Neemias 5

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A na i lo ɗa uma o yoku a̱ma̱ci n ali, a̱ ka̱na̱i kuyaꞋanka aza e le aza a Yahuda mololo.
1 Por esse tempo, alguns homens e suas esposas fizeram um grande protesto contra seus irmãos judeus.
2 Adama a na aza o yoku a dana ta̱, <<A̱tsu n muku n tsu olobo nu nkere ci ta̱ n a̱bunda̱i, ci ta̱ a kuciga ilikulyaꞋa i na tsa kulyaꞋa adama a na tsu ciya̱ wuma.>>
2 Alguns deles diziam: “Nossas famílias são grandes; precisamos de mais alimento para sobreviver”.
3 Ɗa kpamu aza o yoku a danai, <<Tsu neke ta̱ ashina a̱ tsu, n ashina a itacishi, n iꞋuwa i tsa aguta, adama a na tsu ciya̱ ili kulyaꞋa ta lo tsa̱ ku kuwa̱ n kambulu.>>
3 Outros diziam: “Hipotecamos nossos campos, nossas videiras e nossas casas para conseguir comida durante este período de escassez”.
4 Aza o yoku kpamu a dana ta̱, <<Tsu kopuku ta̱ ikebe adama a na tsu tsupa mogono utafu wa ashina a̱ tsu n ashina a itacishi a̱ tsu.
4 Ainda outros diziam: “Tomamos dinheiro emprestado para pagar os impostos do rei sobre nossos campos e vinhedos.
5 A̱ tsu ta na vuza ɗa n vutoku mpasa n te. Muku n tsu nu n le ili i te i ɗa. N nannai dem ɗa a zuwai tsu tsu zuwa muku n tsu olobo nu nkere n tsu okpo agbashi. Muku mu n kere n tsu n yoku e denge le ta̱ ɗe ɗa okpoi agbashi, ama ci n utsura u na ci yaꞋan ili i yoku ba, adama a na isa ta̱ ashina n ashina a itacishi a̱ tsu.>>
5 Somos da mesma família que os ricos, e nossos filhos são iguais aos filhos deles. Contudo, somos obrigados a vender nossos filhos como escravos só para termos dinheiro suficiente para viver. Já vendemos algumas de nossas filhas, e não há nada que possamos fazer, pois nossos campos e vinhedos agora pertencem a outros”.
6 Ana mpa Nehemiya n panai mololo ma n kadanshi ka, ɗa n na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u.
6 Quando ouvi essas reclamações, fiquei muito indignado.
7 Ana n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱va̱, ɗa n nekei aza a gbagbaꞋin nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ unushi. Ɗa n danai le, <<Yi ta̱ o kuɗoro aza a̱ ɗa̱ a̱ ubuta̱ wa okopu ana yi e kunekeshe le, ali ɗa yi a ku isa i pasatangu i na i nekei le,>> Ɗa n ɓolongi ka̱bunda̱i ka uma adama a kakuna ka.
7 Depois de pensar bem na questão, repreendi os nobres e os oficiais, dizendo: “Vocês estão prejudicando seus próprios irmãos ao cobrar juros quando lhes pedem dinheiro emprestado!”. Em seguida, convoquei uma reunião pública para tratar do problema.
8 Ɗa n danai le, <<Ci yaꞋan ta̱ tsu na tsa kufuɗa adama a na ci shiba̱ aza a̱ tsu aza a Yahuda a na e dengei wa aza a na i aza a Yahuda ba. Ama ali n gogo na yi ta̱ e kudenge aza a̱ ɗa̱, ali kuyain kuɗai tsa ku tsulasaka le?>> Ɗa a paɗai bini, adama a na a̱ ciya̱ ili i kudansa ba.
8 Na reunião, eu lhes disse: “Temos feito todo o possível para resgatar nossos irmãos judeus que se venderam a estrangeiros, mas agora vocês os vendem de volta à escravidão. Quantas vezes precisaremos resgatá-los?”. E eles não tinham nada a dizer em sua defesa.
9 Ɗa n danai le, <<Ili i na yi a kuyaꞋan i ɗa i gaꞋan ba. U gaꞋan ta̱ i yongo n wovon u Ka̱shile, adama a na ka̱ta̱ irala i tsu ele na i aza a Yahuda ba, a̱ ciya̱ i na a kuyaꞋanka tsu ma̱ka̱n ba.
9 Então prossegui: “O que vocês estão fazendo não é certo! Acaso não deviam andar no temor de nosso Deus, para evitar a zombaria das nações inimigas?
10 Mpa n aza a̱ va̱ n agbashi a̱ va̱ feu ci ta̱ e kunekeshe uma okopu ikebe n ilikulyaꞋa. Ama gogo na yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ kuneke kutan n ci isai tsu pasatangu i na tsu nekei.
10 Eu, meus irmãos e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e cereal para o povo. Agora, porém, deixemos de cobrar juros!
11 Anana i bonoko le ashina e le n ashina itacishi e le n ashina a nɗanga n Zaitu n le n iꞋuwa i le n ili i na yi isai i pasatangi va dem, ugboku u te a̱ ka̱tsuma̱ ka amangatawun a ikebe n ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n, n maꞋin ma zaitu.>>
11 Devolvam-lhes hoje mesmo seus campos, seus vinhedos, seus olivais e suas casas. Devolvam também a centésima parte, os juros que cobraram quando lhes emprestaram dinheiro, cereais, vinho novo e azeite”.
