Neemias 2

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana wotoi u Nisan u lazai ɗaɗa wotoi u na̱shi a̱ ka̱ya̱ ka kamanga ko tsugono tsu Atazesu mogono. Ana a̱ tuka̱i ni m ma̱kya̱n, ɗa n ɗikai maꞋa m bankai mogono. Mogono tana ma saꞋwa kene una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u va̱ ba sai makyan ma nampa.
1 No vigésimo ano do rei Artaxerxes, no mês de Nisã, estando o vinho diante de mim, tomei-o e o ofereci ao rei. Ora, jamais em outra ocasião, eu estivera triste em sua presença.
2 Ɗa mogono me ecei mu,<<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi una̱mgbi u ka̱tsuma̱ tsu nampa? Tana vi nu mɓa̱la̱ ba. Babu ili i na ya kuzuwa wu vu yongo tsu nampa sai vi a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱.>>
2 Disse-me o rei: Por que tens a face sombria? Não estás doente! Tens no entanto algum dissabor!
3 Ɗa mu ushuki mogono n danai, <<Wuma u nu u geshe mogono. Yiɗa̱i i kusa̱nka̱ mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? Likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱ i ɗa yokpo ta̱ agali, ɗa kpamu o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu u likuci wa n akina.>>
3 Muito conturbado respondi ao rei: Viva o rei para sempre! Como não haveria eu de estar pesaroso, desde que a cidade onde se encontram os túmulos de meus pais está devastada e suas portas consumidas pelo fogo?
4 Ɗa mogono ma danai mu, <<Yiɗa̱i vu cigai n yaꞋanka wu?>>
4 Disse-me o rei: Que tens a me pedir?
5 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, ɗa kpamu mpa kagbashi ka̱ nu n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, mi ta̱ a kuciga vu suku mu a kubana a̱ likuci i Yahuda, a̱ likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱, adama a na m maꞋasaka likuci ya.>>
5 Então, fazendo uma prece ao Deus do céu, eu disse ao rei: Se aprouver ao rei, e se o teu servo te é agradável, permite-me ir para a terra de Judá, à cidade onde se encontram os túmulos de meus pais, para reconstruí-la.
6 A makyan ma tana Egbere wi ta̱ lo ida̱shi ɗevu n mogono, ɗa mogono me ecei mu, <<Ayin a yaꞋin a ɗai ma kuyaꞋan? Wana ɗai kpamu mo kubono?>> Ana n danai ni. Ɗa wu ushuki ufolu uva̱, ɗa n danai ni makyan ma nwalu ma̱ va̱.
6 O rei, junto de quem estava sentada a rainha, perguntou-me: Quanto tempo durará tua viagem? Quando voltarás? Ele consentiu que eu partisse, logo que lhe fixei certo prazo.
7 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, yaꞋan u ɗanaka mu katagarda ka na n kuneke i Gomuna yi uɓon u ɗakai e kuyene ku Yufiretu adama a na a̱ ka̱sukpa̱ mu n wala ali n yawa a̱ likuci i Yahuda babu kadama.
7 Prossegui: Se o rei achar bom, que me dêem missivas para os governadores de além do rio, a fim de que me deixem passar para Judá;
8 Ka̱ta̱ kpamu vu neke mu katagarda ka na n kuneke Asafa vuza na wi a̱ kula̱na̱ kutsun ku mogono, u dana yi u neke mu nɗanga n na ma kuyaꞋanka aburakpatsu a utsutsu una u kuka̱na̱ a̱Ꞌisa̱ a, koɓolo n nshilya n likuci ma, kpamu n kpaꞋa ku na mpa n kuda̱sa̱ngu.>> Ɗa mogono me nekei mu ili ra̱ka̱ i na me ecei ni, adama a na kukiye ku Ka̱shile ki ta̱ koɓolo nu mpa.
8 e uma outra carta para Asaf, o intendente da floresta real, para que ele me forneça a madeira para a viga das portas da fortaleza vizinha ao templo, para as muralhas da cidade e para a casa em que eu habitar. O rei concordou com o meu pedido, porque a mão favorável de meu Deus estava comigo.
9 Ɗa mogono ma̱ suki ovonshi osoji koɓolo n ka̱bunda̱i ko odoku a bana koɓolo nu mpa, ɗa n yaꞋin nwalu ma a kubana a kapashi ke kuyene ku Yufiretu ɗa n nekei i gomuna i le atagarda akaka o mogono a.
9 Fui ter com os governadores de além do rio e entreguei-lhes as cartas do rei; ora, o rei fizera-me escoltar por alguns chefes militares e cavaleiros.
10 Ama ana Sanbala vuza vu Horon n Tobiya vuza kelime vu iɗika ya aza a Amona a panai vuma vu yoku u ta̱wa̱ ta̱ adama a na u lapula ida̱shi i ma̱ta̱na̱ ya aza a Isaraila, ɗa a̱ na̱mgbi ka̱tsuma ka̱u.
