Juízes 6
asg (ASG) vs NVI
1 Aza a Isaraila o doku a yaꞋin ka gbani-gbani u Vuzavaguɗu, ɗa Vuzavaguɗu u nekei le ekiye aza a Midiya ali a̱ya̱ e cindere.
1 De novo os israelitas fizeram o que o Senhor reprova, e durante sete anos ele os entregou nas mãos dos midianitas.
2 Adama a na aza a Midiya a laꞋa ta̱ ɗa aza a Isaraila utsura, ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i kukpaꞋwan aɓatsu n ubuta̱ u kukpaꞋwan a nsansa.
2 Os midianitas dominaram Israel; por isso os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Adama a na ayin na baci de dem aza a Isaraila a yaꞋin vica̱Ꞌa̱ vi icuꞋu i le, ka̱ta̱ aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana a̱ ta̱wa̱ a kanza likuci ya n kuvon.
3 Sempre que os israelitas faziam as suas plantações, os midianitas, os amalequitas e outros povos da região a leste deles as invadiam.
4 Ka̱ta̱ a̱ ta̱wa̱ a̱ shikpa̱ a̱pa̱m o kuvon e le a̱ la̱nga̱sa̱ ica̱Ꞌa̱shi ya ashina ali a kubana Gaza, ko ili ite i a̱ kuka̱sukpa̱ adama a aza a Isaraila ba, nkyon ko kanaka ba, ko tana feu majaki ba.
4 Acampavam na terra e destruíam as plantações ao longo de todo o caminho, até Gaza, e não deixavam nada vivo em Israel, nem ovelhas nem gado nem jumentos.
5 Adama a na a̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ n ushiga wi ilikuzuwa n a̱pa̱m e le n a̱bunda̱i tsu ka̱kuma̱ ka akyun. A̱ tsu ta̱wa̱ ta̱ kpamu n arakuma e le n a̱bunda̱i tsu na a kufuɗa ku kece ba, ka̱ta̱ a̱ la̱nga̱sa̱ iɗika ya.
5 Eles subiam trazendo os seus animais e suas tendas, e vinham como enxames de gafanhotos; era impossível contar os homens e os seus camelos. Invadiam a terra para devastá-la.
6 Ɗa aza a Midiya a lukanasai le. Ɗa aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ le.
6 Por causa de Midiã, Israel empobreceu tanto que os israelitas clamaram por socorro ao Senhor.
7 Ana aza a Isaraila a̱ shiꞋika̱i Vuzavaguɗu adama a i na aza a Midiya i a kuyaꞋan ka le,
7 Quando os israelitas clamaram ao Senhor por causa de Midiã,
8 ɗa Vuzavaguɗu u suꞋuki aza a Isaraila n keneki. Ɗa ka danai le, <<Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila ka dana ta̱. Mpa ɗa mu uta̱ka̱i ɗa̱ a iɗika i Masar, a kpaꞋa ku ugbashi.
8 ele lhes enviou um profeta, que disse: "Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Tirei vocês do Egito, da terra da escravidão.
9 Ɗa mi isai ɗa̱ ekiye aza a Masar n ekiye aza na dem i a kutakacika ɗa̱. Ɗa n lokoi le ɗa n nekei ɗa̱ iɗika i le.
9 Eu os livrei do poder do Egito e das mãos de todos os seus opressores. Expulsei-os e dei a vocês a terra deles.
10 Ɗa n danai ɗa̱, <Mpa ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i tono a̱ma̱li aza a Amoriya ele na yi ida̱shi a iɗika i le ba.> Ama ɗa i kpa̱ɗa̱i kutono kadanshi ka̱va̱.>>
10 E também disse a vocês: Eu sou o Senhor, o seu Deus; não adorem os deuses dos amorreus, em cuja terra vivem, mas vocês não me deram ouvidos’ ".
11 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka̱ da̱sa̱ngi a̱ kulu ku maɗanga mo Oku ma Jowashi vuza aza a Abiyezeru a Ofara, a̱yi tamkpamu Gidiyon kolobo ka̱ ni a kulapa alkama u sokongi a̱ ubuta̱ u kupisha ma̱kya̱n ta lo aza a Midiya e kene yi.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se sob a grande árvore de Ofra, que pertencia ao abiezrita Joás. Gideão, filho de Joás, estava malhando o trigo num tanque de prensar uvas, para escondê-lo dos midianitas.
