Neemias 5
asg (ASG) vs NAA
1 A na i lo ɗa uma o yoku a̱ma̱ci n ali, a̱ ka̱na̱i kuyaꞋanka aza e le aza a Yahuda mololo.
1 Então se levantou grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Adama a na aza o yoku a dana ta̱, <<A̱tsu n muku n tsu olobo nu nkere ci ta̱ n a̱bunda̱i, ci ta̱ a kuciga ilikulyaꞋa i na tsa kulyaꞋa adama a na tsu ciya̱ wuma.>>
2 Porque havia os que diziam: — Somos muitos, nós, os nossos filhos e as nossas filhas. Precisamos conseguir trigo, para que possamos comer e continuar vivos.
3 Ɗa kpamu aza o yoku a danai, <<Tsu neke ta̱ ashina a̱ tsu, n ashina a itacishi, n iꞋuwa i tsa aguta, adama a na tsu ciya̱ ili kulyaꞋa ta lo tsa̱ ku kuwa̱ n kambulu.>>
3 Também houve os que diziam: — Nós tivemos de hipotecar as nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo em meio a esta fome.
4 Aza o yoku kpamu a dana ta̱, <<Tsu kopuku ta̱ ikebe adama a na tsu tsupa mogono utafu wa ashina a̱ tsu n ashina a itacishi a̱ tsu.
4 Houve ainda os que diziam: — Pegamos dinheiro emprestado até para pagar ao rei o tributo sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 A̱ tsu ta na vuza ɗa n vutoku mpasa n te. Muku n tsu nu n le ili i te i ɗa. N nannai dem ɗa a zuwai tsu tsu zuwa muku n tsu olobo nu nkere n tsu okpo agbashi. Muku mu n kere n tsu n yoku e denge le ta̱ ɗe ɗa okpoi agbashi, ama ci n utsura u na ci yaꞋan ili i yoku ba, adama a na isa ta̱ ashina n ashina a itacishi a̱ tsu.>>
5 Nós somos da mesma carne que os nossos compatriotas, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, eis que sujeitamos os nossos filhos e as nossas filhas para serem escravos. Algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas vinhas já são de outros.
6 Ana mpa Nehemiya n panai mololo ma n kadanshi ka, ɗa n na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u.
6 Fiquei muito irritado ao ouvir estas palavras e o clamor deles.
7 Ana n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱va̱, ɗa n nekei aza a gbagbaꞋin nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ unushi. Ɗa n danai le, <<Yi ta̱ o kuɗoro aza a̱ ɗa̱ a̱ ubuta̱ wa okopu ana yi e kunekeshe le, ali ɗa yi a ku isa i pasatangu i na i nekei le,>> Ɗa n ɓolongi ka̱bunda̱i ka uma adama a kakuna ka.
7 Depois de ter pensado bem a respeito disso, repreendi os nobres e magistrados e lhes disse: — Vocês são exploradores, cada um para com o seu irmão! E convoquei uma grande assembleia contra eles.
8 Ɗa n danai le, <<Ci yaꞋan ta̱ tsu na tsa kufuɗa adama a na ci shiba̱ aza a̱ tsu aza a Yahuda a na e dengei wa aza a na i aza a Yahuda ba. Ama ali n gogo na yi ta̱ e kudenge aza a̱ ɗa̱, ali kuyain kuɗai tsa ku tsulasaka le?>> Ɗa a paɗai bini, adama a na a̱ ciya̱ ili i kudansa ba.
8 Disse-lhes: — Nós, de acordo com as nossas posses, resgatamos os judeus, nossos compatriotas, que foram vendidos aos gentios. E agora vocês estão querendo vender os seus compatriotas, para que tenhamos de comprá-los outra vez? Então eles se calaram e não acharam o que responder.
9 Ɗa n danai le, <<Ili i na yi a kuyaꞋan i ɗa i gaꞋan ba. U gaꞋan ta̱ i yongo n wovon u Ka̱shile, adama a na ka̱ta̱ irala i tsu ele na i aza a Yahuda ba, a̱ ciya̱ i na a kuyaꞋanka tsu ma̱ka̱n ba.
9 Disse mais: — Não é bom o que vocês estão fazendo. Não é fato que vocês deviam andar no temor do nosso Deus, para evitar a vergonha diante de nossos inimigos, os gentios?
10 Mpa n aza a̱ va̱ n agbashi a̱ va̱ feu ci ta̱ e kunekeshe uma okopu ikebe n ilikulyaꞋa. Ama gogo na yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ kuneke kutan n ci isai tsu pasatangu i na tsu nekei.
10 Também eu, os meus companheiros e os meus servos lhes demos dinheiro emprestado e trigo. Mas, por favor, vamos parar com esta exploração.
11 Anana i bonoko le ashina e le n ashina itacishi e le n ashina a nɗanga n Zaitu n le n iꞋuwa i le n ili i na yi isai i pasatangi va dem, ugboku u te a̱ ka̱tsuma̱ ka amangatawun a ikebe n ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n, n maꞋin ma zaitu.>>
11 Peço que hoje mesmo vocês lhes restituam as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, bem como a porcentagem do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite, que vocês exigiram deles.
