Juízes 19
asg (ASG) vs NTLH
1 A ayin a nanlo aza a Isaraila i m mogono ba. A yaꞋan ta̱ vuma vi yoku a kumaci ka aza e Levi vuza na wi ida̱shi a̱ likuci yi nsansa n Ifirayimu. Kanna Kete ɗa u ɗikai vuka a̱ likuci i Batalami vu Yahuda wo okpo vuka vu pulai vu ni.
1 Naqueles dias em que Israel não tinha rei, um levita foi morar bem longe, na região montanhosa de Efraim. Ele arranjou uma jovem de Belém de Judá para ser a sua concubina .
2 Ɗa vuka vu pulai va vu yaꞋin unambi usuɓi, ɗa u lazai u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Batalami vu Yahuda, ɗa u yongoi ɗe ali wotoi u na̱shi.
2 Porém ela brigou com ele e voltou para a casa do seu pai, em Belém. E ficou lá durante quatro meses.
3 Ɗa vali ni u ɗa̱nga̱i ɗa u tonoi uye, u bana ta̱ koɓolo n kagbashi ni n njaki n re. Ana a yawai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni ɗa u ukai le asuvu a kpaꞋa ɗa u esheku a̱ ni a rabasai ni m ma̱za̱nga̱.
3 Então o homem resolveu ir a Belém atrás dela, para tentar convencê-la a voltar. Ele foi com o seu empregado e levou dois jumentos. E a moça o recebeu na casa do seu pai. Quando o pai da moça viu o levita, recebeu-o com alegria
4 Ɗa akaya a̱ ni a gutsai ni u shamgba, ɗa u da̱sa̱ngi n ele ali ayin a tatsu, a kulyaꞋa nu o soꞋi.
4 e insistiu para que ficasse na sua casa. E ele ficou ali três dias. Assim o casal tomou as suas refeições e passou as noites ali.
5 A kanna ka̱ na̱shi ɗa u foɓusoi a dama a na u laza, ama ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱ yeve vu ka̱na̱ uye.>>
5 No quarto dia eles se levantaram cedo e se aprontaram para ir embora. Mas o pai da moça disse ao levita: — Coma alguma coisa antes de ir e assim você se sentirá melhor. Você pode ir mais tarde.
6 Ɗa ele ejere e le a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi koɓolo. Ɗa akaya a̱ ni a danai ni, <<N folono wu ta̱ vu doku vu asa, a dama a na vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu.>>
6 Então os dois homens se sentaram, e comeram, e beberam juntos. Aí o pai da moça disse: — Por favor, fique mais uma noite e divirta-se.
7 Ana vuma va u ɗa̱ngai an wa laza, ɗa akaya a̱ ni a gutsakai ni, ali ɗa u doku wa asai.
7 O homem se levantou para sair, mas o pai da moça insistiu muito que ele ficasse. E assim o levita passou outra noite ali.
8 A kanna ka tawun ɗa vuma va u ɗa̱nga̱i m kpasani adama a na a laza. Ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱, ka̱ta̱ vu ali kanna ka̱ ta̱na̱.>> Ɗa ejere ele a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ili kulyaꞋa koɓolo.
8 No quinto dia, bem cedo, ele se levantou para ir, mas o pai da moça pediu: — Por favor, coma alguma coisa. Espere até mais tarde. E os dois homens comeram juntos.
9 Ana vuma va n kagbashi ka̱ ni n vuka vu pulai vu ni va a̱ ɗa̱nga̱i adama a na a laza, ɗa akaya a̱ ni, a danai, <<La̱na̱ biꞋi gogo na kulivi kuyaꞋan ɗe. La̱na̱ biꞋi kanna feu ka kotso ɗe. N folono wu ta̱ i doku yi asa, vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu, ka̱ta̱ makpaꞋa n usana i ɗa̱nga̱ i ka̱na̱ uye a kubana a kpaꞋa.>>
9 Quando o homem, a moça e o empregado iam saindo, o pai disse: — Olhe! Agora já é quase noite. É melhor você ficar para passar a noite aqui. Logo vai ficar escuro. Fique aqui e divirta-se. Amanhã você poderá se levantar cedo e viajar de volta para casa. — Por que não paramos e passamos a noite nesta cidade dos jebuseus ?
10 Ama ɗa vuma va u iwain kudoku ku asa. Ɗa u ɗa̱nga̱i ɗa u lazai u yawai a uɓon u Jebusiya ɗaɗa Urushelima. Wi ta̱ ni njaki n re n ni koɓolo n vuka vu pulai vu ni.
