Juízes 7
asg (ASG) vs NAA
1 Ɗa Jerubalu vuza vu na e ci ɗeke Gidiyon koɓolo n uma a̱ ni ra̱ka̱ a na i koɓolo n a̱yi, a̱ ɗa̱nga̱i n usana ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱shi a̱ mini o Horodu. Ele tamkpamu aza a Midiya a vaki a uɓon u gaɗi n ele a̱ ka̱ra̱ ka nsasan ɗevu m More.
1 Então Jerubaal, isto é, Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas ficava ao norte deles, no vale, perto do monte de Moré.
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Osoji a na vi koɓolo n ele a yimkpa mu ta̱ an me kuneke aza a Midiya ekiye e le, talo aza a Isaraila a lapa ma̱ka̱nga̱ ka̱ta̱ a dana, <Utsura utsu u ɗa wi isai tsu.>
2 O Senhor disse a Gideão: — É demais o povo que está com você, para eu entregar os midianitas nas suas mãos. Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: “A minha própria mão me livrou.”
3 Gogo na salaka uma vu dana le, <Yaba dem na baci de dem wi a kupana wovon n u jeꞋekei ikyamba, u kpatala u bono a kpaꞋa, ka̱ta̱ u dakaka u suma u ka̱sukpa̱ kusan ku Giliyadu.> >> Ɗa uma a̱kpa̱n kamanga n e re (22,000) a kpatalai o bonoi a kpaꞋa, ɗa uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a shamgbai.
3 Portanto, anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver assustado e com medo, saia da região montanhosa de Gileade e volte para casa.” Então vinte e dois mil homens voltaram, e dez mil ficaram.
4 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Ali n gogo na uma a yimkpa ta̱ n ka̱bunda̱i. Ɗika le vu banka e kuyene adama a na n kondo le, ka̱ta̱ yaba dem vu na baci n danai nu, <A̱yi na va wi ta̱ a kubana n avu,> wi ta̱ a kubana, ama yaba dem na baci n danai nu, <A̱yi na va wi a kubana n avu ba,> a̱yi va wi a kubana ba.>>
4 Então o Senhor disse a Gideão: — Ainda há povo demais. Faça-os descer até as águas, e ali eu os provarei para você. Aquele de quem eu disser: “Este irá com você”, esse de fato irá com você; porém todo aquele de quem eu disser: “Este não irá com você”, esse não irá.
5 Ɗa Gidiyon u ɗikai uma a u bankai e kuyene. Ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Pece uma a na e peɗei mini n elentsu uteku tsu nsheꞋe ugboku ute. Ka̱ta̱ kpamu vu pece ugboku u na u kuɗa̱ngi n a̱ka̱nga̱tsu e le ɗa o soꞋi mini n ekiye.>>
5 Gideão fez com que os homens descessem até as águas. Então o Senhor lhe disse: — Todos os que lamberem a água com a língua, como faz o cachorro, esses você deve pôr à parte, separando-os daqueles que se ajoelharem para beber.
6 Ka̱bunda̱i ka uma na e peɗei mini uteku tsu nsheꞋe ka yawa ta̱ amangatawantatsu (300). Ama uma a na a buwai ra̱ka̱ a̱ kuɗa̱ngu ta̱ n a̱ka̱nga̱tsu e le a iɗika ɗa o soꞋi mini n ekiye.
6 O número dos que lamberam, levando a mão à boca, foi de trezentos homens. Todos os outros se ajoelharam para beber a água.
7 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<N uma amangatawantatsu (300) a na e peɗei mini n elentsu a, mpa n kisa ɗa̱ ta̱ ka̱ta̱ n neke aza a Midiya ekiye a̱ ɗa̱, ama aza na a buwai ra̱ka̱, ka̱sukpa̱ le o bono a iꞋuwa i le.>>
7 Então o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água eu livrarei vocês, e entregarei os midianitas nas suas mãos. Diga a todos os outros que voltem para casa.
8 Ɗa Gidiyon u danai uma a na a buwai o bonoi a iꞋuwa i le, ama ɗa u ka̱sukpa̱i uma amangatawantatsu (300) a koɓolo n a̱yi. Ama uma a na kpatalai va, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ilikulya n avana a nlala n le ekiye aza e le. A̱va̱li aza a Midiya ta na i ta̱ a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ɗaka n ele.
