Atos 21
asj (ASJ) vs NTLH
1 Tɛɛ bɛ Pɔɔ tɛ̀ yɛsi be, tɛ se dza fe tɛ̀ lenchi lɛ yih yi li dzɔɔ li tsaaŋ, tɛ fɛsi Kos. Le bu woo, tɛ gɛɛŋ Lodɛs, le tɛ̀ dza fe, tɛ gɛɛŋ Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Le tɛ bo fe, tɛ ŋɛŋ yih yi li dzɔɔ yimi yi tɛ̀ giiŋgi Fonisha, tɛ se lɛ le tɛ gɛɛŋ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Le tɛ ŋɛŋ Saaplu, tɛ shɛ wu lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ, tɛ se ka tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tayɛ, kwɛɛŋ wu Silia fɛ yih yi li dzɔɔ yilu tɛ̀ nuuŋ le yi gii yi buu biee.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tɛ gɔɔŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ, tɛɛ be tsi jo mfomɛnyaaŋ. Fiana yi Waaŋ fɛ, be tifi Pɔɔ le kiiŋ ni mɔŋ ŋgɛnu Jɛrosalɛŋ kɛ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Le tɛɛ be tɛ tsi, jobɛ bɛ chi kɔchɛ chi tɛ dzɛti, tɛ se dzɔ dze. Be bɛchu mɔɔ bukɛɛŋ bɛ bee mɔɔ bɔɔŋ, chinɛ bee be bo li kitoŋ kilu be gɛɛŋ be busɛ li ŋgemi yi dzɔɔ yi nyɔŋa-a, tɛɛ be toŋ núŋ fɛkwiiŋ, tɛ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tɛ yɛɛshɛ yi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Se tɛ lɛ lɛ yih yi li dzɔɔ li, be to lijiŋ li bɛla bɛ bee.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tɛ se dza Tayɛ, tɛ dzɔ dze, tɛ gɛɛŋ tɛ bo Tolɛmay. Tɛɛ bɛŋwaanɛŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ yɛsi yi, tɛ tsi jobɛ chimumkpaŋ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Le bu woo, tɛ dza, tɛ gɛɛŋ tɛ fɛsi Kasaria, tɛ gɛɛŋ li yih yi Fili wu tɛ̀ deŋgi tiiti jɛ yi Nyɔ, se tɛɛ be tsi. Fili wuni tɛ̀ nuuŋ wi mumkpaŋ li kintutu ki bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bɛ bɛ tɛ̀ buu baa.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Tɛ̀ kɛmi bɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ bɛnɛɛ, be ti mɛɛŋ saa ki kɛɛ kɛ buniŋ kɛ, be tɛ̀ shiiŋ be tiiti bɛniiŋ biee bi be wuki Nyɔ tiiti.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Tɛ tɛ̀ nuuŋ fe jo ŋge, wi wumu wu tɛ̀ shiiŋ tiiti biee bi wuki Nyɔ tiiti tɛ̀ dza Judiya bɔɔ bɛ fe bukooŋ bwee nuuŋ le Agabu.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Le bɛ ŋɛŋ bee, dzɔ kitsaa ki Pɔɔ lɛ, kaŋ bikaa biee bi wu wu Agabu mɔɔ bibɛnu biee lu, se tee le, “Fiana yi Waaŋ tiiti yɛ le ɛ nɛɛ ni si Bɛjuu bɛ Jɛrosalɛŋ gii be kaŋ wi wu kɛmi kitsaa kini ni, be nyɛ wu li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Le tɛ woo lɛ, bee bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ nuuŋ fe lɛkɛ Pɔɔ le kiiŋ ni gɛɛŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Se tuu le, “Ɛ fi la fi nɛ gii lɛ? Nɛ kii yɛ le nɛ dii baa ni shéŋ yɛŋ sɛɛsi ni? Mɛɛŋɔ ki nachɛ kɛ kwaa le nlɛ li yih yi ncha-a Jɛrosalɛŋ kɛ. Mi nachɔɔ tɛ le ŋkwi le kii bukooŋ bu Taa Jiso-o.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Si dze tɛ̀ mɛɛŋ ki nuuŋ lu le tɛ fɛ le fiiki mbeechɛ we kɛ lɛ, tɛ chikɛ, tɛ tee nɛɛ le, “Fi nuuŋ si Taa wɛki.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Le jo ka, tɛ banchɛ biee bisɛŋ, se tɛ yɛki Jɛrosalɛŋ.