Atos 21
asj (ASJ) vs NVI
1 Tɛɛ bɛ Pɔɔ tɛ̀ yɛsi be, tɛ se dza fe tɛ̀ lenchi lɛ yih yi li dzɔɔ li tsaaŋ, tɛ fɛsi Kos. Le bu woo, tɛ gɛɛŋ Lodɛs, le tɛ̀ dza fe, tɛ gɛɛŋ Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Le tɛ bo fe, tɛ ŋɛŋ yih yi li dzɔɔ yimi yi tɛ̀ giiŋgi Fonisha, tɛ se lɛ le tɛ gɛɛŋ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Le tɛ ŋɛŋ Saaplu, tɛ shɛ wu lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ, tɛ se ka tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tayɛ, kwɛɛŋ wu Silia fɛ yih yi li dzɔɔ yilu tɛ̀ nuuŋ le yi gii yi buu biee.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Tɛ gɔɔŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, tɛɛ be tsi jo mfomɛnyaaŋ. Fiana yi Waaŋ fɛ, be tifi Pɔɔ le kiiŋ ni mɔŋ ŋgɛnu Jɛrosalɛŋ kɛ.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Le tɛɛ be tɛ tsi, jobɛ bɛ chi kɔchɛ chi tɛ dzɛti, tɛ se dzɔ dze. Be bɛchu mɔɔ bukɛɛŋ bɛ bee mɔɔ bɔɔŋ, chinɛ bee be bo li kitoŋ kilu be gɛɛŋ be busɛ li ŋgemi yi dzɔɔ yi nyɔŋa-a, tɛɛ be toŋ núŋ fɛkwiiŋ, tɛ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tɛ yɛɛshɛ yi.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Se tɛ lɛ lɛ yih yi li dzɔɔ li, be to lijiŋ li bɛla bɛ bee.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Tɛ se dza Tayɛ, tɛ dzɔ dze, tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tolɛmay. Tɛɛ bɛŋwaanɛŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ yɛsi yi, tɛ tsi jobɛ chimumkpaŋ.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Le bu woo, tɛ dza, tɛ gɛɛŋ tɛ fɛsi Kasaria, tɛ gɛɛŋ li yih yi Fili wu tɛ̀ deŋgi tiiti jɛ yi Nyɔ, se tɛɛ be tsi. Fili wuni tɛ̀ nuuŋ wi mumkpaŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bɛ bɛ tɛ̀ buu baa.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Tɛ̀ kɛmi bɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ bɛnɛɛ, be ti mɛɛŋ saa ki kɛɛ kɛ buniŋ kɛ, be tɛ̀ shiiŋ be tiiti bɛniiŋ biee bi be wuki Nyɔ tiiti.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Tɛ tɛ̀ nuuŋ fe jo ŋge, wi wumu wu tɛ̀ shiiŋ tiiti biee bi wuki Nyɔ tiiti tɛ̀ dza Judiya bɔɔ bɛ fe bukooŋ bwee nuuŋ le Agabu.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Le bɛ ŋɛŋ bee, dzɔ kitsaa ki Pɔɔ lɛ, kaŋ bikaa biee bi wu wu Agabu mɔɔ bibɛnu biee lu, se tee le, “Fiana yi Waaŋ tiiti yɛ le ɛ nɛɛ ni si Bɛjuu bɛ Jɛrosalɛŋ gii be kaŋ wi wu kɛmi kitsaa kini ni, be nyɛ wu li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ.”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Le tɛ woo lɛ, bee bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ nuuŋ fe lɛkɛ Pɔɔ le kiiŋ ni gɛɛŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Se tuu le, “Ɛ fi la fi nɛ gii lɛ? Nɛ kii yɛ le nɛ dii baa ni shéŋ yɛŋ sɛɛsi ni? Mɛɛŋɔ ki nachɛ kɛ kwaa le nlɛ li yih yi ncha-a Jɛrosalɛŋ kɛ. Mi nachɔɔ tɛ le ŋkwi le kii bukooŋ bu Taa Jiso-o.