Juízes 19

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A ayin a nanlo aza a Isaraila i m mogono ba. A yaꞋan ta̱ vuma vi yoku a kumaci ka aza e Levi vuza na wi ida̱shi a̱ likuci yi nsansa n Ifirayimu. Kanna Kete ɗa u ɗikai vuka a̱ likuci i Batalami vu Yahuda wo okpo vuka vu pulai vu ni.
1 Aconteceu também naqueles dias, quando não havia rei em Israel, que certo levita, habitante das partes remotas da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Ɗa vuka vu pulai va vu yaꞋin unambi usuɓi, ɗa u lazai u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Batalami vu Yahuda, ɗa u yongoi ɗe ali wotoi u na̱shi.
2 Ora, a sua concubina adulterou contra ele e, deixando-o, foi para casa de seu pai em Belém de Judá, e ali ficou uns quatro meses.
3 Ɗa vali ni u ɗa̱nga̱i ɗa u tonoi uye, u bana ta̱ koɓolo n kagbashi ni n njaki n re. Ana a yawai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni ɗa u ukai le asuvu a kpaꞋa ɗa u esheku a̱ ni a rabasai ni m ma̱za̱nga̱.
3 Seu marido, levantando-se, foi atrás dela para lhe falar bondosamente, a fim de tornar a trazê-la; e levava consigo o seu moço e um par de jumentos. Ela o levou à casa de seu pai, o qual, vendo-o, saiu alegremente a encontrar-se com ele.
4 Ɗa akaya a̱ ni a gutsai ni u shamgba, ɗa u da̱sa̱ngi n ele ali ayin a tatsu, a kulyaꞋa nu o soꞋi.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve consigo três dias; assim comeram e beberam, e se alojaram ali.
5 A kanna ka̱ na̱shi ɗa u foɓusoi a dama a na u laza, ama ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱ yeve vu ka̱na̱ uye.>>
5 Ao quarto dia madrugaram, e ele se levantou para partir. Então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e depois partireis:
6 Ɗa ele ejere e le a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi koɓolo. Ɗa akaya a̱ ni a danai ni, <<N folono wu ta̱ vu doku vu asa, a dama a na vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu.>>
6 Sentando-se, pois, ambos juntos, comeram e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que fiques ainda esta noite aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Ana vuma va u ɗa̱ngai an wa laza, ɗa akaya a̱ ni a gutsakai ni, ali ɗa u doku wa asai.
7 O homem, porém, levantou-se para partir; mas, como seu sogro insistisse, tornou a passar a noite ali.
8 A kanna ka tawun ɗa vuma va u ɗa̱nga̱i m kpasani adama a na a laza. Ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱, ka̱ta̱ vu ali kanna ka̱ ta̱na̱.>> Ɗa ejere ele a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ili kulyaꞋa koɓolo.
8 Também ao quinto dia madrugaram para partir; e disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração, e detém-te até o declinar do dia. E ambos juntos comeram.
9 Ana vuma va n kagbashi ka̱ ni n vuka vu pulai vu ni va a̱ ɗa̱nga̱i adama a na a laza, ɗa akaya a̱ ni, a danai, <<La̱na̱ biꞋi gogo na kulivi kuyaꞋan ɗe. La̱na̱ biꞋi kanna feu ka kotso ɗe. N folono wu ta̱ i doku yi asa, vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu, ka̱ta̱ makpaꞋa n usana i ɗa̱nga̱ i ka̱na̱ uye a kubana a kpaꞋa.>>
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina para a tarde; peço-te que aqui passes a noite. O dia já vai acabando; passa aqui a noite, e alegre-se o teu coração: Amanhã de madrugada levanta-te para encetares viagem, e irás para a tua tenda.
10 Ama ɗa vuma va u iwain kudoku ku asa. Ɗa u ɗa̱nga̱i ɗa u lazai u yawai a uɓon u Jebusiya ɗaɗa Urushelima. Wi ta̱ ni njaki n re n ni koɓolo n vuka vu pulai vu ni.
