Juízes 9
asg (ASG) vs ARIB
1 Kanna ko yoku ɗa Abimeleki kolobo ka Jerubalu a̱yi na feu e ci ɗeke Gidiyon u banai e Shekem, a̱ ubuta̱ wi isheku i mashani i ni ra̱ka̱ u danai le.
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 <<Mi ta̱ ufolu u ɗa̱ i yaꞋan kadanshi n aza e kelime e Shekem ra̱ka̱, i dana, <Yiɗa̱i i laꞋakai ɗa̱ n ugaꞋin, olobo a Gidiyon amangatatsunkupa a lyaꞋaka ɗa̱ tsugono, ko vuma te wo ko okpo mogono ma̱ ɗa̱?> Ciɓai a na mpa mpasa n ɗa̱ n ɗa.>>
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Ɗa isheku i mashani i Abimeleki i tonukoi aza e kelime e Shekem ukuna u nampa ra̱ka̱ adama a̱ ni. Ɗa a̱ɗu e le o bonoi a̱ ubuta̱ u Abimeleki, a danai, <<A̱yi toku tsu ɗa.>>
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Ɗa e nekei ni azurufa amangatatsunkupa a na i a̱ kunu ku ka̱ma̱li ka Balu-beritu, a na Abimeleki u tsulakai uma a kavama a na o tonoi ni.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Ɗa u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Ofara, ɗa wu unai otoku a̱ ni olobo a Jerubalu, uma amangatatsunkupa a katali kete. Ama ɗa u nusai Jotan maku mu ukocishi ma Jerubalu, adama a na u sheɗeku ta̱.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Ɗa aza e kelime e Shekem ra̱ka̱ n aza a Betu-milo o ɓolongi a̱ ubuta̱ u te a maɗanga gbayin mo Oku, a mashilya me Shekem a zuwai Abimeleki wo okpoi mogono.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Ana Jotan u panai kakuna ka, ɗa u kumbai kusan ku Garizim, ɗa u dansai n ka̱la̱ka̱tsu ka gbayin ɗa u danai le, <<A̱ɗa̱ aza e kelime e Shekem panakai mu, adama a na Ka̱shile feu ka panaka ɗa̱.
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Kanna ko yoku ɗa nɗanga n ɓolongi adama a na a zagbaka ka̱ci ke le mogono, ɗa a danai maɗanga ma zaitu, <Avu okpo mogono ma̱ tsu.>
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ama ɗa maɗanga ma zaitu ma̱ ushuki, ɗa u danai, <I ciga ta̱ n ka̱sukpa̱ uciyi u va̱ u na u ci neke a̱ma̱li n uma tsugbayin, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 Ɗa nɗanga ma n danai maɗanga ma̱ ma̱biri, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Ɗa ma̱biri mu ushuki ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ umaci u singai wu uyoꞋo u va̱, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 Ɗa a danai maɗanga mi itacishi, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Ɗa maɗanga mi itacishi ma, ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ ukuna u ma̱kya̱n ma̱ va̱ ma na ma tsu zuwa a̱ma̱li n uma ma̱za̱nga̱, ka̱ta̱ m bono ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 Ɗa nɗanga ra̱ka̱ n danai vubala, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Ɗa vubala vu danai, <Mayun ɗa baci, i cigai mo okpo mogono ma̱ ɗa̱ n ka̱ɗu kete, ta̱wa̱i i la̱nsa̱ ubuta̱ u ku kpaꞋwan wa̱ a̱va̱, ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱i akina uta̱ punu a vubala ka̱ta̱ o songu nɗanga n Lebano.>
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 <<Gogo na, ye ene ta̱ i yaꞋan ta̱ ili yi usuɓi n kasingai na va, a na i zuwai Abimeleki tsugono? I yaꞋanka ta̱ Jerubalu n aza kpaꞋa a̱ ni kasingai nanai va? Ko na va ɗaɗa katsupu ka̱ a̱ga̱nda̱ ka na u yaꞋin?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Ciɓai esheku a̱ va̱ u shilika̱ ta̱ adama a̱ ɗa̱, u nekei wuma u ni adama a na wu isa ɗa̱ ekiye a aza a Midiya.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Ama a̱ɗa̱ ɗa na gogo na i bonoi a kuyaꞋan tsurala n kpaꞋa ke esheku a̱ va̱, ali ɗa yu unai muku n ni uma amangatatsunkupa a katali kete, ɗa kpamu i zuwai Abimeleki kolobo ka kagbashi ka̱ ni mekere ko okpoi mogono ma aza e Shekem, adama a na a̱yi toku vu ɗa̱ ɗa.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Gogo na i na i yaꞋankai Gidiyon koɓolo n aza a kpaꞋa a̱ ni i singai i ɗa baci n yi usuɓi, to yaꞋin ma̱za̱nga̱ n Abimeleki, yaꞋan a̱yi feu u yaꞋan ma̱za̱nga̱ n a̱ɗa̱.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱ akina uta̱ u Abimeleki ka̱ta̱ o songu aza e kelime e Shekem, n aza a Betu-milo, ka̱sukpa̱ kpamu akina uta̱ a̱ ubuta̱ wa aza e kelime e Shekem n Betu-milo ka̱ta̱ o songu Abimeleki.>>
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Ɗa Jotan u sumai, ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Beya, adama o wovon o vutoku ni Abimeleki.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi tsugono tsa aza a Isaraila ali a̱ya̱ a tatsu.
