Neemias 5

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A na i lo ɗa uma o yoku a̱ma̱ci n ali, a̱ ka̱na̱i kuyaꞋanka aza e le aza a Yahuda mololo.
1 Algum tempo depois, muitas pessoas, tanto homens como mulheres, começaram a reclamar contra os seus patrícios judeus.
2 Adama a na aza o yoku a dana ta̱, <<A̱tsu n muku n tsu olobo nu nkere ci ta̱ n a̱bunda̱i, ci ta̱ a kuciga ilikulyaꞋa i na tsa kulyaꞋa adama a na tsu ciya̱ wuma.>>
2 Alguns diziam: — As nossas famílias são grandes, e precisamos de trigo para nos alimentarmos e continuarmos vivos.
3 Ɗa kpamu aza o yoku a danai, <<Tsu neke ta̱ ashina a̱ tsu, n ashina a itacishi, n iꞋuwa i tsa aguta, adama a na tsu ciya̱ ili kulyaꞋa ta lo tsa̱ ku kuwa̱ n kambulu.>>
3 Outros diziam: — Para não morrermos de fome, nós tivemos de penhorar os nossos campos, as nossas plantações de uvas e as nossas casas a fim de comprar trigo.
4 Aza o yoku kpamu a dana ta̱, <<Tsu kopuku ta̱ ikebe adama a na tsu tsupa mogono utafu wa ashina a̱ tsu n ashina a itacishi a̱ tsu.
4 E outros, ainda, disseram: — Tivemos de pedir dinheiro emprestado para pagar ao rei os impostos sobre os nossos campos e plantações de uvas.
5 A̱ tsu ta na vuza ɗa n vutoku mpasa n te. Muku n tsu nu n le ili i te i ɗa. N nannai dem ɗa a zuwai tsu tsu zuwa muku n tsu olobo nu nkere n tsu okpo agbashi. Muku mu n kere n tsu n yoku e denge le ta̱ ɗe ɗa okpoi agbashi, ama ci n utsura u na ci yaꞋan ili i yoku ba, adama a na isa ta̱ ashina n ashina a itacishi a̱ tsu.>>
5 Acontece que nós somos da mesma raça dos nossos patrícios judeus, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, nós temos de fazer com que os nossos filhos trabalhem como escravos. Algumas das nossas filhas já foram vendidas como escravas. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas plantações de uvas foram tomados de nós.
6 Ana mpa Nehemiya n panai mololo ma n kadanshi ka, ɗa n na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u.
6 Quando eu, Neemias, ouvi essas queixas, fiquei zangado
7 Ana n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱va̱, ɗa n nekei aza a gbagbaꞋin nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ unushi. Ɗa n danai le, <<Yi ta̱ o kuɗoro aza a̱ ɗa̱ a̱ ubuta̱ wa okopu ana yi e kunekeshe le, ali ɗa yi a ku isa i pasatangu i na i nekei le,>> Ɗa n ɓolongi ka̱bunda̱i ka uma adama a kakuna ka.
7 e resolvi fazer alguma coisa. Repreendi as autoridades do povo e os oficiais e disse: — Vocês estão explorando os seus irmãos! Depois de pensar nisso, eu reuni todo o povo a fim de tratar desse problema
8 Ɗa n danai le, <<Ci yaꞋan ta̱ tsu na tsa kufuɗa adama a na ci shiba̱ aza a̱ tsu aza a Yahuda a na e dengei wa aza a na i aza a Yahuda ba. Ama ali n gogo na yi ta̱ e kudenge aza a̱ ɗa̱, ali kuyain kuɗai tsa ku tsulasaka le?>> Ɗa a paɗai bini, adama a na a̱ ciya̱ ili i kudansa ba.
8 e disse: — De acordo com as nossas posses, nós temos comprado dos estrangeiros os nossos patrícios judeus que tiveram de se vender a eles como escravos. E agora vocês, que são judeus, estão forçando os seus próprios patrícios a se venderem a vocês! As autoridades ficaram caladas e não acharam nada para responder.
9 Ɗa n danai le, <<Ili i na yi a kuyaꞋan i ɗa i gaꞋan ba. U gaꞋan ta̱ i yongo n wovon u Ka̱shile, adama a na ka̱ta̱ irala i tsu ele na i aza a Yahuda ba, a̱ ciya̱ i na a kuyaꞋanka tsu ma̱ka̱n ba.
9 Então eu disse: — O que vocês estão fazendo é errado! Vocês deviam
10 Mpa n aza a̱ va̱ n agbashi a̱ va̱ feu ci ta̱ e kunekeshe uma okopu ikebe n ilikulyaꞋa. Ama gogo na yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ kuneke kutan n ci isai tsu pasatangu i na tsu nekei.
10 Eu, e os meus companheiros, e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e trigo ao povo. E agora vamos perdoar essa dívida.
11 Anana i bonoko le ashina e le n ashina itacishi e le n ashina a nɗanga n Zaitu n le n iꞋuwa i le n ili i na yi isai i pasatangi va dem, ugboku u te a̱ ka̱tsuma̱ ka amangatawun a ikebe n ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n, n maꞋin ma zaitu.>>
11 Portanto, vocês também, perdoem todas as dívidas deles — dinheiro, vinho ou azeite. E devolvam agora mesmo os seus campos, as suas plantações de uvas e de oliveiras e as suas casas!