12 Ɗa aza e kelime a ushuki a danai, <<Ci ta̱ a kuyaꞋan tsu na vu dansai. Ci ta̱ o kubonoko le n ucanuku le, ci kpamu o kudoku ku isa ili i yoku we le ba.>> Ɗa n ɗekushei anan Ganu ɗa n zuwai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ a kucuna e kelime ke le ka anan ganu a dana i ta̱ a kushatangu i na a dansai.
12 Eles responderam: — Vamos restituir e nada pediremos deles. Faremos o que você está dizendo. Então chamei os sacerdotes e, na presença destes, fiz com que jurassem que fariam o que prometeram.
13 Ɗa n za̱ka̱tsa̱i motogu ma̱ va̱ ɗa n danai, <<Tsu nampa tsu ɗa Ka̱shile ka̱ za̱ka̱tsa̱ vuza na baci u kpa̱ɗa̱i kushatangu uzuwakpani u ni. YaꞋan kpamu Ka̱shile ka̱ pura̱ngu ili kpaꞋa ku ni ra̱ka̱, ka̱ta̱ kpamu u ka̱sukpa̱ babu i li.>> Ɗa ka̱bunda̱i ka uma kana ko ɓolongi va kucukpai ka danai, <<Wokpo nannai>> Ɗa a cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa aza gbagbain a shatangi uzuwakpani u na a yaꞋin.
13 Também sacudi o meu manto e disse: — Que Deus faça o mesmo, sacudindo para fora de sua casa e de seu trabalho todo aquele que não cumprir esta promessa! Que assim seja sacudido e despojado. E toda a congregação respondeu: — Amém! E louvaram o
14 Ko n tsu nannai, makyan ma na a zuwai mu Gomuna a̱ likuci i Yahuda, a̱ya̱ kupa n e re a na a lazai, a̱ ka̱ya̱ kamanga ko tsugono tsu mogono Atazesu, ali a kubana a̱ ka̱ya̱ ka kamangankupa n e re, mpa ko tana aza a̱ va̱ babu vuza na wi isai ilikulyaꞋa tsu mogono.
14 Também desde o dia em que fui nomeado governador na terra de Judá, desde o vigésimo ano até o trigésimo segundo ano do reinado de Artaxerxes, doze anos, nem eu nem os meus companheiros comemos o pão que me cabia como governador.
15 Anan Gomuna a na a lyaꞋi tsugono kafu mpa a takacika ta̱ uma ka̱u a̱ ubuta̱ u ku isa ilikulyaꞋa n ma̱kya̱n we le, babu biꞋi ikebe ya azurufa amangere. Ali olobo aza a na i a kuyaꞋanka le ulinga a kuyaꞋanka uma a̱ra̱ɗi. Ama mpa n yaꞋan tsu le ba, adama a na mpa mi ta̱ a kupana wovon u Ka̱shile.
15 Mas os primeiros governadores, que estiveram antes de mim, oprimiram o povo e tomaram dele pão e vinho, além de quarenta moedas de prata. Até os seus servos dominavam sobre o povo. Eu, porém, não fiz assim, por causa do temor de Deus.
16 Adama a nannai ɗa n nekei utsura u va̱ a̱ ubuta̱ u kumaꞋasaka mashilya ma. Ɗa olobo a na i a kuyaꞋanka mu ulinga a gbaɓai kaci adama a ulinga u kumaꞋa ka, ra̱ka̱ vu tsu tsu tsula ashina ba.
16 Pelo contrário, também trabalhei na reconstrução da muralha, sem comprar nenhuma terra. E todos os meus servos se ajuntaram ali para a obra.
17 Ko n nannai aza a Yahuda nu nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ ele uma amangatawun n amangerenkupa (150) ɗa a lyaꞋi koɓolo nu mpa, babu biꞋi uma a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu aza a na a̱ ida̱shi u ka̱ra̱Ꞌi n a̱tsu.
17 Também hospedei cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados, além daqueles das nações vizinhas que vinham até nós.
18 Tsu nampa tsu ɗa a ci yaꞋanka mu ilikulyaꞋa a kana lakam. A tsu kiɗa ta̱ kanaka kete n nlala n ta̱li n na mi n tsuloboi, nu ntoku n a̱bunda̱i, a kanna dem a̱ tsu tuka̱ ta̱ edele a̱ ma̱kya̱n ma savu. Ama ko n tsu nannai mi isa ilikulyaꞋa tsu gomuna ba, adama a na uma i ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ katakaci n a̱bunda̱i.
18 O que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas. Também à minha custa eram preparadas aves e, de dez em dez dias, muito vinho de todos os tipos. Nem por isso exigi o pão devido ao governador, porque a servidão deste povo era grande.
19 Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa vu yaꞋanka mu kasingai adama ili i na n yaꞋankai uma a nampa a.
19 “Lembra-te de mim para meu bem, ó meu Deus, e de tudo o que fiz por este povo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.