Juízes 9
asg (ASG) vs BKJ
1 Kanna ko yoku ɗa Abimeleki kolobo ka Jerubalu a̱yi na feu e ci ɗeke Gidiyon u banai e Shekem, a̱ ubuta̱ wi isheku i mashani i ni ra̱ka̱ u danai le.
1 E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:
2 <<Mi ta̱ ufolu u ɗa̱ i yaꞋan kadanshi n aza e kelime e Shekem ra̱ka̱, i dana, <Yiɗa̱i i laꞋakai ɗa̱ n ugaꞋin, olobo a Gidiyon amangatatsunkupa a lyaꞋaka ɗa̱ tsugono, ko vuma te wo ko okpo mogono ma̱ ɗa̱?> Ciɓai a na mpa mpasa n ɗa̱ n ɗa.>>
2 Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.
3 Ɗa isheku i mashani i Abimeleki i tonukoi aza e kelime e Shekem ukuna u nampa ra̱ka̱ adama a̱ ni. Ɗa a̱ɗu e le o bonoi a̱ ubuta̱ u Abimeleki, a danai, <<A̱yi toku tsu ɗa.>>
3 E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.
4 Ɗa e nekei ni azurufa amangatatsunkupa a na i a̱ kunu ku ka̱ma̱li ka Balu-beritu, a na Abimeleki u tsulakai uma a kavama a na o tonoi ni.
4 E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.
5 Ɗa u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Ofara, ɗa wu unai otoku a̱ ni olobo a Jerubalu, uma amangatatsunkupa a katali kete. Ama ɗa u nusai Jotan maku mu ukocishi ma Jerubalu, adama a na u sheɗeku ta̱.
5 E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.
6 Ɗa aza e kelime e Shekem ra̱ka̱ n aza a Betu-milo o ɓolongi a̱ ubuta̱ u te a maɗanga gbayin mo Oku, a mashilya me Shekem a zuwai Abimeleki wo okpoi mogono.
6 E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.
7 Ana Jotan u panai kakuna ka, ɗa u kumbai kusan ku Garizim, ɗa u dansai n ka̱la̱ka̱tsu ka gbayin ɗa u danai le, <<A̱ɗa̱ aza e kelime e Shekem panakai mu, adama a na Ka̱shile feu ka panaka ɗa̱.
7 E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.
8 Kanna ko yoku ɗa nɗanga n ɓolongi adama a na a zagbaka ka̱ci ke le mogono, ɗa a danai maɗanga ma zaitu, <Avu okpo mogono ma̱ tsu.>
8 As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ama ɗa maɗanga ma zaitu ma̱ ushuki, ɗa u danai, <I ciga ta̱ n ka̱sukpa̱ uciyi u va̱ u na u ci neke a̱ma̱li n uma tsugbayin, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
9 Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?
10 Ɗa nɗanga ma n danai maɗanga ma̱ ma̱biri, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
10 E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Ɗa ma̱biri mu ushuki ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ umaci u singai wu uyoꞋo u va̱, ka̱ta̱ m bono a̱ ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
11 Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?
12 Ɗa a danai maɗanga mi itacishi, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Ɗa maɗanga mi itacishi ma, ma danai, <Ali mpa n ka̱sukpa̱ ukuna u ma̱kya̱n ma̱ va̱ ma na ma tsu zuwa a̱ma̱li n uma ma̱za̱nga̱, ka̱ta̱ m bono ka̱ɓa̱na̱ ka nɗanga?>
13 E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?
14 Ɗa nɗanga ra̱ka̱ n danai vubala, <Avu ta̱wa̱ vo okpo mogono ma̱ tsu.>
14 Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Ɗa vubala vu danai, <Mayun ɗa baci, i cigai mo okpo mogono ma̱ ɗa̱ n ka̱ɗu kete, ta̱wa̱i i la̱nsa̱ ubuta̱ u ku kpaꞋwan wa̱ a̱va̱, ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱i akina uta̱ punu a vubala ka̱ta̱ o songu nɗanga n Lebano.>
15 E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.
16 <<Gogo na, ye ene ta̱ i yaꞋan ta̱ ili yi usuɓi n kasingai na va, a na i zuwai Abimeleki tsugono? I yaꞋanka ta̱ Jerubalu n aza kpaꞋa a̱ ni kasingai nanai va? Ko na va ɗaɗa katsupu ka̱ a̱ga̱nda̱ ka na u yaꞋin?