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Ɗa Ka̱shile ka zuwai maꞋiwanai ma̱ ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u Abimeleki n aza e kelime e Shekem, ɗa a yaꞋankai Abimeleki ugbamukaci.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Ka̱shile kaꞋa ka yaꞋin nannai adama a na a tsupaka le ka gbani-gbani ka na a yaꞋankai olobo n Gidiyon, uma amangatatsunkupa a na Abimeleki toku le wu unai, n uɓa̱nki wa aza e kelime e Shekem.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Ɗa aza e kelime e Shekem a zuwai uma o bopo a gaɗi vu kusan adama a Abimeleki, ɗa a̱ ka̱na̱i kutakacika yaba dem vu na u tonoi uye u nanlo wa. Ɗa o tonukoi Abimeleki.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka banai ka da̱sa̱ngi e Shekem n aza a̱ni, ɗa aza e kelime e Shekem a̱ ushuki n a̱yi.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Ɗa aza e Shekem ra̱ka̱ a banai a ashina a nɗanga mi itacishi e le, adama a na a taꞋa umaci u mambulu, a pishai ɗa a yaꞋin ka̱ɗiva̱ a̱ ma̱va̱li ma̱ ka̱ma̱li ke le. A lyaꞋi o soꞋi ɗa a̱ ka̱na̱i kushika Abimeleki.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka danai, <<Yayi e ci ɗeke Abimeleki ali ɗa a̱tsu aza e Shekem tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi? Ashe kolobo ka Gidiyon ka ba, vuza na Zebulu wi a kuyaꞋanka ulinga? Adama a̱ yiɗa̱i ɗa tsa kuga̱nda̱ka̱ yi? YaꞋankai Hamoru akaya a̱ ɗa̱ kasingai a̱yi na wo okpoi ugiti u tsukaya u ɗa̱, ama adama a̱ yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka yi a̱ga̱nda̱?
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 Ishi baci a dana mpa ɗa vuza kelime vu uma a nampa, mi ishi a̱ kutakpa Abimeleki. <Ka̱ta̱ n dana yi bana vu doku ka̱bunda̱i ko osoji a̱ nu, ka̱ta̱ vu uta̱ vu yaꞋan kuvon.> >>
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Ana Zebulu mogono ma̱ likuci, ma panai kadanshi ka Galu kolobo ka Ebedu, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ kula̱i.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Ɗa u suki alingata usokongi a bana a dana Abimeleki, u danai, <<Galu kolobo ka Ebedu koɓolo n aza̱ ni i ta̱ punu e Shekem, kpamu i ta̱ a ku kusha uma a̱ likuci adama na a yaꞋan vishili n avu.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Gogo na, tono kayin avu n uma a na i koɓolo n avu, ka̱ta̱ i bopo a̱ mita̱ a̱ ka̱pula̱ka̱.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 Yeve n usana kanna a̱ ku uta̱, i ɗa̱nga̱ i banka likuci ya n kuvon. Ɗa baci a̱yi koɓolo n uma a na i koɓolo n a̱yi a ɗa̱nga̱i adama na a lapa ɗa̱, ka̱ta̱ i lapa le ulapi uteku tsu na i cigai.>>
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Ɗa Abimeleki koɓolo n uma a na i koɓolo, a ɗa̱nga̱i n kayin ɗa a banai o bopoi ɗevu n Shekem ugboku u na̱shi.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka̱ uta̱i ɗa ka shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ɗa Abimeleki n uma a̱ ni uta̱i e keteshe a̱ ubuta̱ u na ishi ubopi wa.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Ana Galu wu enei uma a, ɗa u danai Zebulu, <<La̱na̱, uma ɗa lo a̱ gida̱la̱i a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan.>>
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Ɗa Galu kpamu u doku u danai, <<La̱na̱ biꞋi uma a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan a̱ kuta̱wa̱, ugboku ute a̱ kuta̱wa̱ n uye u na wu uta̱i a uɓon maɗanga mo Oku ma̱ kula̱na̱.>>
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Ɗa Zebulu u danai ni, <<Teɗei wo una̱ u kadanshi u nu wa wi gogo na, avu na vu danai, <Yayi Abimeleki, ali ɗa tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi?> Ashe uma a nampa a ele ɗa uma a na vu yaꞋankai a̱ra̱ɗi a ba? Wala a̱ kuta̱ gogo na adama a na vu shilika̱ n ele.>>