8 Os trezentos homens pegaram as provisões e as trombetas dos outros. Gideão mandou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém reteve consigo os trezentos homens. O arraial dos midianitas estava abaixo dele, no vale.
9 N kayin ka nanlo ka ɗa Vuzavaguɗu u danai Gidiyon, <<Ɗa̱nga̱, vu bana a̱ ka̱tsura̱ ka aza a Midiya, adama a na mpa n neke le ta̱ ekiye a̱ nu.
9 Naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: — Levante-se e ataque o arraial, porque o entreguei nas suas mãos.
10 Ama vi baci a kupana wovon a na va bana endeꞋen nu, ɗika Pura kagbashi ka̱ nu i bana koɓolo.
10 Se você ainda estiver com medo de atacar, desça ao arraial com o seu ajudante Pura
11 Vi ta̱ a kupana ili i na i a kudansa, yeve ka̱ta̱ vi ciya̱ katsura ka na va kufuɗa va bana a̱ ka̱tsura̱ ke le vu shilika̱ n ele.>> Ɗa Gidiyon ta na u banai koɓolo m Pura kagbashi ka̱ ni a̱ iga̱Ꞌin i ka̱tsura̱ ki irala i le.
11 e ouça o que eles dizem. Então você ganhará coragem e atacará o arraial. Gideão desceu até a vanguarda do arraial com o seu ajudante Pura.
12 Aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n uma a̱ ka̱livi a na i a̱ ida̱shi a̱ ka̱kina̱ ka̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ i ta̱ n a̱bunda̱i tsa akyun, kpamu arakuma e le i ta̱ n a̱bunda̱i an kayala ka mala babu vuza na u kufuɗa kukece le.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como uma nuvem de gafanhotos. Os camelos deles eram uma multidão inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 An Gidiyon u yawai, ɗa u cinai vuza va aza a Midiya o kutonuko ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni alatani a na u yaꞋin. U danai, <<Mpa n yaꞋan ta̱ alatani a na me enei ka̱kutsu ko boroji vu bali ka̱ gida̱la̱i a̱ kuta̱wa̱ a̱ ka̱tsura̱ ka aza a Midiya, ana ka yawai ɗa ka varai ma̱va̱li ma a n utsura ali ɗa ma̱ yikpa̱i a iɗika.>>
13 Quando Gideão se aproximou, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu amigo. Ele dizia: — Tive um sonho. Eis que um pão de cevada vinha rolando dentro do arraial dos midianitas. Bateu contra a tenda, de maneira que esta caiu, se virou de cima para baixo e ficou estendida no chão.
14 Ɗa ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni kushuki ɗa ka danai, <<Nava ili i yoku i ɗa ba, kotokobi ko Gidiyon kolobo ka Jowashi vuza va aza a Isaraila kaꞋa. Ka̱shile ke neke ta̱ aza a Midiya koɓolo n osoji a̱ tsu n ubuta̱ wi ida̱shi i tsu ra̱ka̱.>>
14 O amigo respondeu: — Isso não é outra coisa a não ser a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Deus entregou nas mãos dele os midianitas e todo este arraial.
15 Ana Gidiyon u panai alatani a koɓolo n i na i a kadanshi, ɗa u cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa u kpatalai u bonoi a̱tsura̱ aza a Isaraila. A na u yawai ɗa u danai, <<Ɗa̱nga̱i, adama a na Vuzavaguɗu u neke ta̱ aza a Midiya ekiye a̱ ɗa̱.>>
15 Quando Gideão ouviu o relato desse sonho e o seu significado, adorou a Deus. Voltou para o arraial de Israel e disse: — Levantem-se, porque o
16 Ɗa u pecei uma amangatawantatsu a (300) ugboku u tatsu ɗa u nekei yaba dem kavana m ma̱diki koɓolo nu nkuni punu.
16 Então repartiu os trezentos homens em três companhias e entregou a cada homem uma trombeta e um cântaro vazio, com uma tocha dentro dele.
