Juízes 9
asg (ASG) vs NVI
1 Kanna ko yoku ɗa Abimeleki kolobo ka Jerubalu a̱yi na feu e ci ɗeke Gidiyon u banai e Shekem, a̱ ubuta̱ wi isheku i mashani i ni ra̱ka̱ u danai le.
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi aos irmãos de sua mãe em Siquém e disse a eles e a todo o clã da família de sua mãe:
2 <<Mi ta̱ ufolu u ɗa̱ i yaꞋan kadanshi n aza e kelime e Shekem ra̱ka̱, i dana, <Yiɗa̱i i laꞋakai ɗa̱ n ugaꞋin, olobo a Gidiyon amangatatsunkupa a lyaꞋaka ɗa̱ tsugono, ko vuma te wo ko okpo mogono ma̱ ɗa̱?> Ciɓai a na mpa mpasa n ɗa̱ n ɗa.>>
2 "Perguntem a todos os cidadãos de Siquém: O que é melhor para vocês: ter todos os setenta filhos de Jerubaal governando sobre vocês, ou somente um homem? Lembrem-se de que eu sou sua própria carne".
3 Ɗa isheku i mashani i Abimeleki i tonukoi aza e kelime e Shekem ukuna u nampa ra̱ka̱ adama a̱ ni. Ɗa a̱ɗu e le o bonoi a̱ ubuta̱ u Abimeleki, a danai, <<A̱yi toku tsu ɗa.>>
3 Os irmãos de sua mãe repetiram tudo aos cidadãos de Siquém, e estes se mostraram propensos a seguir Abimeleque, pois disseram: "Ele é nosso irmão".
4 Ɗa e nekei ni azurufa amangatatsunkupa a na i a̱ kunu ku ka̱ma̱li ka Balu-beritu, a na Abimeleki u tsulakai uma a kavama a na o tonoi ni.
4 Deram-lhe setenta peças de prata tiradas do templo de Baal-Berite, as quais Abimeleque usou para contratar alguns desocupados e vadios, que se tornaram seus seguidores.
5 Ɗa u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Ofara, ɗa wu unai otoku a̱ ni olobo a Jerubalu, uma amangatatsunkupa a katali kete. Ama ɗa u nusai Jotan maku mu ukocishi ma Jerubalu, adama a na u sheɗeku ta̱.
5 Foi à casa de seu pai em Ofra e matou seus setenta irmãos, filhos de Jerubaal, sobre uma rocha. Mas Jotão, o filho mais novo de Jerubaal, escondeu-se e escapou.
6 Ɗa aza e kelime e Shekem ra̱ka̱ n aza a Betu-milo o ɓolongi a̱ ubuta̱ u te a maɗanga gbayin mo Oku, a mashilya me Shekem a zuwai Abimeleki wo okpoi mogono.
6 Então todos os cidadãos de Siquém e de Bete-Milo reuniram-se ao lado do Carvalho, junto à coluna de Siquém, para coroar Abimeleque rei.
7 Ana Jotan u panai kakuna ka, ɗa u kumbai kusan ku Garizim, ɗa u dansai n ka̱la̱ka̱tsu ka gbayin ɗa u danai le, <<A̱ɗa̱ aza e kelime e Shekem panakai mu, adama a na Ka̱shile feu ka panaka ɗa̱.
7 Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou para eles: "Ouçam-me, cidadãos de Siquém, para que Deus os ouça.