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Si dze tɛ̀ mɛɛŋ ki nuuŋ lu le tɛ fɛ le fiiki mbeechɛ we kɛ lɛ, tɛ chikɛ, tɛ tee nɛɛ le, “Fi nuuŋ si Taa wɛki.”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Le jo ka, tɛ banchɛ biee bisɛŋ, se tɛ yɛki Jɛrosalɛŋ.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bamu bɛ Kasaria se yɛɛ tɛ bɛ bee, be dzɔ bee tɛɛ be tɛ gɛɛŋ li Menasɔŋ yih fɛ tɛ tɛ̀ nuuŋ le tɛ gii tɛ tsi. Menasɔŋ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu Saaplu, tɛ̀ nuuŋ wumu lɛnti lɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ saa be gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Le tɛ fɛsi Jɛrosalɛŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ fe fi bee bujɔŋ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Le bu woo, tɛɛ bɛ Pɔɔ la ŋka lɛ Jeeŋ li, bɛte kintaashɛ tɛ̀ nuuŋ tɛ fe bɛchu.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pɔɔ yɛsi be, se naanyɛ fiee fichu li bee fi Nyɔ fɛ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ kɛti li nimɛ chee chi tɛ nindi.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Le be woo lɛ, be bɛchi be yɔɔnchi Nyɔ. Se nuuŋ le, be dza be tee li Pɔɔ li le, “Ŋwaanɛŋ, bichɛ ɔ ŋɛŋ si Bɛjuu gɛɛ shéŋ li Jiso li bɛnchuki li bɛnchuki. Se nuuŋ le, be baa lɛ, be mɛɛŋ be lemi li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ mkpaaŋ,
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 be tee baa bee kii wɛ le ɔ deŋgɔɔ ɔ tiifi Bɛjuu bɛ tsiiŋ li tɛɛŋ yimi le be chinɛ li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ-ɛ, ɔ tiiti le kiiŋ be ni be sɛɛti bɔɔŋ dzóo kɛ, bɛ le kiiŋ be ni be biki ntsɛ wu li kwɛɛŋ wusɛŋ kɛ.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Si fi fiɛɛ le be gii be kɛɛ nɛɛ le ɔ bɛɛɔ lɛ, tɛ gii tɛ geeŋ dɛɛni?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Tɛ gii tɛ tee wɛ fiee fi ɔ gii ɔ fɛ. Tɛ kɛmi baa bɛniiŋ fɛni bɛnɛɛ bɛ fɛ baa nchini bɛ Nyɔ.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Dzɔɔ be, nɛɛ be nɛ gɛɛŋ nɛ tsootsɛ bikoo binɛ, ɔ sooŋ fiee fichu fi be kɛmi le be sooŋ le be gɛɛŋ be mu bikoo bi bee. Ɔɔ fɛ lɛ, bɛniiŋ bɛchu kɛɛ le ɔ kichɔɔ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ, kɛ biee bichu bi be tiiti kii wɛ tɛ̀ nuuŋ yɛ chɛɛŋ kɛ.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Fi kii bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, tɛ dzɔ baa ntaŋ tɛ tsɛɛ Kiŋwaati tɛ tuumi li bee le kiiŋ be ni be jii biee bijɛ bi bɛ fɛ muntofi lu li bɛnyɔ-ɔ kɛ. Kiiŋ be ni be jii ŋgɔŋ mɛ nya-aŋ kɛ. Kiiŋ be ni be jii nyaŋ fuki yi bɛ sɛɛ ŋgɔŋ bo siŋ kɛ. Kiiŋ be ni be kɛmi fiee fi fɛrɛ bɛ bukwɛɛ kɛ.”
