Neemias 6
asg (ASG) vs NVT
1 Ana i lo ɗa Sanbalatu n Tobiya koɓolo n Geshem vuza vu Araba n irala i tsu i na i buwai a panai tsu kotso ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma ɗa kpamu tsu maꞋi ubuta̱ u na ishi a̱ la̱nga̱sa̱i. Ko an wo okpoi ka̱ta̱ tsu shikpa̱ a̱ɓa̱ya̱ntsu ba,
1 Sambalate, Tobias, Gesém, o árabe, e o restante de nossos inimigos descobriram que eu havia terminado de reconstruir o muro e que não restavam brechas, embora as portas ainda não tivessem sido colocadas em seus lugares.
2 ɗa Sanbalatu n Geshem a̱ suꞋuki mu n akaka, a danai, <<Ta̱wa̱ tsu gasa a̱ likuci i kenu i yoku e Keteshe ko Ono.>> Ama i ta̱ e kusheshe adama a na a̱ ciya̱ a takacika mu.
2 Então Sambalate e Gesém enviaram uma mensagem pedindo que eu me encontrasse com eles num dos povoados da planície de Ono. Sabendo que eles planejavam me fazer mal,
3 Ɗa n suki aza a usuki a bana dana le. <<Mi ta̱ pa ulinga ma̱ kuciya̱ ku bana ɗe ba. Adama a yiɗa̱i ma̱ ku ka̱sukpa̱ ulinga u gbayin va̱ n gida̱la̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ɗa̱?>>
3 respondi com a seguinte mensagem: “Estou envolvido com uma obra muito importante e não posso ir. Por que eu deveria interromper o trabalho para me encontrar com vocês?”.
4 Ɗa a̱ ka̱na̱i kusuꞋuku mu n akaka e te e te ali kuna̱shi mpa kpamu nu n danai le kadanshi kete kete.
4 Quatro vezes eles enviaram a mesma mensagem, e cada vez lhes respondi da mesma forma.
5 Akaka a tawun a ɗa Sanbalatu u suki kagbashi ka̱ ni n katagarda ka akaka ka uɓa̱yuwi n kadanshi kete kete.
5 Na quinta vez, o servo de Sambalate trouxe nas mãos uma carta aberta,
6 Ili i na a ɗanai punu a katagarda ka i ɗaɗa. <<Tsu ciya̱ ta̱ arabali a̱ ubuta̱ wa aza a na i a ida̱shi uka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a danai avu n aza a Yahuda yi ta̱ e kusheshe kugbanigbani. I ɗaɗa i zuwai ɗa yi a kumaꞋa mashilya ma, kpamu Geshem feu u dana tsu ta̱ mayu ɗa. Na lo ɗa koci ba tsu pana ta̱ kpamu vu danai vi ciga ta̱ vu okpo mogono me le.
6 que dizia: “Há um boato entre as nações vizinhas, e Gesém
7 Ali vu zuwai eneki a sala adama a̱ nu a Urushelima, ka̱ta̱ a dana mogono mi ta̱ lo a Yahuda. Mayu mogono Atazesu wi ta̱ a kupana arabali a nampa a, ɗaɗa i zuwai n danai u ku gaꞋan ta̱ mpa n avu tsu gasa tsu dansa ukuna u nampa wa.>>
7 Corre a notícia de que você nomeou profetas em Jerusalém para proclamarem a seu respeito: ‘Olhem! Há um rei em Judá!’. “Pode ter certeza de que essa informação chegará ao conhecimento do rei. Sugiro, portanto, que venha conversar comigo”.
8 Ɗa m bonokoi Sanbalatu n akaka a n danai, <<Ukuna u nanlo mayu ɗa ba, avu ɗa vu sheshei ka nanlo ra̱ka̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu.>>
8 Eu lhe respondi: “Nada do que você diz é verdade. É tudo invenção sua”.
9 Ra̱ka̱ vu le a ciga ta̱ e neke tsu wovon ɗa, i ta̱ e kene a danshi ikyamba i tsu yi ta̱ a̱ kukuwa̱ ka̱ta̱ tsu ka̱sukpa̱ ulinga u kumaꞋa wa. Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile, neke mu utsura u ka̱ɗu.>>
9 Estavam apenas tentando nos intimidar e imaginavam que iríamos interromper a obra. Assim, continuei o trabalho com determinação ainda maior.