12 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu kuta̱i ɗa ka danai, <<Avu vuzagbayin vo ovonshi vu utsura, Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n avu.>>
12 Então o anjo do Senhor apareceu a Gideão e lhe disse: "O Senhor está com você, poderoso guerreiro".
13 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzagbayin, Vuzavaguɗu wi baci koɓolo n a̱tsu, yiɗa̱i i zuwai ɗa u ka̱sukpa̱i ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱i tsu? Te ɗa̱i tamkpamu ili i mereve i ni i na ikaya i tsu i tsu ka̱na̱ kadanshi a kudana, <Vuzavaguɗu ɗa wu utuka̱i tsu a iɗika i Masar ba?> Ama gogo na Vuzavaguɗu u ka̱sukpa̱ tsu ta̱, ɗa u nekei tsu ekiye aza a Midiya.>>
13 "Ah, Senhor", Gideão respondeu, "se o Senhor está conosco, por que aconteceu tudo isso? Onde estão todas as suas maravilhas que os nossos pais nos contam quando dizem: ‘Não foi o Senhor que nos tirou do Egito? ’ Mas agora o Senhor nos abandonou e nos entregou nas mãos de Midiã".
14 Ɗa Vuzavaguɗu u kpatalai wa̱ ni ɗa u danai, <<Ɗa̱nga̱ n katsura ka̱ nu ka nampa vu isa aza a Isaraila ekiye aza a Midiya. Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ n suku ta̱.>>
14 O Senhor se voltou para ele e disse: "Com a força que você tem, vá libertar Israel das mãos de Midiã. Não sou eu quem o está enviando? "
15 Ɗa Gidiyon u danai, <<Vuzavaguɗu, nini ɗa̱i ma kisa aza a Isaraila? La̱na̱, aza a̱ va̱ kagimi ka kumaci ku Manasa ele ɗa a laꞋi n kenu, kpamu mpa ɗa vuza kenu a kpaꞋa ku tsu.>>
15 "Ah, Senhor", respondeu Gideão, "como posso libertar Israel? Meu clã é o menos importante de Manassés, e eu sou o menor da minha família".
16 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<Mpa n kuyongo ta̱ koɓolo n avu, vi ta̱ a kulapa aza a Midiya a iɗika an vuma te.>>
16 "Eu estarei com você", respondeu o Senhor, "e você derrotará todos os midianitas como se fossem um só homem".
17 Ɗa Gidiyon wu ushuki u danai, <<Ali mayun ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, neke mu urotu u na u kuyotsongu a na avu ɗa vi a kadanshi nu mpa.
17 E Gideão prosseguiu: "Se de fato posso contar com o teu favor, dá-me um sinal de que és tu que está falando comigo.
18 Adama a̱ Ka̱shile ka̱ta̱ vu laza ba, sai ayin a na n tuka̱i n kuneꞋe ku va̱ ɗa n zuwai e kelime ka̱ nu.>> Ɗa u danai, <<Mpa n kushamgba ta̱ sai ayin a na vu bonoi.>>
18 Peço-te que não vás embora até que eu volte e traga minha oferta e a coloque diante de ti". E o Senhor respondeu: "Esperarei até você voltar".
19 Ɗa Gidiyon u uwai a kpaꞋa ɗa u kiɗai maku ma maraɗika, ɗa u yaꞋin ilikulyaꞋa n kiya ku babu yisiti ku na ku yawai kagisamkpatsu kupa. Ɗa u zuwai inyama ya a mabana, kpayan tamkpamu ɗa u tsungi ku ɗa o mogbodo, ɗa u bankai ni a̱ kulu ku maɗanga mo oku ma, ɗa u nekei ni.
19 Gideão foi para casa, preparou um cabrito, e com uma arroba de farinha fez pães sem fermento. Pôs a carne num cesto e o caldo numa panela, trouxe-os para fora e ofereceu-os a ele sob a grande árvore.
20 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka, ka danai, <<Ɗika inyama ya koɓolo n ilikulyaꞋa i babu yisiti ya vu zuwa gaɗi vu katali ka nampa, ka̱ta̱ vu tsungu kpayan ka gaɗi vu le.>> Ɗa Gidiyon u yaꞋin nannai.
20 E o Anjo de Deus lhe disse: "Apanhe a carne e os pães sem fermento, ponha-os sobre esta rocha e derrame o caldo". Gideão assim o fez.
21 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ ɗa̱ngusa̱i kalangu ka na ki e kukiye ku ni ɗa u saꞋwai inyama ya n boroji vu babu yisiti va. Ɗa akina uta̱i a katali ka ɗa e leɓecei inyama ya koɓolo n ilikulya i babu yisiti ya. Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka ka̱ puwa̱nka̱i.
