Juízes 6

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aza a Isaraila o doku a yaꞋin ka gbani-gbani u Vuzavaguɗu, ɗa Vuzavaguɗu u nekei le ekiye aza a Midiya ali a̱ya̱ e cindere.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Adama a na aza a Midiya a laꞋa ta̱ ɗa aza a Isaraila utsura, ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i kukpaꞋwan aɓatsu n ubuta̱ u kukpaꞋwan a nsansa.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Adama a na ayin na baci de dem aza a Isaraila a yaꞋin vica̱Ꞌa̱ vi icuꞋu i le, ka̱ta̱ aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana a̱ ta̱wa̱ a kanza likuci ya n kuvon.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Ka̱ta̱ a̱ ta̱wa̱ a̱ shikpa̱ a̱pa̱m o kuvon e le a̱ la̱nga̱sa̱ ica̱Ꞌa̱shi ya ashina ali a kubana Gaza, ko ili ite i a̱ kuka̱sukpa̱ adama a aza a Isaraila ba, nkyon ko kanaka ba, ko tana feu majaki ba.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Adama a na a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n ushiga wi ilikuzuwa n a̱pa̱m e le n a̱bunda̱i tsu ka̱kuma̱ ka akyun. A̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ kpamu n arakuma e le n a̱bunda̱i tsu na a kufuɗa ku kece ba, ka̱ta̱ a̱ la̱nga̱sa̱ iɗika ya.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 Ɗa aza a Midiya a lukanasai le. Ɗa aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ le.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Ana aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu adama a i na aza a Midiya i a kuyaꞋan ka le,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 ɗa Vuzavaguɗu u suꞋuki aza a Isaraila n keneki. Ɗa ka danai le, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila ka dana ta̱. Mpa ɗa mu uta̱ka̱i ɗa̱ a iɗika i Masar, a kpaꞋa ku ugbashi.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 Ɗa mi isai ɗa̱ ekiye aza a Masar n ekiye aza na dem i a kutakacika ɗa̱. Ɗa n lokoi le ɗa n nekei ɗa̱ iɗika i le.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Ɗa n danai ɗa̱, <Mpa ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i tono a̱ma̱li aza a Amoriya ele na yi ida̱shi a iɗika i le ba.> Ama ɗa i kpa̱ɗa̱i kutono kadanshi ka̱va̱.>>
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka̱ da̱sa̱ngi a̱ kulu ku maɗanga mo Oku ma Jowashi vuza aza a Abiyezeru a Ofara, a̱yi tamkpamu Gidiyon kolobo ka̱ ni a kulapa alkama u sokongi a̱ ubuta̱ u kupisha ma̱kya̱n ta lo aza a Midiya e kene yi.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka danai, <<Avu vuzagbayin vo ovonshi vu utsura, Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n avu.>>
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzagbayin, Vuzavaguɗu wi baci koɓolo n a̱tsu, yiɗa̱i i zuwai ɗa u ka̱sukpa̱i ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱i tsu? Te ɗa̱i tamkpamu ili i mereve i ni i na ikaya i tsu i tsu ka̱na̱ kadanshi a kudana, <Vuzavaguɗu ɗa wu utuka̱i tsu a iɗika i Masar ba?> Ama gogo na Vuzavaguɗu u ka̱sukpa̱ tsu ta̱, ɗa u nekei tsu ekiye aza a Midiya.>>
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Ɗa Vuzavaguɗu u kpatalai wa̱ ni ɗa u danai, <<Ɗa̱nga̱ n katsura ka̱ nu ka nampa vu isa aza a Isaraila ekiye aza a Midiya. Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ n suku ta̱.>>
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzavaguɗu, nini ɗa̱i ma kisa aza a Isaraila? La̱na̱, aza a̱ va̱ kagimi ka kumaci ku Manasa ele ɗa a laꞋi n kenu, kpamu mpa ɗa vuza kenu a kpaꞋa ku tsu.>>
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<Mpa n kuyongo ta̱ koɓolo n avu, vi ta̱ a kulapa aza a Midiya a iɗika an vuma te.>>
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Ɗa Gidiyon wu ushuki u danai, <<Ali mayun ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, neke mu urotu u na u kuyotsongu a na avu ɗa vi a kadanshi nu mpa.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Adama a̱ Ka̱shile ka̱ta̱ vu laza ba, sai ayin a na n tuka̱i n kuneꞋe ku va̱ ɗa n zuwai e kelime ka̱ nu.>> Ɗa u danai, <<Mpa n kushamgba ta̱ sai ayin a na vu bonoi.>>
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Ɗa Gidiyon u uwai a kpaꞋa ɗa u kiɗai maku ma maraɗika, ɗa u yaꞋin ilikulyaꞋa n kiya ku babu yisiti ku na ku yawai kagisamkpatsu kupa. Ɗa u zuwai inyama ya a mabana, kpayan tamkpamu ɗa u tsungi ku ɗa o mogbodo, ɗa u bankai ni a̱ kulu ku maɗanga mo oku ma, ɗa u nekei ni.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka, ka danai, <<Ɗika inyama ya koɓolo n ilikulyaꞋa i babu yisiti ya vu zuwa gaɗi vu katali ka nampa, ka̱ta̱ vu tsungu kpayan ka gaɗi vu le.>> Ɗa Gidiyon u yaꞋin nannai.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ ɗa̱ngusa̱i kalangu ka na ki e kukiye ku ni ɗa u saꞋwai inyama ya n boroji vu babu yisiti va. Ɗa akina uta̱i a katali ka ɗa e leɓecei inyama ya koɓolo n ilikulya i babu yisiti ya. Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ puwa̱nka̱i.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Ana Gidiyon u yevei an kalingata ka Vuzavaguɗu kaꞋa, ɗa u danai, <<Mpa na, n kuwa̱ ta̱, Vuzavaguɗu MalaꞋimili. Anana me ene ta̱ kalingata ka Vuzavaguɗu a̱shi n a̱shi.>>
