Neemias 6
asg (ASG) vs NAA
1 Ana i lo ɗa Sanbalatu n Tobiya koɓolo n Geshem vuza vu Araba n irala i tsu i na i buwai a panai tsu kotso ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma ɗa kpamu tsu maꞋi ubuta̱ u na ishi a̱ la̱nga̱sa̱i. Ko an wo okpoi ka̱ta̱ tsu shikpa̱ a̱ɓa̱ya̱ntsu ba,
1 Quando Sambalate, Tobias, Gesém, o árabe, e o resto dos nossos inimigos ouviram que eu tinha reconstruído a muralha e que nela já não havia brecha nenhuma, ainda que até este tempo eu ainda não tivesse colocado os portões no seu lugar,
2 ɗa Sanbalatu n Geshem a̱ suꞋuki mu n akaka, a danai, <<Ta̱wa̱ tsu gasa a̱ likuci i kenu i yoku e Keteshe ko Ono.>> Ama i ta̱ e kusheshe adama a na a̱ ciya̱ a takacika mu.
2 Sambalate e Gesém mandaram dizer a mim: “Venha, vamos nos encontrar numa das aldeias do vale de Ono.” Na verdade, o que eles queriam era me fazer mal.
3 Ɗa n suki aza a usuki a bana dana le. <<Mi ta̱ pa ulinga ma̱ kuciya̱ ku bana ɗe ba. Adama a yiɗa̱i ma̱ ku ka̱sukpa̱ ulinga u gbayin va̱ n gida̱la̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ɗa̱?>>
3 Por isso enviei-lhes mensageiros para dizer: — Estou fazendo uma grande obra e não posso descer até aí. Por que devo parar a obra para ir me encontrar com vocês?
4 Ɗa a̱ ka̱na̱i kusuꞋuku mu n akaka e te e te ali kuna̱shi mpa kpamu nu n danai le kadanshi kete kete.
4 Quatro vezes eles fizeram o mesmo pedido, mas eu lhes dei sempre a mesma resposta.
5 Akaka a tawun a ɗa Sanbalatu u suki kagbashi ka̱ ni n katagarda ka akaka ka uɓa̱yuwi n kadanshi kete kete.
5 Então Sambalate me enviou pela quinta vez o seu servo, que trazia na mão uma carta aberta.
6 Ili i na a ɗanai punu a katagarda ka i ɗaɗa. <<Tsu ciya̱ ta̱ arabali a̱ ubuta̱ wa aza a na i a ida̱shi uka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a danai avu n aza a Yahuda yi ta̱ e kusheshe kugbanigbani. I ɗaɗa i zuwai ɗa yi a kumaꞋa mashilya ma, kpamu Geshem feu u dana tsu ta̱ mayu ɗa. Na lo ɗa koci ba tsu pana ta̱ kpamu vu danai vi ciga ta̱ vu okpo mogono me le.
6 Nela estava escrito o seguinte: “Entre os gentios se ouviu, e Gesém também está dizendo, que você e os judeus estão querendo se rebelar e que, por isso, você está reconstruindo a muralha. Também, segundo se diz, você quer ser o rei deles,
7 Ali vu zuwai eneki a sala adama a̱ nu a Urushelima, ka̱ta̱ a dana mogono mi ta̱ lo a Yahuda. Mayu mogono Atazesu wi ta̱ a kupana arabali a nampa a, ɗaɗa i zuwai n danai u ku gaꞋan ta̱ mpa n avu tsu gasa tsu dansa ukuna u nampa wa.>>
7 e pôs alguns profetas para falarem a respeito de você em Jerusalém, dizendo: ‘Ele é o rei de Judá.’ Ora, isso certamente vai chegar aos ouvidos do rei. Portanto, venha agora e vamos, em conjunto, conversar a respeito disso.”
8 Ɗa m bonokoi Sanbalatu n akaka a n danai, <<Ukuna u nanlo mayu ɗa ba, avu ɗa vu sheshei ka nanlo ra̱ka̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu.>>
8 Mandei dizer-lhe: — Nada disso que você está dizendo aconteceu. Você está inventando tudo.
9 Ra̱ka̱ vu le a ciga ta̱ e neke tsu wovon ɗa, i ta̱ e kene a danshi ikyamba i tsu yi ta̱ a̱ kukuwa̱ ka̱ta̱ tsu ka̱sukpa̱ ulinga u kumaꞋa wa. Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile, neke mu utsura u ka̱ɗu.>>
9 O que todos eles queriam era nos amedrontar. Eles diziam: “As mãos deles largarão a obra, e ela não será concluída.” “Agora, pois, ó Deus, fortalece as minhas mãos.”