10 Mas, quando Sanabalat, o horonita, e Tobias, o servo amonita, foram informados disso, ficaram grandemente despeitados por ter chegado um homem que procurava o bem dos filhos de Israel.
11 Ana n yawai a Urushelima, ɗa n yongoi biꞋi lo ali ayin a tatsu.
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de ter passado ali três dias,
12 Ɗa n ɗa̱nga̱i n kayin, mpa n uma o yoku kenu. N dana ko vuza te ili na Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱ɗu ka̱va̱ n yaꞋan adama a Urushelima ba. Babu manama ma na n ɗikai sai majaki ma na n kumbai koci.
12 levantei-me durante a noite acompanhado de um pequeno grupo de homens, sem dizer a ninguém o que o meu Deus me inspirara fazer por Jerusalém. Não tinha comigo outro animal, senão aquele em que montava.
13 Mu uta̱i n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa̱ a kubana a̱ a̱shi a̱ mini e kuyene ku Ka̱di n tsutsu u ka̱kiza̱, ɗa me enei mashilya ma Urushelima ma na ma̱ yikpa̱i n a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu a na akina o songi va.
13 Saí à noite pela porta do Vale, e dirigi-me à fonte do Dragão e à porta da Esterqueira; verifiquei que as muralhas de Jerusalém estavam arruinadas e que as portas estavam consumidas pelo fogo.
14 Ɗa m banai a̱ utsutsu u ka̱shi ka̱ mini n kuɗolu ku mogono, ama majaki ma na n kumbai va ma̱ ciya̱ ubuta̱ u kutono ba.
14 Prossegui rumo à porta da Fonte e à piscina do Rei; mas não havia ali lugar para passagem com a minha montaria.
15 Nannai ɗa n tonoi punu a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka nu n la̱na̱i mashilya ma n kayin ka. Ɗa n kpatalai m bonoi n uye u na mu utuka̱i, m bonoi a̱ likuci n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa wa.
15 Subi então à noite ao barranco, examinei a muralha, retomei em seguida o mesmo caminho e reentrei pela porta do Vale.
16 Babu vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ u yevei ubuta̱ u na mu uta̱i ko u yeve ili i na mi a kuciga kuyaꞋan. Ka̱ta̱ kpamu n dana uma a̱va̱ aza a Yahuda ukuna ba, ko tana anan ganu, ko aza e kelime, ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ko aza a na i a kuyaꞋan ulinga wa.
16 Os magistrados ignoravam onde eu tinha ido e o que queria fazer. Até aquele momento, eu nada havia deixado transparecer, nem aos Judeus, nem aos sacerdotes, nem aos homens importantes, nem aos magistrados, nem às demais pessoas do povo que se ocupavam dos trabalhos.
17 Ɗa n danai le, <<Yene ta̱ atakaci a na tsu uwai, niniɗai Urushelima wo kokpo agali n tsu na akina o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ ni. Ta̱wa̱i, tsu maꞋasakai mashilya ma Urushelima ma, adama a na ka̱ta̱ ci lyaꞋa kelime n kupana wono ba.>>
17 Disse-lhes então: Vede a miséria em que estamos; Jerusalém devastada, suas portas consumidas pelo fogo! Vinde; reconstruamos as muralhas da cidade e ponhamos termo a esta humilhante situação.
18 Ɗa tana n danai le tsu na kukiye ku Ka̱shile ka̱ va̱ ki koɓolo nu mpa n ili na mogono ma danai mu.
18 Contei-lhes em seguida como a mão de meu Deus me favorecera e narrei-lhes tudo o que dissera o rei. Gritaram todos: Vamos! Reconstruamos! E com coragem puseram-se a trabalhar nessa boa obra.
19 Ama ana Sanbala vuza vu Horon, n Tobiya vuza kelime vu iɗika i Amona n Gesheru vuza vu Araba a panai ili na ci sheshei kuyaꞋan, ɗa a givai tsu n o zosoi. A danai, <<Yiɗa̱i yi a kuyaꞋan? Yi ta̱ a kuciga kuyaꞋanka mogono ugbamukaci?>>
19 Quando Sanabalat, o horonita, Tobias, o servo amonita, e Gossem, o árabe, souberam disso, zombaram de nós e diziam num tom de desprezo: Que estais fazendo? Quereis revoltar-vos contra o rei?
20 Ɗa mu ushuki le n danai, <<Ka̱shile ka gaɗi ki ta̱ e kuneke tsu ulyaꞋi u na tsa kuyaꞋan u ɗa. A̱tsu aza a na ci a kuyaꞋanka yi tsugbashi ci ta̱ a̱ kugita̱ kumaꞋa ka. Ama a̱ɗa̱ yi n upecu, ko ili na a kuciɓasa n a̱ɗa̱ a Urushelima ba.>>
20 Respondi-lhes: O próprio Deus do céu é quem nos fará triunfar. Nós somos seus servos, e vamos reconstruir. Quanto a vós, não tendes parte, nem direito, nem lembrança em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.