Atos 12

asj (ASJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Le ni nuuŋ li mfi wulu-u, Mfɔŋ Hɛrɔ bɛchi ŋwɛki bɛ bɛniiŋ bamu bɛ kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Kweeŋ bɛ wachɛ Jeeŋ wu ŋwaani Jɔɔŋ kwi.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Le ŋɛŋ le fi dzɔɔŋ fiɛɛ fɛ Bɛjuu li, se gɛɛŋ limfwe tee le be kɔɔ tɛ Pita. Bɛ tɛ̀ kɔɔ wu nuuŋ li jo yi Tsɔnɔ chi Kibele ki bɛ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ Kishee le kɛ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Le be kɔɔ wu lɛ, be se bɛŋɛ wu li yih yi ncha-a, be gɛɛ bintutu bi bɛniiŋ bɛ nchi-i binɛɛ le bi ni bi kiichi wu bɛniiŋ bɛnɛɛ, bɛnɛɛ. Hɛrɔ tɛ̀ giki Pita lɛ le ke Tsɔnɔ chi N'yafuwee tuu chi ka, se buu wu leeki limfwe li bɛniiŋ li be saa wu.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Pita se nuuŋ nɛɛ li yih yi ncha-a. Se nuuŋ le, kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ tɛ̀ lɛki li Nyɔ-ɔ mkpaaŋ kii wu.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Le ni nuuŋ butuu bu tɛ̀ wuuti le Hɛrɔ buu Pita le be saa wu, Pita tɛ̀ liiti kintikinti ki bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛfɛ ɛ be kaŋ wu bɛ bɛncha bɛfɛ, be se kiichi wu. Bɛniiŋ bɛ nchi-i bamu kiichi lɛ yi-i yi ncha-a mfweeŋ.Pita kintikinti ki bɛniiŋ bɛ nchi-i|alt="Peter sleeping between two soldiers" src="lb00335c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="12:6"
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Fi se ka le nchindaa wu Taa tɛ̀ dza taa busɛ, kiŋ'wofu baŋ li yih yi ncha-a yilu-u. Nchindaa wulu koŋ Pita li bwɛɛŋ li, kaaŋgi. Tee li wuu le, “Dza we tsɛkɛ.” Si wu tee lɛ, bɛncha baa biee be fanchɛ li bibɛnu bi Pita be weyɛ fɛkwiiŋ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Tuu tee li wuu le, “Lii ndu ya, ɔ lii bikpɔ bio.” Pita fɛ lɛ. Nchindaa wulu se tuu tee le, “Foochɛ ndu ya ɔ biee mi!”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Pita se bo, biki wu lɛkuuŋ. Tɛ mɛɛŋ nɛɛ ki kɛɛ kɛ le fiee fi nchindaa wulu feti nuuŋ chɛɛŋ kɛ. Tɛ̀ beechi le ɛ fiee si kifiee ki bɛɛ lɛ wu-u.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Be tɛ̀ dɛndɛ be ka kintsii ki limfwe fɛ bɛniiŋ bɛ nchi-i tɛ̀ kiichi, be tuu be ka ki lɛjiŋ, be biee be fɛsi fɛ fweeŋ wu mbaŋ wu muŋkɔŋ wu busini li kitoŋ ki fe-e. Fweeŋ wu mbaŋ wulu gwiyɛ lɛ wu bɔ, be se bo. Le be bo lɛ, be deŋgi be beki dze dze, nchindaa wu Taa Nyɔ wulu se dza la lɛ wu-u lii.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Le Pita shɛ, bufii to wu fe, tee le, “Dɛɛni mi ŋkɛɛɔ chɛɛŋ chɛɛŋ le ɛ Taa wu bee toŋ nchindaa we le bɛ buu mi li tsaŋ yi Hɛrɔ-ɔ, mi nse mbo li ŋgɛ wu Bɛjuu tɛ̀ tɛŋgi le be gii be nyɛ mi.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Le kɛɛ lɛ, se dza giiŋgi li Maariya yih wu ni Jɔɔŋ Mak, ɛ bɛniiŋ tɛ banchɛ fe ŋge be lɛki li Nyɔ-ɔ.