12 Ɗa aza e kelime a ushuki a danai, <<Ci ta̱ a kuyaꞋan tsu na vu dansai. Ci ta̱ o kubonoko le n ucanuku le, ci kpamu o kudoku ku isa ili i yoku we le ba.>> Ɗa n ɗekushei anan Ganu ɗa n zuwai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ a kucuna e kelime ke le ka anan ganu a dana i ta̱ a kushatangu i na a dansai.
12 As autoridades responderam: — Está bem. Nós vamos fazer o que você está dizendo. Vamos devolver as propriedades e não vamos cobrar as dívidas. Então eu chamei os sacerdotes e fiz as autoridades jurarem que cumpririam essa promessa.
13 Ɗa n za̱ka̱tsa̱i motogu ma̱ va̱ ɗa n danai, <<Tsu nampa tsu ɗa Ka̱shile ka̱ za̱ka̱tsa̱ vuza na baci u kpa̱ɗa̱i kushatangu uzuwakpani u ni. YaꞋan kpamu Ka̱shile ka̱ pura̱ngu ili kpaꞋa ku ni ra̱ka̱, ka̱ta̱ kpamu u ka̱sukpa̱ babu i li.>> Ɗa ka̱bunda̱i ka uma kana ko ɓolongi va kucukpai ka danai, <<Wokpo nannai>> Ɗa a cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa aza gbagbain a shatangi uzuwakpani u na a yaꞋin.
13 Depois tirei a faixa que usava na cintura e a sacudi. E disse: — É assim que Deus vai sacudir qualquer um de vocês que não cumprir a sua promessa. Deus tirará dele a sua casa e tudo o que ele tem e o deixará sem nada. E todos os que estavam ali disseram: — Aí louvaram a Deus, o
14 Ko n tsu nannai, makyan ma na a zuwai mu Gomuna a̱ likuci i Yahuda, a̱ya̱ kupa n e re a na a lazai, a̱ ka̱ya̱ kamanga ko tsugono tsu mogono Atazesu, ali a kubana a̱ ka̱ya̱ ka kamangankupa n e re, mpa ko tana aza a̱ va̱ babu vuza na wi isai ilikulyaꞋa tsu mogono.
14 Durante os doze anos em que fui governador da terra de Judá, desde o ano vinte do reinado de Artaxerxes até o ano trinta e dois, nem eu nem os meus parentes comemos a comida a que eu tinha direito como governador.
15 Anan Gomuna a na a lyaꞋi tsugono kafu mpa a takacika ta̱ uma ka̱u a̱ ubuta̱ u ku isa ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n we le, babu biꞋi ikebe ya azurufa amangere. Ali olobo aza a na i a kuyaꞋanka le ulinga a kuyaꞋanka uma a̱ra̱ɗi. Ama mpa n yaꞋan tsu le ba, adama a na mpa mi ta̱ a kupana wovon u Ka̱shile.
15 Antes de mim, os governadores tinham sido uma carga para o povo e haviam exigido que o povo pagasse quarenta barras de prata por dia a fim de comprar comida e vinho. Até os seus empregados exploravam o povo. Mas eu agi de modo diferente porque temia a Deus .
16 Adama a nannai ɗa n nekei utsura u va̱ a̱ ubuta̱ u kumaꞋasaka mashilya ma. Ɗa olobo a na i a kuyaꞋanka mu ulinga a gbaɓai kaci adama a ulinga u kumaꞋa ka, ra̱ka̱ vu tsu tsu tsula ashina ba.
16 Trabalhei com todas as minhas forças na reconstrução da muralha e não comprei nenhuma propriedade. E todos os meus empregados ajudaram na reconstrução.
17 Ko n nannai aza a Yahuda nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ ele uma amangatawun n amangerenkupa (150) ɗa a lyaꞋi koɓolo nu mpa, babu biꞋi uma a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu aza a na a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu.
17 Também hospedei na minha casa cento e cinquenta judeus e os seus chefes, além de todas as pessoas das nações vizinhas que vinham à minha casa.
18 Tsu nampa tsu ɗa a ci yaꞋanka mu ilikulyaꞋa a kana lakam. A tsu kiɗa ta̱ kanaka kete n nlala n ta̱li n na mi n tsuloboi, nu ntoku n a̱bunda̱i, a kanna dem a̱ tsu tuka̱ ta̱ edele a̱ ma̱kya̱n ma savu. Ama ko n tsu nannai mi isa ilikulyaꞋa tsu gomuna ba, adama a na uma i ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ katakaci n a̱bunda̱i.
18 Todos os dias eu mandava preparar um boi, seis ovelhas das melhores e muitas galinhas. E cada dez dias eu mandava vir uma nova remessa de vinho. Mas eu sabia que o povo tinha de trabalhar no pesado; por isso, não pedi o dinheiro da comida a que eu, como governador, tinha direito.
19 Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa vu yaꞋanka mu kasingai adama ili i na n yaꞋankai uma a nampa a.
19 “Ó Deus, eu te peço que leves em conta tudo o que fiz por este povo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.