16 Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;
17 Ciɓai esheku a̱ va̱ u shilika̱ ta̱ adama a̱ ɗa̱, u nekei wuma u ni adama a na wu isa ɗa̱ ekiye a aza a Midiya.
17 (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Ama a̱ɗa̱ ɗa na gogo na i bonoi a kuyaꞋan tsurala n kpaꞋa ke esheku a̱ va̱, ali ɗa yu unai muku n ni uma amangatatsunkupa a katali kete, ɗa kpamu i zuwai Abimeleki kolobo ka kagbashi ka̱ ni mekere ko okpoi mogono ma aza e Shekem, adama a na a̱yi toku vu ɗa̱ ɗa.
18 e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).
19 Gogo na i na i yaꞋankai Gidiyon koɓolo n aza a kpaꞋa a̱ ni i singai i ɗa baci n yi usuɓi, to yaꞋin ma̱za̱nga̱ n Abimeleki, yaꞋan a̱yi feu u yaꞋan ma̱za̱nga̱ n a̱ɗa̱.
19 Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;
20 Ama ta baci nannai ba, ka̱sukpa̱ akina uta̱ u Abimeleki ka̱ta̱ o songu aza e kelime e Shekem, n aza a Betu-milo, ka̱sukpa̱ kpamu akina uta̱ a̱ ubuta̱ wa aza e kelime e Shekem n Betu-milo ka̱ta̱ o songu Abimeleki.>>
20 mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.
21 Ɗa Jotan u sumai, ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Beya, adama o wovon o vutoku ni Abimeleki.
21 E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.
22 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi tsugono tsa aza a Isaraila ali a̱ya̱ a tatsu.
22 Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,
23 Ɗa Ka̱shile ka zuwai maꞋiwanai ma̱ ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u Abimeleki n aza e kelime e Shekem, ɗa a yaꞋankai Abimeleki ugbamukaci.
23 Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;
24 Ka̱shile kaꞋa ka yaꞋin nannai adama a na a tsupaka le ka gbani-gbani ka na a yaꞋankai olobo n Gidiyon, uma amangatatsunkupa a na Abimeleki toku le wu unai, n uɓa̱nki wa aza e kelime e Shekem.
24 para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.
25 Ɗa aza e kelime e Shekem a zuwai uma o bopo a gaɗi vu kusan adama a Abimeleki, ɗa a̱ ka̱na̱i kutakacika yaba dem vu na u tonoi uye u nanlo wa. Ɗa o tonukoi Abimeleki.
25 E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.
26 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka banai ka da̱sa̱ngi e Shekem n aza a̱ni, ɗa aza e kelime e Shekem a̱ ushuki n a̱yi.
26 E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.
27 Ɗa aza e Shekem ra̱ka̱ a banai a ashina a nɗanga mi itacishi e le, adama a na a taꞋa umaci u mambulu, a pishai ɗa a yaꞋin ka̱ɗiva̱ a̱ ma̱va̱li ma̱ ka̱ma̱li ke le. A lyaꞋi o soꞋi ɗa a̱ ka̱na̱i kushika Abimeleki.
27 E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka danai, <<Yayi e ci ɗeke Abimeleki ali ɗa a̱tsu aza e Shekem tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi? Ashe kolobo ka Gidiyon ka ba, vuza na Zebulu wi a kuyaꞋanka ulinga? Adama a̱ yiɗa̱i ɗa tsa kuga̱nda̱ka̱ yi? YaꞋankai Hamoru akaya a̱ ɗa̱ kasingai a̱yi na wo okpoi ugiti u tsukaya u ɗa̱, ama adama a̱ yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka yi a̱ga̱nda̱?
