Neemias 9
asg (ASG) vs VC
1 A kanna ka kamanga n ka̱na̱shi ko wotoi u cindere wa, aza a Isaraila o ɓolongi a yaꞋin kakuli ɗa a ukai akashi o ntogu, a̱ tsungi kokomo aci e le.
1 No vigésimo quarto dia do mesmo mês, vestidos de sacos, e com a cabeça coberta de pó, os israelitas reuniram-se para um jejum.
2 Ɗa aza a Isaraila e pecei ka̱ci ka̱ le kau n omoci a, ɗa a̱ shika̱i unushi u le n unushi wi ikaya i le.
2 Os que eram de origem israelita estavam separados de todos os estrangeiros, e apresentaram-se para confessar seus pecados e as iniqüidades de seus pais.
3 Ele lo kashani a̱ ubuta̱ u na i, ɗa a yaꞋin iyim i tatsu e kukece ke le katagarda ka̱ wila̱ ka Vuzavaguɗu Ka̱shile ke le. Ɗa kpamu a yaꞋin iyim i tatsu ele a̱ kushika̱ unushi u le, n yaꞋankai Vuzavaguɗu Ka̱shile ke le a̱ga̱nda̱.
3 De pé em seus lugares, escutaram a leitura da lei do Senhor, seu Deus, durante um quarto do dia; e durante o outro quarto do dia confessaram seus pecados e prostraram-se diante do Senhor, seu Deus.
4 Ɗa aza e Levi a shamgbai a gaɗi vu kirukpa ku na a yaꞋankai le. A̱ ka̱tsuma̱ ke le, ele ɗa Jesuwa m Bani n Kadimiyelu n Shebaniya m Buni n Sherebeya m Bani n Kenani. Ɗa a yaꞋin kavasa n ka̱la̱ka̱tsu ka utsura u Vuzavaguɗu Ka̱shile ke le.
4 Josué, Bani, Cedmiel, Sabanias, Boni, Sarebias, Bani e Canani, que haviam tomado lugar no estrado dos levitas, invocaram em alta voz o Senhor, seu Deus.
5 Ɗa aza e Levi a nanpa a, anan Jesuwa n Kadimiyelu m Bani n Hashabiya n Petahiya, a shamgbai kashani e ɗekei uma a danai,
5 E os levitas Josué, Cedmiel, Bani, Hasebnias, Serebias, Odaías, Sebnias e Fataías diziam: Levantai-vos, bendizei ao Senhor, vosso Deus, de eternidade em eternidade! Seja bendito o vosso nome glorioso, com toda a sorte de louvores e bênçãos.
6 <<Vuzavaguɗu avu ɗa endeꞋin, avu ɗa vuza na vu yaꞋin gaɗi, n a̱da̱nga̱ a̱ Ka̱shile n azangata a gaɗi. Avu ɗa kpamu vu yaꞋin iɗika n ili i na yi punu a i ɗa. Avu ɗa vuza na vu yaꞋin mala n ili i na yi punu. Avu ɗa vuza na vu yaꞋin wuma ra̱ka̱. Ɗa kpamu ili i wuma i gaɗi yi a kuyaꞋanka wu a̱ga̱nda̱.
6 Sois vós, Senhor, vós somente, que fizestes o céu dos céus e todo o seu exército, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que nele se encerra; sois vós quem dais a vida a todos os seres, e o exército dos céus vos adora.
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile, avu ɗa vu zagbai Aburam. Vu uta̱ka̱ ni a iɗika i Ur vu Kalidiya, ɗa vu sabaꞋi ni kula Ibirahi.
7 Vós, Senhor Deus, fostes quem escolheu Abrão, quem o fez deixar a terra de Ur, na Caldéia, e quem lhe deu o nome de Abraão.
8 Vu ene yi ta̱ wi ta̱ n ka̱ɗu ka singai wa̱ a̱ nu, ɗa vu yaꞋin uzuwakpani n a̱yi vi ta̱ e kuneke ntsukaya n ni iɗika ya aza a KanaꞋana n aza a Hitiya n aza a Amoriya n aza a Periziya n aza a Jebusiya n aza a Girigeshiya. Vu shatangu ta̱ kadanshi ka̱ nu, adama a na avu vuza vu usuɓi ɗa.