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Ɗa Galu wu uta̱i u uwakai aza e Shekem kelime ɗa a̱ shilika̱i n Abimeleki.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Ɗa Abimeleki u guvai ni ɗa u sumai. Uma n a̱bunda̱i a̱ yikpa̱i ɗa a ukai usa̱n, ɗa u tonoi le ali a kubana a̱ utsutsu u likuci.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Ɗa Abimeleki u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Aruma, ɗa a̱yi Zebulu tamkpamu u guvai Galu n aza a̱ ni a̱ ku uta̱ a̱ likuci i Shekem.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ana kayin kasai ɗa uma e Shekem a banai a kakamba, ɗa a danai Abimeleki.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ɗa u ɗikai uma a̱ni ɗa u peciki le ugboku u tatsu ɗa o bopoi a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ mita̱. Ana wu enei uma a̱ kuta̱ a likuci a̱ kuta̱wa̱ ɗa wu uta̱i a̱ keteshe ɗa wu unai le.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 Ɗa a̱yi Abimeleki n ugboku ute u na wi koɓolo n a̱yi a lyaꞋi kelime ke le ɗa a shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ugboku ure u na u buwai tamkpamu a uwai a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ku una aza a na i punu.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi kelime n kuyaꞋan kuvon n ele a kanna ka nanlo ka. U kambuki likuci ya ɗa wu unai uma a na i punu, ɗa u dyaɓai likuci ya akina ɗa u tsunki i ɗa mkpaɗi.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Ana aza e kelime a na i a mashilya mu utsura me Shekem a panai kaꞋa, ɗa a sumai a uwai a kunu ku ka̱ma̱li ke Eli-beritu adama a na a laꞋaka.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 Ana Abimeleki u panai a danai, aza e kelime aza a na i punu a mashilya mu utsura me Shekem ra̱ka̱ oɓolongu ta̱ a̱ ubuta̱ ute.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 Ɗa Abimeleki n uma a̱ ni ra̱ka̱ a gaɗukpai ɗa a kumbai kusan ku Zalimonu. Ɗa u ɗikai kogovu e kukiye ku ni ɗa u kapai acaka a nɗanga ɗa u saɓangi avangatsu a̱ ni. Ɗa u danai yaba dem na wi koɓolo n a̱yi, <<YaꞋin gogoꞋo i yaꞋan ili i na ye enei mu n yaꞋin.>>
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Ɗa yaba dem u kapai nɗanga ɗa a̱ ka̱na̱i kutono Abimeleki. Ana a yawai ɗa yaba dem u zuwai nɗanga n ni a̱ ma̱va̱li ɗa a dyaɓai maꞋa akina. Ɗa uma a na i punu a mashilya mu ugaɗi me Shekem ra̱ka̱ a̱ kuwa̱i, ele ɗa uma ka̱kpa̱n kete ali n a̱ma̱ci.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ɗa Abimeleki u ka̱na̱i uye a kubana a Tebezu ɗa u kambuki likuci ya ɗa wi isai i ɗa.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Ama punu a̱ likuci ya kumaꞋa ku utsura ku gbayin ki ta̱ lo, ɗa uma ra̱ka̱ a̱ma̱ci n ali n aza e kelime a̱ likuci a ra̱ka̱ a sumai a uwai punu ɗa a gbagurai ka̱ci ke le asuvu ɗa a kumbai gaɗi vu kukpa̱Ꞌa̱ vu kumaꞋa ka.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Ɗa Abimeleki u banai u kumbai kumaꞋa ka ɗa u yaꞋin kuvon ɗa u yawai ɗevu n utsutsu adama a na u dyaɓa ku ɗa akina.
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 Ama ɗa vuka vu yoku vu ɗikai makyin ɗa u varai Abimeleki n kaꞋa a kaci ɗa u ɓosoi ni moko ma kaci.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 Ɗa gogoꞋo lo u ɗekei kabara ka̱ ni ɗa u danai ni, <<Tala kotokobi ka̱ nu, ka̱ta̱ vu una mu, ta lo a kudana, <Vuka ɗa vu unai ni.> >> Ɗa kabara ka ko sovoi ni n mawun ɗa u kuwa̱i.
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Ana uma Isaraila enei Abimeleki u kuwa̱ ta̱, ɗa yaba dem u banai a kpaꞋa ku ni.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Nannai ɗa Ka̱shile ka tsupakai esheku kagbanigbani ka na Abimeleki u yaꞋankai ni, a na wu unai aza a̱ ni olobo uma amangatatsunkupa.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Nannai ɗa kpamu Ka̱shile ka zuwai aza e Shekem a takacikai adama a kagbanigbani ke ele, tsu na Jotan maku ma ukocishi ma Gidiyon u danai le a ayin a na u yaꞋin kadanshi ka̱ una̱ u wuya adama e le.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.