Juízes 7
asg (ASG) vs NTLH
1 Ɗa Jerubalu vuza vu na e ci ɗeke Gidiyon koɓolo n uma a̱ ni ra̱ka̱ a na i koɓolo n a̱yi, a̱ ɗa̱nga̱i n usana ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱shi a̱ mini o Horodu. Ele tamkpamu aza a Midiya a vaki a uɓon u gaɗi n ele a̱ ka̱ra̱ ka nsasan ɗevu m More.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Osoji a na vi koɓolo n ele a yimkpa mu ta̱ an me kuneke aza a Midiya ekiye e le, talo aza a Isaraila a lapa ma̱ka̱nga̱ ka̱ta̱ a dana, <Utsura utsu u ɗa wi isai tsu.>
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 Gogo na salaka uma vu dana le, <Yaba dem na baci de dem wi a kupana wovon n u jeꞋekei ikyamba, u kpatala u bono a kpaꞋa, ka̱ta̱ u dakaka u suma u ka̱sukpa̱ kusan ku Giliyadu.> >> Ɗa uma a̱kpa̱n kamanga n e re (22,000) a kpatalai o bonoi a kpaꞋa, ɗa uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a shamgbai.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Ali n gogo na uma a yimkpa ta̱ n ka̱bunda̱i. Ɗika le vu banka e kuyene adama a na n kondo le, ka̱ta̱ yaba dem vu na baci n danai nu, <A̱yi na va wi ta̱ a kubana n avu,> wi ta̱ a kubana, ama yaba dem na baci n danai nu, <A̱yi na va wi a kubana n avu ba,> a̱yi va wi a kubana ba.>>
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Ɗa Gidiyon u ɗikai uma a u bankai e kuyene. Ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Pece uma a na e peɗei mini n elentsu uteku tsu nsheꞋe ugboku ute. Ka̱ta̱ kpamu vu pece ugboku u na u kuɗa̱ngi n a̱ka̱nga̱tsu e le ɗa o soꞋi mini n ekiye.>>
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Ka̱bunda̱i ka uma na e peɗei mini uteku tsu nsheꞋe ka yawa ta̱ amangatawantatsu (300). Ama uma a na a buwai ra̱ka̱ a̱ kuɗa̱ngu ta̱ n a̱ka̱nga̱tsu e le a iɗika ɗa o soꞋi mini n ekiye.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<N uma amangatawantatsu (300) a na e peɗei mini n elentsu a, mpa n kisa ɗa̱ ta̱ ka̱ta̱ n neke aza a Midiya ekiye a̱ ɗa̱, ama aza na a buwai ra̱ka̱, ka̱sukpa̱ le o bono a iꞋuwa i le.>>
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Ɗa Gidiyon u danai uma a na a buwai o bonoi a iꞋuwa i le, ama ɗa u ka̱sukpa̱i uma amangatawantatsu (300) a koɓolo n a̱yi. Ama uma a na kpatalai va, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ilikulya n avana a nlala n le ekiye aza e le. A̱va̱li aza a Midiya ta na i ta̱ a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ɗaka n ele.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 N kayin ka nanlo ka ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Ɗa̱nga̱, vu bana a̱ ka̱tsura̱ ka aza a Midiya, adama a na mpa n neke le ta̱ ekiye a̱ nu.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Ama vi baci a kupana wovon a na va bana endeꞋen nu, ɗika Pura kagbashi ka̱ nu i bana koɓolo.