8 Encontrastes nele um coração fiel, e com ele firmastes uma aliança, prometendo dar à sua posteridade a terra dos cananeus, dos hiteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos gergeseus, e cumpristes a vossa palavra, porque sois justo.
9 <<Vu ene ta̱ atakaci a ikaya i tsu a iɗika i Masar, ɗa kpamu vu panai ma̱shi me le a̱ ka̱kina̱ ka mala mashili.
9 Vistes a aflição de nossos pais no Egito, e ouvistes os seus clamores junto do mar Vermelho.
10 Vu yaꞋan ta̱ i li mereve n a̱bunda̱i a̱ ubuta̱ u mogono FiriꞋauna koɓolo n nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma ulinga u ni, n uma a iɗika i ni, adama a na vu yeve ta̱ tsu na o doroi ikaya i tsu. Ta vu yaꞋin kula nannai, kula ku na vi n kuɗa ali ananna.
10 Operastes milagres e prodígios contra o faraó, contra todos os seus servos e todo o povo de sua terra, porque sabíeis que haviam tratado com arrogância os nossos pais; e adquiristes um renome que perdura até os nossos dias.
11 Vu pecei mala kure a̱ a̱shi ikaya i tsu, ɗa a walai punu a mere ma mala ma a iɗika i ɗekpu. Ɗa vu niꞋwa̱ta̱ngi aza a na i o kutono le a mala ma, tsu na katali ka̱ tsu niꞋwa̱n a mala.
11 Fendestes o mar diante deles, que passaram a pé enxuto; mas precipitastes nos abismos todos os que os perseguiam, como uma pedra é atirada às profundezas das águas.
12 N kanna vu wala ta̱ kelime ke le n kabashi ke keleshu adama a na u yotsongu le uye, n kayin tamkpamu vu wala ta̱ e kelime ke le n kabashi ke keleshu ka kutashi ka akina adama a na wa akana ka le ubuta̱ u na i a kubana.
12 Vós os guiastes durante o dia por uma coluna de nuvem, e à noite por uma coluna de fogo, para iluminar o caminho que deviam seguir.
13 Ɗa vu cipa̱i a kusan ku Sinai, ɗa vu yaꞋin kadanshi n ikaya i tsu ɗe. Vu nekei le wila̱ n ili i kutono n kuyotsongusu ku singai ku nu.
13 Descestes ao monte Sinai, falastes-lhes do alto do céu e destes-lhes justas ordenações, leis verdadeiras, preceitos e mandamentos excelentes.
14 Ɗa vu yotsongi le e yeve kanna ka ciɗa ka ashibi, ka̱ta̱ o tono kaꞋa mayin, ɗa vu nekei le wila̱ u nu n kadanshi ka̱ nu n ili i kutono u kagbashi ka̱ nu Musa.
14 Fizestes lhes conhecer o vosso santo sábado, e prescrevestes-lhes, pela boca de Moisés, vosso servo, os mandamentos, preceitos e uma lei.
15 Ana kambulu ka̱ ka̱na̱i le, ɗa vu nekei le mana, kpamu ana a panai kakuli ɗa vu nekei le mini ma na muta̱i a ka kpanlai, ɗa vu danai le a bana a lyaꞋa uka̱ni wu iɗika ya, ka̱ta̱ yo okpo yi uka̱ni i le i na vu kucinakai le.
15 Do alto do céu, destes-lhes pão para saciar a fome; e do rochedo fizestes jorrar água para matar-lhes a sede. E vós os mandastes tomar posse da terra que havíeis jurado dar-lhes.
16 <<Ama ikaya i tsu a yaꞋin a̱ra̱ɗi n ugbamukaci, ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i kutono wila̱ u nu.
16 Mas os nossos pais, em seu orgulho, endureceram a cerviz e não observaram os vossos mandamentos.
17 N ili mereve i na i na vu yaꞋan ki le, ɗa a cinukpai n i ɗa. Ɗa a yaꞋin ugbamukaci, ɗa kpamu a̱ kpa̱ɗi kupana ukuna, a ugbamiwasuvu u le, ɗa a̱ la̱nsa̱i vuza kelime vu na u kubonoko le a iɗika i tsugbashi a Masar. Ama avu Ka̱shile ka kucinukpa unushi kaꞋa, vuza va asuvayali n ka̱sa̱Ꞌa̱, kpamu vu tsu yaꞋan wupa gogo ba, vuza vu ucigi u na wi a kusabaꞋa ba. Avu Ka̱shile vu varuku le ba.
