli wi wu sɛki, be gɛɛ nsa wube kii Pɔɔ li wu mfwe.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Be teeŋ Pɔɔ, Tɛtulu bɛchi kayi biee kii Pɔɔ, tee li Fɛli-i le, “Wi wu nyɔŋa, mbɛɛŋgii wɛ li kwɛɛŋ wuni mbɛ mbochu bɛŋ, nuuŋ kii nsawu wa wu dzeeŋ, biee fiiki biɛɛ ŋge li kwɛɛŋ wuni nuuŋ li tsaŋ ya-a.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Bɛniiŋ bɛchu wuki baa bujɔŋ ŋge be tuu be fii bumfɔŋ bwo li bintsii bichu-u mfi kwi.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Ŋ'wɛki yɛ le mbiifi mfi wa ŋge kɛ, nlɛkɔɔ le ɔ yikɛ nɛɛ niiŋ, ɔ woo fiee fi tɛ gii tɛ tee.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Tɛ ŋɛŋ baa le wi wuni wɛ wi wu fiee. Deŋgɔɔ shiishi kpɛ li Bɛjuu li, li kikoo ki nshɛ kichu. Se nuuŋ tɛ te kikoo wu kintutu ki bɛ teenyi le ki Nasarɛ.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 — ausente —
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 — ausente —
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Ɔɔ bii biee bini li wi wuni, ɔ woo li wu biee bichu bi tɛ̀ tiiti kii wu bini.”
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Si Tɛtulu tɛ̀ tee lɛ, Bɛjuu bɛchu beŋ be kurisi le biee bini bichu biɛɛ nuuŋ chɛɛŋ.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Se ŋgɔmina maa li Pɔɔ li le yɔ. Se kweeŋ le, “Ŋkiiɔ le ɔ saa wɛ bɛnsa li kwɛɛŋ wuni li biya ŋge. Nse ŋ'wukɔɔ bujɔŋ le nleŋ taaŋ bɛ kikoo keŋ li wɛ lii.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Ɔɔ dza ɔ biiti, ɔ gii ɔ woo le jo mɛɛŋ yɛ ka yoofi ntsɔ faa si ntuu n'yɛɛ Jɛrosalɛŋ lɛ li yih yibe yi kintaashɛ
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Bɛjuu tɛ̀ mɛɛŋ ki ŋɛŋ ntɛchini biee tɛɛ wi kɛ, be tɛ̀ mɛɛŋ ki ŋɛŋ tɛ le ntɛ̀ ŋkosini bɛniiŋ li yih yi muntofi, kɛ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, kɛ li bintsii bimu li kito-oŋ kɛ.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Be kɛmi yɛ fiee dududu fi nuuŋ fi doonchɛ le ntɛ̀ fɛ biee bini bi be kayi kii mi bini kɛ.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Mi mbeŋɔ fini li wɛ-ɛ lii, le nlɛki li Nyɔ-ɔ yi bɛtaa bɛsɛŋ mbiki Dze yibe teenyi le yi bifi. Mbeenchɔɔ nuuŋ li biee bichu bi nuuŋ lɛ Kiŋwaati ki bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ-ɛ mɔɔ bi nuuŋ lɛ Biŋwaati bi bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Mbichɔɔ limfwe li Nyɔ-ɔ nɛɛ si bɛniiŋ bani bichi, le bɛniiŋ bɛchu, bɛ dzeeŋ mɔɔ bɛ bifi gii be bo li kwe-e.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Nɛɛ lɛ, nse ŋgwɛninɔɔ mfi kwi le ni ntsiiŋ ntsɛ wu tsaaŋ bɛ Nyɔ mɔɔ bɛ bɛniiŋ, le kiiŋ fiee nuuŋ lu fi nuuŋ fi ni fi sɛki mi li shéŋ yɛŋ kɛ.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 Fi fiɛɛ biya ŋge si ntɛ̀ ndza Jɛrosalɛŋ nse ntuu ŋkaari le nyɛ kwa li bɛniiŋ beŋ bɛ kwɛɛŋ lɛ, mɔɔ le mfɛ muntofi.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Fiiŋ fiee fi be tuu be ŋɛŋ mi li yih yi muntofi mfeti, nuuŋ ɛ ntuu ŋkɔɔ mi ntsootsɛ kikoo keŋ. Kiyaŋ ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ nuuŋ yɛ fe kɛ.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Bɛjuu bamu bɛ Eesha tuu be nuuŋ fe, ɛ be bɛ kɛmi le be ni be nuuŋ fɛni le be tee wɛ fiee fi be kii kii mi, ɛ nuuŋ le fiee fiɛɛ lu.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Ɛ nuuŋ yɛ lɛ kɛ, bɛniiŋ bani tee wɛ fiee fi be tuu be ŋɛŋ le mi nachɔɔ, mfi wu ntuu nleŋ limfwe li bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ li,
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 fuki fiee fi ntuu ntee bɛ jɛ yi tɛɛmi li bee le, mi ŋ'wɛ li bee limfwe li mfi wu wɛɛ li nsa, kifɛ mbeenchɔɔ le biŋkwi gii bi bo li kwe-e.”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Le Pɔɔ yɔ lɛ, Fɛli yikɛ nɛɛ ni, ɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu gbɛŋgi kii Dze yi Taa, se kiri nsa wulu tee le, “Mfi wu Lisia wu te kikoo wu bikoo bi bɛniiŋ bɛ nchi bɔɔ wu bɛ, nse nsondɛ nsa wunɛ.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Se tee li kikoo ki kintutu ki bɛniiŋ bɛ nchi kimu le ki dzɔɔ Pɔɔ ki gɛɛŋ ki lii wu li yi, ki ni ki kiichi. Se nuuŋ le, le bɛ nyɛ wu dze, bɛ gɛɛ nsáŋ yee ni yi bɛɛ yi fii wu.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Le jo tuu yi kiiŋgi, Fɛli bee Drusila wu kwɛsi wu tɛ̀ nuuŋ wi Juu be bɛ. Fɛli gɛɛŋ teeŋ Pɔɔ bɛ, be se yiki fiee fi tiiti kii ŋgɛɛwu shéŋ li Krai Jiso.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Tiiti si wi nuuŋ ni nuuŋ wi wu dzeeŋ, bɛ si wi nuuŋ ni kiichi yi yee, mɔɔ si Nyɔ gii yi saa bɛniiŋ. Le Fɛli woo lɛ, fi chɛɛni wu ŋge. Se tee li Pɔɔ li le, “Nuuŋ ɔ gɛɛŋ dɛɛni, ke mi ŋkɛmɛ mfi nse ntuu nteeŋ wɛ.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Tɛ̀ tee lɛ, beechi le semukɛ Pɔɔ gii go wu bɛ kwa. Kii fini, se shiiŋ teenyi Pɔɔ mfi kwi bee wu mbuŋgi biee.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Se nuuŋ le, biya sooŋ bifɛ. Le bɛ tuu bɛ gɛɛ Pɔshu Fɛstu li kintindɛ ki Fɛli, se Fɛli tɛ̀ wɛki le fɛ se Bɛjuu ni be kɔŋgisi wu, se shɛ Pɔɔ li yih yi ncha-a.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.