10 Ɗa kanna kete m banai adama a na me ene Shemaya maku ma Delaya vashi vu Mehetabelu vuza na wi uɓa̱ya̱ngi a kpaꞋa ku ni ba. Ɗa u danai mu, <<YaꞋan tsu bana tsu sheɗeku A̱Ꞌisa̱ a gbayin a̱ Ka̱shile, a̱ ubuta̱ u ciɗa wa̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin a, ka̱ta̱ tsu ɓa̱ya̱ngu utsutsu, adama a na i ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ ku una wu, i ta̱ a kufuɗa kuta̱wa̱ ku una wu n kayin.>>
10 Algum tempo depois, fui visitar Semaías, filho de Delaías e neto de Meetabel, que não podia sair de sua casa. Ele disse: “Vamos nos encontrar no templo de Deus e trancar as portas. Esta noite seus inimigos virão matá-lo”.
11 Ɗa mu ushuki n danai, <<Mpa vuma tsu va̱ ɗa n kusuma? Vuma tsu va̱ ɗa u kuꞋuwa a̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin adama a na u laꞋaka? Ko ubuta̱ mi a kubana ba.>>
11 Eu, porém, respondi: “Alguém de minha posição deve fugir do perigo? Alguém como eu deve entrar no templo para salvar a vida? Não farei isso!”.
12 Ana n sheshei, ɗa n yevei Ka̱shile ka yaꞋan kadanshi n Shemaya ba, ama Tobiya n Sanbalatu e neke yi ta̱ ikebe adama a na u yaꞋanka mu kene ku nampa.
12 Percebi que Deus não tinha falado com Semaías, mas que ele havia sido contratado por Sambalate e Tobias para anunciar essa profecia contra mim.
13 A tsupa yi ta̱ adama a na u neke mu wovon n yaꞋan u nushi a̱ ubuta̱ u kuyaꞋan ili i na a dansai, tsu nanlo tsu ɗa a̱ kula̱nga̱sa̱ mu kula adama a na a̱ ciya̱ ili yi ishikushi.
13 Eles esperavam me intimidar e me fazer pecar. Assim, poderiam me difamar e me desacreditar.
14 Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa n kagbanigbani ka na Tobiya n Sanbalatu a yaꞋankai tsu. ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n keneki ka vuka Nowadiya n eneki a na a buwai ra̱ka̱ a cigai kuneke mu wovon.>>
14 Lembra-te, ó meu Deus, de todo mal feito por Tobias e Sambalate. E lembra-te da profetisa Noadia e de todos os outros profetas que tentaram me intimidar.
15 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin amangerenkupa n e re a ɗa o kotsoi ulinga u kumaꞋa mashilya ma a kanna ka kamanga n a tawun o wotoi u Elu.
15 Por fim, no dia 2 de outubro, 52 dias depois de começarmos o trabalho, o muro ficou pronto.
16 Ana irala i tsu n uma a na i a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a panai, ɗa wovon u ka̱na̱i le ikyamba i le i kuwa̱i. Adama a na e yeve ta̱ ulinga wa n utsura u Ka̱shile ka̱ tsu kaꞋa ci yaꞋin u ɗa.
16 Quando nossos inimigos e as nações vizinhas souberam disso, ficaram assustados e sentiram-se humilhados. Perceberam que a obra havia sido realizada com a ajuda de nosso Deus.
17 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a nanlo a aza a gbagbain a Yahuda a̱ ka̱na̱i kuɗanaka Tobiya atagarda akaka, a̱yi feu n u ɗanakai le.
17 Durante esses 52 dias, Tobias e os nobres de Judá trocaram várias cartas.
18 Adama a na uma n a̱bunda̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Yahuda a kucuna ta̱ i ta̱ a̱ kuɓanka̱ Tobiya, adama a na a̱yi kototo ka Shekaniya kolobo ka Ara kaꞋa vuza vu Yahuda. Ko n nannai ba, Jehohanan maku ma Tobiya u zuwa ta̱ mekere ma Meshulam kolobo ka Berekiya.
18 Muitos em Judá haviam jurado lealdade a Tobias, pois seu sogro era Secanias, filho de Ará, e seu filho Joanã era casado com a filha de Mesulão, filho de Berequias.
19 Ɗa uma a a̱ ka̱na̱i kudana mu ukuna wu usuɓi u Tobiya, kpamu o tsu bonoko yi ta̱ ili ra̱ka̱ i na mpa n dansai. Ɗa tana u ka̱na̱i ku suꞋuku mu n akaka adama a na mpa n pana wovon.
19 Eles sempre me falavam das boas ações de Tobias e lhe contavam tudo que eu dizia. E Tobias continuava a mandar cartas de ameaça para me intimidar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.