Juízes 6

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aza a Isaraila o doku a yaꞋin ka gbani-gbani u Vuzavaguɗu, ɗa Vuzavaguɗu u nekei le ekiye aza a Midiya ali a̱ya̱ e cindere.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Adama a na aza a Midiya a laꞋa ta̱ ɗa aza a Isaraila utsura, ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i kukpaꞋwan aɓatsu n ubuta̱ u kukpaꞋwan a nsansa.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Adama a na ayin na baci de dem aza a Isaraila a yaꞋin vica̱Ꞌa̱ vi icuꞋu i le, ka̱ta̱ aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana a̱ ta̱wa̱ a kanza likuci ya n kuvon.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Ka̱ta̱ a̱ ta̱wa̱ a̱ shikpa̱ a̱pa̱m o kuvon e le a̱ la̱nga̱sa̱ ica̱Ꞌa̱shi ya ashina ali a kubana Gaza, ko ili ite i a̱ kuka̱sukpa̱ adama a aza a Isaraila ba, nkyon ko kanaka ba, ko tana feu majaki ba.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Adama a na a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n ushiga wi ilikuzuwa n a̱pa̱m e le n a̱bunda̱i tsu ka̱kuma̱ ka akyun. A̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ kpamu n arakuma e le n a̱bunda̱i tsu na a kufuɗa ku kece ba, ka̱ta̱ a̱ la̱nga̱sa̱ iɗika ya.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Ɗa aza a Midiya a lukanasai le. Ɗa aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ le.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Ana aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu adama a i na aza a Midiya i a kuyaꞋan ka le,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 ɗa Vuzavaguɗu u suꞋuki aza a Isaraila n keneki. Ɗa ka danai le, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila ka dana ta̱. Mpa ɗa mu uta̱ka̱i ɗa̱ a iɗika i Masar, a kpaꞋa ku ugbashi.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Ɗa mi isai ɗa̱ ekiye aza a Masar n ekiye aza na dem i a kutakacika ɗa̱. Ɗa n lokoi le ɗa n nekei ɗa̱ iɗika i le.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Ɗa n danai ɗa̱, <Mpa ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i tono a̱ma̱li aza a Amoriya ele na yi ida̱shi a iɗika i le ba.> Ama ɗa i kpa̱ɗa̱i kutono kadanshi ka̱va̱.>>
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka̱ da̱sa̱ngi a̱ kulu ku maɗanga mo Oku ma Jowashi vuza aza a Abiyezeru a Ofara, a̱yi tamkpamu Gidiyon kolobo ka̱ ni a kulapa alkama u sokongi a̱ ubuta̱ u kupisha ma̱kya̱n ta lo aza a Midiya e kene yi.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka danai, <<Avu vuzagbayin vo ovonshi vu utsura, Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n avu.>>
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzagbayin, Vuzavaguɗu wi baci koɓolo n a̱tsu, yiɗa̱i i zuwai ɗa u ka̱sukpa̱i ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱i tsu? Te ɗa̱i tamkpamu ili i mereve i ni i na ikaya i tsu i tsu ka̱na̱ kadanshi a kudana, <Vuzavaguɗu ɗa wu utuka̱i tsu a iɗika i Masar ba?> Ama gogo na Vuzavaguɗu u ka̱sukpa̱ tsu ta̱, ɗa u nekei tsu ekiye aza a Midiya.>>
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Ɗa Vuzavaguɗu u kpatalai wa̱ ni ɗa u danai, <<Ɗa̱nga̱ n katsura ka̱ nu ka nampa vu isa aza a Isaraila ekiye aza a Midiya. Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ n suku ta̱.>>
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzavaguɗu, nini ɗa̱i ma kisa aza a Isaraila? La̱na̱, aza a̱ va̱ kagimi ka kumaci ku Manasa ele ɗa a laꞋi n kenu, kpamu mpa ɗa vuza kenu a kpaꞋa ku tsu.>>
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<Mpa n kuyongo ta̱ koɓolo n avu, vi ta̱ a kulapa aza a Midiya a iɗika an vuma te.>>
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Ɗa Gidiyon wu ushuki u danai, <<Ali mayun ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, neke mu urotu u na u kuyotsongu a na avu ɗa vi a kadanshi nu mpa.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Adama a̱ Ka̱shile ka̱ta̱ vu laza ba, sai ayin a na n tuka̱i n kuneꞋe ku va̱ ɗa n zuwai e kelime ka̱ nu.>> Ɗa u danai, <<Mpa n kushamgba ta̱ sai ayin a na vu bonoi.>>
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Ɗa Gidiyon u uwai a kpaꞋa ɗa u kiɗai maku ma maraɗika, ɗa u yaꞋin ilikulyaꞋa n kiya ku babu yisiti ku na ku yawai kagisamkpatsu kupa. Ɗa u zuwai inyama ya a mabana, kpayan tamkpamu ɗa u tsungi ku ɗa o mogbodo, ɗa u bankai ni a̱ kulu ku maɗanga mo oku ma, ɗa u nekei ni.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka, ka danai, <<Ɗika inyama ya koɓolo n ilikulyaꞋa i babu yisiti ya vu zuwa gaɗi vu katali ka nampa, ka̱ta̱ vu tsungu kpayan ka gaɗi vu le.>> Ɗa Gidiyon u yaꞋin nannai.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ ɗa̱ngusa̱i kalangu ka na ki e kukiye ku ni ɗa u saꞋwai inyama ya n boroji vu babu yisiti va. Ɗa akina uta̱i a katali ka ɗa e leɓecei inyama ya koɓolo n ilikulya i babu yisiti ya. Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ puwa̱nka̱i.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Ana Gidiyon u yevei an kalingata ka Vuzavaguɗu kaꞋa, ɗa u danai, <<Mpa na, n kuwa̱ ta̱, Vuzavaguɗu MalaꞋimili. Anana me ene ta̱ kalingata ka Vuzavaguɗu a̱shi n a̱shi.>>