17 Recusaram-se a ouvir, e não mais se incomodaram com as maravilhas que operastes em seu favor. Endureceram a cerviz e, em sua rebelião, elegeram um chefe para retornar à sua escravidão. Mas vós sois um Deus sempre pronto ao perdão, clemente e compassivo, vagaroso em encolerizar-se e rico em bondade, e assim não os abandonastes.
18 Ko ana a yaꞋankai ka̱ci ke le ka̱ma̱li ka viyum ki iyoci i medendem, ɗa a danai, <Na ɗa Ka̱shile ka na ka̱ utuka̱i tsu a iɗika i Masar,> Na lo kugoyi ku ɗa a yaꞋankai nu Vuzavaguɗu.
18 Mesmo quando fabricaram para si um bezerro de metal fundido, e vos ultrajaram grandemente dizendo ser aquilo o Deus que os tirara do Egito,
19 Ama vu varuku le a meremune ba, adama a asuvayali a̱ bunda̱i a̱ nu. Kabashi ke keleshu ka̱ ka̱sukpa̱ kutono le n kanna ba, kpamu kabashi ka akina ka̱ ka̱sukpa̱ ku akana ka le uye n kayin ba.
19 usastes de muita misericórdia e não os abandonastes no deserto; e a coluna de nuvem que os guiava durante o dia em sua viagem, bem como a coluna de fogo que lhes iluminava o caminho que deviam seguir durante a noite, não lhes foi arrebatada.
20 Vu nekei le Ayinviki a singai a na o kuyotsongu le, vu kpaɗa̱ ku neke le ilikulyaꞋa i mana ba, ko tana vu sa̱nga̱ le mini ɗa baci a panai kakuli ba.
20 Destes-lhes do vosso bom espírito para torná-los prudentes; não lhes recusastes o vosso maná para seu alimento, e destes-lhes água para estancar a sede.
21 A̱ya̱ amangere avu a̱ kula̱na̱ le e meremune, a namba ili ba, ntogu n le n kporo ba, ene ele kpamu a shitasa ba.
21 Durante quarenta anos provestes às suas necessidades no deserto, sem que nada lhes faltasse. Suas vestes não se estragaram e nem seus pés incharam.
22 <<Ɗa vu nekei le tsugbayin n uduniya kakau, ɗa vu pecekei le iɗika. Ɗa a lyaꞋi iɗika i Heshibon i mogono Sihon n kuvon, n iɗika i Bashan i mogono Ogu.
22 Vós os livrastes dos reinos e dos povos, cujas terras repartistes entre eles. Tomaram posse da terra de Seon, da terra do rei de Hesebon e da terra de Og, rei de Basã.
23 Ɗa vu zuwai muku n le n yimkpa tsu azangata a gaɗi. Ɗa vu tukai le a iɗika i na vi yaꞋin uzuwakpani vi ta̱ e kuneke ikaya i le.
23 Multiplicastes seus filhos como as estrelas do céu; e os fizestes entrar na posse da terra. Havíeis prometido aos seus pais que entrariam e possuiriam essa terra,
24 Ɗa ntsukaya n le n uwai a lyaꞋi uka̱ni wi iɗika i KanaꞋana, ɗa vu lyai le melentsu vu bana vu lyaꞋi irala i le n kuvon. Ɗa vu nekei aza a KanaꞋana ekiye e le, nu ngono n uma a iɗika ya dem adama a na a yaꞋanka le tsu na a cikalai.
24 mas foram seus filhos que a ocuparam. Diante deles humilhastes o orgulho dos habitantes da terra, os cananeus; entregastes em suas mãos tanto os reis como as populações, que ficaram à sua mercê.