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Gɛɛŋ bo fe, koŋ fweeŋ wu mbaŋ, ŋwaakwɛɛŋ wumu wu bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Loda wu tɛ̀ nindi li yih lɔɔ bɛ le gwiyɛ.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Le tuu woo nuuŋ jɛ yi Pita, nɛɛtɛ ŋge, tɛ̀ mɛɛŋ ki gwiyɛ kɛ mbaŋ kɛ, tuu dza letɛ kaari gɛɛŋ lɛ li yi, tee li bɛniiŋ li le, “Pita wɛ fɛ mfweeŋ wu mbaŋ.”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Be tuu li wuu le, “Ɔ jetɔɔ.” Se nyiitini nɛɛ le ɛ Pita. Be dza be tee le “Nuuŋ ni nuuŋ nchindaa wu Nyɔ-ɔ ye.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Si be tɛ̀ tiiti lɛ, Pita ba bɛ ŋkonu. Be gwiiyi lɔ, be ŋɛŋ chɛɛŋ le ɛ wu, wa tɛ be.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Maa be bɛ tsaŋ le be chikɛ bɛ ŋkweŋɛ, se tee be si Taa bee buu wu li yih yi ncha-a, tuu tee le be tee Jeeŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛchu. Si tɛ̀ tee lɛ, se dza gɛɛŋ kimbɛ kimu.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Le butuu woo, bufii shaanshɛ li bɛniiŋ bɛ nchi baa bushaanshɛ laa fi ka niŋ bɛ Pita le.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Hɛrɔ buu bɛniiŋ le be dɛndɛ be gɔɔŋ wu. Be gɔɔŋ, be gɔɔŋ nsiŋ. Se teeŋ bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ tɛ̀ kiichi Pita baa, bii biee li bee, se dza tee le bɛ dzɔɔ be, bɛ gɛɛŋ bɛ mɛɛshi bɛ be. Lɛjiŋ lɛlu, Hɛrɔ dza kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ ki Judiya, bɔɔ gɛɛŋ nuuŋ li kitoŋ ki Kasaria.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Li mfi wulu shéŋ tɛ̀ tɔnyi Mfɔŋ Hɛrɔ bɛ bɛniiŋ bɛ Tayɛ mɔɔ bɛ Sidɔŋ. Bɛniiŋ bɛlu se banchɛ yi le be gɛɛŋ be sooŋ bɔ le mbɛɛŋgii ni nuuŋ lu, kifɛ kwɛɛŋ wube tɛ̀ kɛmi biee bijɛ nuuŋ li kwɛɛŋ wee li. Be gɛɛŋ, be saa be kɔɔ nsaŋ bɛ Blastus wu tɛ̀ nuuŋ te ntɔ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Le jobɛ bɛ chi kɔchɛ, Mfɔŋ Hɛrɔ chuumɛ ndú yi buŋkuŋ, shee li kabara, nyɛ tefɛ li bɛniiŋ bɛlu.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Be dza be wuuyi, be yɔɔnchi wu be tiiti le, “Chini tefɛ nuuŋ chi nyɔ, nuuŋ yɛ chi wi wu bɔ kɛ.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Mfwaa mumkpaŋ, nchindaa wu Taa biee toŋ chigɔŋ li Mfɔŋ Hɛrɔ, kifɛ ti mɛɛŋ ki nyɛɛ mpiaru wulu li Nyɔ-ɔ kɛ. Muntsoŋ biee mu ji wu, kwi.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Se nuuŋ le, jɛ yi Nyɔ se lii li shéŋ yi bɛniiŋ li, yi saaŋgini yi giiŋgi limfwe limfwe.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banaba bee Sɔɔ mɛɛshi fiee fi bɛ tɛ̀ toŋ be Jɛrosalɛŋ lu, be se kaari be to lɛjiŋ Antiɔk. Fɛ be tɛ̀ tuu lijiŋ, be dzɔ Jɔɔŋ Mak.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.