8 Kanna ko yoku ɗa nɗanga n ɓolongi adama a na a zagbaka ka̱ci ke le mogono, ɗa a danai maɗanga ma zaitu, <Avu okpo mogono ma̱ tsu.>
8 Certo dia as árvores saíram para ungir um rei para si. Disseram à oliveira: ‘Seja o nosso rei! ’
9 Ama ɗa maɗanga ma zaitu ma̱ ushuki, ɗa u danai, <I ciga ta̱ n ka̱sukpa̱ uciyi u va̱ u na u ci neke a̱ma̱li n uma tsugbayin, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
9 "A oliveira, porém, respondeu: ‘Deveria eu renunciar ao meu azeite, com o qual se presta honra aos deuses e aos homens, para dominar sobre as árvores? ’
10 Ɗa nɗanga ma n danai maɗanga ma̱ ma̱biri, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
10 "Então as árvores disseram à figueira: ‘Venha ser o nosso rei! ’
11 Ɗa ma̱biri mu ushuki ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ umaci u singai wu uyoꞋo u va̱, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
11 "A figueira, porém, respondeu: ‘Deveria eu renunciar ao meu fruto saboroso e doce, para dominar sobre as árvores? ’
12 Ɗa a danai maɗanga mi itacishi, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
12 "Depois as árvores disseram à videira: ‘Venha ser o nosso rei! ’
13 Ɗa maɗanga mi itacishi ma, ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ ukuna u ma̱kya̱n ma̱ va̱ ma na ma tsu zuwa a̱ma̱li n uma ma̱za̱nga̱, ka̱ta̱ m bono ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
13 "A videira, porém, respondeu: ‘Deveria eu renunciar ao meu vinho, que alegra os deuses e os homens, para ter domínio sobre as árvores? ’
14 Ɗa nɗanga ra̱ka̱ n danai vubala, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
14 "Finalmente todas as árvores disseram ao espinheiro: ‘Venha ser o nosso rei! ’
15 Ɗa vubala vu danai, <Mayun ɗa baci, i cigai mo okpo mogono ma̱ ɗa̱ n ka̱ɗu kete, ta̱wa̱i i la̱nsa̱ ubuta̱ u ku kpaꞋwan wa̱ a̱va̱, ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱i akina uta̱ punu a vubala ka̱ta̱ o songu nɗanga n Lebano.>
15 "O espinheiro disse às árvores: ‘Se querem realmente ungir-me rei sobre vocês, venham abrigar-se à minha sombra; do contrário, sairá fogo do espinheiro e consumirá até os cedros do Líbano! ’
16 <<Gogo na, ye ene ta̱ i yaꞋan ta̱ ili yi usuɓi n kasingai na va, a na i zuwai Abimeleki tsugono? I yaꞋanka ta̱ Jerubalu n aza kpaꞋa a̱ ni kasingai nanai va? Ko na va ɗaɗa katsupu ka̱ a̱ga̱nda̱ ka na u yaꞋin?
16 "Será que vocês agiram de fato com sinceridade quando fizeram Abimeleque rei? Foram justos com Jerubaal e sua família, como ele merecia?
17 Ciɓai esheku a̱ va̱ u shilika̱ ta̱ adama a̱ ɗa̱, u nekei wuma u ni adama a na wu isa ɗa̱ ekiye a aza a Midiya.
17 Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para livrá-los das mãos de Midiã,
18 Ama a̱ɗa̱ ɗa na gogo na i bonoi a kuyaꞋan tsurala n kpaꞋa ke esheku a̱ va̱, ali ɗa yu unai muku n ni uma amangatatsunkupa a katali kete, ɗa kpamu i zuwai Abimeleki kolobo ka kagbashi ka̱ ni mekere ko okpoi mogono ma aza e Shekem, adama a na a̱yi toku vu ɗa̱ ɗa.
18 hoje, porém, vocês se revoltaram contra a família de meu pai, mataram seus setenta filhos sobre a mesma rocha, e proclamaram Abimeleque, o filho de sua escrava, rei sobre os cidadãos de Siquém pelo fato de ser irmão de vocês.
19 Gogo na i na i yaꞋankai Gidiyon koɓolo n aza a kpaꞋa a̱ ni i singai i ɗa baci n yi usuɓi, to yaꞋin ma̱za̱nga̱ n Abimeleki, yaꞋan a̱yi feu u yaꞋan ma̱za̱nga̱ n a̱ɗa̱.
19 Se hoje vocês de fato agiram com sinceridade para com Jerubaal e sua família, alegrem-se com Abimeleque, e alegre-se ele com vocês!
20 Ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱ akina uta̱ u Abimeleki ka̱ta̱ o songu aza e kelime e Shekem, n aza a Betu-milo, ka̱sukpa̱ kpamu akina uta̱ a̱ ubuta̱ wa aza e kelime e Shekem n Betu-milo ka̱ta̱ o songu Abimeleki.>>
20 Entretanto, se não foi assim, que saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e que saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e consuma Abimeleque! "
21 Ɗa Jotan u sumai, ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Beya, adama o wovon o vutoku ni Abimeleki.
21 Depois Jotão fugiu para Beer, e foi morar ali, longe de seu irmão Abimeleque.
22 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi tsugono tsa aza a Isaraila ali a̱ya̱ a tatsu.
22 Fazia três anos que Abimeleque governava Israel,
23 Ɗa Ka̱shile ka zuwai maꞋiwanai ma̱ ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u Abimeleki n aza e kelime e Shekem, ɗa a yaꞋankai Abimeleki ugbamukaci.
23 quando Deus enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém, e estes agiram traiçoeiramente contra Abimeleque.
24 Ka̱shile kaꞋa ka yaꞋin nannai adama a na a tsupaka le ka gbani-gbani ka na a yaꞋankai olobo n Gidiyon, uma amangatatsunkupa a na Abimeleki toku le wu unai, n uɓa̱nki wa aza e kelime e Shekem.
