Neemias 4
asg (ASG) vs NAA
1 Ana Sanbalatu u panai a̱tsu aza a Yahuda ci gita̱ ta̱ kumaꞋasaka mashilya ma, ɗa u yaꞋin wupa ka̱u u zoꞋoshi tsu.
1 Quando Sambalate ouviu que nós estávamos reconstruindo a muralha, ficou irado e indignado, e começou a zombar dos judeus.
2 Ɗa kpamu u dansai e kelime ka aza a̱ ni n osoji a aza Samariya, u danai, <<Yiɗa̱i uma a Yahuda aza a unambi wu utsura a nampa i a kuyaꞋan? Ene ta̱ i ta̱ a kufuɗa kumaꞋasaka mashilya ma n ka̱ci ke le? Ko i ta̱ a kuyaꞋan alyuka ɗa? I ca ni a kuciga kukotso ulinga wa kanna kete? Ko ene i ta̱ a kufuɗa o bonoko kaginga ka atali a na a̱ kula̱i va n wuma tsu na ishi?>>
2 Na presença de seus irmãos e do exército de Samaria ele disse: — O que é que esses judeus fracos estão fazendo? Vocês vão permitir que eles continuem? Será que vão oferecer sacrifícios? Pensam que podem acabar a obra num só dia? Será que as pedras que foram queimadas poderão renascer daqueles montões de pó?
3 Ɗa Tobiya vuza vu Amona vuna wi kashani ɗevu n a̱yi u danai, <<Mashilya ma na i a kumaꞋa va mesheꞋe ma kakamba ma kumba baci maꞋa mi ta̱ a̱ kuyikpa̱.>>
3 Tobias, o amonita, estava com Sambalate e disse: — Mesmo que reconstruam, se vier uma raposa, derrubará aquela muralha de pedras!
4 Ɗa mpa Nehemiya n yaꞋin avasa n danai, pana tsu na o goyoi tsu Ka̱shile ka̱ tsu, yaꞋan ishikushi i na i a kuyaꞋanka tsu i bono a kaci ke le. Ka̱ta̱ a̱ pura̱ le a banka tsugbashi a iɗika i yoku ci ili i gbani i na a̱ pura̱i a̱ ubuta̱ u ku.
4 “Ouve, ó nosso Deus, pois estamos sendo desprezados. Faze com que o seu desprezo recaia sobre a cabeça deles, e faze com que sejam despojo numa terra de cativeiro.
5 Ka̱ta̱ vu cinukpaka le unushi u na a yaꞋin ba, ka̱ta̱ kpamu vu takpaka le unushi u na a yaꞋankai nu ba, adama a na a shika tsu ta̱ a̱tsu a maꞋin.
5 Não encubras a sua iniquidade, e que o pecado deles não seja apagado diante de ti, pois te provocaram à ira na presença dos construtores.”
6 Ɗa tsu lyaꞋi kelime n kumaꞋa mashilya ma ali ma yawai kagimi ka ugaɗi ka̱ ni, tsu gasakai likuci ya ra̱ka̱, adama a na uma a yaꞋan ta̱ ulinga wa n a̱ɗu ra̱ka̱.
6 Assim, reconstruímos a muralha. E toda a muralha foi acabada até a metade da sua altura, porque o povo tinha ânimo para trabalhar.
7 Ama a na Sanbalatu n Tobiya n aza Arabiya n Amona n Ashidodu a panai ulinga u kulapulu ku mashilya ma Urushelima ma wi ta̱ a kulyaꞋa kelime, kpamu uɓon una a̱ la̱nga̱sa̱i va u ɗa u yaꞋan ta̱ u lapuli, ɗa a yaꞋin wupa ka̱u.
7 Mas, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas ouviram que a reparação das muralhas de Jerusalém ia adiante e que já se começavam a fechar-lhe as brechas, ficaram muito irados.
8 Ɗa ra̱ka̱ vu le a gbaɓai kaci adama a na a bana a yaꞋan kuvon n aza Urushelima, ka̱ta̱ a̱ tuka̱ nu nripula̱.
8 Todos se ajuntaram de comum acordo para virem atacar Jerusalém e criar confusão ali.
9 Ama ɗa ci yaꞋin kavasa u Ka̱shile ka̱ tsu, ɗa tsu zuwai aza a kindi inda le kanna n kayin.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e, como proteção, pusemos guarda contra eles, de dia e de noite.
10 Ɗa aza a Yahuda a danai,
10 Então os que estavam em Judá disseram: — Os carregadores já não têm mais forças, e os escombros são muitos. Nós mesmos não seremos capazes de reconstruir a muralha.
11 Ɗa Irala i tsu i danai, <<Kafu e yeve i na i lo ko ene tsu, ci ta̱ a kuꞋuwa wu e le tsu una le, ka̱ta̱ tsu shamgbatangu ulinga u kumaꞋa wa.>>
11 Os nossos inimigos diziam entre si: “Eles não ficarão sabendo nem verão nada, até que entremos no meio deles e os matemos. E assim vamos fazer com que a obra pare.”
12 Ama makyan n a̱bunda̱i aza a Yahuda a na i a̱ ida̱shi ɗevu n irala i tsu, a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n a danai kusheshe ku na irala i tsu i a yaꞋanka tsu.