21 Com a ponta do cajado que estava em sua mão, o Anjo do Senhor tocou a carne e os pães sem fermento. Fogo subiu da rocha, consumindo a carne e os pães. E o Anjo do Senhor desapareceu.
22 Ana Gidiyon u yevei an kalingata ka Vuzavaguɗu kaꞋa, ɗa u danai, <<Mpa na, n kuwa̱ ta̱, Vuzavaguɗu MalaꞋimili. Anana me ene ta̱ kalingata ka Vuzavaguɗu a̱shi n a̱shi.>>
22 Quando Gideão viu que era o Anjo do Senhor, exclamou: "Ah, Senhor Soberano! Vi o Anjo do Senhor face a face! "
23 Ama ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Yongo m ma̱ta̱na̱. Ka̱ta̱ vu pana wovon ba, vi a̱ kukuwa̱ ba.>>
23 Disse-lhe, porém, o Senhor: "Paz seja com você! Não tenha medo. Você não morrerá".
24 Ɗa Gidiyon u maꞋakai Vuzavaguɗu katalikalyuka ɗe, ɗa u ɗekei kaꞋa <<Vuzavaguɗu ma̱ta̱na̱ maꞋa.>> Ali n anana katalikalyuka ka ki ta̱ ɗe a Ofara va aza a Abiyezeru.
24 Gideão construiu ali um altar em honra do Senhor e lhe deu este nome: O Senhor é Paz. Até hoje o altar está em Ofra dos abiezritas.
25 N kayin ka nanlo ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Ɗika kobomburon ka esheku a̱ nu ke ire ka̱ a̱ya̱ e cindere. Ka̱ta̱ vu ɓoso katalikalyuka ka Balu ka na esheku a̱ nu i n kaꞋa, ka̱ta̱ kpamu vu kapa kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni
25 Naquela mesma noite o Senhor lhe disse: "Separe o segundo novilho do rebanho de seu pai, aquele de sete anos de idade. Despedace o altar de Baal, que pertence a seu pai, e corte o poste sagrado que está ao lado do altar.
26 ka̱ta̱ vu maꞋaka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu katalikalyuka ka na ko yotsoi gaɗi vu ubuta̱ wu ukanji u nampa n atali o motonosonoi. Yeve ka̱ta̱ vu ɗika kobomburon ke ire, vu neke kaꞋa tsu kuneꞋe ku kusongu n ashamkpatsu n ka̱ma̱li ka Ashera ka na vu kapai va.>>
26 Depois faça um altar para o Senhor, para o seu Deus, no topo desta elevação. Ofereça o segundo novilho em holocausto com a madeira do poste sagrado que você irá cortar".
27 Ɗa Gidiyon u ɗikai agbashi a̱ ni kupa, ɗa u yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi ni. Ama adama o wovon wa aza a kpaꞋa ni n uma a̱ likuci a, ɗa u yaꞋin kaꞋa n kayin.
27 Assim Gideão chamou dez dos seus servos e fez como o Senhor lhe ordenara. Mas, com medo da sua família e dos homens da cidade, fez tudo de noite, e não durante o dia.
28 N usana ana uma a̱ likuci a a jimgbai, ɗa a cinai katalikalyuka ka Balu ufa̱di n kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera feu ka na ki a kakambu ka̱ ni ukapi, ɗa kpamu a cinai e nekei kobomburon ke ire kuneꞋe a katalikalyuka ka na u maꞋi va.
28 De manhã, quando os homens da cidade se levantaram, lá estava demolido o altar de Baal, com o poste sagrado ao seu lado, cortado, e com o segundo novilho sacrificado no altar recém-construído!
29 Ɗa a̱ ka̱na̱i mecenshenei, <<Yayi u yaꞋin ili i nampa?>> Ana o goɗumoi kaꞋa mayin ɗa e yevei, <<Gidiyon kolobo ka Jowashi ɗa u yaꞋin kaꞋa.>>
29 Perguntaram uns aos outros: "Quem fez isso? " Depois de investigar, concluíram: "Foi Gideão, filho de Joás".
30 Ɗa aza a̱ likuci a danai Jowashi, <<Uta̱ka̱ n kolobo ka̱ nu, adama a na tsu una yi, adama a na u fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka Balu ɗa kpamu u kapai kashamkpatsu ka̱ ka̱ma̱li ka Ashera ka na ki a kakambu ka̱ ni.>>
30 Os homens da cidade disseram a Joás: "Traga seu filho para fora. Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e quebrou o poste sagrado que ficava ao seu lado".