10 — ausente —
11 Kanna ɗe a̱ kuyikpa̱ ɗa a yawai ɗevu n Jebusiya, ɗa kagbashi ka̱ ni ka danai, vuza kpaꞋa, <<Ta̱wa̱, tsu uwa a̱ likuci ya aza a Jebusiya i nampa adama a na tsu asa punu.>>
11 — ausente —
12 Ɗa vuza kpaꞋa va u danai, <<A̱Ꞌa̱, ci a ku uwa a̱ likuci yi omoci a na i aza a Isaraila a ɗa ba, ama ka̱sukpa̱ tsu laza ci yawa a̱ likuci i Gibiya.>>
12 Mas o patrão respondeu: — Não vamos parar numa cidade onde o povo não é israelita. Vamos continuar até Gibeá.
13 Ɗa u doku u danai ni, <<Ta̱wa̱, tsu dakaka tsu yawa a̱ likuci i Gibiya ko Rama yeve tsu asa ɗe.>>
13 É melhor a gente andar mais um pouco e passar a noite em Gibeá ou Ramá.
14 Ɗa a̱ ka̱na̱i uye a yaꞋin nwalu n le. Ɗa kanna ka koci le a na a yawai a̱ likuci i Gibiya a iɗika ya aza a Bayami,
14 Então passaram pela cidade de Jebus e continuaram a viagem. O sol já se havia escondido quando eles chegaram a Gibeá, cidade da tribo de Benjamim.
15 ɗa a ɓanuki a̱ likuci i Gibiya adama a na asa. Ana a uwai ɗa a banai a̱ da̱sa̱ngi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci, adama a na babu vuza na u ɗikai le asa a kpaꞋa ku ni.
15 Aí saíram da estrada para passar a noite na cidade. O levita chegou e se sentou na praça. Mas ninguém o convidou para dormir na sua casa.
16 N kulivi ku nanlo ɗa mokoshi mo yoku mu uta̱i a kashina o kubono a kpaꞋa. A̱yi vuza aza a Ifirayimu ɗa, ama wi ta̱ ida̱shi a Gibiya a uɓon wa aza a Bayami.
16 E aconteceu que passou por ali um velho que estava voltando do seu trabalho na roça. Ele era da região montanhosa de Efraim, mas estava morando em Gibeá. O povo dali era da tribo de Benjamim.
17 Ana u ɗengusa̱i a̱shi a̱ ni ɗa we enei aza a nwalu a̱ ida̱shi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci. Ɗa mokoshi ma me ecei le, <<Teɗei yi a kubana? Kpamu teɗei yi uta̱i?>>
17 O velho viu o viajante na praça e perguntou: — De onde você é? Para onde vai?
18 Ɗa u danai, <<Tsu uta̱ ta̱ a Batalami vu Yahuda, ci ta̱ a kubono a kpaꞋa ku tsu a̱ likuci kenu ya aginda ya aza a Ifirayimu a̱ uba̱ta̱ u na mu uta̱i. Mishi ta̱ m bana a Batalami vu Yahuda, kpamu gogo na n ciga ta̱ m bono a kpaꞋa. Ama n ciya̱ ko vuza te na u ɗikai tsu tsu asa a kpaꞋa ku ni ba.
18 O levita respondeu: — Eu estou viajando de Belém de Judá para bem longe, para a região montanhosa de Efraim, onde moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa, mas ninguém me ofereceu hospedagem para esta noite.
19 A̱tsu ɗa na tana n ijanu adama a njaki n tsu, koɓolo m ma̱kya̱n n ilikulyaꞋa adama a̱ ka̱ci ka̱tsu n kagbashi ka maku mavuka n kagbashi ka̱ va̱. Ko ili i te tsu namba ba.>>
19 Nós temos alimento e palha para os jumentos, e pão e vinho para mim, para a minha concubina e para o meu empregado. Temos tudo o que precisamos.
20 Ɗa mokoshi ma ma danai, <<Ka̱sukpa̱ ma̱ta̱na̱ mo yongo koɓolo n a̱ɗa̱. N kuneke ɗa̱ ta̱ ili dem i na i cigai. Ama ka̱ta̱ yi asa a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci ka nampa ba.>>
20 O velho disse: — Venham comigo; vocês serão bem-recebidos na minha casa. Eu cuidarei de vocês. Por favor, não passem a noite na praça.
21 Ɗa u ɗikai le u bankai a kpaꞋa ku ni, ɗa u nekei njaki ma ijanu. Ɗa kpamu u keneki le mini a saꞋi ene, ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi.
