Neemias 2
asg (ASG) vs ARIB
1 Ana wotoi u Nisan u lazai ɗaɗa wotoi u na̱shi a̱ ka̱ya̱ ka kamanga ko tsugono tsu Atazesu mogono. Ana a̱ tuka̱i ni m ma̱kya̱n, ɗa n ɗikai maꞋa m bankai mogono. Mogono tana ma saꞋwa kene una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u va̱ ba sai makyan ma nampa.
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimos do rei Artaxerxes, quando o vinho estava posto diante dele, que eu apanhei o vinho e o dei ao rei. Ora, eu nunca estivera triste na sua presença.
2 Ɗa mogono me ecei mu,<<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi una̱mgbi u ka̱tsuma̱ tsu nampa? Tana vi nu mɓa̱la̱ ba. Babu ili i na ya kuzuwa wu vu yongo tsu nampa sai vi a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱.>>
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, visto que não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração. Então temi sobremaneira.
3 Ɗa mu ushuki mogono n danai, <<Wuma u nu u geshe mogono. Yiɗa̱i i kusa̱nka̱ mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? Likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱ i ɗa yokpo ta̱ agali, ɗa kpamu o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu u likuci wa n akina.>>
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não há de estar triste o meu rosto, estando na cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas pelo fogo?
4 Ɗa mogono ma danai mu, <<Yiɗa̱i vu cigai n yaꞋanka wu?>>
4 Então o rei me perguntou: Que me pedes agora? Orei, pois, ao Deus do céu,
5 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, ɗa kpamu mpa kagbashi ka̱ nu n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, mi ta̱ a kuciga vu suku mu a kubana a̱ likuci i Yahuda, a̱ likuci i na a̱ ciɗa̱ngi ikaya i va̱, adama a na m maꞋasaka likuci ya.>>
5 e disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se teu servo tiver achado graça diante de ti, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 A makyan ma tana Egbere wi ta̱ lo ida̱shi ɗevu n mogono, ɗa mogono me ecei mu, <<Ayin a yaꞋin a ɗai ma kuyaꞋan? Wana ɗai kpamu mo kubono?>> Ana n danai ni. Ɗa wu ushuki ufolu uva̱, ɗa n danai ni makyan ma nwalu ma̱ va̱.
6 Então o rei, estando a rainha assentada junto a ele, me disse: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu certo prazo.
7 Ɗa n danai mogono,<<U gaꞋan baci mogono, yaꞋan u ɗanaka mu katagarda ka na n kuneke i Gomuna yi uɓon u ɗakai e kuyene ku Yufiretu adama a na a̱ ka̱sukpa̱ mu n wala ali n yawa a̱ likuci i Yahuda babu kadama.
7 Eu disse ainda ao rei: Se for do agrado do rei, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do Rio, para que me permitam passar até que eu chegue a Judá;
8 Ka̱ta̱ kpamu vu neke mu katagarda ka na n kuneke Asafa vuza na wi a̱ kula̱na̱ kutsun ku mogono, u dana yi u neke mu nɗanga n na ma kuyaꞋanka aburakpatsu a utsutsu una u kuka̱na̱ a̱Ꞌisa̱ a, koɓolo n nshilya n likuci ma, kpamu n kpaꞋa ku na mpa n kuda̱sa̱ngu.>> Ɗa mogono me nekei mu ili ra̱ka̱ i na me ecei ni, adama a na kukiye ku Ka̱shile ki ta̱ koɓolo nu mpa.
8 como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, a fim de que me dê madeira para as vigas das portas do castelo que pertence à casa, e para o muro da cidade, e para a casa que eu houver de ocupar. E o rei mas deu, graças à mão benéfica do meu Deus sobre mim.
9 Ɗa mogono ma̱ suki ovonshi osoji koɓolo n ka̱bunda̱i ko odoku a bana koɓolo nu mpa, ɗa n yaꞋin nwalu ma a kubana a kapashi ke kuyene ku Yufiretu ɗa n nekei i gomuna i le atagarda akaka o mogono a.