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bamu bɛ Kasaria se yɛɛ tɛ bɛ bee, be dzɔ bee tɛɛ be tɛ gɛɛŋ li Menasɔŋ yih fɛ tɛ tɛ̀ nuuŋ le tɛ gii tɛ tsi. Menasɔŋ wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu Saaplu, tɛ̀ nuuŋ wumu lɛnti lɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ saa be gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Le tɛ fɛsi Jɛrosalɛŋ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ fe fi bee bujɔŋ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Le bu woo, tɛɛ bɛ Pɔɔ la ŋka lɛ Jeeŋ li, bɛte kintaashɛ tɛ̀ nuuŋ tɛ fe bɛchu.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔɔ yɛsi be, se naanyɛ fiee fichu li bee fi Nyɔ fɛ li bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ kɛti li nimɛ chee chi tɛ nindi.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Le be woo lɛ, be bɛchi be yɔɔnchi Nyɔ. Se nuuŋ le, be dza be tee li Pɔɔ li le, “Ŋwaanɛŋ, bichɛ ɔ ŋɛŋ si Bɛjuu gɛɛ shéŋ li Jiso li bɛnchuki li bɛnchuki. Se nuuŋ le, be baa lɛ, be mɛɛŋ be lemi li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ mkpaaŋ,
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 be tee baa bee kii wɛ le ɔ deŋgɔɔ ɔ tiifi Bɛjuu bɛ tsiiŋ li tɛɛŋ yimi le be chinɛ li bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ-ɛ, ɔ tiiti le kiiŋ be ni be sɛɛti bɔɔŋ dzóo kɛ, bɛ le kiiŋ be ni be biki ntsɛ wu li kwɛɛŋ wusɛŋ kɛ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Si fi fiɛɛ le be gii be kɛɛ nɛɛ le ɔ bɛɛɔ lɛ, tɛ gii tɛ geeŋ dɛɛni?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Tɛ gii tɛ tee wɛ fiee fi ɔ gii ɔ fɛ. Tɛ kɛmi baa bɛniiŋ fɛni bɛnɛɛ bɛ fɛ baa nchini bɛ Nyɔ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Dzɔɔ be, nɛɛ be nɛ gɛɛŋ nɛ tsootsɛ bikoo binɛ, ɔ sooŋ fiee fichu fi be kɛmi le be sooŋ le be gɛɛŋ be mu bikoo bi bee. Ɔɔ fɛ lɛ, bɛniiŋ bɛchu kɛɛ le ɔ kichɔɔ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛ, kɛ biee bichu bi be tiiti kii wɛ tɛ̀ nuuŋ yɛ chɛɛŋ kɛ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Fi kii bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, tɛ dzɔ baa ntaŋ tɛ tsɛɛ Kiŋwaati tɛ tuumi li bee le kiiŋ be ni be jii biee bijɛ bi bɛ fɛ muntofi lu li bɛnyɔ-ɔ kɛ. Kiiŋ be ni be jii ŋgɔŋ mɛ nya-aŋ kɛ. Kiiŋ be ni be jii nyaŋ fuki yi bɛ sɛɛ ŋgɔŋ bo siŋ kɛ. Kiiŋ be ni be kɛmi fiee fi fɛrɛ bɛ bukwɛɛ kɛ.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Bɛdɛɛni, Pɔɔ se dzɔ bɛniiŋ bɛlu, le butuu woo bee be gɛɛŋ be tsootsɛ bikoo bi bee. Pɔɔ se gɛɛŋ li yih yi muntofi, tee jobɛ chi jo yi ntsootsɛ bikoo gii yi ma, be se fɛ muntofi li bee wi mumkpaŋ mumkpaŋ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Le jo yilu ni yi mɛɛ, ɛ yi tɛ̀ nuuŋ mfomɛnyaaŋ, Bɛjuu bamu bɛ tɛ̀ dzɛti Eesha be ŋɛŋ Pɔɔ li yih yi muntofi-i, be kunsɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ le be kɔɔ wu,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 be tundi kitata be tiiti le, “Bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, fi yɛɛŋ bee. Ɛ wi wuni wu deŋgi tiifi biee bibifi li bɛniiŋ li, li bintsii bichu-u kii kwɛɛŋ wusɛŋ bɛ bɛnchi bɛ Mɔɔsɛɛ mɔɔ kii yih yi muntofi yini. Wu se mɛɛshɔɔ wu dzɔ bɛniiŋ bɛ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ, wu bɛ bɛ be li yih yi muntofi fɛni, wu biifi bintsii bi wuuti bini.