Atos 16

asj (ASJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pɔɔ dɛndɛ gɛɛŋ bo li kitoŋ ki Dɛlbi, dza gɛɛŋ lɛ Listra. Wi wu kintutu ki Jiso-o wumu tɛ nuuŋ Listra wulu bukooŋ bwee nuuŋ le Timɔti, ni tɛ̀ nuuŋ wi wu Juu, nuuŋ tɛ̀ wi wu kimbeenchɛ, bɛdɛɛni tee tɛ nuuŋ wi wu Grik.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Timɔti wuni tɛ̀ nuuŋ wi wu bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛchu bɛ Listra mɔɔ bɛ Ikonyɔŋ tɛ̀ piɛti wu.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔɔ gii wɛki le dzɔɔ wu bee wu ni be deŋgi, biee sɛɛ wu dzoo. Tɛ̀ sɛɛ wu dzoo lɛ, kifɛ Bɛjuu bɛchu bɛ tɛ̀ tsiiŋ bimbe bilu tɛ kii le te Timɔti tɛ̀ nuuŋ wi wu Grik.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Be se deŋgi be giiŋgi li bito-oŋ, be giiŋgi be tiiti bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛnchi bɛ bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o mɔɔ bɛkaaŋ bɛ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ bɛ Jɛrosalɛŋ tɛ̀ gɛɛ le be ni be biki.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Se nuuŋ le, se bintaashɛ bi bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bilu se tɛɛmi bi giiŋgi limfwe limfwe bɛ mbeenchɛ. Bɛniiŋ se tɛɛti li bee jo chichi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pɔɔ bee kintutu kee dza le be gɛɛŋ be feenji jɛ yi Nyɔ li kwɛɛŋ wu Eesha, Fiana yi Waaŋ faaŋ. Se be dza be ka nuuŋ dze yi kimbɛ ki Flija bɛ ki Galashaŋ.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Le be gɛɛŋ be bo li kwɛɛŋ wu Misa lichiŋ be tɛ̀ wɛki le be lɛ be gɛɛŋ kimbɛ ki Bitina, Fiana yi Jiso tuu yi faaŋ.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Se nuuŋ le, be se ka kwɛɛŋ wu Misa, be dansɛ be gɛɛŋ li kitoŋ ki Towa-a.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Le ni nuuŋ butuu, fiee fimu si kifiee dza fi bɛ lɛ Pɔɔ li. Ŋɛŋ lɛ fiee filu wi wumu wu Masadonya lemi lɛki wu le, “Mintemii, lenchi ɔ bɛ Masadonya fɛni ɔ fi bee.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Si fiee filu tɛ̀ bɛ lɛ Pɔɔ li lɛ, tɛ se ŋɛŋ le Nyɔ doonchɛ yɛ bee le tɛ gɛɛŋ tɛ ni tɛ fenjisi ntoŋ we wu dzeeŋ li kwɛɛŋ wu Masadonya. Mfwaa mumkpaŋ, tɛ se nachɛ ŋgɛnu le.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Tɛ dza Towa, tɛ lenchi tsaaŋ lɛ yih yi li dzɔɔ li, tɛ busɛ Samotɛ. Le bu woo tɛ gɛɛŋ limfwe tɛ bo Niapoli.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Tɛ dza fe tɛ dɛndɛ tɛ gɛɛŋ Filipi, wu nuuŋ kitoŋ ki li kimbɛ ki ŋkosi ki Masadonyaa. Kitoŋ kilu tɛ̀ nuuŋ ki bara wu Lo-om. Se tɛ tsi fe li jo.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Le ni nuuŋ jobɛ chi bɛshiinshi, tɛ bo li kitoŋ kilu-u tɛ gɛɛŋ li ŋgemɛ yi dzɔɔ li fɛ tɛ tɛ̀ seki le ɛ kintsii ki Bɛjuu lɛ ki be lɛki li Nyɔ-ɔ nuuŋ. Le tɛ gɛɛŋ, nuuŋ ɛ bukɛɛŋ bamu tɛ̀ banchɛ fe kituŋ, tɛ se tɛ̀ shee fe tɛ yeti li bee.