Atos 21
asj (ASJ) vs ACF
1 Tɛɛ bɛ Pɔɔ tɛ̀ yɛsi be, tɛ se dza fe tɛ̀ lenchi lɛ yih yi li dzɔɔ li tsaaŋ, tɛ fɛsi Kos. Le bu woo, tɛ gɛɛŋ Lodɛs, le tɛ̀ dza fe, tɛ gɛɛŋ Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Le tɛ bo fe, tɛ ŋɛŋ yih yi li dzɔɔ yimi yi tɛ̀ giiŋgi Fonisha, tɛ se lɛ le tɛ gɛɛŋ.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Le tɛ ŋɛŋ Saaplu, tɛ shɛ wu lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ, tɛ se ka tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tayɛ, kwɛɛŋ wu Silia fɛ yih yi li dzɔɔ yilu tɛ̀ nuuŋ le yi gii yi buu biee.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Tɛ gɔɔŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, tɛɛ be tsi jo mfomɛnyaaŋ. Fiana yi Waaŋ fɛ, be tifi Pɔɔ le kiiŋ ni mɔŋ ŋgɛnu Jɛrosalɛŋ kɛ.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Le tɛɛ be tɛ tsi, jobɛ bɛ chi kɔchɛ chi tɛ dzɛti, tɛ se dzɔ dze. Be bɛchu mɔɔ bukɛɛŋ bɛ bee mɔɔ bɔɔŋ, chinɛ bee be bo li kitoŋ kilu be gɛɛŋ be busɛ li ŋgemi yi dzɔɔ yi nyɔŋa-a, tɛɛ be toŋ núŋ fɛkwiiŋ, tɛ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tɛ yɛɛshɛ yi.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Se tɛ lɛ lɛ yih yi li dzɔɔ li, be to lijiŋ li bɛla bɛ bee.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Tɛ se dza Tayɛ, tɛ dzɔ dze, tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tolɛmay. Tɛɛ bɛŋwaanɛŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ yɛsi yi, tɛ tsi jobɛ chimumkpaŋ.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Le bu woo, tɛ dza, tɛ gɛɛŋ tɛ fɛsi Kasaria, tɛ gɛɛŋ li yih yi Fili wu tɛ̀ deŋgi tiiti jɛ yi Nyɔ, se tɛɛ be tsi. Fili wuni tɛ̀ nuuŋ wi mumkpaŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bɛ bɛ tɛ̀ buu baa.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Tɛ̀ kɛmi bɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ bɛnɛɛ, be ti mɛɛŋ saa ki kɛɛ kɛ buniŋ kɛ, be tɛ̀ shiiŋ be tiiti bɛniiŋ biee bi be wuki Nyɔ tiiti.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Tɛ tɛ̀ nuuŋ fe jo ŋge, wi wumu wu tɛ̀ shiiŋ tiiti biee bi wuki Nyɔ tiiti tɛ̀ dza Judiya bɔɔ bɛ fe bukooŋ bwee nuuŋ le Agabu.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Le bɛ ŋɛŋ bee, dzɔ kitsaa ki Pɔɔ lɛ, kaŋ bikaa biee bi wu wu Agabu mɔɔ bibɛnu biee lu, se tee le, “Fiana yi Waaŋ tiiti yɛ le ɛ nɛɛ ni si Bɛjuu bɛ Jɛrosalɛŋ gii be kaŋ wi wu kɛmi kitsaa kini ni, be nyɛ wu li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ.”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Le tɛ woo lɛ, bee bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ nuuŋ fe lɛkɛ Pɔɔ le kiiŋ ni gɛɛŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Se tuu le, “Ɛ fi la fi nɛ gii lɛ? Nɛ kii yɛ le nɛ dii baa ni shéŋ yɛŋ sɛɛsi ni? Mɛɛŋɔ ki nachɛ kɛ kwaa le nlɛ li yih yi ncha-a Jɛrosalɛŋ kɛ. Mi nachɔɔ tɛ le ŋkwi le kii bukooŋ bu Taa Jiso-o.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Si dze tɛ̀ mɛɛŋ ki nuuŋ lu le tɛ fɛ le fiiki mbeechɛ we kɛ lɛ, tɛ chikɛ, tɛ tee nɛɛ le, “Fi nuuŋ si Taa wɛki.