9 Então fui ter com os governadores dalém do Rio, e lhes entreguei as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Ama ana Sanbala vuza vu Horon n Tobiya vuza kelime vu iɗika ya aza a Amona a panai vuma vu yoku u ta̱wa̱ ta̱ adama a na u lapula ida̱shi i ma̱ta̱na̱ ya aza a Isaraila, ɗa a̱ na̱mgbi ka̱tsuma ka̱u.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ficaram extremamente agastados de que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Ana n yawai a Urushelima, ɗa n yongoi biꞋi lo ali ayin a tatsu.
11 Cheguei, pois, a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 Ɗa n ɗa̱nga̱i n kayin, mpa n uma o yoku kenu. N dana ko vuza te ili na Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱ɗu ka̱va̱ n yaꞋan adama a Urushelima ba. Babu manama ma na n ɗikai sai majaki ma na n kumbai koci.
12 Então de noite me levantei, eu e uns poucos homens comigo; e não declarei a ninguém o que o meu deus pusera no coração para fazer por Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão aquele que eu montava.
13 Mu uta̱i n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa̱ a kubana a̱ a̱shi a̱ mini e kuyene ku Ka̱di n tsutsu u ka̱kiza̱, ɗa me enei mashilya ma Urushelima ma na ma̱ yikpa̱i n a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ utsutsu a na akina o songi va.
13 Assim saí de noite pela porta do vale, até a fonte do dragão, e até a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam demolidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Ɗa m banai a̱ utsutsu u ka̱shi ka̱ mini n kuɗolu ku mogono, ama majaki ma na n kumbai va ma̱ ciya̱ ubuta̱ u kutono ba.
14 E passei adiante até a porta da fonte, e à piscina do rei; porém não havia lugar por onde pudesse passar o animal que eu montava.
15 Nannai ɗa n tonoi punu a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka nu n la̱na̱i mashilya ma n kayin ka. Ɗa n kpatalai m bonoi n uye u na mu utuka̱i, m bonoi a̱ likuci n utsutsu u ka̱ra̱Ꞌa wa.
15 Ainda de noite subi pelo ribeiro, e contemplei o muro; e virando, entrei pela porta do vale, e assim voltei.
16 Babu vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ u yevei ubuta̱ u na mu uta̱i ko u yeve ili i na mi a kuciga kuyaꞋan. Ka̱ta̱ kpamu n dana uma a̱va̱ aza a Yahuda ukuna ba, ko tana anan ganu, ko aza e kelime, ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ko aza a na i a kuyaꞋan ulinga wa.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; pois até então eu não havia declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos demais que faziam a obra.
17 Ɗa n danai le, <<Yene ta̱ atakaci a na tsu uwai, niniɗai Urushelima wo kokpo agali n tsu na akina o songi a̱ɓa̱ya̱ntsu a̱ ni. Ta̱wa̱i, tsu maꞋasakai mashilya ma Urushelima ma, adama a na ka̱ta̱ ci lyaꞋa kelime n kupana wono ba.>>
17 Então eu lhes disse: Bem vedes vós o triste estado em que estamos, como Jerusalém está assolada, e as suas portas queimadas a fogo; vinde, pois, e edifiquemos o muro de Jerusalém, para que não estejamos mais em opróbrio.
18 Ɗa tana n danai le tsu na kukiye ku Ka̱shile ka̱ va̱ ki koɓolo nu mpa n ili na mogono ma danai mu.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, e bem assim as palavras que o rei me tinha dito. Eles disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Ama ana Sanbala vuza vu Horon, n Tobiya vuza kelime vu iɗika i Amona n Gesheru vuza vu Araba a panai ili na ci sheshei kuyaꞋan, ɗa a givai tsu n o zosoi. A danai, <<Yiɗa̱i yi a kuyaꞋan? Yi ta̱ a kuciga kuyaꞋanka mogono ugbamukaci?>>
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesem, o arábio, zombaram de nós, desprezaram-nos e disseram: O que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ɗa mu ushuki le n danai, <<Ka̱shile ka gaɗi ki ta̱ e kuneke tsu ulyaꞋi u na tsa kuyaꞋan u ɗa. A̱tsu aza a na ci a kuyaꞋanka yi tsugbashi ci ta̱ a̱ kugita̱ kumaꞋa ka. Ama a̱ɗa̱ yi n upecu, ko ili na a kuciɓasa n a̱ɗa̱ a Urushelima ba.>>
20 Então lhes respondi: O Deus do céu é que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos: mas vós não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.