10 Entretanto, o homem não quis passar a noite ali, mas, levantando-se, partiu e chegou à altura de Jebus {que é Jerusalém}, e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Kanna ɗe a̱ kuyikpa̱ ɗa a yawai ɗevu n Jebusiya, ɗa kagbashi ka̱ ni ka danai, vuza kpaꞋa, <<Ta̱wa̱, tsu uwa a̱ likuci ya aza a Jebusiya i nampa adama a na tsu asa punu.>>
11 Quando estavam perto de Jebus, já o dia tinha declinado muito; e disse o moço a seu senhor: Vem, peço-te, retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos nela a noite.
12 Ɗa vuza kpaꞋa va u danai, <<A̱Ꞌa̱, ci a ku uwa a̱ likuci yi omoci a na i aza a Isaraila a ɗa ba, ama ka̱sukpa̱ tsu laza ci yawa a̱ likuci i Gibiya.>>
12 Respondeu-lhe, porém, o seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estrangeira, que não seja dos filhos de Israel, mas passaremos até Gibeá.
13 Ɗa u doku u danai ni, <<Ta̱wa̱, tsu dakaka tsu yawa a̱ likuci i Gibiya ko Rama yeve tsu asa ɗe.>>
13 Disse mais a seu moço: Vem, cheguemos a um destes lugares, Gibeá ou Ramá, e passemos ali a noite.
14 Ɗa a̱ ka̱na̱i uye a yaꞋin nwalu n le. Ɗa kanna ka koci le a na a yawai a̱ likuci i Gibiya a iɗika ya aza a Bayami,
14 Passaram, pois, continuando o seu caminho; e o sol se pôs quando estavam perto de Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 ɗa a ɓanuki a̱ likuci i Gibiya adama a na asa. Ana a uwai ɗa a banai a̱ da̱sa̱ngi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci, adama a na babu vuza na u ɗikai le asa a kpaꞋa ku ni.
15 Pelo que se dirigiram para lá, a fim de passarem ali a noite; e o levita, entrando, sentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 N kulivi ku nanlo ɗa mokoshi mo yoku mu uta̱i a kashina o kubono a kpaꞋa. A̱yi vuza aza a Ifirayimu ɗa, ama wi ta̱ ida̱shi a Gibiya a uɓon wa aza a Bayami.
16 Eis que ao anoitecer vinha do seu trabalho no campo um ancião; era ele da região montanhosa de Efraim, mas habitava em Gibeá; os homens deste lugar, porém, eram benjamitas.
17 Ana u ɗengusa̱i a̱shi a̱ ni ɗa we enei aza a nwalu a̱ ida̱shi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci. Ɗa mokoshi ma me ecei le, <<Teɗei yi a kubana? Kpamu teɗei yi uta̱i?>>
17 Levantando ele os olhos, viu na praça da cidade o viajante, e perguntou-lhe: Para onde vais, e donde vens?
18 Ɗa u danai, <<Tsu uta̱ ta̱ a Batalami vu Yahuda, ci ta̱ a kubono a kpaꞋa ku tsu a̱ likuci kenu ya aginda ya aza a Ifirayimu a̱ uba̱ta̱ u na mu uta̱i. Mishi ta̱ m bana a Batalami vu Yahuda, kpamu gogo na n ciga ta̱ m bono a kpaꞋa. Ama n ciya̱ ko vuza te na u ɗikai tsu tsu asa a kpaꞋa ku ni ba.
18 Respondeu-lhe ele: Estamos de viagem de Belém de Judá para as partes remotas da região montanhosa de Efraim, donde sou. Fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa.
19 A̱tsu ɗa na tana n ijanu adama a njaki n tsu, koɓolo m ma̱kya̱n n ilikulyaꞋa adama a̱ ka̱ci ka̱tsu n kagbashi ka maku mavuka n kagbashi ka̱ va̱. Ko ili i te tsu namba ba.>>
19 Todavia temos palha e forragem para os nossos jumentos; também há pão e vinho para mim, para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ɗa mokoshi ma ma danai, <<Ka̱sukpa̱ ma̱ta̱na̱ mo yongo koɓolo n a̱ɗa̱. N kuneke ɗa̱ ta̱ ili dem i na i cigai. Ama ka̱ta̱ yi asa a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci ka nampa ba.>>
20 Disse-lhe o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Ɗa u ɗikai le u bankai a kpaꞋa ku ni, ɗa u nekei njaki ma ijanu. Ɗa kpamu u keneki le mini a saꞋi ene, ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi.