25 Uma a̱ nu isa ta̱ likuci yi ukanji, n iɗika i na yi n tsuta̱ ka̱u. Ɗa isai iꞋuwa n ili i singai-singai i na yi punu n ayinva a na a̱ ga̱va̱i ɗe n ashina a itacishi nu nɗanga n zaitu nu nɗanga ma̱ umaci n a̱bunda̱i. Ɗa a lyaꞋi, a̱ cuwa̱i, ali ɗa a yaꞋin i kyamba, ɗa a panai uyoꞋo wi ili singai i na avu vu yaꞋankai le gbani.
25 Eles se apropriaram de cidades fortificadas e de terras férteis; tomaram posse de casas repletas de bens de toda a sorte, de cisternas já feitas, de vinhas, olivais e muitas árvores frutíferas. Puderam comer até se saciar e engordaram, vivendo nas delícias que lhes outorgava a vossa grande bondade.
26 <<Ama ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i kupana a yaꞋin ugbamukaci, ɗa a vadalukpakai wila̱ u nu kucina̱. Ɗa unai eneki a̱ nu, aza a na odokushi le o bono wa̱ a̱ nu. Nannai ɗa a yaꞋankai nu unushi wa̱ a̱bunda̱i.
26 Entretanto, foram rebeldes e se revoltaram contra vós. Desprezaram vossa lei; mataram vossos profetas que os conjuravam a retornar a vós. Como cometessem grandes ultrajes para convosco,
27 Adama a nannai ɗa vu nekei le ekiye a irala i le aza a na a takacikai le. A̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci e le, ɗa a̱ tuka̱i nu n ma̱shi me le, ɗa tana vu panakai le ɗe gaɗi, vu panai asuvayali e le ɗa vu suki aza a na a isai le ekiye a irala i le.
27 vós os abandonastes às mãos de seus inimigos, que os oprimiram. Mas quando, no tempo de sua miséria, clamaram a vós, vós os ouvistes do alto do céu, e, em vossa grande misericórdia, enviastes-lhes salvadores que os livraram das mãos dos seus inimigos.
28 Ama a makyan ma na a̱ ciya̱i wuvuki, ɗa o doku a yaꞋin kagbanigbani a̱ a̱shi a̱ nu. Ɗa vu nekei le ekiye a irala i le, a lyaꞋakai le tsugono. N nannai dem, a na a̱ ta̱wa̱i n ma̱shi me le wa̱ a̱ nu, ɗa vu panakai le ɗe gaɗi, a makyan dem vu tsu isa le ta̱ adama a ucigi wa̱ a̱bunda̱i u nu.
28 Mas, assim que voltou a segurança, recomeçaram a fazer o mal diante de vós, e os abandonastes às mãos dos seus inimigos, que os tiranizaram. Mas clamaram de novo a vós, e vós, do alto do céu, os atendestes; assim é que a vossa grande misericórdia operou inúmeras vezes a sua libertação.
29 Vu ɓarangu le ta̱ adama a na o bono o tono wila̱ u nu, ama ɗa a yaꞋin ugbamukaci a iwain kutono wila̱ u nu, a yaꞋin unushi ɗa o goyoi kadanshi ka̱ nu. Ko a na wo okpoi sai vuma u tono wila̱ ɗaɗa u kuciya̱ wuma. Ɗa a yaꞋin ugbamukaci n ugbamiwasuvu, a iwain kutono kadanshi ka̱ nu.
29 Vós os conjurastes a voltar à vossa lei, mas eles, em sua arrogância, não escutavam vossas objurgações, transgrediam vossas ordens, que dão a vida ao homem que as observa; nada mais mostraram que ombros rebeldes, cerviz altiva e ouvidos surdos.
30 Adama a ucigi u nu, vu yongo ta̱ n e le a̱ya̱ n a̱bunda̱i, vu suki n Ayinviki a̱ nu a yaꞋankai le kadanshi a̱ una̱ u eneki a̱ nu. Ama n nannai dem ɗa a iwain kupanaka wu. Ɗa vu doku vu nekei le ekiye uduniya u yoku u lyaꞋakai le tsugono.
30 Vossa paciência para com eles durou muitos anos; vós lhes fazíeis admoestações pela inspiração de vosso espírito, que animava os vossos profetas. Então, finalmente, como não vos escutassem, vós os entregastes às mãos dos povos de outras terras.