28 E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?
29 Ishi baci a dana mpa ɗa vuza kelime vu uma a nampa, mi ishi a̱ kutakpa Abimeleki. <Ka̱ta̱ n dana yi bana vu doku ka̱bunda̱i ko osoji a̱ nu, ka̱ta̱ vu uta̱ vu yaꞋan kuvon.> >>
29 E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.
30 Ana Zebulu mogono ma̱ likuci, ma panai kadanshi ka Galu kolobo ka Ebedu, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ kula̱i.
30 E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.
31 Ɗa u suki alingata usokongi a bana a dana Abimeleki, u danai, <<Galu kolobo ka Ebedu koɓolo n aza̱ ni i ta̱ punu e Shekem, kpamu i ta̱ a ku kusha uma a̱ likuci adama na a yaꞋan vishili n avu.
31 E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.
32 Gogo na, tono kayin avu n uma a na i koɓolo n avu, ka̱ta̱ i bopo a̱ mita̱ a̱ ka̱pula̱ka̱.
32 Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;
33 Yeve n usana kanna a̱ ku uta̱, i ɗa̱nga̱ i banka likuci ya n kuvon. Ɗa baci a̱yi koɓolo n uma a na i koɓolo n a̱yi a ɗa̱nga̱i adama na a lapa ɗa̱, ka̱ta̱ i lapa le ulapi uteku tsu na i cigai.>>
33 e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.
34 Ɗa Abimeleki koɓolo n uma a na i koɓolo, a ɗa̱nga̱i n kayin ɗa a banai o bopoi ɗevu n Shekem ugboku u na̱shi.
34 E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.
35 Ɗa Galu kolobo ka Ebedu ka̱ uta̱i ɗa ka shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ɗa Abimeleki n uma a̱ ni uta̱i e keteshe a̱ ubuta̱ u na ishi ubopi wa.
35 E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.
36 Ana Galu wu enei uma a, ɗa u danai Zebulu, <<La̱na̱, uma ɗa lo a̱ gida̱la̱i a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan.>>
36 E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.
37 Ɗa Galu kpamu u doku u danai, <<La̱na̱ biꞋi uma a̱ kucipa̱ gaɗi vu kusan a̱ kuta̱wa̱, ugboku ute a̱ kuta̱wa̱ n uye u na wu uta̱i a uɓon maɗanga mo Oku ma̱ kula̱na̱.>>
37 E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.
38 Ɗa Zebulu u danai ni, <<Teɗei wo una̱ u kadanshi u nu wa wi gogo na, avu na vu danai, <Yayi Abimeleki, ali ɗa tsa kuyaꞋanka yi tsugbashi?> Ashe uma a nampa a ele ɗa uma a na vu yaꞋankai a̱ra̱ɗi a ba? Wala a̱ kuta̱ gogo na adama a na vu shilika̱ n ele.>>
38 Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.
39 Ɗa Galu wu uta̱i u uwakai aza e Shekem kelime ɗa a̱ shilika̱i n Abimeleki.
39 E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.
40 Ɗa Abimeleki u guvai ni ɗa u sumai. Uma n a̱bunda̱i a̱ yikpa̱i ɗa a ukai usa̱n, ɗa u tonoi le ali a kubana a̱ utsutsu u likuci.
40 E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.
41 Ɗa Abimeleki u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Aruma, ɗa a̱yi Zebulu tamkpamu u guvai Galu n aza a̱ ni a̱ ku uta̱ a̱ likuci i Shekem.
41 E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ana kayin kasai ɗa uma e Shekem a banai a kakamba, ɗa a danai Abimeleki.
42 E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.
43 Ɗa u ɗikai uma a̱ni ɗa u peciki le ugboku u tatsu ɗa o bopoi a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ mita̱. Ana wu enei uma a̱ kuta̱ a likuci a̱ kuta̱wa̱ ɗa wu uta̱i a̱ keteshe ɗa wu unai le.