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Le jo ka, tɛ banchɛ biee bisɛŋ, se tɛ yɛki Jɛrosalɛŋ.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bamu bɛ Kasaria se yɛɛ tɛ bɛ bee, be dzɔ bee tɛɛ be tɛ gɛɛŋ li Menasɔŋ yih fɛ tɛ tɛ̀ nuuŋ le tɛ gii tɛ tsi. Menasɔŋ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu Saaplu, tɛ̀ nuuŋ wumu lɛnti lɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ saa be gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Le tɛ fɛsi Jɛrosalɛŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ fe fi bee bujɔŋ.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Le bu woo, tɛɛ bɛ Pɔɔ la ŋka lɛ Jeeŋ li, bɛte kintaashɛ tɛ̀ nuuŋ tɛ fe bɛchu.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pɔɔ yɛsi be, se naanyɛ fiee fichu li bee fi Nyɔ fɛ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ kɛti li nimɛ chee chi tɛ nindi.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Le be woo lɛ, be bɛchi be yɔɔnchi Nyɔ. Se nuuŋ le, be dza be tee li Pɔɔ li le, “Ŋwaanɛŋ, bichɛ ɔ ŋɛŋ si Bɛjuu gɛɛ shéŋ li Jiso li bɛnchuki li bɛnchuki. Se nuuŋ le, be baa lɛ, be mɛɛŋ be lemi li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ mkpaaŋ,
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 be tee baa bee kii wɛ le ɔ deŋgɔɔ ɔ tiifi Bɛjuu bɛ tsiiŋ li tɛɛŋ yimi le be chinɛ li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ-ɛ, ɔ tiiti le kiiŋ be ni be sɛɛti bɔɔŋ dzóo kɛ, bɛ le kiiŋ be ni be biki ntsɛ wu li kwɛɛŋ wusɛŋ kɛ.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Si fi fiɛɛ le be gii be kɛɛ nɛɛ le ɔ bɛɛɔ lɛ, tɛ gii tɛ geeŋ dɛɛni?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Tɛ gii tɛ tee wɛ fiee fi ɔ gii ɔ fɛ. Tɛ kɛmi baa bɛniiŋ fɛni bɛnɛɛ bɛ fɛ baa nchini bɛ Nyɔ.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Dzɔɔ be, nɛɛ be nɛ gɛɛŋ nɛ tsootsɛ bikoo binɛ, ɔ sooŋ fiee fichu fi be kɛmi le be sooŋ le be gɛɛŋ be mu bikoo bi bee. Ɔɔ fɛ lɛ, bɛniiŋ bɛchu kɛɛ le ɔ kichɔɔ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ, kɛ biee bichu bi be tiiti kii wɛ tɛ̀ nuuŋ yɛ chɛɛŋ kɛ.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Fi kii bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, tɛ dzɔ baa ntaŋ tɛ tsɛɛ Kiŋwaati tɛ tuumi li bee le kiiŋ be ni be jii biee bijɛ bi bɛ fɛ muntofi lu li bɛnyɔ-ɔ kɛ. Kiiŋ be ni be jii ŋgɔŋ mɛ nya-aŋ kɛ. Kiiŋ be ni be jii nyaŋ fuki yi bɛ sɛɛ ŋgɔŋ bo siŋ kɛ. Kiiŋ be ni be kɛmi fiee fi fɛrɛ bɛ bukwɛɛ kɛ.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Bɛdɛɛni, Pɔɔ se dzɔ bɛniiŋ bɛlu, le butuu woo bee be gɛɛŋ be tsootsɛ bikoo bi bee. Pɔɔ se gɛɛŋ li yih yi muntofi, tee jobɛ chi jo yi ntsootsɛ bikoo gii yi ma, be se fɛ muntofi li bee wi mumkpaŋ mumkpaŋ.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Le jo yilu ni yi mɛɛ, ɛ yi tɛ̀ nuuŋ mfomɛnyaaŋ, Bɛjuu bamu bɛ tɛ̀ dzɛti Eesha be ŋɛŋ Pɔɔ li yih yi muntofi-i, be kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be kɔɔ wu,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 be tundi kitata be tiiti le, “Bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, fi yɛɛŋ bee. Ɛ wi wuni wu deŋgi tiifi biee bibifi li bɛniiŋ li, li bintsii bichu-u kii kwɛɛŋ wusɛŋ bɛ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛɛ mɔɔ kii yih yi muntofi yini. Wu se mɛɛshɔɔ wu dzɔ bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, wu bɛ bɛ be li yih yi muntofi fɛni, wu biifi bintsii bi wuuti bini.