12 Ɗa aza e kelime a ushuki a danai, <<Ci ta̱ a kuyaꞋan tsu na vu dansai. Ci ta̱ o kubonoko le n ucanuku le, ci kpamu o kudoku ku isa ili i yoku we le ba.>> Ɗa n ɗekushei anan Ganu ɗa n zuwai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ a kucuna e kelime ke le ka anan ganu a dana i ta̱ a kushatangu i na a dansai.
12 Eles responderam: “Devolveremos tudo e não exigiremos mais nada do povo. Faremos conforme você diz”. Então chamei os sacerdotes e fiz os nobres e os oficiais jurarem que cumpririam sua promessa.
13 Ɗa n za̱ka̱tsa̱i motogu ma̱ va̱ ɗa n danai, <<Tsu nampa tsu ɗa Ka̱shile ka̱ za̱ka̱tsa̱ vuza na baci u kpa̱ɗa̱i kushatangu uzuwakpani u ni. YaꞋan kpamu Ka̱shile ka̱ pura̱ngu ili kpaꞋa ku ni ra̱ka̱, ka̱ta̱ kpamu u ka̱sukpa̱ babu i li.>> Ɗa ka̱bunda̱i ka uma kana ko ɓolongi va kucukpai ka danai, <<Wokpo nannai>> Ɗa a cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa aza gbagbain a shatangi uzuwakpani u na a yaꞋin.
13 Depois, sacudi as dobras de meu manto e disse: “Que Deus assim os sacuda de seus lares e de suas propriedades se vocês não cumprirem o que prometeram! Que fiquem sem absolutamente nada!”. Toda a comunidade respondeu: “Amém”, e louvaram o S
14 Ko n tsu nannai, makyan ma na a zuwai mu Gomuna a̱ likuci i Yahuda, a̱ya̱ kupa n e re a na a lazai, a̱ ka̱ya̱ kamanga ko tsugono tsu mogono Atazesu, ali a kubana a̱ ka̱ya̱ ka kamangankupa n e re, mpa ko tana aza a̱ va̱ babu vuza na wi isai ilikulyaꞋa tsu mogono.
14 Durante os doze anos em que fui governador de Judá, do vigésimo ano ao trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, nem eu nem meus oficiais cobramos o tributo de alimentação ao qual tínhamos direito.
15 Anan Gomuna a na a lyaꞋi tsugono kafu mpa a takacika ta̱ uma ka̱u a̱ ubuta̱ u ku isa ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n we le, babu biꞋi ikebe ya azurufa amangere. Ali olobo aza a na i a kuyaꞋanka le ulinga a kuyaꞋanka uma a̱ra̱ɗi. Ama mpa n yaꞋan tsu le ba, adama a na mpa mi ta̱ a kupana wovon u Ka̱shile.
15 Os governadores anteriores, no entanto, haviam colocado cargas pesadas sobre o povo; exigiam uma porção de alimento e de vinho, além de quarenta peças de prata. Até mesmo os oficiais deles se aproveitavam do povo. Mas, por temor a Deus, não agi dessa maneira.
16 Adama a nannai ɗa n nekei utsura u va̱ a̱ ubuta̱ u kumaꞋasaka mashilya ma. Ɗa olobo a na i a kuyaꞋanka mu ulinga a gbaɓai kaci adama a ulinga u kumaꞋa ka, ra̱ka̱ vu tsu tsu tsula ashina ba.
16 Dediquei-me ao trabalho no muro e não adquiri terras. Exigi que todos os meus servos também trabalhassem no muro.
17 Ko n nannai aza a Yahuda nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ ele uma amangatawun n amangerenkupa (150) ɗa a lyaꞋi koɓolo nu mpa, babu biꞋi uma a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu aza a na a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu.
17 Não pedi nada, embora 150 judeus e oficiais comessem com frequência à minha mesa, além de todos os visitantes de outras terras.
18 Tsu nampa tsu ɗa a ci yaꞋanka mu ilikulyaꞋa a kana lakam. A tsu kiɗa ta̱ kanaka kete n nlala n ta̱li n na mi n tsuloboi, nu ntoku n a̱bunda̱i, a kanna dem a̱ tsu tuka̱ ta̱ edele a̱ ma̱kya̱n ma savu. Ama ko n tsu nannai mi isa ilikulyaꞋa tsu gomuna ba, adama a na uma i ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ katakaci n a̱bunda̱i.
18 Os suprimentos pelos quais eu pagava todos os dias eram um boi, seis das melhores ovelhas, e muitas aves. Além disso, a cada dez dias, precisávamos de uma grande quantidade de vinhos de todo tipo. E, no entanto, não cobrei o tributo de alimentação a que o governador tinha direito, pois o trabalho que o povo realizava já representava uma carga pesada.
19 Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa vu yaꞋanka mu kasingai adama ili i na n yaꞋankai uma a nampa a.
19 Lembra-te, ó meu Deus, de tudo que tenho feito por este povo, e abençoa-me por isso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.