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Bɛdɛɛni, Pɔɔ se dzɔ bɛniiŋ bɛlu, le butuu woo bee be gɛɛŋ be tsootsɛ bikoo bi bee. Pɔɔ se gɛɛŋ li yih yi muntofi, tee jobɛ chi jo yi ntsootsɛ bikoo gii yi ma, be se fɛ muntofi li bee wi mumkpaŋ mumkpaŋ.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Le jo yilu ni yi mɛɛ, ɛ yi tɛ̀ nuuŋ mfomɛnyaaŋ, Bɛjuu bamu bɛ tɛ̀ dzɛti Eesha be ŋɛŋ Pɔɔ li yih yi muntofi-i, be kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be kɔɔ wu,
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 be tundi kitata be tiiti le, “Bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, fi yɛɛŋ bee. Ɛ wi wuni wu deŋgi tiifi biee bibifi li bɛniiŋ li, li bintsii bichu-u kii kwɛɛŋ wusɛŋ bɛ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛɛ mɔɔ kii yih yi muntofi yini. Wu se mɛɛshɔɔ wu dzɔ bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, wu bɛ bɛ be li yih yi muntofi fɛni, wu biifi bintsii bi wuuti bini.”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Be tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ si Pɔɔ deŋgi fɛ kintsii li bee Tufimu wu wi wu Ɛfishɛŋ. Be se tɛ̀ beechi le Pɔɔ lɛɔ bɛ wu li yih yi muntofi-i.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Kitata kilu tɛ̀ fɛ kitoŋ kichu sɛɛsɛ, bɛniiŋ letini be bɛɛ fe. Be cha Pɔɔ, be chee wu be bo bɛ wu li yih yi muntofi-i, mfwaa mumkpaŋ, be se fa bigoo.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Be wɛki le bɛ wo Pɔɔ, ntoŋ wulu lɛ lɛ bintooŋ bi bɛte bikoo bi bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ Lom le Jɛrosalɛŋ kwikwi shanshɔɔ.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Se dza mfwaa mumkpaŋ, dzɔ bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ bikoo bimu bi bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i, bee be letɛ be bɔɔ le. Le bɛniiŋ ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i ɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i nuuŋ fe, be se chikɛ nsoŋu Pɔɔ.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Te Kikoo wu nchi wulu se bɛ kɔɔ Pɔɔ, tee le bɛ kaŋ wu bɛ bɛncha bɛfɛ. Se bii li be laa, “Wuni nuuŋ noo? Wu chɔ nuuŋ la?”
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Fe bɛchi nduŋu, bani wɛndi fini, baa wɛndi fiɛɛ. Tɛ̀ mɛɛŋ ki gbɛɛŋ kɛ le woo fiee fi ka kɛ. Se dza tee le be dzɔ Pɔɔ be yɛɛ bɛ wu fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi-i.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Bɛniiŋ bɛ nchi-i baa se dzɔ wu, le be ni be yɛki fɛ dze yi bɛ tɛ̀ wa bitoo li be too Pɔɔ bu towu, kifɛ kintutu kilu tɛ fuuti lɛjiŋ.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Ki tɛ̀ biki lɛ ki wɛndi le, “Bɛ mɛɛshi bɛ wu.”
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Si be tɛ̀ lii bɛ Pɔɔ fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi lɛ, lɛkɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wɛ le, “Nnuuŋ ntee fiee li wɛ ni?” Le woo ni, bii li Pɔɔ li laa, “Fi nuuŋ le ɔ kii jɛ yi Grik ni?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Ɛ nɛɛ wɛ wi wu Ijip wu tɛ̀ bɛ bɛchi kpɛ bɛ bikoo bi kwɛɛŋ lɛ mfi wumu, banchɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ bɛnchuki bɛnɛɛ (4,000) bɛ tɛ̀ woyɛ bɛniiŋ bee be gɛɛŋ be nuuŋ litɔɔ ni?”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Pɔɔ tuu le, “Nuuŋ wi wu Juu, bɛ tɛ̀ biɛ mi Taasu kwɛɛŋ wu Silisha, Taasu nuuŋ yɛ kitoŋ ki yee kɛ. Mintemii, nyɛ nɛɛ mi dze n'yɔ li bɛniiŋ bani-i.”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Se te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wulu tuu nyɛ wu dze le yɔ. Pɔɔ se leŋ fɛ bɛ tɛ̀ wa bitoo bi dze fɛɛ, chi bɛniiŋ bɛ kibɛnɛ. Be chikɛ bɛ n'yɔru, yɔ li bee lɛ jɛ́ yi Hiburu li le.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.