21 Então ele os levou para a sua casa e deu de comer aos jumentos. Os seus hóspedes lavaram os pés, comeram e beberam.
22 A na ilo a̱ ida̱shi i ma̱za̱nga̱, babu e yeve ɗa uma a gbani-gbani o yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ likuci a kambuki kpaꞋa ka. Ɗa a̱ ka̱na̱i kuka̱la̱ ka̱kpa̱ga̱ ka̱ utsutsu. Na a danai mokoshi ma kpaꞋa ma, <<Utuka̱ tsu n vuma na vu tuka̱i a kpaꞋa ku nu ka. Adama a na ci yaꞋan tsugbani n a̱yi.>>
22 Enquanto eles conversavam alegremente, alguns homens imorais daquela cidade cercaram a casa e começaram a bater na porta. E disseram ao velho: — Traga para fora o homem que está na sua casa! Nós queremos ter relações com ele.
23 Ɗa mokoshi ma kpaꞋa ma wu uta̱i ɗa u danai le, <<A̱Ꞌa̱, aza a̱va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani i nampa ba, adama a na vuma nampa komoci ka kpaꞋa ka̱ va̱ kaꞋa, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i wono i nampa ba.
23 Aí o velho saiu e disse: — Não, meus amigos! Por favor, não façam essa coisa tão má e tão imoral! Este homem é meu hóspede.
24 La̱na̱i mekere ma̱va̱ ma na ka̱ta̱ u yeve mavali ba n vuka vu pulai vu kagbashi ka̱va̱, yaꞋan mu utuka̱ ɗa̱ n ele. Ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai, ama vuma nampa ka̱ta̱ i yaꞋankai ili i gbani-gbani i nampa ba.>>
24 Olhem! Estão aqui a minha filha virgem e a concubina dele. Eu vou pôr as duas para fora, e vocês poderão fazer com elas o que quiserem. Mas não façam essa coisa horrível com este homem!
25 Ama ɗa uma a a̱ kpa̱ɗa̱i kupana. Ɗa vuza va aza e Levi va u ɗikai vuka vu pulai va ɗa u nekei le. Ɗa a ɗika ni a banai a yaꞋin tsugbani n a̱yi ali a kubana kpasani. Ɗa a̱ ka̱sukpa̱ ni u lazai.
25 Mas eles não quiseram ouvi-lo. Então o levita pegou a sua concubina, a pôs para fora e a entregou a eles. E eles a forçaram, e abusaram dela a noite toda, e só a deixaram de manhã.
26 M kpasani, ɗa vuka va vu yawai ɗa vu yikpa̱i a̱ utsutsu u kpaꞋa ku mokoshi ku na vali ni wi, ali ubuta̱ wu akanai.
26 Ao amanhecer a mulher veio e caiu na frente da casa onde o seu marido estava. E ficou ali até clarear o dia.
27 Ana vali vi ni vu ɗa̱ngai n usana, u ɓa̱yuwa̱i utsutsu u kefeku ka kpaꞋa, adama a na u ka̱na̱ uye, ɗa we enei vuka vu pulai vu ni ivaꞋin a iɗika a̱ utsutsu u kefeku, n ekiye a̱ ni a ka̱ga̱nda̱ ku ulanga.
27 De manhã o marido se levantou para continuar a viagem. Quando abriu a porta, achou a sua concubina caída em frente da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 Ɗa u dana ni, <<Ɗa̱nga̱, tsu ka̱na̱ uye.>> Ama u keɓece kakuna ba. Ɗa u ɗikai ni u zuwai a majaki, ɗa u ka̱na̱i uye a kubana a kpaꞋa.
28 Aí lhe disse: — Levante-se! Vamos embora! Porém não teve resposta. Então pôs o corpo dela atravessado sobre o jumento e seguiu viagem para casa.
29 Ana u yawai a kpaꞋa ku ni ɗa u la̱nsa̱i mawun. Ɗaɗa u gbatyai keven ka akiɗi-akiɗi, ali ugboku kupa n ure, ɗa u suꞋuki m mavatsu a̱ ubuta̱ wi Isaraila dem.
29 Quando chegou lá, entrou, pegou uma faca e cortou o corpo da concubina em doze pedaços. Depois mandou um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel.
30 Yaba dem na baci we ene i ɗa ka̱ta̱ u dana, <<Tsu saꞋwa kene ili tsu nampa ko a ayin a Isaraila ba, ali n ayin a na aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Masar sai anana. Sheshei yiɗa̱i tsa kuyaꞋan adama a kakuna ka nampa.>>
30 E todos os que viam isso diziam: — Nunca vimos uma coisa assim! Nunca houve uma coisa igual a essa, desde o tempo em que os israelitas saíram do Egito! Pensem! O que vamos fazer agora?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.