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Ama ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Yongo m ma̱ta̱na̱. Ka̱ta̱ vu pana wovon ba, vi a̱ kukuwa̱ ba.>>
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Ɗa Gidiyon u maꞋakai Vuzavaguɗu katalikalyuka ɗe, ɗa u ɗekei kaꞋa <<Vuzavaguɗu ma̱ta̱na̱ maꞋa.>> Ali n anana katalikalyuka ka ki ta̱ ɗe a Ofara va aza a Abiyezeru.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 N kayin ka nanlo ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Ɗika kobomburon ka esheku a̱ nu ke ire ka̱ a̱ya̱ e cindere. Ka̱ta̱ vu ɓoso katalikalyuka ka Balu ka na esheku a̱ nu i n kaꞋa, ka̱ta̱ kpamu vu kapa kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 ka̱ta̱ vu maꞋaka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu katalikalyuka ka na ko yotsoi gaɗi vu ubuta̱ wu ukanji u nampa n atali o motonosonoi. Yeve ka̱ta̱ vu ɗika kobomburon ke ire, vu neke kaꞋa tsu kuneꞋe ku kusongu n ashamkpatsu n ka̱ma̱li ka Ashera ka na vu kapai va.>>
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Ɗa Gidiyon u ɗikai agbashi a̱ ni kupa, ɗa u yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi ni. Ama adama o wovon wa aza a kpaꞋa ni n uma a̱ likuci a, ɗa u yaꞋin kaꞋa n kayin.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 N usana ana uma a̱ likuci a a jimgbai, ɗa a cinai katalikalyuka ka Balu ufa̱di n kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera feu ka na ki a kakambu ka̱ ni ukapi, ɗa kpamu a cinai e nekei kobomburon ke ire kuneꞋe a katalikalyuka ka na u maꞋi va.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Ɗa a̱ ka̱na̱i mecenshenei, <<Yayi u yaꞋin ili i nampa?>> Ana o goɗumoi kaꞋa mayin ɗa e yevei, <<Gidiyon kolobo ka Jowashi ɗa u yaꞋin kaꞋa.>>
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Ɗa aza a̱ likuci a danai Jowashi, <<Uta̱ka̱ n kolobo ka̱ nu, adama a na tsu una yi, adama a na u fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka Balu ɗa kpamu u kapai kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni.>>
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Ɗa Jowashi u danai uma ra̱ka̱ a na uta̱i vishili n a̱yi, <<A̱ɗa̱ yi ta̱ a̱ vishili adama a ili i na i ciya̱i Balu? Ko yi ta̱ a kisa yi? Vuza na baci de dem u shilika̱i adama a̱ ni i ta̱ a kuna yi kafu kayin washi. A̱yi Ka̱shile ka baci wi, ka̱sukpa̱ u yaꞋanka ka̱ci ka̱ ni vishili adama a na a̱ fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka̱ ni.>>
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 A kanna ka nanlo ka ɗa e neꞋi Gidiyon kula Jerubalu, ɗaɗa ki a kadanshi, <<Ka̱sukpa̱ Balu u shilika̱ n ka̱ci ka̱ ni,>> adama na a̱ fa̱da̱ ta̱ Katalikalyuka ka̱ ni.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Ɗa aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana o ɓolongi ɗa a pasai Kuyene ku Urudu, ɗa a vaki a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Jezirelu.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ama ɗa Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Gidiyon, ɗa u lika̱i kavana ɗa aza a Abiyezeru a̱ ta̱wa̱i o tonoi ni.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Ɗa u suki alingata a a kubana wa aza a Manasa ra̱ka̱, ɗa ele feu o foɓusoi ɗa uta̱i o tonoi ni. Ɗa kpamu u suki akaka a kubana wa aza a Ashera n aza a Zabalun n aza a Nafutali, ɗa a banai o ɓolongi ekiye n a̱yi.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Mayun ɗa baci vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, uteku tsu na vu dansai,
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 la̱na̱, mi ta̱ o kupolo ukpan u cileme a ulanga u kulapu. Ɗa baci u ɗa u matsai ciza koci, ɗa kpamu iɗika ra̱ka̱ yi uɗekpu, ta lo me kuyeve a na vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, tsu na vu dansai.>>
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Ta tana wo okpoi nannai. Ana u ɗa̱nga̱i n usana u pishai ukpan wa, ɗa u ciya̱i ciza tsu na ci shanai kapara ka̱ mini.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Ka̱ta̱ vu yaꞋan wupa nu mpa ba, ka̱sukpa̱ n doku n dansa ku te. YaꞋan n doku n kondo kute n ukpan u cileme wa. YaꞋan ukpan u cileme wa koci u ɗekpe, ama iɗika i yongo n ciza.>>
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 Ɗa Ka̱shile ka yaꞋin nannai n kayin ka nanlo, ukpan u cileme u ɗa na uɗekpu ama iɗika n ciza.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.