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ fe yiki tɛ, bukooŋ bwee nuuŋ le Liija, tɛ̀ shiiŋ guundi Nyɔ. Tɛ bo lɛ kitoŋ ki Tayatira-a, tɛ̀ shiiŋ kabini ndú yimi, yi nuuŋ kɛɛ yi yɛchi lɔ, yi tɛɛmi kwa. Taa gwiyɛ shéŋ yee, beŋ fiee fi Pɔɔ tɛ̀ tiiti.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Bɛ lii wu bee bɛniiŋ bɛ li wu yih li dzɔɔ, se lɛkɛ bee tee le, “Mintemii yɛɛŋ, ɛ nɛ ŋɛŋ le mi ŋgɛɛɔ shéŋ yɛŋ chi li Taa li, bɛ yɛɛŋ tɛ gɛɛŋ tɛ tsi li mi yih.” Le ba ni lɛki lɛ, tɛ dza tɛ beŋ tɛ gɛɛŋ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Tɛ̀ nuuŋ jobɛ chimu tɛ giiŋgi fɛ kintsii ki nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tɛ bikɛ bɛ ŋwaakwɛɛŋ wumu wu tɛ̀ nuuŋ mfwa. Tɛ̀ gii kɛmi fiana yimi li wu bwiiŋ, yi ti feti wi nuuŋ wi yɛɛŋ. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kɛmi ŋwaakwɛɛŋ wulu tɛ̀ banchi kwa kii wu ŋge, kifɛ tɛ̀ gii tiiti biee bi nuuŋ bi ka.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Le ŋwaakwɛɛŋ wulu tuu ŋɛŋ tɛɛ Pɔɔ, se biki bee dzɛŋgi, tiiti le, “Bɛniiŋ bani nuuŋ bɛniiŋ bɛ nimɛ chi Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, be doonchi dze yi nuuŋ nɛ ka lɛ yi se nɛ bo.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Tɛ̀ fɛ lɛ li jo ŋge, fi dza fi tɔŋ Pɔɔ, fiiki yi waŋ fiana yi tii yilu, tee le, “Ntiitɔɔ li wɛ li bukooŋ bu Jiso Krai, bochɛ li ŋwaŋ wuni.” Yi se bo li wu bwiŋ mfi wulu.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kɛmi mfwa wulu ŋɛŋ le dze yibe yi kwa ma yɛ, be kɔɔ Pɔɔ bee Sila be chee be, be gɛɛŋ bɛ be limfwe li bɛte kwɛɛŋ li fɛ waaŋ.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Le be gɛɛŋ bɛ be, be leeki be limfwe li bara wu Lo-om wu tɛ̀ sɛki bɛnsa, be tee le, “Bɛniiŋ bani ɛ Bɛjuu, be nyɛɛ baa ŋgɛ li kitoŋ kisɛ-ɛŋ.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Be tiifi bɛniiŋ ntsɛ wu nchi wu tɛɛbeŋ mɛɛŋ ki beŋ kɛ. Tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ Lom, ɛ bɛ nyɛ tɛ tɛ̀ biee ntsɛ wulu kɛ.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ nuuŋ fe biee ki fɛfi be, be we li Pɔɔ bee Sila-a. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki bɛnsa baa se gaamɛ ndú yi Pɔɔ bee Sila, be tee le bɛ fiaaŋ be.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Bɛ bɔsɛyi bɛ fiaamfiɛ be ŋge, bɛ dzɔ be bɛ gɛɛŋ bɛ bɛŋɛ li yih yi ncha-a, be tee li wi wu tɛ̀ kiichi yih yi ncha wɛ le ni kiichi be bujɔŋ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Le woo lɛ, se dzɔ be gɛɛŋ bɛŋɛ lɛ loŋ wu lɛnti li yih yi ncha-a ta be bikaa li mfaŋgɛ-ɛ.Bɛ ta be bikaa li mfaŋgɛ-ɛ|alt="Fastened their feet in the stocks" src="lb00337c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="16:24"
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Le ni nuuŋ si butuu kintikinti, Pɔɔ bee Sila lɛki li Nyɔ-ɔ be yuuti juuŋ yi mpiaru be yɔɔnchi Nyɔ, bɛniiŋ bɛ ncha-a bamu yiki,