21 Assim o fez entrar em sua casa, e deu ração aos jumentos; e, depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 A na ilo a̱ ida̱shi i ma̱za̱nga̱, babu e yeve ɗa uma a gbani-gbani o yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ likuci a kambuki kpaꞋa ka. Ɗa a̱ ka̱na̱i kuka̱la̱ ka̱kpa̱ga̱ ka̱ utsutsu. Na a danai mokoshi ma kpaꞋa ma, <<Utuka̱ tsu n vuma na vu tuka̱i a kpaꞋa ku nu ka. Adama a na ci yaꞋan tsugbani n a̱yi.>>
22 Enquanto eles alegravam o seu coração, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, bateram à porta, e disseram ao ancião, dono da casa: Traze cá para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Ɗa mokoshi ma kpaꞋa ma wu uta̱i ɗa u danai le, <<A̱Ꞌa̱, aza a̱va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani i nampa ba, adama a na vuma nampa komoci ka kpaꞋa ka̱ va̱ kaꞋa, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i wono i nampa ba.
23 O dono da casa saiu a ter com eles, e disse-lhes: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais essa loucura.
24 La̱na̱i mekere ma̱va̱ ma na ka̱ta̱ u yeve mavali ba n vuka vu pulai vu kagbashi ka̱va̱, yaꞋan mu utuka̱ ɗa̱ n ele. Ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai, ama vuma nampa ka̱ta̱ i yaꞋankai ili i gbani-gbani i nampa ba.>>
24 Aqui estão a minha filha virgem e a concubina do homem; fá-las-ei sair; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais tal loucura.
25 Ama ɗa uma a a̱ kpa̱ɗa̱i kupana. Ɗa vuza va aza e Levi va u ɗikai vuka vu pulai va ɗa u nekei le. Ɗa a ɗika ni a banai a yaꞋin tsugbani n a̱yi ali a kubana kpasani. Ɗa a̱ ka̱sukpa̱ ni u lazai.
25 Mas esses homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora. Eles a conheceram e abusaram dela a noite toda até pela manhã; e ao subir da alva deixaram-na:
26 M kpasani, ɗa vuka va vu yawai ɗa vu yikpa̱i a̱ utsutsu u kpaꞋa ku mokoshi ku na vali ni wi, ali ubuta̱ wu akanai.
26 Ao romper do dia veio a mulher e caiu à porta da casa do homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Ana vali vi ni vu ɗa̱ngai n usana, u ɓa̱yuwa̱i utsutsu u kefeku ka kpaꞋa, adama a na u ka̱na̱ uye, ɗa we enei vuka vu pulai vu ni ivaꞋin a iɗika a̱ utsutsu u kefeku, n ekiye a̱ ni a ka̱ga̱nda̱ ku ulanga.
27 Levantando-se pela manhã seu senhor, abriu as portas da casa, e ia sair para seguir o seu caminho; e eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Ɗa u dana ni, <<Ɗa̱nga̱, tsu ka̱na̱ uye.>> Ama u keɓece kakuna ba. Ɗa u ɗikai ni u zuwai a majaki, ɗa u ka̱na̱i uye a kubana a kpaꞋa.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos; porém ela não respondeu. Então a pôs sobre o jumento e, partindo dali, foi para o seu lugar.
29 Ana u yawai a kpaꞋa ku ni ɗa u la̱nsa̱i mawun. Ɗaɗa u gbatyai keven ka akiɗi-akiɗi, ali ugboku kupa n ure, ɗa u suꞋuki m mavatsu a̱ ubuta̱ wi Isaraila dem.
29 Quando chegou em casa, tomou um cutelo e, pegando na sua concubina, a dividiu, membro por membro, em doze pedaços, que ele enviou por todo o território de Israel.
30 Yaba dem na baci we ene i ɗa ka̱ta̱ u dana, <<Tsu saꞋwa kene ili tsu nampa ko a ayin a Isaraila ba, ali n ayin a na aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Masar sai anana. Sheshei yiɗa̱i tsa kuyaꞋan adama a kakuna ka nampa.>>
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal coisa se fez, nem se viu, desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até o dia de hoje; ponderai isto, consultai, e dai o vosso parecer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.