24 Isso aconteceu para que o crime contra os setenta filhos de Jerubaal, o derramamento do sangue deles, fosse vingado em seu irmão Abimeleque e nos cidadãos de Siquém que o ajudaram a assassinar os seus irmãos.
25 Ɗa aza e kelime e Shekem a zuwai uma o bopo a gaɗi vu kusan adama a Abimeleki, ɗa a̱ ka̱na̱i kutakacika yaba dem vu na u tonoi uye u nanlo wa. Ɗa o tonukoi Abimeleki.
25 Os cidadãos de Siquém enviaram homens para o alto das colinas para emboscarem os que passassem por ali, e Abimeleque foi informado disso.
26 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka banai ka da̱sa̱ngi e Shekem n aza a̱ni, ɗa aza e kelime e Shekem a̱ ushuki n a̱yi.
26 Nesse meio tempo Gaal, filho de Ebede, mudou-se com seus parentes para Siquém, cujos cidadãos confiavam nele.
27 Ɗa aza e Shekem ra̱ka̱ a banai a ashina a nɗanga mi itacishi e le, adama a na a taꞋa umaci u mambulu, a pishai ɗa a yaꞋin ka̱ɗiva̱ a̱ ma̱va̱li ma̱ ka̱ma̱li ke le. A lyaꞋi o soꞋi ɗa a̱ ka̱na̱i kushika Abimeleki.
27 Sucedeu que foram ao campo, colheram uvas, pisaram-nas, e fizeram uma festa no templo do seu deus. Comendo e bebendo, amaldiçoaram Abimeleque.
28 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka danai, <<Yayi e ci ɗeke Abimeleki ali ɗa a̱tsu aza e Shekem tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi? Ashe kolobo ka Gidiyon ka ba, vuza na Zebulu wi a kuyaꞋanka ulinga? Adama a̱ yiɗa̱i ɗa tsa kuga̱nda̱ka̱ yi? YaꞋankai Hamoru akaya a̱ ɗa̱ kasingai a̱yi na wo okpoi ugiti u tsukaya u ɗa̱, ama adama a̱ yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka yi a̱ga̱nda̱?
28 Então Gaal, filho de Ebede, disse: "Quem é Abimeleque para que o sirvamos? E quem é Siquém? Não é ele o filho de Jerubaal, e não é Zebul o seu representante? Sirvam aos homens de Hamor, o pai de Siquém! Por que servir a Abimeleque?
29 Ishi baci a dana mpa ɗa vuza kelime vu uma a nampa, mi ishi a̱ kutakpa Abimeleki. <Ka̱ta̱ n dana yi bana vu doku ka̱bunda̱i ko osoji a̱ nu, ka̱ta̱ vu uta̱ vu yaꞋan kuvon.> >>
29 Ah! Se eu tivesse esse povo sob o meu comando! Eu me livraria dele. E diria a Abimeleque: ‘Mobilize o seu exército e venha! ’"
30 Ana Zebulu mogono ma̱ likuci, ma panai kadanshi ka Galu kolobo ka Ebedu, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ kula̱i.
30 Quando Zebul, o governante da cidade, ouviu o que dizia Gaal, filho de Ebede, ficou indignado.
31 Ɗa u suki alingata usokongi a bana a dana Abimeleki, u danai, <<Galu kolobo ka Ebedu koɓolo n aza̱ ni i ta̱ punu e Shekem, kpamu i ta̱ a ku kusha uma a̱ likuci adama na a yaꞋan vishili n avu.
31 Secretamente enviou mensageiros a Abimeleque dizendo: "Gaal, filho de Ebede, e seus parentes vieram a Siquém e estão agitando a cidade contra você.
32 Gogo na, tono kayin avu n uma a na i koɓolo n avu, ka̱ta̱ i bopo a̱ mita̱ a̱ ka̱pula̱ka̱.
32 Venha de noite, você e seus homens, e fiquem à espera no campo.
33 Yeve n usana kanna a̱ ku uta̱, i ɗa̱nga̱ i banka likuci ya n kuvon. Ɗa baci a̱yi koɓolo n uma a na i koɓolo n a̱yi a ɗa̱nga̱i adama na a lapa ɗa̱, ka̱ta̱ i lapa le ulapi uteku tsu na i cigai.>>
33 De manhã, ao nascer do sol, avance contra a cidade. Quando Gaal e sua tropa atacarem, faça com eles o que achar melhor".