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 nshɛ dza yi taa yi sɛɛsɛ bɛ buŋga, yih yi ncha yilu sɛɛsɛ gɛɛŋ bo li kimfoo li. Mfwaa mumkpaŋ, bigoo bichu gwiyɛ, bɛncha fanchɛ li bɛniiŋ bɛ ncha-a bɛchu.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Le wi wu tɛ̀ kiichi yih yi ncha yilu kaaŋgi, le bichi lɔ, ŋɛŋ si bigoo nuuŋ mkpeeŋ, se beechɛ le bɛniiŋ bɛ ncha-a kifi baa. Se buu nyɔ lɛ mbwa li le wo yi yee lu.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pɔɔ se waŋ lɛwe, tee le, “Kiiŋ ɔ ni wo yi ya kɛ. Tɛ baa fɛni bee bɛchu.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Wi wu tɛ̀ kiichi yih yi ncha wulu teeŋ le wi bɛ wu bɛ wi, letɛ lɛ li yih, gɛɛŋ toŋ núŋ limfwe li Pɔɔ bee Sila kɛɛti bɛ chɛnɛ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Se dza dzɔ be, bo bɛ be lɛkuuŋ, bii li bee laa, “Bɛtaa, ŋgii ŋgeeŋ nse mbo.”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Be se tuu li wu-u le, “Gɛɛ shéŋ ya li Taa Jiso, nɛɛ bɛniiŋ bɛ li wɛɛ yih se nɛ tuu nɛ bo.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Be tee ntoŋ wu kii Taa li wu bɛ bɛniiŋ bɛ li wu yih bɛchu.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Se dzɔ be butuu bulu, tsootsɛ bibaa bi bee. Mfwaa mumkpaŋ, be se lii wu bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ li wuu yih li dzɔɔ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Se dzɔ be, bee be yɛɛ li wu-u yih, nyɛ be biee bijɛ be ji. Wu bee bɛniiŋ bɛchu bɛ li wu-u yih se be nɛɛtɛ le be gɛɛ baa shéŋ li Nyɔ-ɔ.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Butuu bo bu woo, bara wu Lom wɛ wu tɛ̀ sɛki bɛnsa toŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i le be gɛɛŋ be tee li wi wu kiichi yih yi ncha-a wɛ le buu bɛniiŋ baa le be ni be giiŋgi.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Se wi wu tɛ̀ kiichi yih yi ncha wulu biee gɛɛŋ ŋɛŋ Pɔɔ, tee li wu-u le, “Bara tuumɔɔ ntoŋ le mbuu beŋ, gɛnɛ yɛɛŋ bɛ mbɛɛŋgii.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Se nuuŋ le, Pɔɔ tɛ tee li bɛniiŋ bɛ nchi-i baa le, “Bɛ tuu be fiaamfiɛ bee fɛ waaŋ be mɛɛŋ saa ki saa kɛ bee kɛ, tɛ nuuŋ tɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ Lom, be tuu be bɛŋɛ bee li yih, be se kweŋgi baa dɛɛni le bɛ buu bee lɛjiŋ lɛjiŋ ni? Fi nuuŋ tɛ̀ ka lɛ kɛ. Ɛ nɛɛ bara wulu wu gii bɛ fɛni se buu bee.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Bɛniiŋ bɛ nchi-i baa se kaari be to lijiŋ be tee li bara wu Lom wɛɛ fiee fi Pɔɔ tee. Le be woo le Pɔɔ bee Sila nuuŋ tɛ bɛniiŋ bɛ Lom, be se chɛŋ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Be se bɛ be sooŋ bɔ li bee, be buu be li yih yi ncha-a, be chinɛ be, be lɛkɛ be le be dza fɛ kitoŋ kilu.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pɔɔ bee Sila bo li yih yi ncha-a, be gɛɛŋ li Liija yi, ɛ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ tɛ nuuŋ lu, be tifi be, be se dza fe.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.