31 Ɗa Jowashi u danai uma ra̱ka̱ a na uta̱i vishili n a̱yi, <<A̱ɗa̱ yi ta̱ a̱ vishili adama a ili i na i ciya̱i Balu? Ko yi ta̱ a kisa yi? Vuza na baci de dem u shilika̱i adama a̱ ni i ta̱ a kuna yi kafu kayin washi. A̱yi Ka̱shile ka baci wi, ka̱sukpa̱ u yaꞋanka ka̱ci ka̱ ni vishili adama a na a̱ fa̱da̱ ta̱ katalikalyuka ka̱ ni.>>
31 Joás, porém, respondeu à multidão hostil que o cercava, "Vocês vão defender a causa de Baal? Estão tentando salvá-lo? Quem lutar por ele será morto pela manhã! Se Baal fosse realmente um deus, poderia defender-se quando derrubaram o seu altar".
32 A kanna ka nanlo ka ɗa e neꞋi Gidiyon kula Jerubalu, ɗaɗa ki a kadanshi, <<Ka̱sukpa̱ Balu u shilika̱ n ka̱ci ka̱ ni,>> adama na a̱ fa̱da̱ ta̱ Katalikalyuka ka̱ ni.
32 Por isso naquele dia chamaram Gideão de "Jerubaal", dizendo: "Que Baal dispute com ele, pois derrubou o altar de Baal".
33 Ɗa aza a Midiya n aza a Ameleki koɓolo n aza a kasana o ɓolongi ɗa a pasai Kuyene ku Urudu, ɗa a vaki a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Jezirelu.
33 Nesse meio tempo, todos os midianitas, amalequitas e outros povos que vinham do leste uniram os seus exércitos, atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ama ɗa Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Gidiyon, ɗa u lika̱i kavana ɗa aza a Abiyezeru a̱ ta̱wa̱i o tonoi ni.
34 Então o Espírito do Senhor apoderou-se de Gideão, e ele, com toque de trombeta, convocou os abiezritas para segui-lo.
35 Ɗa u suki alingata a a kubana wa aza a Manasa ra̱ka̱, ɗa ele feu o foɓusoi ɗa uta̱i o tonoi ni. Ɗa kpamu u suki akaka a kubana wa aza a Ashera n aza a Zabalun n aza a Nafutali, ɗa a banai o ɓolongi ekiye n a̱yi.
35 Enviou mensageiros a todo o Manassés, chamando-o às armas, e também a Aser, a Zebulom e a Naftali, que também subiram ao seu encontro.
36 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Mayun ɗa baci vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, uteku tsu na vu dansai,
36 E Gideão disse a Deus: "Quero saber se vais libertar Israel por meu intermédio, como prometeste.
37 la̱na̱, mi ta̱ o kupolo ukpan u cileme a ulanga u kulapu. Ɗa baci u ɗa u matsai ciza koci, ɗa kpamu iɗika ra̱ka̱ yi uɗekpu, ta lo me kuyeve a na vi a kuyaꞋan ulinga nu mpa vi isa aza a Isaraila, tsu na vu dansai.>>
37 Vê, colocarei uma porção de lã na eira. Se o orvalho molhar apenas a lã e todo o chão estiver seco, saberei que tu libertarás Israel por meu intermédio, como prometeste".
38 Ta tana wo okpoi nannai. Ana u ɗa̱nga̱i n usana u pishai ukpan wa, ɗa u ciya̱i ciza tsu na ci shanai kapara ka̱ mini.
38 E assim aconteceu. Gideão levantou-se logo cedo no dia seguinte, torceu a lã e encheu uma tigela de água do orvalho.
39 Ɗa Gidiyon u danai Ka̱shile, <<Ka̱ta̱ vu yaꞋan wupa nu mpa ba, ka̱sukpa̱ n doku n dansa ku te. YaꞋan n doku n kondo kute n ukpan u cileme wa. YaꞋan ukpan u cileme wa koci u ɗekpe, ama iɗika i yongo n ciza.>>
39 Disse ainda Gideão a Deus: "Não se acenda a tua ira contra mim. Deixa-me fazer só mais um pedido. Permite-me fazer mais um teste com a lã. Desta vez faze ficar seca a lã e o chão coberto de orvalho".
40 Ɗa Ka̱shile ka yaꞋin nannai n kayin ka nanlo, ukpan u cileme u ɗa na uɗekpu ama iɗika n ciza.
40 E Deus assim fez naquela noite. Somente a lã estava seca; o chão estava todo coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.