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Be tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ si Pɔɔ deŋgi fɛ kintsii li bee Tufimu wu wi wu Ɛfishɛŋ. Be se tɛ̀ beechi le Pɔɔ lɛɔ bɛ wu li yih yi muntofi-i.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Kitata kilu tɛ̀ fɛ kitoŋ kichu sɛɛsɛ, bɛniiŋ letini be bɛɛ fe. Be cha Pɔɔ, be chee wu be bo bɛ wu li yih yi muntofi-i, mfwaa mumkpaŋ, be se fa bigoo.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Be wɛki le bɛ wo Pɔɔ, ntoŋ wulu lɛ lɛ bintooŋ bi bɛte bikoo bi bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ Lom le Jɛrosalɛŋ kwikwi shanshɔɔ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Se dza mfwaa mumkpaŋ, dzɔ bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ bikoo bimu bi bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i, bee be letɛ be bɔɔ le. Le bɛniiŋ ŋɛŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i ɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi-i nuuŋ fe, be se chikɛ nsoŋu Pɔɔ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Te Kikoo wu nchi wulu se bɛ kɔɔ Pɔɔ, tee le bɛ kaŋ wu bɛ bɛncha bɛfɛ. Se bii li be laa, “Wuni nuuŋ noo? Wu chɔ nuuŋ la?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Fe bɛchi nduŋu, bani wɛndi fini, baa wɛndi fiɛɛ. Tɛ̀ mɛɛŋ ki gbɛɛŋ kɛ le woo fiee fi ka kɛ. Se dza tee le be dzɔ Pɔɔ be yɛɛ bɛ wu fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi-i.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Bɛniiŋ bɛ nchi-i baa se dzɔ wu, le be ni be yɛki fɛ dze yi bɛ tɛ̀ wa bitoo li be too Pɔɔ bu towu, kifɛ kintutu kilu tɛ fuuti lɛjiŋ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ki tɛ̀ biki lɛ ki wɛndi le, “Bɛ mɛɛshi bɛ wu.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Si be tɛ̀ lii bɛ Pɔɔ fɛ la wu bɛniiŋ bɛ nchi lɛ, lɛkɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wɛ le, “Nnuuŋ ntee fiee li wɛ ni?” Le woo ni, bii li Pɔɔ li laa, “Fi nuuŋ le ɔ kii jɛ yi Grik ni?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ɛ nɛɛ wɛ wi wu Ijip wu tɛ̀ bɛ bɛchi kpɛ bɛ bikoo bi kwɛɛŋ lɛ mfi wumu, banchɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ bɛnchuki bɛnɛɛ (4,000) bɛ tɛ̀ woyɛ bɛniiŋ bee be gɛɛŋ be nuuŋ litɔɔ ni?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pɔɔ tuu le, “Nuuŋ wi wu Juu, bɛ tɛ̀ biɛ mi Taasu kwɛɛŋ wu Silisha, Taasu nuuŋ yɛ kitoŋ ki yee kɛ. Mintemii, nyɛ nɛɛ mi dze n'yɔ li bɛniiŋ bani-i.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Se te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wulu tuu nyɛ wu dze le yɔ. Pɔɔ se leŋ fɛ bɛ tɛ̀ wa bitoo bi dze fɛɛ, chi bɛniiŋ bɛ kibɛnɛ. Be chikɛ bɛ n'yɔru, yɔ li bee lɛ jɛ́ yi Hiburu li le.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.