34 Ɗa Abimeleki koɓolo n uma a na i koɓolo, a ɗa̱nga̱i n kayin ɗa a banai o bopoi ɗevu n Shekem ugboku u na̱shi.
34 E assim Abimeleque e todas as suas tropas partiram de noite e prepararam emboscadas perto de Siquém, em quatro companhias.
35 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka̱ uta̱i ɗa ka shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ɗa Abimeleki n uma a̱ ni uta̱i e keteshe a̱ ubuta̱ u na ishi ubopi wa.
35 Ora, Gaal, filho de Ebede, tinha saído e estava à porta da cidade quando Abimeleque e seus homens saíram da sua emboscada.
36 Ana Galu wu enei uma a, ɗa u danai Zebulu, <<La̱na̱, uma ɗa lo a̱ gida̱la̱i a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan.>>
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: "Veja, vem gente descendo do alto das colinas! " Zebul, porém, respondeu: "Você está confundindo as sombras dos montes com homens".
37 Ɗa Galu kpamu u doku u danai, <<La̱na̱ biꞋi uma a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan a̱ kuta̱wa̱, ugboku ute a̱ kuta̱wa̱ n uye u na wu uta̱i a uɓon maɗanga mo Oku ma̱ kula̱na̱.>>
37 Mas Gaal tornou a falar: "Veja, vem gente descendo da parte central do território, e uma companhia está vindo pelo caminho do carvalho dos Adivinhadores".
38 Ɗa Zebulu u danai ni, <<Teɗei wo una̱ u kadanshi u nu wa wi gogo na, avu na vu danai, <Yayi Abimeleki, ali ɗa tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi?> Ashe uma a nampa a ele ɗa uma a na vu yaꞋankai a̱ra̱ɗi a ba? Wala a̱ kuta̱ gogo na adama a na vu shilika̱ n ele.>>
38 Disse-lhe Zebul: "Onde está toda aquela sua conversa? Você dizia: ‘Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? ’ Não são estes os homens que você ridicularizou? Saia e lute contra eles! "
39 Ɗa Galu wu uta̱i u uwakai aza e Shekem kelime ɗa a̱ shilika̱i n Abimeleki.
39 Então Gaal conduziu para fora os cidadãos de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Ɗa Abimeleki u guvai ni ɗa u sumai. Uma n a̱bunda̱i a̱ yikpa̱i ɗa a ukai usa̱n, ɗa u tonoi le ali a kubana a̱ utsutsu u likuci.
40 Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu. Muitos dos homens de Siquém caíram mortos ao longo de todo o caminho, até à porta da cidade.
41 Ɗa Abimeleki u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Aruma, ɗa a̱yi Zebulu tamkpamu u guvai Galu n aza a̱ ni a̱ ku uta̱ a̱ likuci i Shekem.
41 Abimeleque permaneceu em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e os seus parentes de Siquém.
42 Ana kayin kasai ɗa uma e Shekem a banai a kakamba, ɗa a danai Abimeleki.
42 No dia seguinte o povo de Siquém saiu aos campos, e Abimeleque ficou sabendo disso.
43 Ɗa u ɗikai uma a̱ni ɗa u peciki le ugboku u tatsu ɗa o bopoi a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ mita̱. Ana wu enei uma a̱ kuta̱ a likuci a̱ kuta̱wa̱ ɗa wu uta̱i a̱ keteshe ɗa wu unai le.
43 Então dividiu os seus homens em três companhias e armou emboscadas no campo. Quando viu o povo saindo da cidade, levantou-se contra ele e atacou-o.
44 Ɗa a̱yi Abimeleki n ugboku ute u na wi koɓolo n a̱yi a lyaꞋi kelime ke le ɗa a shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ugboku ure u na u buwai tamkpamu a uwai a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ku una aza a na i punu.
44 Abimeleque e as tropas que estavam com ele avançaram até à porta da cidade. Então duas companhias avançaram sobre os que estavam nos campos e os mataram.
45 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi kelime n kuyaꞋan kuvon n ele a kanna ka nanlo ka. U kambuki likuci ya ɗa wu unai uma a na i punu, ɗa u dyaɓai likuci ya akina ɗa u tsunki i ɗa mkpaɗi.
45 E Abimeleque atacou a cidade o dia todo, até conquistá-la e matar o seu povo. Depois destruiu a cidade e espalhou sal sobre ela.
46 Ana aza e kelime a na i a mashilya mu utsura me Shekem a panai kaꞋa, ɗa a sumai a uwai a kunu ku ka̱ma̱li ke Eli-beritu adama a na a laꞋaka.