17 Ɗa u danai le <<Indanai mu, ka̱ta̱ i yaꞋan uteku tsu na n yaꞋin. Ayin a na baci n yawai a̱ ubuta̱ u vishili, i yaꞋan uteku tsu na n yaꞋin.
17 E disse-lhes: — Olhem para mim e façam como eu fizer. Quando eu chegar às imediações do arraial, assim como eu fizer, façam vocês também.
18 Ɗa baci mpa n aza a na i koɓolo nu mpa ci lika̱i igbala, a̱ɗa̱ feu i lika̱ igbala i ɗa̱ akambu a̱ ka̱tsura̱ dem ka̱ta̱ yi orukpo, <Adama a Vuzavaguɗu n Gidiyon.> >>
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então vocês também tocarão a sua trombeta ao redor de todo o arraial e dirão: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ɗa Gidiyon koɓolo n uma amangatawun (100) a na i koɓolo n a̱yi a yawai a̱ iga̱Ꞌin i ka̱tsura̱ ya n kayin kagbayin, a makyan ma na a sabaꞋi aza a kindi, ɗa a̱ lika̱i igbala ɗa o ɓosoi ndiki n na mi ekiye e le.
19 Gideão e os cem homens que estavam com ele chegaram às imediações do arraial por volta da meia-noite, pouco tempo após a troca das guardas. Tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Ɗa ugboku u tatsu wa dem a̱ lika̱i igbala ɗa o ɓosoi ndiki n le. Ɗa e remei nkuni e ekiye a̱ ugula̱, igbala tamkpamu ekiye a usingai adama a̱ kulika̱. Ɗa a salai, <<Kotokobi ka Vuzavaguɗu n kotokobi ka Gidiyon.>>
20 Assim, as três companhias tocaram as trombetas e despedaçaram os cântaros. Seguravam a tocha na mão esquerda e a trombeta na mão direita. E gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ɗa yaba dem u ɗa̱nga̱i u shamgbai kashani a̱ ubuta̱ u na wi uka̱ra̱Ꞌi n ka̱tsura̱ ka, ɗa uma a ra̱ka̱ a sumai n a lapai una̱.
21 E cada um permaneceu no seu lugar ao redor do arraial. Todo o exército dos midianitas começou a correr, a gritar e a fugir.
22 Ana uma amangatawantatsu (300) a, a̱ lika̱i igbala i le, ɗa Vuzavaguɗu u zuwai aza a Midiya a̱ ka̱na̱i makapansanai n otokobi. Ɗa a sumai a kubana a Beti-shita a uye u Zerera, a kubana e kureꞋe ka aza a Ebelu-mehola, ɗevu n likuci i Tabatu.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu na direção de Zererá, até Bete-Sita, até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Ɗa e ɗekei aza a Isaraila n kumaci ku Nafutali, n aza a Ashera koɓolo n aza a Manasa, ɗa a saɓai aza a Midiya a kubana.
23 Então os homens de Israel, de Naftali, de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 Ɗa Gidiyon u suki alingata a kubana a iɗika yi nsansa ya aza a Ifirayimu ra̱ka̱, u danai, <<Cipa̱i i shilika̱ n aza a Midiya ka̱ta̱ yi isa ubuta̱ wa apasa e le e Kuyene ku Urudu nu nyeneke ali a kubana e Betu-bara adama a na ka̱ta̱ a pasa ba.>>
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: — Desçam para atacar os midianitas e impedir que eles passem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Assim, todos os homens de Efraim foram convocados. E eles cortaram a passagem dos midianitas pelas águas do Jordão, até Bete-Bara.
25 Ɗa kpamu e remei ngono ma aza a Midiya n re, Orebu koɓolo n Zebu. Ɗa unai Orebu a katali ka Orebu, Zebu tamkpamu a unai ni a̱ ubuta̱ u kupisha ku ma̱kya̱n ma Zebu. Ɗa o lokoi aza a Midiya ɗa a̱ tuka̱i Gidiyon n kaci ka Orebu n ka Zebu a upashi u Urudu.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe. Mataram Orebe no rochedo de Orebe e mataram Zeebe no lagar de Zeebe. Perseguiram os midianitas e trouxeram a cabeça de Orebe e a cabeça de Zeebe a Gideão, do outro lado do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.