Neemias 4
asg (ASG) vs BKJ
1 Ana Sanbalatu u panai a̱tsu aza a Yahuda ci gita̱ ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma, ɗa u yaꞋin wupa ka̱u u zoꞋoshi tsu.
1 Todavia, sucedeu que, quando Sambalate ouviu que nós edificávamos a muralha, ele ficou enfurecido, e teve grande indignação, e zombou dos judeus.
2 Ɗa kpamu u dansai e kelime ka aza a̱ ni n osoji a aza Samariya, u danai, <<Yiɗa̱i uma a Yahuda aza a unambi wu utsura a nampa i a kuyaꞋan? Ene ta̱ i ta̱ a kufuɗa kumaꞋasaka mashilya ma n ka̱ci ke le? Ko i ta̱ a kuyaꞋan alyuka ɗa? I ca ni a kuciga kukotso ulinga wa kanna kete? Ko ene i ta̱ a kufuɗa o bonoko kaginga ka atali a na a̱ kula̱i va n wuma tsu na ishi?>>
2 E ele falou diante dos seus irmãos e do exército de Samaria, e disse: O que fazem estes fracos judeus? Fortificar-se-ão? Sacrificarão? Acabarão eles em um dia? Reavivarão as pedras dos montes de entulho que estão queimadas?
3 Ɗa Tobiya vuza vu Amona vuna wi kashani ɗevu n a̱yi u danai, <<Mashilya ma na i a kumaꞋa va mesheꞋe ma kakamba ma kumba baci maꞋa mi ta̱ a̱ kuyikpa̱.>>
3 Ora, Tobias, o amonita estava junto a ele, e disse: Mesmo que eles edifiquem, se uma raposa subir, ela porá abaixo a sua muralha de pedra.
4 Ɗa mpa Nehemiya n yaꞋin avasa n danai, pana tsu na o goyoi tsu Ka̱shile ka̱ tsu, yaꞋan ishikushi i na i a kuyaꞋanka tsu i bono a kaci ke le. Ka̱ta̱ a̱ pura̱ le a banka tsugbashi a iɗika i yoku ci ili i gbani i na a̱ pura̱i a̱ ubuta̱ u ku.
4 Ouve, ó nosso Deus; porque somos desprezados; e torna o opróbrio sobre as suas próprias cabeças, e entrega-os por presa na terra do cativeiro;
5 Ka̱ta̱ vu cinukpaka le unushi u na a yaꞋin ba, ka̱ta̱ kpamu vu takpaka le unushi u na a yaꞋankai nu ba, adama a na a shika tsu ta̱ a̱tsu a maꞋin.
5 e não cubras a sua iniquidade, e que o seu pecado não seja apagado de diante de ti; porquanto eles têm te provocado à ira diante dos edificadores.
6 Ɗa tsu lyaꞋi kelime n kumaꞋa mashilya ma ali ma yawai kagimi ka ugaɗi ka̱ ni, tsu gasakai likuci ya ra̱ka̱, adama a na uma a yaꞋan ta̱ ulinga wa n a̱ɗu ra̱ka̱.
6 Assim, nós edificamos a muralha; e toda muralha se completou até a metade; porque o povo tinha a mente para o trabalho.
7 Ama a na Sanbalatu n Tobiya n aza Arabiya n Amona n Ashidodu a panai ulinga u kulapulu ku mashilya ma Urushelima ma wi ta̱ a kulyaꞋa kelime, kpamu uɓon una a̱ la̱nga̱sa̱i va u ɗa u yaꞋan ta̱ u lapuli, ɗa a yaꞋin wupa ka̱u.
7 Porém, sucedeu que, quando Sambalate e Tobias, e os árabes, e os amonitas, e os asdoditas, ouviram que as muralhas de Jerusalém estavam erigidas, e que as fendas começavam a ser fechadas, eles então ficaram mui enfurecidos,
8 Ɗa ra̱ka̱ vu le a gbaɓai kaci adama a na a bana a yaꞋan kuvon n aza Urushelima, ka̱ta̱ a̱ tuka̱ nu nripula̱.
8 e todos juntos conspiraram para vir e lutar contra Jerusalém, e impedi-los.
9 Ama ɗa ci yaꞋin kavasa u Ka̱shile ka̱ tsu, ɗa tsu zuwai aza a kindi inda le kanna n kayin.
9 Todavia, nós fizemos a nossa oração ao nosso Deus, e posicionamos uma guarda contra eles, dia e noite, por sua causa.
10 Ɗa aza a Yahuda a danai,
10 E Judá disse: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e há muito entulho; de modo que não somos capazes de edificar a muralha.
11 Ɗa Irala i tsu i danai, <<Kafu e yeve i na i lo ko ene tsu, ci ta̱ a kuꞋuwa wu e le tsu una le, ka̱ta̱ tsu shamgbatangu ulinga u kumaꞋa wa.>>
11 E os nossos adversários disseram: Eles não saberão, nem verão, até que entremos no seu meio, e os matemos, e façamos cessar a obra.