43 E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.
44 Ɗa a̱yi Abimeleki n ugboku ute u na wi koɓolo n a̱yi a lyaꞋi kelime ke le ɗa a shamgbai a̱ utsutsu u likuci, ugboku ure u na u buwai tamkpamu a uwai a̱ ka̱pula̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ku una aza a na i punu.
44 E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.
45 Ɗa Abimeleki u lyaꞋi kelime n kuyaꞋan kuvon n ele a kanna ka nanlo ka. U kambuki likuci ya ɗa wu unai uma a na i punu, ɗa u dyaɓai likuci ya akina ɗa u tsunki i ɗa mkpaɗi.
45 E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.
46 Ana aza e kelime a na i a mashilya mu utsura me Shekem a panai kaꞋa, ɗa a sumai a uwai a kunu ku ka̱ma̱li ke Eli-beritu adama a na a laꞋaka.
46 E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.
47 Ana Abimeleki u panai a danai, aza e kelime aza a na i punu a mashilya mu utsura me Shekem ra̱ka̱ oɓolongu ta̱ a̱ ubuta̱ ute.
47 E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.
48 Ɗa Abimeleki n uma a̱ ni ra̱ka̱ a gaɗukpai ɗa a kumbai kusan ku Zalimonu. Ɗa u ɗikai kogovu e kukiye ku ni ɗa u kapai acaka a nɗanga ɗa u saɓangi avangatsu a̱ ni. Ɗa u danai yaba dem na wi koɓolo n a̱yi, <<YaꞋin gogoꞋo i yaꞋan ili i na ye enei mu n yaꞋin.>>
48 E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.
49 Ɗa yaba dem u kapai nɗanga ɗa a̱ ka̱na̱i kutono Abimeleki. Ana a yawai ɗa yaba dem u zuwai nɗanga n ni a̱ ma̱va̱li ɗa a dyaɓai maꞋa akina. Ɗa uma a na i punu a mashilya mu ugaɗi me Shekem ra̱ka̱ a̱ kuwa̱i, ele ɗa uma ka̱kpa̱n kete ali n a̱ma̱ci.
49 E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Ɗa Abimeleki u ka̱na̱i uye a kubana a Tebezu ɗa u kambuki likuci ya ɗa wi isai i ɗa.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.
51 Ama punu a̱ likuci ya kumaꞋa ku utsura ku gbayin ki ta̱ lo, ɗa uma ra̱ka̱ a̱ma̱ci n ali n aza e kelime a̱ likuci a ra̱ka̱ a sumai a uwai punu ɗa a gbagurai ka̱ci ke le asuvu ɗa a kumbai gaɗi vu kukpa̱Ꞌa̱ vu kumaꞋa ka.
51 Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.
52 Ɗa Abimeleki u banai u kumbai kumaꞋa ka ɗa u yaꞋin kuvon ɗa u yawai ɗevu n utsutsu adama a na u dyaɓa ku ɗa akina.
52 E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.
53 Ama ɗa vuka vu yoku vu ɗikai makyin ɗa u varai Abimeleki n kaꞋa a kaci ɗa u ɓosoi ni moko ma kaci.
53 E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.
54 Ɗa gogoꞋo lo u ɗekei kabara ka̱ ni ɗa u danai ni, <<Tala kotokobi ka̱ nu, ka̱ta̱ vu una mu, ta lo a kudana, <Vuka ɗa vu unai ni.> >> Ɗa kabara ka ko sovoi ni n mawun ɗa u kuwa̱i.
54 Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Ana uma Isaraila enei Abimeleki u kuwa̱ ta̱, ɗa yaba dem u banai a kpaꞋa ku ni.
55 E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.
56 Nannai ɗa Ka̱shile ka tsupakai esheku kagbanigbani ka na Abimeleki u yaꞋankai ni, a na wu unai aza a̱ ni olobo uma amangatatsunkupa.
56 Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;
57 Nannai ɗa kpamu Ka̱shile ka zuwai aza e Shekem a takacikai adama a kagbanigbani ke ele, tsu na Jotan maku ma ukocishi ma Gidiyon u danai le a ayin a na u yaꞋin kadanshi ka̱ una̱ u wuya adama e le.
57 e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.