Neemias 2

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ana wotoi u Nisan u lazai ɗaɗa wotoi u na̱shi a̱ ka̱ya̱ ka kamanga ko tsugono tsu Atazesu mogono. Ana a̱ tuka̱i ni m ma̱kya̱n, ɗa n ɗikai maꞋa m bankai mogono. Mogono tana ma saꞋwa kene una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u va̱ ba sai makyan ma nampa.
1 O que vou contar aconteceu quatro meses mais tarde, no vigésimo ano do reinado de Artaxerxes . Um dia, quando o rei estava jantando, eu peguei vinho e o servi. O rei nunca me havia visto triste
2 Ɗa mogono me ecei mu,<<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi una̱mgbi u ka̱tsuma̱ tsu nampa? Tana vi nu mɓa̱la̱ ba. Babu ili i na ya kuzuwa wu vu yongo tsu nampa sai vi a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱.>>
2 e por isso perguntou: — Por que você está triste? Você não está doente; portanto, deve estar se sentindo infeliz. Então eu fiquei com muito medo
3 Ɗa mu ushuki mogono n danai, <<Wuma u nu u geshe mogono. Yiɗa̱i i kusa̱nka̱ mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? Likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱ i ɗa yokpo ta̱ agali, ɗa kpamu o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu u likuci wa n akina.>>
3 e respondi: — Que o rei viva para sempre! Como posso deixar de parecer triste, quando a cidade onde os meus antepassados estão sepultados está em ruínas, e os seus portões estão queimados?
4 Ɗa mogono ma danai mu, <<Yiɗa̱i vu cigai n yaꞋanka wu?>>
4 O rei perguntou: — O que é que você quer? Eu orei ao Deus do céu
5 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, ɗa kpamu mpa kagbashi ka̱ nu n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, mi ta̱ a kuciga vu suku mu a kubana a̱ likuci i Yahuda, a̱ likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱, adama a na m maꞋasaka likuci ya.>>
5 e depois disse ao rei: — Se o senhor está contente comigo e quiser atender um pedido meu, deixe que eu vá para a terra de Judá a fim de reconstruir a cidade onde os meus antepassados estão sepultados.
6 A makyan ma tana Egbere wi ta̱ lo ida̱shi ɗevu n mogono, ɗa mogono me ecei mu, <<Ayin a yaꞋin a ɗai ma kuyaꞋan? Wana ɗai kpamu mo kubono?>> Ana n danai ni. Ɗa wu ushuki ufolu uva̱, ɗa n danai ni makyan ma nwalu ma̱ va̱.
6 Aí o rei, tendo a rainha sentada ao seu lado, concordou com o meu pedido. Ele perguntou quanto tempo eu ficaria fora e quando voltaria. E eu disse.
7 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, yaꞋan u ɗanaka mu katagarda ka na n kuneke i Gomuna yi uɓon u ɗakai e kuyene ku Yufiretu adama a na a̱ ka̱sukpa̱ mu n wala ali n yawa a̱ likuci i Yahuda babu kadama.
7 Então pedi ao rei um favor: que me desse cartas para os governadores da província do Eufrates-Oeste , com instruções para que me deixassem passar até chegar à região de Judá.
8 Ka̱ta̱ kpamu vu neke mu katagarda ka na n kuneke Asafa vuza na wi a̱ kula̱na̱ kutsun ku mogono, u dana yi u neke mu nɗanga n na ma kuyaꞋanka aburakpatsu a utsutsu una u kuka̱na̱ a̱Ꞌisa̱ a, koɓolo n nshilya n likuci ma, kpamu n kpaꞋa ku na mpa n kuda̱sa̱ngu.>> Ɗa mogono me nekei mu ili ra̱ka̱ i na me ecei ni, adama a na kukiye ku Ka̱shile ki ta̱ koɓolo nu mpa.
8 Também pedi uma carta para Asafe, o guarda florestal do rei, mandando que me desse madeira para fazer os portões da fortaleza que protege o Templo e para fazer as muralhas da cidade e a casa onde eu iria morar. E o rei me deu tudo o que pedi, porque Deus estava comigo.
9 Ɗa mogono ma̱ suki ovonshi osoji koɓolo n ka̱bunda̱i ko odoku a bana koɓolo nu mpa, ɗa n yaꞋin nwalu ma a kubana a kapashi ke kuyene ku Yufiretu ɗa n nekei i gomuna i le atagarda akaka o mogono a.
9 O rei mandou que fossem comigo alguns oficiais do exército e uma tropa da cavalaria. Então eu viajei para a província do Eufrates-Oeste e ali entreguei aos governadores as cartas do rei.
10 Ama ana Sanbala vuza vu Horon n Tobiya vuza kelime vu iɗika ya aza a Amona a panai vuma vu yoku u ta̱wa̱ ta̱ adama a na u lapula ida̱shi i ma̱ta̱na̱ ya aza a Isaraila, ɗa a̱ na̱mgbi ka̱tsuma ka̱u.