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 Vi ta̱ a kupana ili i na i a kudansa, yeve ka̱ta̱ vi ciya̱ katsura ka na va kufuɗa va bana a̱ ka̱tsura̱ ke le vu shilika̱ n ele.>> Ɗa Gidiyon ta na u banai koɓolo m Pura kagbashi ka̱ ni a̱ iga̱Ꞌin i ka̱tsura̱ ki irala i le.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n uma a̱ ka̱livi a na i a̱ ida̱shi a̱ ka̱kina̱ ka̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ i ta̱ n a̱bunda̱i tsa akyun, kpamu arakuma e le i ta̱ n a̱bunda̱i an kayala ka mala babu vuza na u kufuɗa kukece le.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 An Gidiyon u yawai, ɗa u cinai vuza va aza a Midiya o kutonuko ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni alatani a na u yaꞋin. U danai, <<Mpa n yaꞋan ta̱ alatani a na me enei ka̱kutsu ko boroji vu bali ka̱ gida̱la̱i a̱ kuta̱wa̱ a̱ ka̱tsura̱ ka aza a Midiya, ana ka yawai ɗa ka varai ma̱va̱li ma a n utsura ali ɗa ma̱ yikpa̱i a iɗika.>>
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Ɗa ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni kushuki ɗa ka danai, <<Nava ili i yoku i ɗa ba, kotokobi ko Gidiyon kolobo ka Jowashi vuza va aza a Isaraila kaꞋa. Ka̱shile ke neke ta̱ aza a Midiya koɓolo n osoji a̱ tsu n ubuta̱ wi ida̱shi i tsu ra̱ka̱.>>
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Ana Gidiyon u panai alatani a koɓolo n i na i a kadanshi, ɗa u cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa u kpatalai u bonoi a̱tsura̱ aza a Isaraila. A na u yawai ɗa u danai, <<Ɗa̱nga̱i, adama a na Vuzavaguɗu u neke ta̱ aza a Midiya ekiye a̱ ɗa̱.>>
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Ɗa u pecei uma amangatawantatsu a (300) ugboku u tatsu ɗa u nekei yaba dem kavana m ma̱diki koɓolo nu nkuni punu.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 Ɗa u danai le <<Indanai mu, ka̱ta̱ i yaꞋan uteku tsu na n yaꞋin. Ayin a na baci n yawai a̱ ubuta̱ u vishili, i yaꞋan uteku tsu na n yaꞋin.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Ɗa baci mpa n aza a na i koɓolo nu mpa ci lika̱i igbala, a̱ɗa̱ feu i lika̱ igbala i ɗa̱ akambu a̱ ka̱tsura̱ dem ka̱ta̱ yi orukpo, <Adama a Vuzavaguɗu n Gidiyon.> >>
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ɗa Gidiyon koɓolo n uma amangatawun (100) a na i koɓolo n a̱yi a yawai a̱ iga̱Ꞌin i ka̱tsura̱ ya n kayin kagbayin, a makyan ma na a sabaꞋi aza a kindi, ɗa a̱ lika̱i igbala ɗa o ɓosoi ndiki n na mi ekiye e le.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Ɗa ugboku u tatsu wa dem a̱ lika̱i igbala ɗa o ɓosoi ndiki n le. Ɗa e remei nkuni e ekiye a̱ ugula̱, igbala tamkpamu ekiye a usingai adama a̱ kulika̱. Ɗa a salai, <<Kotokobi ka Vuzavaguɗu n kotokobi ka Gidiyon.>>
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ɗa yaba dem u ɗa̱nga̱i u shamgbai kashani a̱ ubuta̱ u na wi uka̱ra̱Ꞌi n ka̱tsura̱ ka, ɗa uma a ra̱ka̱ a sumai n a lapai una̱.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Ana uma amangatawantatsu (300) a, a̱ lika̱i igbala i le, ɗa Vuzavaguɗu u zuwai aza a Midiya a̱ ka̱na̱i makapansanai n otokobi. Ɗa a sumai a kubana a Beti-shita a uye u Zerera, a kubana e kureꞋe ka aza a Ebelu-mehola, ɗevu n likuci i Tabatu.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Ɗa e ɗekei aza a Isaraila n kumaci ku Nafutali, n aza a Ashera koɓolo n aza a Manasa, ɗa a saɓai aza a Midiya a kubana.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Ɗa Gidiyon u suki alingata a kubana a iɗika yi nsansa ya aza a Ifirayimu ra̱ka̱, u danai, <<Cipa̱i i shilika̱ n aza a Midiya ka̱ta̱ yi isa ubuta̱ wa apasa e le e Kuyene ku Urudu nu nyeneke ali a kubana e Betu-bara adama a na ka̱ta̱ a pasa ba.>>
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Ɗa kpamu e remei ngono ma aza a Midiya n re, Orebu koɓolo n Zebu. Ɗa unai Orebu a katali ka Orebu, Zebu tamkpamu a unai ni a̱ ubuta̱ u kupisha ku ma̱kya̱n ma Zebu. Ɗa o lokoi aza a Midiya ɗa a̱ tuka̱i Gidiyon n kaci ka Orebu n ka Zebu a upashi u Urudu.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.