Neemias 6
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana i lo ɗa Sanbalatu n Tobiya koɓolo n Geshem vuza vu Araba n irala i tsu i na i buwai a panai tsu kotso ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma ɗa kpamu tsu maꞋi ubuta̱ u na ishi a̱ la̱nga̱sa̱i. Ko an wo okpoi ka̱ta̱ tsu shikpa̱ a̱ɓa̱ya̱ntsu ba,
1 Sambalate, Tobias, Gesém e o resto dos nossos inimigos souberam que nós havíamos terminado de reconstruir a muralha e que não havia mais brechas nela, embora ainda não tivéssemos colocado os portões nos seus lugares.
2 ɗa Sanbalatu n Geshem a̱ suꞋuki mu n akaka, a danai, <<Ta̱wa̱ tsu gasa a̱ likuci i kenu i yoku e Keteshe ko Ono.>> Ama i ta̱ e kusheshe adama a na a̱ ciya̱ a takacika mu.
2 Então Sambalate e Gesém me mandaram um recado. Eles queriam que eu fosse me encontrar com eles num dos povoados do vale de Ono. Mas a intenção deles era me fazer algum mal.
3 Ɗa n suki aza a usuki a bana dana le. <<Mi ta̱ pa ulinga ma̱ kuciya̱ ku bana ɗe ba. Adama a yiɗa̱i ma̱ ku ka̱sukpa̱ ulinga u gbayin va̱ n gida̱la̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ɗa̱?>>
3 Aí eu mandei mensageiros a eles com o seguinte recado: — Eu estou fazendo um trabalho importante e não posso descer até aí. Eu não vou deixar este trabalho só para ir falar com vocês.
4 Ɗa a̱ ka̱na̱i kusuꞋuku mu n akaka e te e te ali kuna̱shi mpa kpamu nu n danai le kadanshi kete kete.
4 Eles me mandaram o mesmo recado quatro vezes, e eu mandei sempre a mesma resposta.
5 Akaka a tawun a ɗa Sanbalatu u suki kagbashi ka̱ ni n katagarda ka akaka ka uɓa̱yuwi n kadanshi kete kete.
5 Então Sambalate me mandou o quinto recado, e este veio por escrito. Era uma carta e foi trazida por um dos empregados de Sambalate.
6 Ili i na a ɗanai punu a katagarda ka i ɗaɗa. <<Tsu ciya̱ ta̱ arabali a̱ ubuta̱ wa aza a na i a ida̱shi uka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a danai avu n aza a Yahuda yi ta̱ e kusheshe kugbanigbani. I ɗaɗa i zuwai ɗa yi a kumaꞋa mashilya ma, kpamu Geshem feu u dana tsu ta̱ mayu ɗa. Na lo ɗa koci ba tsu pana ta̱ kpamu vu danai vi ciga ta̱ vu okpo mogono me le.
6 A carta, que estava aberta , dizia: “Gesém me disse que entre os povos vizinhos está correndo um boato. Dizem que você e os judeus pretendem fazer uma revolução e que é por isso que estão reconstruindo a muralha. Ele disse também que o seu plano é se tornar o rei deles
7 Ali vu zuwai eneki a sala adama a̱ nu a Urushelima, ka̱ta̱ a dana mogono mi ta̱ lo a Yahuda. Mayu mogono Atazesu wi ta̱ a kupana arabali a nampa a, ɗaɗa i zuwai n danai u ku gaꞋan ta̱ mpa n avu tsu gasa tsu dansa ukuna u nampa wa.>>
7 e que você já arranjou alguns profetas para dizerem em Jerusalém que você é o rei de Judá. O rei Artaxerxes certamente vai saber disso, e por isso proponho que nós dois nos encontremos para conversar a respeito dessa situação.”
8 Ɗa m bonokoi Sanbalatu n akaka a n danai, <<Ukuna u nanlo mayu ɗa ba, avu ɗa vu sheshei ka nanlo ra̱ka̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu.>>
8 Eu mandei a seguinte resposta: — Nada do que você está dizendo é verdade. Foi você quem inventou tudo isso.
9 Ra̱ka̱ vu le a ciga ta̱ e neke tsu wovon ɗa, i ta̱ e kene a danshi ikyamba i tsu yi ta̱ a̱ kukuwa̱ ka̱ta̱ tsu ka̱sukpa̱ ulinga u kumaꞋa wa. Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile, neke mu utsura u ka̱ɗu.>>