10 Ɗa kanna kete m banai adama a na me ene Shemaya maku ma Delaya vashi vu Mehetabelu vuza na wi uɓa̱ya̱ngi a kpaꞋa ku ni ba. Ɗa u danai mu, <<YaꞋan tsu bana tsu sheɗeku A̱Ꞌisa̱ a gbayin a̱ Ka̱shile, a̱ ubuta̱ u ciɗa wa̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin a, ka̱ta̱ tsu ɓa̱ya̱ngu utsutsu, adama a na i ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ ku una wu, i ta̱ a kufuɗa kuta̱wa̱ ku una wu n kayin.>>
10 Quando fui à casa de Semaías, filho de Delaías, filho de Meetabel, que estava impedido de sair de casa, ele me disse: — Vamos nos encontrar na Casa de Deus, dentro do templo. Vamos fechar as portas do templo, porque virão matar você. De noite eles virão matar você.
11 Ɗa mu ushuki n danai, <<Mpa vuma tsu va̱ ɗa n kusuma? Vuma tsu va̱ ɗa u kuꞋuwa a̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin adama a na u laꞋaka? Ko ubuta̱ mi a kubana ba.>>
11 Porém eu disse: — Você acha que um homem como eu fugiria? Alguém como eu entraria no templo para salvar a vida? De maneira nenhuma entrarei.
12 Ana n sheshei, ɗa n yevei Ka̱shile ka yaꞋan kadanshi n Shemaya ba, ama Tobiya n Sanbalatu e neke yi ta̱ ikebe adama a na u yaꞋanka mu kene ku nampa.
12 Então percebi que não era Deus quem o tinha enviado, mas que ele falou tal profecia contra mim porque Tobias e Sambalate o haviam subornado.
13 A tsupa yi ta̱ adama a na u neke mu wovon n yaꞋan u nushi a̱ ubuta̱ u kuyaꞋan ili i na a dansai, tsu nanlo tsu ɗa a̱ kula̱nga̱sa̱ mu kula adama a na a̱ ciya̱ ili yi ishikushi.
13 Para isto o subornaram, para me amedrontar e para que, fazendo isso, eu viesse a pecar, para que pudessem atacar a minha reputação e me afrontar.
14 Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa n kagbanigbani ka na Tobiya n Sanbalatu a yaꞋankai tsu. ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n keneki ka vuka Nowadiya n eneki a na a buwai ra̱ka̱ a cigai kuneke mu wovon.>>
14 “Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, segundo as coisas que fizeram, e também da profetisa Noadia e dos outros profetas que quiseram me amedrontar.”
15 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin amangerenkupa n e re a ɗa o kotsoi ulinga u kumaꞋa mashilya ma a kanna ka kamanga n a tawun o wotoi u Elu.
15 A reconstrução da muralha foi terminada aos vinte e cinco dias do mês de elul, em cinquenta e dois dias.
16 Ana irala i tsu n uma a na i a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a panai, ɗa wovon u ka̱na̱i le ikyamba i le i kuwa̱i. Adama a na e yeve ta̱ ulinga wa n utsura u Ka̱shile ka̱ tsu kaꞋa ci yaꞋin u ɗa.
16 Quando todos os nossos inimigos ouviram isso, todos os gentios à nossa volta temeram e decaíram muito no seu próprio conceito, porque reconheceram que foi por intervenção do nosso Deus que fizemos esta obra.
17 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a nanlo a aza a gbagbain a Yahuda a̱ ka̱na̱i kuɗanaka Tobiya atagarda akaka, a̱yi feu n u ɗanakai le.
17 Também naqueles dias alguns nobres de Judá escreveram muitas cartas a Tobias, e cartas de Tobias vinham para eles.
18 Adama a na uma n a̱bunda̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Yahuda a kucuna ta̱ i ta̱ a̱ kuɓanka̱ Tobiya, adama a na a̱yi kototo ka Shekaniya kolobo ka Ara kaꞋa vuza vu Yahuda. Ko n nannai ba, Jehohanan maku ma Tobiya u zuwa ta̱ mekere ma Meshulam kolobo ka Berekiya.
18 Pois muitos em Judá eram aliados dele, porque era genro de Secanias, filho de Ará. E o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulão, filho de Berequias.
19 Ɗa uma a a̱ ka̱na̱i kudana mu ukuna wu usuɓi u Tobiya, kpamu o tsu bonoko yi ta̱ ili ra̱ka̱ i na mpa n dansai. Ɗa tana u ka̱na̱i ku suꞋuku mu n akaka adama a na mpa n pana wovon.
19 Também falavam das suas boas ações na minha presença, e levavam a ele as minhas palavras. Tobias escrevia cartas para me amedrontar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.