31 Ama adama a ucigi u gbayin u nu, vu una le ra̱ka̱-ra̱ka̱ ba. Adama a na avu Ka̱shile vuza va asuvayali ɗa.
31 Mas, mesmo assim, vossa grande misericórdia vos impediu de aniquilá-los, e não os abandonastes porque sois um Deus clemente e compassivo.
32 <<Gogo na Ka̱shile ka̱tsu vuzagbayin, vuza vu tsura vuza vu ili i wovon vuza na u tsu shatangu uzuwakpani, n vuza vu ucigi u na u tsu sabaꞋa ba, ka̱ta̱ vu goyo atakaci a̱ tsu ba. Atakaci a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu nu ngono n tsu n aza e kelime a̱tsu n anan ganu a̱tsu n eneki a̱ tsu n ikaya i tsu n uma a̱ nu ra̱ka̱, ili i na i ɗikai a makyan ma ngono ma aza a Asuriya ali a̱ kuta̱wa̱ ayin a nampa.
32 E agora, Senhor, Deus grande, poderoso e temível, vós que mantendes fielmente vossa aliança misericordiosa, não sejais indiferente a todos os sofrimentos que nos atingem, a nós, nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes, e a todo o vosso povo, desde o tempo dos reis da Assíria até o presente.
33 Ama ɗa vu yaꞋankai tsu kasingai ni ili i na i ciya̱i tsu ra̱ka̱, vu yaꞋankai tsu kamayun ko a na wo okpoi tsu nusaka wu ta̱.
33 Em tudo aquilo que nos aconteceu, nada mais houve que justiça de vossa parte, porque procedestes com lealdade, enquanto que nós retribuíamos com o mal.
34 Ngono n tsu n aza kelime a̱ tsu n anan ganu a̱tsu n ikaya i tsu o tono kuyotsongusu ku nu ba. A zuwa atsuvu e le a̱ wila̱ u nu ba. Ko feu a panaka kadanshi ka na vu danai le ba.
34 Nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes e nossos pais negligenciaram a prática da vossa lei, não mais obedeceram aos vossos mandamentos, nem às advertências que lhes fizestes.
35 Ko a na wo okpoi a̱ ga̱nda̱ka̱ wu ba a̱ ka̱sukpa̱ kagbanigbani ke le ba. Ko a na wo okpoi i ta̱ n tsugono ci le, kpamu a pana ta̱ uyoꞋo u kasingai ka̱ nu. Vu nekei le iɗika i tsuta̱ n a̱bunda̱i.
35 Malgrado seu reino, apesar dos bens que lhes havíeis dado em abundância, e a despeito desta terra vasta e fértil que lhes entregastes, eles não vos serviram, não renunciaram às suas más obras.
36 La̱na̱ a̱tsu agbashi a ɗa ci, a iɗika i na vu nekei ikaya i tsu, a lyaꞋa umaci wu nɗanga n ili i na yi punu, a̱tsu ɗa na tana agbashi a ɗa.
36 E eis que hoje somos escravos! Escravos na própria terra que destes aos nossos pais, para usufruir de seus frutos e dos seus produtos.
37 Adama a unushi u tsu, uciyi wa̱ a̱bunda̱i wo okpoi ekiye o ngono n na vu zuwakai tsu, a ikyamba i tsu n ili ku zuwa i tsu, ngono ma a kuyaꞋan tsu na ugaꞋin le. A̱tsu tsu okpoi a̱ ka̱tsuma̱ ka atakaci.
37 Esta terra multiplica suas messes para reis estrangeiros, que no momento nos tiranizam por causa de nossos pecados, e dispõem a seu arbítrio de nossas pessoas e de nossos animais. Sim, estamos numa grande aflição.
38 <<Adama ili i na i ciya̱i tsu ra̱ka̱, ɗa a̱tsu uma a Isaraila ci a kuyaꞋan uzuwakpani u nampa, kpamu ci a kuɗana u ɗa. Aza e kelime a̱ tsu n aza e Levi n anan ganu a̱ tsu ɗa a zuwai a̱ta̱mba̱ri e le.
38 Por todos esses motivos, contratamos uma aliança sagrada, que redigimos por escrito, e onde os nossos chefes, levitas e sacerdotes vão colocar o seu selo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.