10 Mas Sambalate, da cidade de Bete-Horom, e Tobias, um oficial do país de Amom, ficaram muito zangados quando souberam que alguém tinha vindo para ajudar o povo de Israel.
11 Ana n yawai a Urushelima, ɗa n yongoi biꞋi lo ali ayin a tatsu.
11 Eu cheguei a Jerusalém e durante três dias
12 Ɗa n ɗa̱nga̱i n kayin, mpa n uma o yoku kenu. N dana ko vuza te ili na Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱ɗu ka̱va̱ n yaꞋan adama a Urushelima ba. Babu manama ma na n ɗikai sai majaki ma na n kumbai koci.
12 não contei a ninguém o que pensava fazer pela cidade de acordo com o que Deus havia posto no meu coração. Eu me levantei no meio da noite e saí, junto com alguns dos meus companheiros. Só levei um animal, o jumento que eu montava.
13 Mu uta̱i n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa̱ a kubana a̱ a̱shi a̱ mini e kuyene ku Ka̱di n tsutsu u ka̱kiza̱, ɗa me enei mashilya ma Urushelima ma na ma̱ yikpa̱i n a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu a na akina o songi va.
13 Era noite quando eu saí da cidade pelo Portão do Vale, no oeste, e fui para o sul, passando pela Fonte do Dragão, até o Portão do Lixo. Conforme andava, eu ia examinando as muralhas da cidade que haviam sido derrubadas e os portões que haviam sido destruídos pelo fogo.
14 Ɗa m banai a̱ utsutsu u ka̱shi ka̱ mini n kuɗolu ku mogono, ama majaki ma na n kumbai va ma̱ ciya̱ ubuta̱ u kutono ba.
14 Então virei para o norte e fui para o Portão da Fonte e para a Represa do Rei. Mas o jumento não pôde encontrar lugar para passar pelo entulho.
15 Nannai ɗa n tonoi punu a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka nu n la̱na̱i mashilya ma n kayin ka. Ɗa n kpatalai m bonoi n uye u na mu utuka̱i, m bonoi a̱ likuci n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa wa.
15 Por isso, fui até o vale do Cedrom e passei por ele, sempre olhando para as muralhas. Então voltei pelo mesmo caminho pelo qual tinha ido e entrei de novo na cidade pelo Portão do Vale.
16 Babu vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ u yevei ubuta̱ u na mu uta̱i ko u yeve ili i na mi a kuciga kuyaꞋan. Ka̱ta̱ kpamu n dana uma a̱va̱ aza a Yahuda ukuna ba, ko tana anan ganu, ko aza e kelime, ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ko aza a na i a kuyaꞋan ulinga wa.
16 Nenhuma das autoridades da cidade ficou sabendo aonde eu tinha ido, nem o que tinha feito. Até ali, eu não tinha contado nada a nenhum dos judeus — aos sacerdotes, às autoridades, aos oficiais ou a qualquer outra pessoa que iria tomar parte no trabalho.
17 Ɗa n danai le, <<Yene ta̱ atakaci a na tsu uwai, niniɗai Urushelima wo kokpo agali n tsu na akina o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ ni. Ta̱wa̱i, tsu maꞋasakai mashilya ma Urushelima ma, adama a na ka̱ta̱ ci lyaꞋa kelime n kupana wono ba.>>
17 Mas aí eu lhes disse: — Vejam como é difícil a nossa situação! A cidade de Jerusalém está em ruínas, e os seus portões foram destruídos. Vamos construir de novo as muralhas da cidade e acabar com essa vergonha.
18 Ɗa tana n danai le tsu na kukiye ku Ka̱shile ka̱ va̱ ki koɓolo nu mpa n ili na mogono ma danai mu.
18 Então contei a eles como Deus havia me abençoado e me ajudado. E também contei o que o rei me tinha dito. Eles disseram: — Vamos começar a reconstrução! E se aprontaram para começar o trabalho.
19 Ama ana Sanbala vuza vu Horon, n Tobiya vuza kelime vu iɗika i Amona n Gesheru vuza vu Araba a panai ili na ci sheshei kuyaꞋan, ɗa a givai tsu n o zosoi. A danai, <<Yiɗa̱i yi a kuyaꞋan? Yi ta̱ a kuciga kuyaꞋanka mogono ugbamukaci?>>
19 Porém Sambalate, Tobias e um árabe chamado Gesém souberam do que estávamos fazendo. Eles começaram a rir e a caçoar de nós. E disseram: — O que é que vocês estão fazendo? Vocês vão se revoltar contra o rei?
20 Ɗa mu ushuki le n danai, <<Ka̱shile ka gaɗi ki ta̱ e kuneke tsu ulyaꞋi u na tsa kuyaꞋan u ɗa. A̱tsu aza a na ci a kuyaꞋanka yi tsugbashi ci ta̱ a̱ kugita̱ kumaꞋa ka. Ama a̱ɗa̱ yi n upecu, ko ili na a kuciɓasa n a̱ɗa̱ a Urushelima ba.>>
20 Eu respondi: — O Deus do céu nos dará sucesso. Nós somos

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.