12 Ama makyan n a̱bunda̱i aza a Yahuda a na i a̱ ida̱shi ɗevu n irala i tsu, a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n a danai kusheshe ku na irala i tsu i a yaꞋanka tsu.
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, nos disseram dez vezes: De todos os lugares, tornarão contra nós.
13 Ta n zuwai uma a o foɓuso nannai, n peciki le tsu na i a kumaci ku le a̱ ubuta̱ u na ka̱ta̱ o kotso kumaꞋa mashilya ma ba. Uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u le otokobi n ayaꞋa nu njiki.
13 Por isso eu pus nos lugares mais baixos atrás da muralha, e nos lugares mais altos, pus o povo segundo as suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos.
14 Ana menei tsu na kakuna ka ki, ɗa n ɗa̱nga̱i n ɓolongi aza gbagbain n nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a na a buwai n danai, <<Ka̱ta̱ i pana wovon wi irala i tsu ba. Ciɓai Vuzavaguɗu wi ta̱ n tsugbayin kpamu ili i wovon, yaꞋin kuvon adama a̱ muku n ɗa̱ olobo nu nkere n ɗa̱ n a̱ma̱ci a̱ ɗa̱, n iꞋuwa i ɗa̱.>>
14 E eu olhava, e me levantava, e dizia aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, que é grande e terrível, e luta pelos vossos irmãos, vossos filhos, e vossas filhas, vossas esposas e vossas casas.
15 Ana irala i tsu a̱ ciya̱i kuyeve tsu yeve ta̱ kusheshe ku le, ɗa kpamu Ka̱shile ka̱ sa̱nka̱i le kushatangu kusheshe ku le. Ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu bonoi a̱ ubuta̱ u maꞋasaka mashilya ma.
15 E sucedeu que, quando os nossos inimigos ouviram que isto era sabido por nós, e que Deus havia transformado o conselho deles em nada, todos nós retornamos à muralha, cada um para o seu trabalho.
16 Ili i na i ɗikai a kanna ka nanlo, aza o yoku a kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa mashilya ma aza o yoku tamkpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon, nsara n nra̱ga̱ nu njiki nu ntogu mi iyim. Ɗa aza kelime e peciki ka̱ci ke le a shamgbai a̱ ka̱ca̱pa̱ ka aza a Yahuda.
16 E sucedeu que, daquele tempo em diante, metade dos meus servos trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos, e as couraças; e os governantes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 Aza a na i a kumaꞋa mashilya ma n aza a na i a kuɗika ucanuku a̱ ka̱na̱i kuɗika u ɗa n kukiye ku te, kukiye ku te tankpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon.
17 Aqueles que edificavam sobre a muralha, e aqueles que levavam as cargas, com aqueles que carregavam, cada um com uma das suas mãos trabalhava na obra, e com a outra mão segurava uma arma.
18 KamaꞋi dem ki ta̱ u woki n kotokobi ka̱ ni a makyan ma na wi a kumaꞋa. Ama vuza na wa̱ kulika̱ kavana wi ta̱ ɗevu nu mpa.
18 Porque os edificadores, cada um tinha a sua espada cingida ao seu lado, e assim edificavam. E aquele que soava a trombeta estava junto a mim.
19 Ɗa n danai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a gbagbain n uma a na a buwai, n danai, <<Ulinga wa u gbayin u ɗa, kpamu u ɗa wi ta̱ u pecekushi, a̱tsu feu cita̱ upecekushi dadaꞋin n vu toku a̱ ubuta̱ u kumaꞋa mashilya ma.
19 E eu disse aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: A obra é grande e extensa, e nós estamos separados sobre a muralha, um longe do outro.
20 Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i ɓolongu ɗe a̱ ubuta̱ wa, Ka̱shile ka̱ tsu ki ta̱ a kuyaꞋan vishili adama a̱ tsu.>>
20 Portanto, no lugar que ouvirdes o som da trombeta, correi ali até nós; o nosso Deus lutará por nós.
21 Ta ci lyaꞋi kelime n kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa wa nannai a kanna lakam n usana ali ubuta̱ u yimba̱na̱, kagimi ka̱ tsu a ulinga u mashilya, kagimi ka̱ tsu ko yoku tankpamu uɓa̱ni nu nsara.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles segurava as lanças desde o levantar da manhã até que as estrelas aparecessem.
22 A makyan ma nanlo n dana ta̱ uma a, <<YaꞋan vuma dem koɓolo n ka̱ɓa̱nki ka̱ ulinga ka̱ ni a̱ da̱sa̱ngu a Urushelima, adama a na a̱ la̱na̱ likuci ya n kayin, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋan ulinga n kana.>>
22 De modo semelhante, naquele tempo, eu disse ao povo: Que cada um com o seu servo se aloje na parte interna de Jerusalém, para que à noite eles possam ser uma guarda para nós, e trabalhem de dia.
23 Adama nannai mpa ko aza a̱ va̱, ko agbashi a̱ va̱, n aza a kinda a na i koɓolo nu mpa, babu vuza na u foɗoi motogu ma̱ ni. Yaba dem uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u ni.
23 Assim, nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam, nenhum de nós tirava as suas vestes, salvo para que cada um pudesse tirá-las para lavar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.