12 Os judeus que habitavam na vizinhança deles nos disseram dez vezes: “De todos os lugares onde moram, eles nos atacarão.”
13 Ta n zuwai uma a o foɓuso nannai, n peciki le tsu na i a kumaci ku le a̱ ubuta̱ u na ka̱ta̱ o kotso kumaꞋa mashilya ma ba. Uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u le otokobi n ayaꞋa nu njiki.
13 Então pus o povo, por famílias, nos lugares baixos e abertos, por detrás da muralha, com as suas espadas, as suas lanças e os seus arcos.
14 Ana menei tsu na kakuna ka ki, ɗa n ɗa̱nga̱i n ɓolongi aza gbagbain n nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a na a buwai n danai, <<Ka̱ta̱ i pana wovon wi irala i tsu ba. Ciɓai Vuzavaguɗu wi ta̱ n tsugbayin kpamu ili i wovon, yaꞋin kuvon adama a̱ muku n ɗa̱ olobo nu nkere n ɗa̱ n a̱ma̱ci a̱ ɗa̱, n iꞋuwa i ɗa̱.>>
14 Depois de fazer uma inspeção, levantei-me e disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: — Não tenham medo deles. Lembrem-se do Senhor, grande e temível, e lutem pelos seus irmãos, seus filhos, suas filhas, pelas mulheres e pela casa de vocês.
15 Ana irala i tsu a̱ ciya̱i kuyeve tsu yeve ta̱ kusheshe ku le, ɗa kpamu Ka̱shile ka̱ sa̱nka̱i le kushatangu kusheshe ku le. Ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu bonoi a̱ ubuta̱ u maꞋasaka mashilya ma.
15 Quando os nossos inimigos ouviram que nós já sabíamos disso e que Deus tinha frustrado o plano deles, voltamos todos nós para a muralha, cada um à sua obra.
16 Ili i na i ɗikai a kanna ka nanlo, aza o yoku a kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa mashilya ma aza o yoku tamkpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon, nsara n nra̱ga̱ nu njiki nu ntogu mi iyim. Ɗa aza kelime e peciki ka̱ci ke le a shamgbai a̱ ka̱ca̱pa̱ ka aza a Yahuda.
16 Daquele dia em diante, metade dos meus homens trabalhava na obra, e a outra metade empunhava lanças, escudos, arcos e couraças; e os chefes estavam por trás de toda a casa de Judá
17 Aza a na i a kumaꞋa mashilya ma n aza a na i a kuɗika ucanuku a̱ ka̱na̱i kuɗika u ɗa n kukiye ku te, kukiye ku te tankpamu uɓa̱ni n ucanuku u kuvon.
17 que reconstruía a muralha. Os carregadores, que por si mesmos tomavam as cargas, cada um com uma das mãos fazia a obra e com a outra segurava a arma.
18 KamaꞋi dem ki ta̱ u woki n kotokobi ka̱ ni a makyan ma na wi a kumaꞋa. Ama vuza na wa̱ kulika̱ kavana wi ta̱ ɗevu nu mpa.
18 Os construtores, cada um trazia a sua espada na cintura, enquanto construíam. O que tocava a trombeta estava ao meu lado.
19 Ɗa n danai nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ n aza a gbagbain n uma a na a buwai, n danai, <<Ulinga wa u gbayin u ɗa, kpamu u ɗa wi ta̱ u pecekushi, a̱tsu feu cita̱ upecekushi dadaꞋin n vu toku a̱ ubuta̱ u kumaꞋa mashilya ma.
19 Eu disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: — Grande e extensa é a obra, e nós estamos espalhados na muralha, longe uns dos outros.
20 Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i ɓolongu ɗe a̱ ubuta̱ wa, Ka̱shile ka̱ tsu ki ta̱ a kuyaꞋan vishili adama a̱ tsu.>>
20 No lugar em que ouvirem o som da trombeta, ali reúnam-se em volta de nós. O nosso Deus lutará por nós.
21 Ta ci lyaꞋi kelime n kuyaꞋan ulinga u kumaꞋa wa nannai a kanna lakam n usana ali ubuta̱ u yimba̱na̱, kagimi ka̱ tsu a ulinga u mashilya, kagimi ka̱ tsu ko yoku tankpamu uɓa̱ni nu nsara.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade empunhava as lanças desde o raiar do dia até o anoitecer.
22 A makyan ma nanlo n dana ta̱ uma a, <<YaꞋan vuma dem koɓolo n ka̱ɓa̱nki ka̱ ulinga ka̱ ni a̱ da̱sa̱ngu a Urushelima, adama a na a̱ la̱na̱ likuci ya n kayin, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋan ulinga n kana.>>
22 Também nesse mesmo tempo eu disse ao povo: — Cada um de vocês fique em Jerusalém com o seu servo, para que de noite nos sirvam de guarda e de dia trabalhem.
23 Adama nannai mpa ko aza a̱ va̱, ko agbashi a̱ va̱, n aza a kinda a na i koɓolo nu mpa, babu vuza na u foɗoi motogu ma̱ ni. Yaba dem uɓa̱ni n ucanuku u kuvon u ni.
23 Nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir; cada um se deitava com as armas à sua direita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.