Neemias 4
asg (ASG) vs NVT
1 Ana Sanbalatu u panai a̱tsu aza a Yahuda ci gita̱ ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma, ɗa u yaꞋin wupa ka̱u u zoꞋoshi tsu.
1 Sambalate ficou furioso quando soube que estávamos reconstruindo o muro. Indignou-se e zombou dos judeus.
2 Ɗa kpamu u dansai e kelime ka aza a̱ ni n osoji a aza Samariya, u danai, <<Yiɗa̱i uma a Yahuda aza a unambi wu utsura a nampa i a kuyaꞋan? Ene ta̱ i ta̱ a kufuɗa kumaꞋasaka mashilya ma n ka̱ci ke le? Ko i ta̱ a kuyaꞋan alyuka ɗa? I ca ni a kuciga kukotso ulinga wa kanna kete? Ko ene i ta̱ a kufuɗa o bonoko kaginga ka atali a na a̱ kula̱i va n wuma tsu na ishi?>>
2 Disse na presença de seus companheiros e dos oficiais do exército samaritano: “O que esse punhado de judeus fracos pensa que está fazendo? Imaginam que serão capazes de construir o muro em um dia só porque ofereceram alguns sacrifícios? Pensam que podem fazer algo com as pedras queimadas que tiraram de um monte de entulho?”.
3 Ɗa Tobiya vuza vu Amona vuna wi kashani ɗevu n a̱yi u danai, <<Mashilya ma na i a kumaꞋa va mesheꞋe ma kakamba ma kumba baci maꞋa mi ta̱ a̱ kuyikpa̱.>>
3 Tobias, o amonita, estava ao seu lado e comentou: “Basta uma raposa subir lá, e esse muro de pedra desaba!”.
4 Ɗa mpa Nehemiya n yaꞋin avasa n danai, pana tsu na o goyoi tsu Ka̱shile ka̱ tsu, yaꞋan ishikushi i na i a kuyaꞋanka tsu i bono a kaci ke le. Ka̱ta̱ a̱ pura̱ le a banka tsugbashi a iɗika i yoku ci ili i gbani i na a̱ pura̱i a̱ ubuta̱ u ku.
4 Então orei: “Ouve-nos, nosso Deus, pois estamos sendo ridicularizados. Que essa zombaria caia sobre a cabeça deles, e que eles próprios se tornem prisioneiros numa terra estrangeira!
5 Ka̱ta̱ vu cinukpaka le unushi u na a yaꞋin ba, ka̱ta̱ kpamu vu takpaka le unushi u na a yaꞋankai nu ba, adama a na a shika tsu ta̱ a̱tsu a maꞋin.
5 Não ignores sua culpa. Não apagues seus pecados, pois provocaram tua ira aqui, diante dos construtores”.
6 Ɗa tsu lyaꞋi kelime n kumaꞋa mashilya ma ali ma yawai kagimi ka ugaɗi ka̱ ni, tsu gasakai likuci ya ra̱ka̱, adama a na uma a yaꞋan ta̱ ulinga wa n a̱ɗu ra̱ka̱.
6 Por fim, o muro foi reconstruído até metade de sua altura ao redor de toda a cidade, pois o povo trabalhou com entusiasmo.
7 Ama a na Sanbalatu n Tobiya n aza Arabiya n Amona n Ashidodu a panai ulinga u kulapulu ku mashilya ma Urushelima ma wi ta̱ a kulyaꞋa kelime, kpamu uɓon una a̱ la̱nga̱sa̱i va u ɗa u yaꞋan ta̱ u lapuli, ɗa a yaꞋin wupa ka̱u.
7 No entanto, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas souberam que a obra avançava e que as brechas no muro de Jerusalém estavam sendo fechadas, encheram-se de ira.
8 Ɗa ra̱ka̱ vu le a gbaɓai kaci adama a na a bana a yaꞋan kuvon n aza Urushelima, ka̱ta̱ a̱ tuka̱ nu nripula̱.
8 Eles planejaram vir, lutar contra Jerusalém e causar confusão em nosso meio.
9 Ama ɗa ci yaꞋin kavasa u Ka̱shile ka̱ tsu, ɗa tsu zuwai aza a kindi inda le kanna n kayin.
9 Mas nós oramos a nosso Deus e colocamos guardas na cidade de dia e de noite para nos proteger.
10 Ɗa aza a Yahuda a danai,
10 Então o povo de Judá começou a se queixar: “Os trabalhadores estão cansados, e ainda há muito entulho para remover. Não seremos capazes de construir o muro sozinhos”.
11 Ɗa Irala i tsu i danai, <<Kafu e yeve i na i lo ko ene tsu, ci ta̱ a kuꞋuwa wu e le tsu una le, ka̱ta̱ tsu shamgbatangu ulinga u kumaꞋa wa.>>
11 Enquanto isso, nossos inimigos diziam: “Antes que eles se deem conta do que está acontecendo, cairemos sobre eles e os mataremos, acabando com seu trabalho”.
12 Ama makyan n a̱bunda̱i aza a Yahuda a na i a̱ ida̱shi ɗevu n irala i tsu, a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n a danai kusheshe ku na irala i tsu i a yaꞋanka tsu.
