Apocalipse 5
asj (ASJ) vs BKJ
1 Ntɛ̀ dza ŋɛŋ kiŋwaati kimu lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki wi wu tɛ̀ shee li kabara wɛ-ɛ, ɛ bɛ tsɛɛ ki lɛnti bɛ lɛkuuŋ bɛ fiɛɛmɛ ki bu fiɛɛmɛ, bɛ laaŋ bintsii mfomɛnyaaŋ bɛ ŋwɛɛŋ.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Nse ndza ntuu ŋɛŋ nchindaa wu Nyɔ wumu wu tɛɛmi laŋini lɛwe ŋge biiti laa, “Ɛ noo wu kɔchɛ le gwiyɛ ŋwɛɛŋ mani, fanchɛ kiŋwaati kini le?”
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Wi tɛ̀ mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ lu liboo mɔɔ nuuŋ li nshɛ-ɛ mɔɔ nuuŋ likwiiŋ li nshɛ-ɛ, wu nuuŋ fanchɛ kiŋwaati kilu mɔɔ nuuŋ le bichɛ lɛ kiŋwaati kilu-u kɛ.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Nse nde kwe ŋge le wi tɛ mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ lu wu kɔchɛ wu nuuŋ gwiyɛ kiŋwaati kilu mɔɔ nuuŋ le bichɛ lɛ ki-i lɛnti kɛ.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Wi wumu li kintutu ki bɛkaaŋ lɛ baa tee li mi-i le, “Kiiŋ ɔ ni de kɛ. Yikɛ ɔ woo, wi wu bɛ teenyi le Buri wu li kini ki Juda-a, bɛ tuu bɛ teenyi le Biɛchi yi saŋ lɛ kini ki Mfɔŋ Daafi-i tɛ̀ sɔ, ɛ wu wu gii gwiyɛ ŋwɛɛŋ mɛ mfomɛnyaaŋ maa fanchɛ kiŋwaati kilu.”
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Nse ndza ŋɛŋ Ŋwanɛ Nshɔɔŋ lemi kintikinti lɛ kabara-a bɛ biee bi yoŋ bi binɛɛ biɛɛ mɔɔ bɛkaaŋ bɛ bɛniiŋ lɛ baa, se nuuŋ kɛɛ bɛ sɛɛ. Tɛ̀ gii kɛmi bitooŋ mfomɛnyaaŋ bɛ lii mfomɛnyaaŋ. Lii yilu nuuŋ fiana yi Nyɔ yi mfomɛnyaaŋ yi wu toŋ yi le yi bo yi gɛɛŋ li kikoo ki nshɛ-ɛ kichu.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Ŋwanɛ Nshɔɔŋ wulu tuu gɛɛŋ fi kiŋwaati kɛɛ lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki wi wu tɛ shee li kabara wɛ-ɛ.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Si tɛ̀ fi kiŋwaati kilu lɛ, biee bi yoŋ bi binɛɛ biɛɛ mɔɔ bɛkaaŋ bɛ mbaamfiɛɛ ntsɔ bɛnɛɛ baa biee be we fɛkwiiŋ li Ŋwanɛ Nshɔɔŋ wulu-u limfwe. Wi mumkpaŋ mumkpaŋ li bee tɛ̀ kɛmi kɔmi bɛ ke wu bɛ fɛ bɛ kikwa ki yɛchi, ɛ kidzoma yisɛ le. Kidzoma kini nuuŋ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wu bɛniiŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Biee biɛɛ bɛ bɛkaaŋ baa se yuuti jumi chimu chi fɛŋ chi tiiti le,
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Ɔ nyɛ be bumfɔŋ ɔ se fɛ be to bɛte muntofi
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Le ntuu ni mbichi, ndza ŋ'woo jɛ́ yi bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ be nuuŋ li bɛnchuki-i li bɛnchuki-i bɛ li bɛmara-a li bɛmara-a. Be tɛ̀ lemɛ be kɛnɛ kabara bɛ biee bi yoŋ biɛɛ mɔɔ bɛkaaŋ baa.
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 Be tɛ̀ yuuti lɛwe ŋge be tiiti le,
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Nse ndza ŋ'woo biee bichu bi Nyɔ tɛ̀ tɔŋ bi nuuŋ liboo mɔɔ li nshɛ-ɛ mɔɔ lɛkwiiŋ mɔɔ li dzɔ́ɔ yi nyɔŋa-a, bɛ biee bichu bi nuuŋ li bintsii bini-i, bi yuuti le,
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Si bi yuuti lɛ, biee bi yoŋ bi binɛɛ biɛɛ beenchi le, “Fi nuuŋ lɛ!” Se bɛkaaŋ baa gɛɛŋ be we fɛkwiiŋ be nyɛɛ n'yɔɔnchɛ wu nyɔŋa.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.