9 O que eles queriam era nos meter medo para não continuarmos o trabalho. “Agora, ó Deus, aumenta as minhas forças!”
10 Ɗa kanna kete m banai adama a na me ene Shemaya maku ma Delaya vashi vu Mehetabelu vuza na wi uɓa̱ya̱ngi a kpaꞋa ku ni ba. Ɗa u danai mu, <<YaꞋan tsu bana tsu sheɗeku A̱Ꞌisa̱ a gbayin a̱ Ka̱shile, a̱ ubuta̱ u ciɗa wa̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin a, ka̱ta̱ tsu ɓa̱ya̱ngu utsutsu, adama a na i ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ ku una wu, i ta̱ a kufuɗa kuta̱wa̱ ku una wu n kayin.>>
10 Nessa época, Semaías, filho de Delaías e neto de Meetabel, estava proibido de sair de casa, e por isso fui visitá-lo. Ele me disse: — Nós dois precisamos nos esconder juntos no
11 Ɗa mu ushuki n danai, <<Mpa vuma tsu va̱ ɗa n kusuma? Vuma tsu va̱ ɗa u kuꞋuwa a̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin adama a na u laꞋaka? Ko ubuta̱ mi a kubana ba.>>
11 A isso respondi: — Eu não sou do tipo de homem que foge e se esconde. Você pensa que eu tentaria salvar a minha vida me escondendo no Templo? Eu não vou fazer isso, de jeito nenhum.
12 Ana n sheshei, ɗa n yevei Ka̱shile ka yaꞋan kadanshi n Shemaya ba, ama Tobiya n Sanbalatu e neke yi ta̱ ikebe adama a na u yaꞋanka mu kene ku nampa.
12 Quando comecei a pensar nesse assunto, compreendi que Deus não havia falado com Semaías e sim que Tobias e Sambalate haviam pago a ele para me dar aquele conselho.
13 A tsupa yi ta̱ adama a na u neke mu wovon n yaꞋan u nushi a̱ ubuta̱ u kuyaꞋan ili i na a dansai, tsu nanlo tsu ɗa a̱ kula̱nga̱sa̱ mu kula adama a na a̱ ciya̱ ili yi ishikushi.
13 Eles lhe deram dinheiro para me fazer ficar com medo e assim pecar . Aí eles poderiam acabar com o meu bom nome e me humilhar.
14 Ɗa n yaꞋin kavasa n danai, <<Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa n kagbanigbani ka na Tobiya n Sanbalatu a yaꞋankai tsu. ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n keneki ka vuka Nowadiya n eneki a na a buwai ra̱ka̱ a cigai kuneke mu wovon.>>
14 “Ó meu Deus, lembra do que Tobias e Sambalate fizeram e castiga-os. Lembra também da profetisa Noadias e dos outros profetas que tentaram me fazer ficar com medo.”
15 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin amangerenkupa n e re a ɗa o kotsoi ulinga u kumaꞋa mashilya ma a kanna ka kamanga n a tawun o wotoi u Elu.
15 As muralhas foram terminadas no dia vinte e cinco do mês de elul , depois de cinquenta e dois dias de trabalho.
16 Ana irala i tsu n uma a na i a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu a panai, ɗa wovon u ka̱na̱i le ikyamba i le i kuwa̱i. Adama a na e yeve ta̱ ulinga wa n utsura u Ka̱shile ka̱ tsu kaꞋa ci yaꞋin u ɗa.
16 Então os nossos inimigos das nações vizinhas souberam disso e ficaram desmoralizados porque todos ficaram sabendo que o trabalho havia sido feito com a ajuda do nosso Deus.
17 A̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a nanlo a aza a gbagbain a Yahuda a̱ ka̱na̱i kuɗanaka Tobiya atagarda akaka, a̱yi feu n u ɗanakai le.
17 Durante esse tempo, as autoridades dos judeus haviam escrito muitas cartas a Tobias e haviam recebido várias cartas dele.
18 Adama a na uma n a̱bunda̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Yahuda a kucuna ta̱ i ta̱ a̱ kuɓanka̱ Tobiya, adama a na a̱yi kototo ka Shekaniya kolobo ka Ara kaꞋa vuza vu Yahuda. Ko n nannai ba, Jehohanan maku ma Tobiya u zuwa ta̱ mekere ma Meshulam kolobo ka Berekiya.
18 Muita gente de Judá estava do lado de Tobias porque ele era genro de um judeu chamado Secanias, filho de Ará. Além disso, o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulã, filho de Berequias.
19 Ɗa uma a a̱ ka̱na̱i kudana mu ukuna wu usuɓi u Tobiya, kpamu o tsu bonoko yi ta̱ ili ra̱ka̱ i na mpa n dansai. Ɗa tana u ka̱na̱i ku suꞋuku mu n akaka adama a na mpa n pana wovon.
19 Na minha frente, falavam das boas coisas que Tobias havia feito e contavam a ele tudo o que eu dizia. E Tobias continuou a me mandar cartas para ver se conseguia me fazer ficar com medo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.