12 Os judeus que moravam perto dos inimigos nos disseram diversas vezes: “Eles virão de todas as direções e nos atacarão!”.
13 Ta n zuwai uma a o foɓuso nannai, n peciki le tsu na i a kumaci ku le a̱ ubuta̱ u na ka̱ta̱ o kotso kumaꞋa mashilya ma ba. Uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u le otokobi n ayaꞋa nu njiki.
13 Por isso, coloquei guardas armados atrás das partes mais baixas do muro e nos lugares mais expostos. Dividi-os por famílias, para que montassem guarda armados com espadas, lanças e arcos.
14 Ana menei tsu na kakuna ka ki, ɗa n ɗa̱nga̱i n ɓolongi aza gbagbain n nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a na a buwai n danai, <<Ka̱ta̱ i pana wovon wi irala i tsu ba. Ciɓai Vuzavaguɗu wi ta̱ n tsugbayin kpamu ili i wovon, yaꞋin kuvon adama a̱ muku n ɗa̱ olobo nu nkere n ɗa̱ n a̱ma̱ci a̱ ɗa̱, n iꞋuwa i ɗa̱.>>
14 Examinei a situação, reuni os nobres, os oficiais e o restante do povo e lhes disse: “Não tenham medo do inimigo! Lembrem-se do Senhor, que é grande e temível, e lutem por seus irmãos, seus filhos, suas filhas, suas esposas e seus lares!”.
15 Ana irala i tsu a̱ ciya̱i kuyeve tsu yeve ta̱ kusheshe ku le, ɗa kpamu Ka̱shile ka̱ sa̱nka̱i le kushatangu kusheshe ku le. Ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu bonoi a̱ ubuta̱ u maꞋasaka mashilya ma.
15 Quando nossos inimigos descobriram que sabíamos de seus planos e que Deus os havia frustrado, todos nós voltamos ao trabalho no muro.
16 Ili i na i ɗikai a kanna ka nanlo, aza o yoku a kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa mashilya ma aza o yoku tamkpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon, nsara n nra̱ga̱ nu njiki nu ntogu mi iyim. Ɗa aza kelime e peciki ka̱ci ke le a shamgbai a̱ ka̱ca̱pa̱ ka aza a Yahuda.
16 Dali em diante, porém, apenas metade de meus homens trabalhava, pois a outra metade ficava de guarda com lanças, escudos, arcos e couraças. Os líderes ficavam na retaguarda de todo o povo de Judá,
17 Aza a na i a kumaꞋa mashilya ma n aza a na i a kuɗika ucanuku a̱ ka̱na̱i kuɗika u ɗa n kukiye ku te, kukiye ku te tankpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon.
17 que construía o muro. Os trabalhadores prosseguiram com a obra; com uma das mãos levavam as cargas, enquanto, com a outra, seguravam uma arma.
18 KamaꞋi dem ki ta̱ u woki n kotokobi ka̱ ni a makyan ma na wi a kumaꞋa. Ama vuza na wa̱ kulika̱ kavana wi ta̱ ɗevu nu mpa.
18 Todos os construtores tinham uma espada presa à cintura. O tocador de trombeta ficava comigo para dar o sinal de alerta.
19 Ɗa n danai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a gbagbain n uma a na a buwai, n danai, <<Ulinga wa u gbayin u ɗa, kpamu u ɗa wi ta̱ u pecekushi, a̱tsu feu cita̱ upecekushi dadaꞋin n vu toku a̱ ubuta̱ u kumaꞋa mashilya ma.
19 Então expliquei aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: “A obra é extensa, e estamos muito separados uns dos outros ao longo do muro.
20 Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i ɓolongu ɗe a̱ ubuta̱ wa, Ka̱shile ka̱ tsu ki ta̱ a kuyaꞋan vishili adama a̱ tsu.>>
20 Quando ouvirem o toque da trombeta, corram para onde ele soar. Nosso Deus lutará por nós”.
21 Ta ci lyaꞋi kelime n kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa wa nannai a kanna lakam n usana ali ubuta̱ u yimba̱na̱, kagimi ka̱ tsu a ulinga u mashilya, kagimi ka̱ tsu ko yoku tankpamu uɓa̱ni nu nsara.
21 Trabalhávamos o dia inteiro, do nascer ao pôr do sol, e metade dos homens estava sempre de guarda.
22 A makyan ma nanlo n dana ta̱ uma a, <<YaꞋan vuma dem koɓolo n ka̱ɓa̱nki ka̱ ulinga ka̱ ni a̱ da̱sa̱ngu a Urushelima, adama a na a̱ la̱na̱ likuci ya n kayin, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋan ulinga n kana.>>
22 Nessa ocasião, eu disse aos que moravam fora dos muros que passassem a noite em Jerusalém. Assim, eles e seus servos poderiam ajudar na guarda à noite e trabalhar durante o dia.
23 Adama nannai mpa ko aza a̱ va̱, ko agbashi a̱ va̱, n aza a kinda a na i koɓolo nu mpa, babu vuza na u foɗoi motogu ma̱ ni. Yaba dem uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u ni.
23 Nenhum de nós — nem eu, nem meus parentes, nem meus servos, nem os guardas que estavam comigo — trocava de roupa. Carregávamos sempre nossas armas, até mesmo quando íamos beber água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.