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Be tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ si Pɔɔ deŋgi fɛ kintsii li bee Tufimu wu wi wu Ɛfishɛŋ. Be se tɛ̀ beechi le Pɔɔ lɛɔ bɛ wu li yih yi muntofi-i.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Kitata kilu tɛ̀ fɛ kitoŋ kichu sɛɛsɛ, bɛniiŋ letini be bɛɛ fe. Be cha Pɔɔ, be chee wu be bo bɛ wu li yih yi muntofi-i, mfwaa mumkpaŋ, be se fa bigoo.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Be wɛki le bɛ wo Pɔɔ, ntoŋ wulu lɛ lɛ bintooŋ bi bɛte bikoo bi bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ Lom le Jɛrosalɛŋ kwikwi shanshɔɔ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Se dza mfwaa mumkpaŋ, dzɔ bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ bikoo bimu bi bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i, bee be letɛ be bɔɔ le. Le bɛniiŋ ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i ɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i nuuŋ fe, be se chikɛ nsoŋu Pɔɔ.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Te Kikoo wu nchi wulu se bɛ kɔɔ Pɔɔ, tee le bɛ kaŋ wu bɛ bɛncha bɛfɛ. Se bii li be laa, “Wuni nuuŋ noo? Wu chɔ nuuŋ la?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Fe bɛchi nduŋu, bani wɛndi fini, baa wɛndi fiɛɛ. Tɛ̀ mɛɛŋ ki gbɛɛŋ kɛ le woo fiee fi ka kɛ. Se dza tee le be dzɔ Pɔɔ be yɛɛ bɛ wu fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi-i.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Bɛniiŋ bɛ nchi-i baa se dzɔ wu, le be ni be yɛki fɛ dze yi bɛ tɛ̀ wa bitoo li be too Pɔɔ bu towu, kifɛ kintutu kilu tɛ fuuti lɛjiŋ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Ki tɛ̀ biki lɛ ki wɛndi le, “Bɛ mɛɛshi bɛ wu.”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Si be tɛ̀ lii bɛ Pɔɔ fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi lɛ, lɛkɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wɛ le, “Nnuuŋ ntee fiee li wɛ ni?” Le woo ni, bii li Pɔɔ li laa, “Fi nuuŋ le ɔ kii jɛ yi Grik ni?
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ɛ nɛɛ wɛ wi wu Ijip wu tɛ̀ bɛ bɛchi kpɛ bɛ bikoo bi kwɛɛŋ lɛ mfi wumu, banchɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ bɛnchuki bɛnɛɛ (4,000) bɛ tɛ̀ woyɛ bɛniiŋ bee be gɛɛŋ be nuuŋ litɔɔ ni?”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pɔɔ tuu le, “Nuuŋ wi wu Juu, bɛ tɛ̀ biɛ mi Taasu kwɛɛŋ wu Silisha, Taasu nuuŋ yɛ kitoŋ ki yee kɛ. Mintemii, nyɛ nɛɛ mi dze n'yɔ li bɛniiŋ bani-i.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Se te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wulu tuu nyɛ wu dze le yɔ. Pɔɔ se leŋ fɛ bɛ tɛ̀ wa bitoo bi dze fɛɛ, chi bɛniiŋ bɛ kibɛnɛ. Be chikɛ bɛ n'yɔru, yɔ li bee lɛ jɛ́ yi Hiburu li le.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.