46 Ao saberem disso, os cidadãos que estavam na torre de Siquém entraram na fortaleza do templo de El-Berite.
47 Ana Abimeleki u panai a danai, aza e kelime aza a na i punu a mashilya mu utsura me Shekem ra̱ka̱ oɓolongu ta̱ a̱ ubuta̱ ute.
47 Quando Abimeleque soube que se haviam reunido lá,
48 Ɗa Abimeleki n uma a̱ ni ra̱ka̱ a gaɗukpai ɗa a kumbai kusan ku Zalimonu. Ɗa u ɗikai kogovu e kukiye ku ni ɗa u kapai acaka a nɗanga ɗa u saɓangi avangatsu a̱ ni. Ɗa u danai yaba dem na wi koɓolo n a̱yi, <<YaꞋin gogoꞋo i yaꞋan ili i na ye enei mu n yaꞋin.>>
48 ele e todos os seus homens subiram o monte Zalmom. Ele apanhou um machado e cortou um galho de árvore e o pôs nos ombros. Então deu esta ordem aos homens que estavam com ele: "Rápido! Façam o que eu fizer! "
49 Ɗa yaba dem u kapai nɗanga ɗa a̱ ka̱na̱i kutono Abimeleki. Ana a yawai ɗa yaba dem u zuwai nɗanga n ni a̱ ma̱va̱li ɗa a dyaɓai maꞋa akina. Ɗa uma a na i punu a mashilya mu ugaɗi me Shekem ra̱ka̱ a̱ kuwa̱i, ele ɗa uma ka̱kpa̱n kete ali n a̱ma̱ci.
49 Todos os homens cortaram galhos e seguiram Abimeleque. Empilharam os galhos junto à fortaleza e a incendiaram. Assim morreu também o povo que estava na torre de Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ɗa Abimeleki u ka̱na̱i uye a kubana a Tebezu ɗa u kambuki likuci ya ɗa wi isai i ɗa.
50 A seguir Abimeleque foi a Tebes, sitiou-a e conquistou-a.
51 Ama punu a̱ likuci ya kumaꞋa ku utsura ku gbayin ki ta̱ lo, ɗa uma ra̱ka̱ a̱ma̱ci n ali n aza e kelime a̱ likuci a ra̱ka̱ a sumai a uwai punu ɗa a gbagurai ka̱ci ke le asuvu ɗa a kumbai gaɗi vu kukpa̱Ꞌa̱ vu kumaꞋa ka.
51 Mas dentro da cidade havia uma torre bastante forte, para a qual fugiram todos os homens e mulheres, todo o povo da cidade. Trancaram-se por dentro e subiram para o telhado da torre.
52 Ɗa Abimeleki u banai u kumbai kumaꞋa ka ɗa u yaꞋin kuvon ɗa u yawai ɗevu n utsutsu adama a na u dyaɓa ku ɗa akina.
52 Abimeleque foi para a torre e atacou-a. E, quando se aproximava da entrada da torre para incendiá-la,
53 Ama ɗa vuka vu yoku vu ɗikai makyin ɗa u varai Abimeleki n kaꞋa a kaci ɗa u ɓosoi ni moko ma kaci.
53 uma mulher jogou-lhe uma pedra de moinho na cabeça, que lhe rachou o crânio.
54 Ɗa gogoꞋo lo u ɗekei kabara ka̱ ni ɗa u danai ni, <<Tala kotokobi ka̱ nu, ka̱ta̱ vu una mu, ta lo a kudana, <Vuka ɗa vu unai ni.> >> Ɗa kabara ka ko sovoi ni n mawun ɗa u kuwa̱i.
54 Imediatamente ele chamou seu escudeiro e lhe ordenou: "Tire a espada e mate-me, para que não digam que uma mulher me matou". Então o jovem o atravessou, e ele morreu.
55 Ana uma Isaraila enei Abimeleki u kuwa̱ ta̱, ɗa yaba dem u banai a kpaꞋa ku ni.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, voltaram para casa.
56 Nannai ɗa Ka̱shile ka tsupakai esheku kagbanigbani ka na Abimeleki u yaꞋankai ni, a na wu unai aza a̱ ni olobo uma amangatatsunkupa.
56 Assim Deus retribuiu a maldade que Abimeleque praticara contra o seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 Nannai ɗa kpamu Ka̱shile ka zuwai aza e Shekem a takacikai adama a kagbanigbani ke ele, tsu na Jotan maku ma ukocishi ma Gidiyon u danai le a ayin a na u yaꞋin kadanshi ka̱ una̱ u wuya adama e le.
57 Deus fez também os homens de Siquém pagarem por toda a sua maldade. A maldição de Jotão, filho de Jerubaal, caiu sobre eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.