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Ama ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Yongo m ma̱ta̱na̱. Ka̱ta̱ vu pana wovon ba, vi a̱ kukuwa̱ ba.>>
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Ɗa Gidiyon u maꞋakai Vuzavaguɗu katalikalyuka ɗe, ɗa u ɗekei kaꞋa <<Vuzavaguɗu ma̱ta̱na̱ maꞋa.>> Ali n anana katalikalyuka ka ki ta̱ ɗe a Ofara va aza a Abiyezeru.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 N kayin ka nanlo ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Ɗika kobomburon ka esheku a̱ nu ke ire ka̱ a̱ya̱ e cindere. Ka̱ta̱ vu ɓoso katalikalyuka ka Balu ka na esheku a̱ nu i n kaꞋa, ka̱ta̱ kpamu vu kapa kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 ka̱ta̱ vu maꞋaka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu katalikalyuka ka na ko yotsoi gaɗi vu ubuta̱ wu ukanji u nampa n atali o motonosonoi. Yeve ka̱ta̱ vu ɗika kobomburon ke ire, vu neke kaꞋa tsu kuneꞋe ku kusongu n ashamkpatsu n ka̱ma̱li ka Ashera ka na vu kapai va.>>
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Ɗa Gidiyon u ɗikai agbashi a̱ ni kupa, ɗa u yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi ni. Ama adama o wovon wa aza a kpaꞋa ni n uma a̱ likuci a, ɗa u yaꞋin kaꞋa n kayin.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 N usana ana uma a̱ likuci a a jimgbai, ɗa a cinai katalikalyuka ka Balu ufa̱di n kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera feu ka na ki a kakambu ka̱ ni ukapi, ɗa kpamu a cinai e nekei kobomburon ke ire kuneꞋe a katalikalyuka ka na u maꞋi va.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Ɗa a̱ ka̱na̱i mecenshenei, <<Yayi u yaꞋin ili i nampa?>> Ana o goɗumoi kaꞋa mayin ɗa e yevei, <<Gidiyon kolobo ka Jowashi ɗa u yaꞋin kaꞋa.>>
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Ɗa aza a̱ likuci a danai Jowashi, <<Uta̱ka̱ n kolobo ka̱ nu, adama a na tsu una yi, adama a na u fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka Balu ɗa kpamu u kapai kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni.>>
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Ɗa Jowashi u danai uma ra̱ka̱ a na uta̱i vishili n a̱yi, <<A̱ɗa̱ yi ta̱ a̱ vishili adama a ili i na i ciya̱i Balu? Ko yi ta̱ a kisa yi? Vuza na baci de dem u shilika̱i adama a̱ ni i ta̱ a kuna yi kafu kayin washi. A̱yi Ka̱shile ka baci wi, ka̱sukpa̱ u yaꞋanka ka̱ci ka̱ ni vishili adama a na a̱ fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka̱ ni.>>
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 A kanna ka nanlo ka ɗa e neꞋi Gidiyon kula Jerubalu, ɗaɗa ki a kadanshi, <<Ka̱sukpa̱ Balu u shilika̱ n ka̱ci ka̱ ni,>> adama na a̱ fa̱da̱ ta̱ Katalikalyuka ka̱ ni.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Ɗa aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana o ɓolongi ɗa a pasai Kuyene ku Urudu, ɗa a vaki a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Jezirelu.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ama ɗa Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Gidiyon, ɗa u lika̱i kavana ɗa aza a Abiyezeru a̱ ta̱wa̱i o tonoi ni.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Ɗa u suki alingata a a kubana wa aza a Manasa ra̱ka̱, ɗa ele feu o foɓusoi ɗa uta̱i o tonoi ni. Ɗa kpamu u suki akaka a kubana wa aza a Ashera n aza a Zabalun n aza a Nafutali, ɗa a banai o ɓolongi ekiye n a̱yi.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Mayun ɗa baci vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, uteku tsu na vu dansai,
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 la̱na̱, mi ta̱ o kupolo ukpan u cileme a ulanga u kulapu. Ɗa baci u ɗa u matsai ciza koci, ɗa kpamu iɗika ra̱ka̱ yi uɗekpu, ta lo me kuyeve a na vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, tsu na vu dansai.>>
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Ta tana wo okpoi nannai. Ana u ɗa̱nga̱i n usana u pishai ukpan wa, ɗa u ciya̱i ciza tsu na ci shanai kapara ka̱ mini.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Ka̱ta̱ vu yaꞋan wupa nu mpa ba, ka̱sukpa̱ n doku n dansa ku te. YaꞋan n doku n kondo kute n ukpan u cileme wa. YaꞋan ukpan u cileme wa koci u ɗekpe, ama iɗika i yongo n ciza.>>
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Ɗa Ka̱shile ka yaꞋin nannai n kayin ka nanlo, ukpan u cileme u ɗa na uɗekpu ama iɗika n ciza.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.